Περί Θείας Κοινωνίας

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ Για τη Θεία Κοινωνία Αγαπητοί μας ενορίτες, επειδή το θέμα της Θείας Κοινωνίας είναι πολύ σοβαρό,  γράφουμε αυτά τα λίγα λόγια, με πολλή αγάπη και ενδιαφέρον για τη σωτηρία της ψυχής μας. Είναι άκρως απαραίτητο όλοι μας να είμαστε συνεχώς ενωμένοι με τον Χριστό, μεταλαμβάνοντας το Σώμα Του και το Αίμα του. Ο Ίδιος μας είπε, ότι όποιος είναι ενωμένος μαζί μου «έχει ζωήν αιώνιον».  Όποιος δεν κοινωνάει, αποκόπτεται από το σώμα του Χριστού και ξηραίνεται και πεθαίνει όπως ο βλαστός της κληματαριάς όταν αποκοπεί από τον κορμό της. (ΙΩΑΝΝΟΥ ΙΕ,5) Εάν κάποιος δεν είναι ενωμένος με τον Χριστό, παύει να είναι μέλος της Εκκλησίας και έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας παραγγέλλει, να κοινωνάμε συνέχεια, όποτε γίνεται Θεία Λειτουργία, γιατί γι’ αυτό τελείται το Ιερό Μυστήριο, για να κοινωνάμε και γι’ αυτό κυρίως πηγαίνουμε στη Θεία Λειτουργία. Ο Ιερός Χρυσόστομος μας λέει: «Ένας να είναι ο πόθος σας, κάθε φορά που πηγαίνετε στη Λειτουργία να κοινωνάτε, και μία να είναι η λύπη σας, αν πήγατε στη Λειτουργία και δεν κοινωνήσατε.» Ενώ όμως είναι τόσο απαραίτητο να κοινωνάμε, υπάρχουν και κάποια εμπόδια, που μας κρατούν μακριά από τη Θεία Κοινωνία. Θα αναφέρουμε μερικά. Αυτός που δεν πιστεύει ότι ο Χριστός είναι Θεός, δεν μπορεί να κοινωνάει. Αυτός που δεν πιστεύει, ότι αυτό που θα κοινωνήσει είναι Σώμα και Αίμα του ενανθρωπήσαντος Ιησού Χριστού δεν πρέπει να κοινωνήσει. Αυτός που μέσα στην καρδιά του έχει φθόνο, εκδίκηση, κακία, για τον συνάνθρωπό του, δεν πρέπει να πλησιάσει το Άγιο Ποτήριο. Αυτός που κατακρίνει και συκοφαντεί τους συνανθρώπους του, πρέπει να απέχει από το Μυστήριο. Αυτός που καταφεύγει σε μάγους, μέντιουμ, χαρτορίχτρες, πιστεύει στα ζώδια και σε άλλα διαβολικά πράγματα, είναι φρόνιμο να στέκεται μακριά από το Άγιο Ποτήριο. Αυτός δείχνει απιστία στην Πρόνοια του Θεού.   Η Αγία Γραφή μας διδάσκει ότι το σώμα μας είναι ναός του Θεού. Μέσα σ’ αυτόν το ναό δεχόμαστε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Καταλαβαίνουμε πόσο καθαρός πρέπει να είναι αυτός ο ναός για να φιλοξενήσει τον Χριστό! Κατά τον Απόστολο Παύλο, η αμαρτία που κυρίως λερώνει το σώμα είναι η πορνεία. Επομένως ο άνθρωπος που έχει πέσει στην πορνεία, δεν πρέπει να κοινωνάει. Αυτοί που έχουν κάνει πολιτικό γάμο, δεν μπορούν να κοινωνάνε. Ούτε αυτοί που έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης,  ούτε αυτοί που συζούν αστεφάνωτοι. Είναι μεγάλη αμαρτία το να βεβηλώνεται ο ναός του Θεού, με τέτοιες συμπεριφορές! Επίσης δεν μπορεί να κοινωνάει αυτός που έχει διαπράξει φόνο. Αυτός που κλέβει. Αυτός που δεν σέβεται τους γονείς του. Αυτός που κατηγορεί την Εκκλησία και τους Ιερείς. Αυτός που βλασφημεί. Όποιος πέφτει σ’ αυτά και σε άλλα αμαρτήματα, δεν έχει το δικαίωμα να πλησιάζει την Ωραία Πύλη για να