Κυριακὴ ΙE΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ἰανουαρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 1 - 10

1 Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ· 2 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος, 3 καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν. 4 καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι δι’ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι. 5 καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι. 6 καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων. 7 καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι. 8 σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· Ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν. 9 εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν· 10 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΘ´ 1 - 10

1 Καὶ ἀφοῦ ἐμβῆκεν εἰς τὴν Ἱεριχῶ, διέβαινε τὴν πόλιν. 2 Καὶ ἰδοὺ ὑπῆρχεν ἐκεῖ ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ ἐκαλεῖτο Ζακχαῖος· καὶ αὐτὸς ἦτο ἀρχιτελώνης καὶ πολὺ πλούσιος. 3 Καὶ ἐζήτει νὰ ἴδῃ τὸν Ἰησοῦν ποῖος εἶναι, καὶ δὲν ἠμποροῦσεν ἀπὸ τὴν συρροὴν τοῦ λαοῦ, διότι ἦτο κοντὸς κατὰ τὸ ἀνάστημα καὶ ἐσκεπάζετο ἀπὸ τὸ πλῆθος. 4 Καὶ ἀφοῦ ἔτρεξεν ἐμπρὸς ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸν Ἰησοῦν, ἀνέβη σὰν νὰ ἦτο μικρὸ παιδὶ εἰς μίαν σοκομορέαν διὰ νὰ τὸν ἴδη, διότι ἀπὸ τὸν δρόμον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο τὸ δένδρον αὐτό, ἔμελλε νὰ διέλθῃ ὁ Ἰησοῦς. 5 Καὶ εὐθὺς ὡς ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐσήκωσε τὰ μάτια του καὶ τὸν εἶδε, καὶ χωρὶς νὰ τὸν γνωρίζῃ ἀπὸ παλαιότερα, τὸν ἐφώναξε μὲ τὸ ὄνομά του καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα, διότι σήμερον πρέπει ἐγὼ σύμφωνα μὲ τὴν θείαν βουλήν, ποὺ παρασκευάζει τὴν σωτηρίαν σου, νὰ μείνω εἰς τὸ σπίτι σου. 6 Καὶ κατέβη ὁ Ζακχαῖος γρήγορα καὶ τὸν ὑπεδέχθη εἰς τὸ σπίτι του μὲ χαράν. 7 Καὶ ὅταν εἶδαν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπροτίμησε τὸ σπίτι τοῦ Ζακχαίου, ἐμουρμούριζαν ὅλοι μεταξύ των μὲ ἀγανάκτησιν καὶ περιφρόνησιν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔλεγαν, ὅτι εἰς τὸ σπίτι ἀνθρώπου ἁμαρτωλοῦ ἐμβῆκε νὰ μείνῃ καὶ νὰ ἀναπαυθῇ. 8 Ἐστάθη δὲ ὁ Ζακχαῖος ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἰδοὺ τὰ μισὰ ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντά μου, Κύριε, τὰ δίδω ἐλεημοσύνην εἰς τοὺς πτωχούς. Καὶ ἐὰν τυχὸν ὡς τελώνης μετεχειρίσθην συκοφαντίαν καὶ ψευδεῖς καταγγελίας καὶ ἀναφορὰς διὰ νὰ ἀδικήσω καὶ καταχρασθῶ κανένα εἰς τίποτε, τοῦ τὸ γυρίζω πίσω τετραπλάσιον. 9 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς, ὅτι σήμερον εἰς τὸ σπίτι αὐτό, τόσον εἰς τὸν οἰκοδεσπότην, ὅσον καὶ εἰς τοὺς οἰκιακούς του, συνετελέσθη διὰ τῆς ἐπισκέψεώς μου σωτηρία. Ἐπεβάλλετο δὲ νὰ σωθῇ καὶ ὁ ἀρχιτελώνης οὗτος, διότι καὶ αὐτὸς ἐξ ἴσου πρὸς σᾶς, ποὺ γογγύζετε, εἶναι υἱὸς καὶ ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἐπαγγελία τῆς σωτηρίας. 10 Ἔπρεπε δὲ νὰ συντελέσω ἐγὼ εἰς τὴν σωτηρίαν αὐτήν, διότι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἦλθεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὴν γῆν, διὰ νὰ ζητήσῃ καὶ σώσῃ τὸ ὡς ἄλλο χαμένον πρόβατον κινδυνεῦον νὰ ἀποθάνῃ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ σύνολον τῆς ἀνθρωπότητος.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18/01/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ’ ΛΟΥΚΑ     18/01/2026

«Και αυτοί ήραν φωνήν λέγοντες, Ιησού επιστάτα ελέησον ημάς».

 

Στην θεραπεία των 10 λεπρών αναφέρεται το Ευαγγέλιο σήμερα αγαπητοί αδελφοί. Οι άνθρωποι αυτοί υπέφεραν από την ανίατη τότε, αρρώστια της λέπρας. Πονούσαν, πεινούσαν, κρύωναν. Λέπια – λέπια έπεφταν τα κομμάτια από το δέρμα τους. Αποκρουστικοί στην όψη. Αξιολύπητοι. Και το χειρότερο από όλα, απομονωμένοι, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Η προσωποποίηση της δυστυχίας! Ζούσαν υποτυπωδώς σε απομακρυσμένα μέρη. Δεν τους επιτρεπόταν να επιστρέψουν σε κατοικημένα χωριά και πόλεις, γιατί η επάρατη αρρώστια ήταν μεταδοτική. Καταδικασμένοι να πεθάνουν σε κάποιο απομακρυσμένο βουνό και να ταφούν όπως – όπως από τους άλλους λεπρούς που ήταν μαζί τους.

            Οι δέκα λεπροί του σημερινού Ευαγγελίου στάθηκαν τυχεροί. Κοντά από τον τόπο της εξορίας τους, πέρασε κάποια μέρα ο Χριστός. Κατευθυνόταν προς τα Ιεροσόλυμα κι όχι τυχαία, πέρασε ανάμεσα από την Σαμάρεια και την Ιουδαία. Εκεί κοντά ήταν και το καταφύγιο των δυστυχισμένων λεπρών. Άκουσαν το θόρυβο που έκανε η συνοδεία του Χριστού. Κάποιος τους πληροφόρησε ότι είναι ο Ιησούς. Είχαν ακούσει γι’ αυτόν και για την αγάπη Του προς όλους τους ανθρώπους και ακόμη ότι έκανε πολλές θεραπείες και πολλά θαύματα. Πίστεψαν πως αυτός είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας και γι’ αυτό πλησίασαν, όσο τους επιτρεπόταν, στο δρόμο κι άρχισαν να φωνάζουν. Ονόμαζαν τον Χριστό «Επιστάτα» δηλαδή Κύριε. Αφέντη, ελέησον ημάς. Θεράπευσέ μας. Απάλλαξε μας από αυτό το μαρτύριο. Ο Χριστός διάβασε όχι μόνο τον πόνο τους, αλλά κυρίως την πίστη τους στη θεότητα Του και αμέσως ανταποκρίθηκε στο αίτημά τους. «Πηγαίνετε να πάρετε την βεβαίωση από τους ιερείς – ιατρούς ότι θεραπευτήκατε». Εδώ φαίνεται η πίστη των λεπρών. Χωρίς άλλες διευκρινήσεις, πεπεισμένοι πλήρως για την θεραπευτική δύναμη των λόγων του Χριστού, επέστρεψαν υγιείς στα σπίτια τους. Από τη χαρά τους όμως, λησμόνησαν να γυρίσουν πίσω και να πουν ένα ευχαριστώ στον ευεργέτη τους. Μόνο ένας το έκανε. Γύρισε και εξέφρασε γονατιστός μπροστά στα πόδια του Χριστού την ευγνωμοσύνη του. Αυτό λύπησε το Χριστό και έκανε το παράπονό Του. «Και οι δέκα δεν θεραπεύτηκαν; Μόνο ο ένας ήλθε να πει ευχαριστώ».

          Ακούγοντας το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, έρχεται στο μυαλό μας μία άλλη λέπρα. Η λέπρα της ψυχής. Και ποια είναι η λέπρα της ψυχής; Είναι η αμαρτία. Αυτή που οδηγεί τον άνθρωπο στον πνευματικό θάνατο. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο κυρίως να απαλλάξει τους ανθρώπους απ’ αυτήν την πνευματική λέπρα. Όπως τότε οι δέκα λεπροί κατέφυγαν στον μοναδικό γιατρό της σωματικής λέπρας και θεραπεύτηκαν, έτσι πρέπει να προστρέξουν και οι πνευματικά λεπροί στον «Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων», για να απαλλαγούν από τον αιώνιο θάνατο. Τι ήταν εκείνο όμως που ώθησε τους λεπρούς να προστρέξουν και ζητήσουν από το Χριστό την θεραπεία τους; Ας το εξετάσουμε για να τους μιμηθούμε και να προστρέξουμε και εμείς να ζητήσουμε από το Χριστό τη θεραπεία μας από την λέπρα της αμαρτίας. Κατ’ αρχάς οι δέκα λεπροί αναγνώριζαν και παραδέχονταν ότι ήταν άρρωστοι. Γι’ αυτό και ή τους ανάγκασαν οι άλλοι ή μόνοι τους πήραν την απόφαση να απομονωθούν.

          Και εμείς πρέπει να αναγνωρίσουμε την αμαρτωλότητά μας. Να ομολογήσουμε ότι στη ζωή μας έχουμε κάνει πολλά λάθη. Πολλές αμαρτίες μεγάλες ή μικρές. Να μη τις δικαιολογούμε και να μη προσπαθούμε να τις καταχωνιάζουμε στο υποσυνείδητό μας. Όπως οι λεπροί  έβλεπαν τα λέπια της λέπρας στο σώμα τους, έτσι κι εμείς να φέρνουμε συνεχώς μπροστά στα μάτια μας, τα λάθη μας – τις αμαρτίες μας και να παραδεχόμαστε ότι είμαστε αμαρτωλοί. Η αναγνώριση της αμαρτωλότητάς μας, θα μας οδηγεί στο να καλούμε τον Χριστό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό».  Τους λεπρούς τους οδήγησε στο να τρέξουν στο Χριστό και να ζητήσουν βοήθεια, ο πόνος που τους προκαλούσαν οι πληγές της ανίατης αρρώστιας. Και εμείς να λυπόμαστε και να πονάμε για το ότι δεν καταφέρνουμε να εφαρμόζουμε στη ζωή μας τις εντολές του Ευαγγελίου. Να πονάμε και να λυπόμαστε που με τις αμαρτίες μας, πληγώνουμε την αγάπη μας προς τον Θεό. Να ντρεπόμαστε για τις πτώσεις μας στην αμαρτία. Η λύπη, ο πόνος, η εντροπή για την αμαρτωλότητά μας, θα γίνεται αφορμή να βγάζουμε κραυγή προς το Χριστό «Επιστάτα ελέησον ημάς».

          Οι λεπροί ζούσαν μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Μακριά από τα σπίτια τους. Έξω από το φυσικό τους περιβάλλον. Από την ανθρώπινη κοινωνία. Αυτό τους έκανε να ποθούν δικαίως την θεραπεία τους για να επιστρέψουν στους δικούς τους ανθρώπους. Έτσι κι εμείς, όταν διαπράττουμε αμαρτίες και επιμένουμε στην αμαρτωλή ζωή, αποκοπτόμαστε από τα πρόσωπα που μας αγαπούν. Ντρεπόμαστε να δούμε τις εικόνες της Παναγίας, των Αγίων. Η υποδούλωσή μας στα πάθη και τις αμαρτίες, μάς αποθαρρύνουν. Μας απομακρύνουν από την προσευχή. Δεν μπορούμε να απολαύσουμε τον διάλογο – την συζήτηση με τον Χριστό. Η απομάκρυνση από τον Χριστό γεμίζει την καρδιά μας με απογοήτευση και απελπισία. Η ζωή της αμαρτίας δεν έχει μέσα της αληθινή χαρά, αλλά πρόσκαιρη και επιπόλαιη χαρά. Η πνευματική λέπρα είναι χειρότερη από την σωματική. Επιφέρει αιώνιο θάνατο. Απομακρύνει από τον Θεό. Η αναγνώριση λοιπόν της αμαρτωλότητάς μας, ο πόνος και η λύπη για τις αμαρτίες μας, η στέρηση της συντροφιάς με τους αγίους που δημιουργείται με την αμαρτωλή ζωή, οδηγούν τους χριστιανούς, στο να ζητάνε τη θεραπεία τους από το Χριστό με τα λόγια των δέκα λεπρών «Ιησού Επιστάτα ελέησον ημάς».

          Αγαπητοί αδελφοί, όλοι μας λίγο πολύ, είμαστε χτυπημένοι από την λέπρα της αμαρτίας. Όλους μάς βασανίζουν τα πάθη και οι αμαρτωλές επιθυμίες. Λέει ψέματα όποιος ισχυρίζεται ότι είναι αναμάρτητος. Έχουμε λοιπόν ανάγκη να θεραπευθούμε. Και ο μόνος που μπορεί να μας καθαρίσει από τα λέπια αυτής της επάρατης νόσου είναι ο Χριστός. Είναι ο Επιστάτης που πέρασε έξω από το λεπροκομείο των δέκα λεπρών. Ας Του φωνάξουμε και εμείς. Ας ζητήσουμε την βοήθεια Του. Να το κάνουμε όμως σήμερα. Δεν πρέπει να φύγουμε από αυτή τη ζωή αθεράπευτοι, αμετανόητοι, αμαρτωλοί. Είναι κρίμα να αφήσουμε τη λέπρα να σκοτώσει την ψυχή μας αιώνια. Ας ταρακουνήσουμε την κοιμισμένη ψυχή μας να ξυπνήσει, πριν είναι αργά. Το αύριο δεν είναι δικό μας.

«Ψυχή μου – ψυχή μου, ανάστα τι καθεύδεις, το τέλος εγγίζει…»

(ΙΒ’ Λουκά ΙΖ’, 12-19) 

Κυριακὴ ΙΒ΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ἰανουαρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΖ´ 12 - 19

12 καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, 13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς. 14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν. 15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν, 16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ; 18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος; 19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΖ´ 12 - 19

12 Καὶ ὅταν εἰσήρχετο εἰς κάποιο χωρίον, τὸν συνήντησαν δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐστάθησαν ἀπὸ μακράν, ἐπειδὴ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον κάθε λεπρὸς ἐθεωρεῖτο ἀκάθαρτος καὶ δὲν τοῦ ἐπετρέπετο νὰ πλησιάσῃ κανένα. 13 Καὶ αὐτοὶ ἔβγαλαν φωνὴν μεγάλην καὶ εἶπαν· Ἰησοῦ, Κύριε, κάμε ἔλεος εἰς ἡμᾶς καὶ θεράπευσέ μας. 14 Καὶ ὅταν τοὺς εἶδε, εἶπε πρὸς αὐτούς· Πηγαίνετε καὶ δείξατε τὸ σῶμα σας εἰς τοὺς ἱερεῖς διὰ νὰ βεβαιώσουν αὐτοί, σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, ἐὰν πράγματι ἐθεραπεύθητε. Καὶ συνέβη, ὅταν αὐτοὶ ἐπήγαιναν νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ἐκαθαρίσθησαν ἀπὸ τὴν λέπραν. 15 Ἕνας δὲ ἀπὸ αὐτούς, ὅταν εἶδε ὅτι ἐθεραπεύθη, ἐπέστρεψε καὶ μὲ φωνὴν μεγάλην ἐκφράζων τὴν χαρὰν καὶ εὐγνωμοσύνην του ἐδόξαζε τὸν Θεόν, ποὺ διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ τὸν ἐθεράπευσε. 16 Καὶ ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς πλησίον τῶν ποδῶν τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸν εὐχαριστεῖ. Καὶ αὐτὸς ἦτο Σαμαρείτης, σχισματικὸς καὶ ὀλιγώτερον φωτισμένος ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους καὶ συνεπῶς δὲν θὰ ἐπερίμενε κανεὶς νὰ δείξῃ αὐτὸς εὐγνωμοσύνην, ὁποίαν δὲν ἔδειξαν οἱ ἄλλοι ἐννέα, ποὺ ἦσαν Ἰσραηλῖται. 17 Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπε· Δὲν ἐκαθαρίσθησαν ἀπὸ τὴν λέπραν καὶ οἱ δέκα; Οἱ δὲ ἄλλοι ἐννέα ποὺ εἶναι; 18 Ἐχάθησαν νὰ γυρίσουν πίσω καὶ νὰ δώσουν δόξαν εἰς τὸν Θεόν, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ξένον αὐτόν, ποὺ δὲν ἀνήκει εἰς τὸ γνήσιον ἰουδαϊκὸν γένος; 19 Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Σήκω καὶ πήγαινε· ἡ πίστις σου δὲν ἐθεράπευσε τὸ σῶμα σου μόνον, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καὶ καλὴν ἀρχήν, ποὺ θὰ σὲ ὁδηγηση εἰς τὴν πνευματικὴν σωτηρίαν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11/01/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ 11/01/2026

« Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 4,17)

          Μετά τη φυλάκιση του Προδρόμου άρχισε ο Ιησούς το κήρυγμά Του αγαπητοί αδελφοί. Βρίσκεται στην πόλη Καπερναούμ και αρχίζει να διδάσκει τον κόσμο. Το σημερινό Ευαγγέλιο που ακούσαμε, περιλαμβάνει τις πρώτες λέξεις του κηρύγματος του Χριστού: «Μετανοείτε, γιατί ήλθε στον κόσμο η Βασιλεία των ουρανών».

          Τι σημαίνουν όμως τα λόγια αυτά; Στο σημερινό μας κήρυγμα, θα αφιερώσουμε λίγα λεπτά, για να εμβαθύνουμε κάπως, με τη βοήθεια του Θεού, στην βαρυσήμαντη αυτή πρώτη πρόταση που βγήκε από το στόμα του Κυρίου μας.

          Όλοι έχουμε ακούσει επανειλημμένα να γίνεται λόγος, για τη Βασιλεία των ουρανών. Τι εννοούμε λοιπόν με τη φράση αυτή; ‘Όταν λέμε Βασιλεία, εξυπακούεται ότι υπάρχουν Βασιλιάς και υπήκοοι. Ποιος είναι ο Βασιλιάς και ποιοι είναι οι υπήκοοι  σ’ αυτή τη Βασιλεία για την οποία μιλάμε, που ονομάζεται και Βασιλεία του Θεού; Βασιλιάς λοιπόν είναι ο Θεός. Ο Τριαδικός Θεός. Ο Δημιουργός των πάντων. Υπήκοοι σ’ αυτήν την Βασιλεία είναι αυτοί που κατοικούν σ’ αυτήν. Αυτοί που υπάρχουν στον ουρανό, δηλαδή οι ΄Αγγελοι και οι Άγιοι. Σ’ αυτήν την ουράνια Βασιλεία επικρατεί η χαρά και η αγάπη μεταξύ των υπηκόων. Βασιλεύει μια απερίγραπτη αγαλλίαση. Μια ευλογημένη κατάσταση.

          Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό ακριβώς για να είναι κι αυτός υπήκοος αυτής της Βασιλείας και να απολαμβάνει τα ανεκτίμητα αγαθά της. Κάποιο όμως δημιούργημα, άφησε να φωλιάσει μέσα του, η υπερηφάνεια κι ο εγωισμός και στο τέλος να επαναστατήσει κατά του Βασιλέως – του Δημιουργού – με αποτέλεσμα να εκπέσει από την περίοπτη θέση που είχε μέσα σ’ αυτή τη Βασιλεία. Αυτό το δημιούργημα είναι ο διάβολος. Αυτός, από το φθόνο και τη ζήλεια που άφησε να καλλιεργηθεί μέσα του, κατάφερε να παρασύρει στην πτώση και τους ανθρώπους, τα αγαπημένα παιδιά του Θεού. Έτσι κι ο άνθρωπος παράκουσε στην εντολή και στο θέλημα του Θεού με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το Θεό και να χάσει τη θέση που είχε μέσα στην ουράνια Βασιλεία του Θεού. Έπαψε να είναι υπήκοος αυτής της Βασιλείας και γι’ αυτό δεν απολάμβανε την αίγλη και τη χαρά που απολαμβάνουν αυτοί που παραμένουν μέσα σ’ αυτήν. Η υπερβολική όμως αγάπη του Θεού, κατέστρωσε ολόκληρο σχέδιο για τη σωτηρία του παραπλανηθέντος ανθρώπου. Ο ίδιος έγινε άνθρωπος, για να δώσει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να επιστρέψει. Ταλαιπωρήθηκε Εκείνος. Ταπεινώθηκε και υπέστη τα φρικτά βασανιστήρια, τον Σταυρικό θάνατο, για να επαναφέρει τα αγαπημένα του παιδιά, στο πατρικό σπίτι, στη Βασιλεία του Θεού.

          Τι ζητάει ο Θεός από μας τους ανθρώπους για να μας εντάξει σ’ αυτό το σχέδιο της σωτηρίας; Αυτό ακριβώς ακούσαμε σήμερα: Την προϋπόθεση που χρειάζεται για να πολιτογραφηθούμε πάλι στην ουράνια Βασιλεία. Και αυτή είναι η πρώτη λέξη που είπε ο Κύριος αρχίζοντας το Θεϊκό του κήρυγμα: Μετανοείτε!

          Τι σημαίνει όμως μετάνοια; Η λέξη μετάνοια σημαίνει, αλλαγή σκέψης. Αλλαγή του νου. Μετανοώ σημαίνει, αναγνωρίζω ότι έκανα κάποια λάθη. Λυπάμαι γι’ αυτά. Ζητώ από τον Θεό να μου τα συγχωρήσει και παίρνω την σταθερή απόφαση να μη τα επαναλαμβάνω. Και όλα αυτά γίνονται με τη βοήθεια του Θεού.

          Για να μετανοήσω όμως, χρειάζεται πρώτα να ταπεινωθώ. Για να ομολογήσω τα λάθη μου, πρέπει να απεμπολήσω τη μεγάλη ιδέα που έχω για τον εαυτό μου. Μετανοώ σημαίνει, ότι δεν με ενδιαφέρει πλέον τι λένε οι άνθρωποι, αλλά τι λέει ο Θεός. Μετανοώ σημαίνει ότι αγωνίζομαι στο εξής να κάνω στη ζωή μου το θέλημα του Θεού. Δεν επιτρέπω πλέον να με οδηγεί ούτε ο κακός εαυτός μου, ούτε οι άνθρωποι που σκέπτονται και ζουν κοσμικά. Όταν ζω έτσι κατά Θεόν και όταν νικάω τον εγωισμό μου, τότε ζω τη ζωή της ταπείνωσης. Μα όταν ζω με ταπείνωση, τότε προσελκύω πάνω μου τη χάρη του Θεού, γιατί Εκείνος μας διαβεβαίωσε ότι δίνει την χάρη Του στους ταπεινούς, ενώ αποστρέφεται τους υπερήφανους, «Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν».

Είναι πρόδηλο αγαπητοί αδελφοί, ότι προβάλλονται  μπροστά μας δύο τρόποι ζωής. Ο κοσμικός τρόπος ζωής και ο χριστιανικός τρόπος ζωής. Ο καθένας μας, καλείται εντελώς ελεύθερα να επιλέξει. Για να επιλέξουμε ποιο τρόπο ζωής θα ακολουθήσουμε, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε ποιος από τους δύο έχει μέσα του περισσότερη χαρά. Αληθινή χαρά. Όλοι ζητούμε τη χαρά και την ευτυχία. Πού θα την βρούμε; Στο ερώτημα αυτό θα πάρουμε απάντηση εάν εντρυφήσουμε στους βίους των Αγίων. Πάμπολλοι άγιοι και οι πιο μεγάλοι, πριν ζήσουν χριστιανικά, προηγουμένως έζησαν κοσμικά. Απολάμβαναν τις χαρές και τις ηδονές που προσφέρει ο αμαρτωλός τρόπος ζωής. Από τη στιγμή όμως που γνώρισαν το Χριστό και τη ζωή του Ευαγγελίου, είδαν ότι οι χαρές που απορρέουν από τη χριστιανική ζωή είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερες κι όχι μόνο, αλλά κατάλαβαν ότι αφού υπάρχει και η άλλη ζωή, οι χριστιανικές χαρές επεκτείνονται και μετά το θάνατο, στην αιωνιότητα. Έπειτα η αγαλλίαση που πλημμυρίζει τη ζωή των αγίων δεν είναι κάτι το επίπλαστο και το επιφανειακό, αλλά διακατέχει όλο τον ψυχοσωματικό τους κόσμο. Οι πνευματικές ηδονές δεν συγκρίνονται με τις σωματικές απολαύσεις, που είναι πρόσκαιρες και στο τέλος αφήνουν πικρία ή και οδηγούν στην απόγνωση και την απελπισία. Κάποτε οι σωματικές ηδονές εγκαταλείπουν τον άνθρωπο κι όσο κι αν αγωνίζεται να τις συγκρατήσει, εκείνες του γλιστράνε μέσα από τα χέρια του και πηγαίνουν σε άλλους, συνήθως στους νεώτερους. Όμως το αντίθετο γίνεται με τις πνευματικές χαρές. Όσο μαραίνεται το σώμα, τόσο δυναμώνει το πνεύμα. Όσο ενηλικιώνεται ο άνθρωπος, τόσο γεύεται περισσότερο τις χαρές της πνευματικής ζωής. Όλα αυτά που λέμε γίνονται σε κείνους που είναι πολιτογραφημένοι στη Βασιλεία του Θεού. Ο Χριστός δίνει την δική του χαρά στους δικούς του ανθρώπους «την χαράν την εμήν δίδομι υμίν», είπε στους μαθητές του. Όχι ότι την στερεί από τους άλλους, αλλά εκείνοι, όσοι ζουν κοσμικά, δεν θέλουν να την πάρουν, αφού χαρές θεωρούν μόνο τις κοσμικές. Μέσα στη Βασιλεία του Θεού, με ένα μυστηριώδη τρόπο, οι άγιοι απολαμβάνουν τη χαρά και την ευτυχία που χαρίζει ο Χριστός. Ο κόσμος δεν τους καταλαβαίνει, γι’ αυτό πολλές φορές, αυτοί που ζουν κοσμικά, εχθρεύονται τους χριστιανούς κι αν τους ρωτήσεις γιατί;  Δεν μπορούν να σου απαντήσουν. Οι ειδωλολάτρες θανάτωσαν με φρικτότατο τρόπο 11 εκατομμύρια άγιους ανθρώπους κι ακόμα η ανθρώπινη ιστορία δεν έδωσε απάντηση στο γιατί έγινε αυτό!

Πάντως οι χριστιανοί, όλοι εμείς επιθυμούμε να ζούμε μέσα στη Βασιλεία του Θεού, όπου δεσπόζουν και επικρατούν οι ευλογημένοι νόμοι του Θεού, που χαρίζουν την χαρά και την αγαλλίαση. Γι’ αυτό συνέχεια λέμε στο Πάτερ ημών «Ελθέτω η Βασιλεία Σου». Μια Βασιλεία που ιδρύθηκε με τον ερχομό του Χριστού και επεκτείνεται στους ατελεύτητους αιώνες, αφού της «Βασιλείας αυτού ουκ έστε τέλος».

Όσο για τα πρώτα λόγια του κηρύγματος του Χριστού, απευθύνονται και σε μας: «Μετανοείτε. Ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών».

Αμήν.                                                                            Ματθαίου Δ’, 12-17   

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Ἰανουαρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 12 - 17

12 Ἀκούσας δὲ ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. 13 καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ· 14 ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 15 Γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 16 ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει φῶς εἶδεν μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. 17 Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· Μετανοεῖτε· ἤγγικεν γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 12 - 17

12 Ὅταν δὲ ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς, ὅτι ὁ Ἰωάννης παρεδόθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως Ἀντίπα εἰς φυλακήν, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. 13 Καὶ ἀφοῦ ἀφῆκε τὴν Ναζαρέτ, ἦλθε καὶ κατοίκησεν εἰς τὴν Καπερναούμ, ἡ ὁποία ἦτο κτισμένη πλησίον τῆς λίμνης, εἰς τὰ σύνορα τῶν φυλῶν Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 14 διὰ νὰ ἐπαληθεύσῃ καὶ πραγματοποιηθῇ ἐκεῖνο, ποὺ εἶπεν ὁ Θεὸς διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, ὁ ὁποῖος λέγει· 15 Ἡ χώρα τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν καὶ ἡ χώρα τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ, ποὺ ἐκτείνεται πλησίον τῆς θαλάσσης καὶ πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην, πρὸς ἀνατολὰς αὐτοῦ, ἡ Γαλιλαία, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικοῦν πολλοὶ ἐθνικοί, 16 ὁ λαός, ποὺ κάθηται ὡσὰν κρατημένος καὶ ἀκίνητος εἰς τὸ πνευματικὸν σκότος τῆς εἰδωλολατρικῆς πλάνης καὶ τῆς ἀσεβείας, εἶδε φῶς πνευματικὸν μέγα, τὸν Χριστόν, καὶ εἰς ἐκεῖνους, ποὺ κάθηνται εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν σκιάζει τὸ πυκνότατον σκότος τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου, ἔλαμψεν ἐξ οὐρανοῦ φῶς εἰς αὐτούς. 17 Ἀπὸ τότε ἤρχισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ κηρύττῃ συστηματικῶς καὶ νὰ λέγῃ· Μετανοεῖτε, διότι ἐπλησίασαν αἱ ἡμέραι κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Μεσσίας μὲ τὴν νέαν, πνευματικήν, ἁγίαν καὶ οὐράνιον ζωήν, ἡ ὁποία θὰ μεταδίδεται ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ του, θὰ ἐγκαθιδρύσῃ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Τρίτη, 06 Ιανουαρίου 2026 - † ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

                                        

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Γ´ 13 - 17

13 Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ. 14 ὁ δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων· Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός με; 15 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ἄφες ἄρτι· οὕτω γὰρ πρέπον ἐστὶν ἡμῖν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην. τότε ἀφίησιν αὐτόν· 16 καὶ βαπτισθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδεν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτόν· 17 καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Γ´ 13 - 17

13 Τότε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν εἰς τὸν Ἰορδάνην πρὸς τὸν Ἰωάννην διὰ νὰ βαπτισθῇ ἀπὸ αὐτόν. 14 14 Ὁ Ἰωάννης ὅμως τὸν ἠμπόδιζε ζωηρὰ καὶ ἔλεγεν· Ἐγὼ ἔχω ἀνάγκην νὰ βαπτισθῶ ἀπὸ σὲ τὸν ἀναμάρτητον, καὶ σὺ ἔρχεσαι πρὸς ἑμὲ διὰ νὰ λάβῃς βάπτισμα; 15 15 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἄφησε τώρα τὰς ἀντιρρήσεις καὶ μὴ φέρῃς δυσκολίαν νὰ βαπτισθῶ.Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ταπεινούμενος πρέπει νὰ πληρώσω πᾶσαν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σοῦ ἀνέθεσεν ὡς καθῆκον νὰ βαπτίζῃς.Τότε ὁ Ἰωάννης ἀφῆκεν αὐτὸν νὰ βαπτισθῇ. 16 Καὶ ὅταν ἐβαπτίσθῃ ὁ Ἰησοῦς, ἐπειδὴ ὡς ἀναμάρτητος δὲν εἶχε τίποτε νὰ ἐξομολογηθῇ, ἀνέβη ἀμέσως ἀπὸ τὸ νερὸν τοῦ Ἰορδάνου καὶ δὲν ἔμεινεν ἐπὶ πολὺ εἰς αὐτό, ὅπως οἱ ἄλλοι, ποὺ κατὰ τὸ βάπτισμά των ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των.Καὶ ἰδοὺ ἤνοιξαν εἰς αὐτὸν οἱ οὐρανοὶ καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ νὰ καταβαίνῃ μὲ ἐξωτερικὸν σχῆμα καὶ μορφὴν ὁμοίαν πρὸς περιστερὰν καὶ νὰ ἔρχεται ἐπάνω του. 17 Καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἠκούσθη ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς ποὺ ἔλεγεν· Οὗτος εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπημένος, εἰς τὸν ὁποῖον εὐηρεστήθην.Τὸν ἐγέννησα ἀϊδίως καὶ εἶναι ὡς Θεὸς μονάκριβός μου Υἱός, ὡς ἄνθρωπος δὲ ἀπολύτως ἀναμάρτητος.Πάντοτε ἔκαμε τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν μου.

Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Ἰανουαρίου 2026

 

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Α´ 1 - 8

1 Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 2 Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου· 3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, 4 ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 5 καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. 6 ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. 8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι ἁγίῳ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Α´ 1 - 8

1 Αρχὴ τοῦ χαροποιοῦ μηνύματος περὶ τῆς ἐλεύσεως εἰς τὸν κόσμον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱὸς του Θεοῦ, ἔγινεν ὁ Ἰωάννης. 2 Καὶ ἔγινεν ὁ Ἰωάννης ἡ ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο ποὺ ἔχει προφητευθῇ καὶ εἶναι γραμμένον εἰς τοὺς προφήτας· Ἰδού, λέγει ὁ ἐπουράνιος Πατὴρ διὰ τοῦ προφήτου Μαλαχίου εἰς τὸν Μεσσίαν· ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἀπεσταλμένον μου προτήτερα καὶ ἐμπρὸς ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος θὰ προετοιμάσῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ σὲ ὑποδεχθοῦν ὡς Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν καὶ ἔτσι θὰ προπαρασκευάσῃ ἐμπρὸς ἀπὸ σὲ τὸν δρόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ πλησιάσῃς ὡς διδάσκαλος καὶ Σωτὴρ τοὺς ἀνθρώπους. 3 Καὶ ὁ ἀπεσταλμένος αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, περὶ τοῦ ὁποίου προεῖπεν ὁ προφήτης Ἡσαΐας τὰ ἑξῆς: Φωνὴ ἀνθρώπου, ποὺ κράζει εἰς τὴν ἔρημον καὶ λέγει· Ἐτοιμάσατε τὸν δρόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἔλθῃ πρὸς σᾶς ὁ Κύριος· κάμετε ἴσιους καὶ ὁμαλοὺς τοὺς δρόμους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ περάσῃ. Ξερριζώσατε δηλαδὴ ἀπὸ τὰς ψυχάς σας τὰ ἀγκάθια τῶν ἁμαρτωλῶν παθῶν καὶ ρίψατε μακρὰν τοὺς λίθους τοῦ ἐγωϊσμοῦ καὶ τῆς πωρώσεως καὶ καθαρίσατε μὲ τὴν μετάνοιαν τὸ ἐσωτερικόν σας, διὰ νὰ δεχθῇ τὸν Κύριον. 4 Καὶ ἔγινεν ὁ Ἰωάννης ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου μὲ τὸ νὰ βαπτίζῃ εἰς τὴν ἔρημον καὶ μὲ τὸ νὰ κηρύττῃ βάπτισμα, ποὺ ἔπρεπε νὰ συνοδεύεται μὲ ἐσωτερικὴν μετάνοιαν, πρὸς τὸν σκοπόν του νὰ ἐπιτύχουν οἱ βαπτιζόμενοι τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τους, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐξησφάλιζεν ὁ μετὰ τὸν Ἰωάννην ἐρχόμενος Μεσσίας. 5 Καὶ ἐπήγαιναν πρὸς αὐτὸν οἱ κάτοικοι ὁλοκλήρου τῆς Ἰουδαίας καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται καὶ ἐβαπτίζοντο ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου ὅλοι εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμόν, συγχρόνως δὲ ἐξωμολογοῦντο φανερὰ τὰς ἁμαρτίας των. 6 Σύμφωνος δὲ καθ’ ὅλα πρὸς τὸ κήρυγμά του ἦτο καὶ ὁ ὅλος βίος τοῦ Ἰωάννου καὶ ἡ ὅλη ἐμφάνισίς του. Ἐφόρει ὁ Ἰωάννης ἔνδυμα ὑφασμένον ἀπὸ τρίχας καμήλου καὶ εἶχε ζώνην δερματίνην γύρω ἀπὸ τὴν μέσην του καὶ ἔτρωγε ἀκρίδας, ἀπ’ ἐκείνας ποὺ ἔφερεν ὁ ἄνεμος σὰν σύννεφον ἀπὸ τὴν Ἀραβίαν εἰς τὴν ἔρημον, καὶ μέλι ποὺ μέσα εἰς σχισμὰς πετρῶν ἀποθήκευαν ἄγρια μελίσσια. 7 Καὶ ἐκήρυττε καὶ ἔλεγεν· Ἔρχεται ὕστερα ἀπὸ ἐμὲ ἐκεῖνος, ποὺ λόγῳ τοῦ ἀξιώματός του καὶ τῆς θείας φύσεως του εἶναι δυνατώτερος ἀπὸ ἐμέ, τοῦ ὁποίου ἐγὼ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σκύψω καὶ νὰ τοῦ λύσω ὡς δοῦλος τὸ λωρίον τῶν ὑποδημάτων του. 8 Ἐγὼ μὲν σᾶς ἐβάπτισα μὲ νερόν, αὐτὸς ὅμως θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον, τὸ ὁποῖον θὰ καθαρίσῃ καὶ τὰς ψυχάς σας.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (ΜΑΤ. Β’ 13-23)

 

        Το σημερινό Ευαγγέλιο αγαπητοί αδελφοί, μας λέει ότι ο Θεός προστατεύει αυτούς που Τον πιστεύουν και Τον αγαπούν. Τους δείχνει να ακολουθήσουν στη ζωή τους έναν άλλο δρόμο που τους οδηγεί στην σωτηρία.

        Όσο κι αν μας φαίνεται παράξενο, και ο Χριστός σαν άνθρωπος, είχε την ανάγκη της προστασίας εκ μέρους του Θεού. Γι’ αυτό μαθαίνουμε από το Ευαγγέλιο ότι επιστράτευσε ο Θεός τον Ιωσήφ, για να είναι προστάτης της Παναγίας και του μικρού Ιησού. Επιπλέον βλέπουμε, ότι επιστρατεύει τον Άγγελο Γαβριήλ να τους ειδοποιήσει ότι κινδυνεύει από τον Ηρώδη,  γι’ αυτό τους στέλνει στην Αίγυπτο. Ακόμη, από το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μαθαίνουμε, ότι ο Θεός προστατεύει και τους Μάγους. Οι Μάγοι πιστεύουν ότι αυτός που γεννιέται στην Βηθλεέμ είναι αληθινός Θεός, γι’ αυτό έρχονται να Τον προσκυνήσουν. Είναι κι αυτοί άνθρωποι του Θεού. Και αυτούς τους προστατεύει, υποδεικνύοντάς τους στην επιστροφή για τις πατρίδες τους, να μην περάσουν από τον Ηρώδη που θέλει να κάνει κακό και στο νεογέννητο παιδί και σ' αυτούς. Μάλιστα ο Ευαγγελιστής λέει τη χαρακτηριστική φράση "δι' ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν." Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να ακολουθήσει άλλο δρόμο στη ζωή του, από τον συνηθισμένο. Το δρόμο που του υποδεικνύει ο Θεός!

        Λέγαμε την προηγούμενη Κυριακή αγαπητοί αδελφοί, ότι ο κόσμος, οι πολλοί άνθρωποι, δεν ακολουθούν στη ζωή τους το δρόμο του Θεού, γι' αυτό ο κόσμος δεν πηγαίνει καλά. Παντού έχει επικρατήσει το κακό. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν λογαριάζουν το Θεό. Δεν υπολογίζουν το Ευαγγέλιο. Δεν έχουν βάλει το Χριστό στο κέντρο της ζωής τους. Όλα τα θέματά τους ακόμη κι αυτά που έχουν σχέση με την ψυχή τους, προσπαθούν να τα λύσουν με τη λογική τους. Σπάνια, σπανιότατα, θα βρεις άνθρωπο να αναρωτιέται, αν οι πράξεις του, αν οι σκέψεις του, αν οι προγραμματισμοί του, συμφωνούν με το θέλημα του Θεού. Οι πολλοί άνθρωποι έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Στις γνώσεις τους. Στη λογική τους. Η τηλεόραση και τώρα τελευταία το ίντερνετ, τα πανάκριβα κινητά τους, κατευθύνουν τη ζωή τους. Ό,τι τροφή τους δίνουν αυτά, την καταπίνουν αμάσητη. Χωρίς να αναρωτηθούν, ποιος τα λέει, ποιος τα γράφει αυτά. Ξεγελιούνται τις περισσότερες φορές, από τα μεγάλα και φανταχτερά πτυχία που έχει αυτός που τους ταΐζει. Παρατηρείται το φαινόμενο, ο σημερινός άνθρωπος να θέλει να γίνει ανώτερος, τέλειος, μόνος του. Με τις δικές του δυνάμεις. Είναι έτοιμος να δεχθεί ασυζητητί, αυτά που του προσφέρουν οι λεγόμενοι "πνευματικοί άνθρωποι". Δυστυχώς, δεν βλέπουμε ή δεν μας αφήνουν να δούμε, ότι όσο την κοινωνία την καθοδηγούν άνθρωποι χωρίς Θεό, πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Και όλο αυτό γίνεται γιατί ο άνθρωπος έχει διώξει το Θεό από τη ζωή του και νομίζει πως θα διορθώσει την κατάσταση μόνος του.

        Ας μη νομίσουμε αγαπητοί αδελφοί, ότι και εμείς που εκκλησιαζόμαστε τακτικά, δεν έχουμε προσβληθεί από αυτήν την καταστροφική αρρώστια.

        Το σημερινό Ευαγγέλιο μας λέει, ότι αν θέλουμε να σωθούμε, θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια "άλλη οδό". Όχι τον συνηθισμένο δρόμο που ακολουθούν οι πολλοί. Εμείς πρέπει να ακολουθήσουμε το δρόμο που μας υποδεικνύει ο Θεός. Τον Ιωσήφ και την Παναγία τους ειδοποίησε ο Άγγελος να πάνε στην Αίγυπτο. Τους Μάγους τους ειδοποίησε ο Θεός να μην περάσουν από το δρόμο που περνούν οι πολλοί για να πάνε στην πατρίδα τους σώοι. Εμάς μας λέει: Να ακολουθήσετε στη ζωή σας, σαν άτομα, σαν οικογένειες, σαν κοινωνία, το δρόμο που σας δείχνω με το Ευαγγέλιό μου, αν θέλετε να δείτε άσπρη μέρα.

Αμήν! 

Κυριακὴ μετὰ τὴν Χριστοῦ Γέννησιν – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 28 Δεκεμβρίου 2025

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Β´ 13 - 23

13 Ἀναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ λέγων· Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ Ἡρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό. 14 ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, 15 καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου· ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· Ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου. 16 Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλέεμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσεν παρὰ τῶν μάγων. 17 τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· 18 Φωνὴ ἐν Ραμὰ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσί. 19 Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἡρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ’ ὄναρ τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ 20 λέγων· Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ, τεθνήκασιν γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου. 21 ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. 22 ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Ἡρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ’ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, 23 καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Β´ 13 - 23

13 Ὅταν δὲ ἀνεχώρησαν οἱ μάγοι, ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου ἐφάνη εἰς τὸ ὄνειρόν του εἰς τὸν Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπε· Σήκω καὶ παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα του καὶ φεῦγε εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ μένε ἐκεῖ, ἕως ὅτου σοῦ εἴπω.Φύγε, διότι πρόκειται ὁ Ἡρῴδης νὰ ζητήσῃ τὸ παιδίον μὲ τὸν σκοπὸν νὰ τὸ θανατώσῃ. 14 Ὁ Ἰωσὴφ δὲ ἐσηκώθη καὶ παρέλαβε νύκτα τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα του καὶ ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Αἴγυπτον. 15 Καὶ ἦτο ἐκεῖ, μέχρις ὅτου ἀπέθανεν ὁ Ἡρῴδης, διὰ νὰ ἐπαληθεύσῃ τελείως ἐκεῖνο, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν Κύριον διὰ μέσου τοῦ Προφήτου, ὁ ὁποῖος εἶπεν· Ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸν τόπον τῆς γεννήσεώς του. 16 Τότε ὁ Ἡρῴδης, ὅταν εἶδεν ὅτι οἱ μάγοι τὸν ἐξηπάτησαν καὶ τὸν ἐγέλασαν, ἐθύμωσε πολὺ καὶ ἔστειλε στρατιώτας, οἱ ὁποῖοι ἐθανάτωσαν ὁλα τὰ παιδιά, ποὺ ἦσαν εἰς τὴν Βηθλεὲμ καὶ εἰς ὅλα τὰ περίχωρα καὶ σύνορά της, ἀπὸ ἡλικίας δύο ἐτῶν καὶ κάτω, σύμφωνα μὲ τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον ἐξηκρίβωσεν ἀπὸ τοὺς μάγους. 17 17 Τότε ἔλαβε πλήρη πραγματοποίησιν ἐκεῖνο, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν προφήτην Ἱερεμίαν, ὁ ὁποῖος ἐπροφήτευσε καὶ εἶπε· 18 18 Φωνὴ σπαρακτικὴ ἠκούσθη εἰς τὸ χωρίον τῆς φυλῆς Βενιαμὶν Ραμᾶ, θρῆνος καὶ κλάματα καὶ ὀδυρμὸς πολύς.Ἡ σύζυγος τοῦ Ἰακὼβ Ραχήλ, ποὺ ἦτο ἐκεῖ θαμμένη, διὰ τῶν ἀπογόνων τῆς μητέρων, ποὺ ἐστερήθησαν τὰ μικρά τους, κλαίει τὰ τέκνα της, καὶ δὲν ἤθελε μὲ κανένα τρόπον νὰ παρηγορηθῇ, διότι τὰ ἀθῷα αὐτὰ παιδιὰ δὲν ὑπάρχουν πλέον εἰς τὴν ζωήν. 19 Ὅταν δὲ ἀπέθανεν ὁ Ἡρῴδης, ἰδοὺ ἐφάνη εἰς τὸ ὄνειρόν του εἰς τὸν Ἰωσὴφ ἄγγελος Κυρίου ἐν Αἰγύπτῳ 20 20 καὶ τοῦ εἶπε· Σήκω καὶ πάρε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα του καὶ πήγαινε μὲ τὴν ἡσυχίαν σου εἰς τὴν χώραν τῶν Ἰσραηλιτῶν.Διότι ἔχουν πλέον ἀποθάνει ἐκεῖνοι, ποὺ ἐζήτουν τὴν ζωὴν τοῦ παιδιοῦ. 21 21 Αὐτὸς δέ, ἀφοῦ ἐσηκώθη, ἐπῆρε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα του καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Παλαιστίνην. 22 Ἀλλ’ ὅταν ἤκουσεν, ὅτι ὁ Ἀρχέλαος ἐβασίλευεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀντὶ τοῦ πατρός του Ἡρῴδου, ἐφοβήθη νὰ μεταβῇ ἐκεῖ.Καὶ καθὼς ὡδηγήθη εἰς ὄνειρον ἀπὸ τὸν Θεόν, ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἦτο ἡγεμὼν ὁ ὀλιγώτερον σκληρὸς ἀπὸ τὸν ἀδελφόν του Ἀρχέλαον Ἡρῴδης ὁ Ἀντίπας. 23 Καὶ ἀφοῦ ἦλθε, κατοίκησεν εἰς πόλιν ποὺ λέγεται Ναζαρέτ, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἐκεῖνο, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προφήτας, ὅτι ὁ Ἰησοῦς θὰ ὀνομασθῇ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς του περιφρονητικῶς Ναζωραῖος.