βάλει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Η αγάπη όμως του Χριστού έχει φροντίσει και γι’ αυτό. Αναλαμβάνει ο Ίδιος να παραμερίσει τα εμπόδια της Θείας Κοινωνίας. Έχει ορίσει το Μυστήριο της Μετανοίας – Εξομολογήσεως, που εξαλείφει τις αμαρτίες και ανοίγει και πάλι το δρόμο για τη Θεία Κοινωνία. Όποια και να είναι τα αμαρτήματα που διαπράττει ο Χριστιανός, εάν μετανοήσει ειλικρινά, εάν πάρει την απόφαση να τα διακόψει, τότε μπορεί να ξαναδεχθεί μέσα του τα Τίμια Δώρα. Προσέρχεται με συντριβή και αληθινή μεταμέλεια στην εξομολόγηση, ομολογεί την αμαρτωλότητά του και ο Πνευματικός αναλαμβάνει να τον επανασυνδέσει  με τον Χριστό. Αγαπητοί μας αδελφοί, ας προσερχόμαστε συνέχεια στη Θεία Κοινωνία με καθαρή την καρδιά, για να έχουμε εξασφαλισμένη την ένωσή μας με τον Σωτήρα Χριστό και να είμαστε έτοιμοι ανά πάσα στιγμή για τη μετάβασή μας από την πρόσκαιρη αυτή ζωή, στην αληθινή, στην αιωνιότητα. Αμήν. Η  προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία, συνίσταται στα εξής: 1)Να πιστεύουμε ότι ο Χριστός είναι Θεός και άνθρωπος (Θεάνθρωπος) 2)Να πιστεύουμε ότι αυτό που κοινωνάμε είναι Σώμα και Αίμα Χριστού. 3)Να ζούμε σύμφωνα με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. 4)Να μη λείπει από το νου μας, το στόμα μας και την καρδιά μας η προσευχή. 5)Να εκκλησιαζόμαστε τακτικά. 6)Να αισθανόμαστε την αμαρτωλότητά μας και να μετανοούμε γι’ αυτήν. 7)Να διώχνουμε από μέσα μας τις αμαρτίες μας με την εξομολόγηση. 8)Να μελετάμε Χριστιανικά βιβλία και να ακούμε κηρύγματα. 9)Να είναι πάντα καλές οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας και να συγχωρούμε τα λάθη τους. Να είμαστε συμφιλιωμένοι μαζί τους. 10)Ποτέ να μην εκδικούμαστε τους συνανθρώπους μας, να μην τους ζηλεύουμε και να μην τους φθονούμε. Να είμαστε τίμιοι στις συναλλαγές μας μαζί τους. 11)Εάν έχουμε κατακρίνει ή συκοφαντήσει κάποιον, να διορθώσουμε τη ζημιά που του έχουμε κάνει. 12)Να επιστρέψουμε κάτι που τυχόν έχουμε κλέψει. 13)Να μη λέμε ποτέ ψέματα. 14)Όσο μπορούμε να κάνουμε ελεημοσύνες. 15)Να προσέχουμε πάρα πολύ τα λόγια μας, τις πράξεις μας και τις σκέψεις μας. 16)Να έχουμε πάντα καθαρή τη συνείδησή μας και την καρδιά μας, για να υποδεχόμαστε τον Χριστό μέσα μας!

Ο γάμος είναι δρόμος....

Η εν Χριστώ ζωή μας. Συγχωρούμε;

Η εν Χριστώ ζωή μας.

Συγχωρούμε;

       Είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος βιώνει συγκλονιστικές στιγμές κατά την εξομολόγηση. Περνά σε μια νέα ζωή. Ζει την χαρά της συγχώρεσης και την αγάπη του Θεού με γεύση ουράνια. Όμως για την ολοκλήρωση της εξομολόγησης δεν αρκούν μόνο τα δάκρυα και η υπεύθυνη ομολογία ενώπιον του πνευματικού, ούτε η αλλαγή της ζωής του μόνο. Υπάρχει και μία άλλη εξομολόγηση που γίνεται με την πάροδο των χρόνων και από αυτήν εξαρτάται η όλη συγχώρεση των δικών του αμαρτιών. Είναι η ταπείνωση και η επιείκεια μπροστά στην κακία και την αχαριστία των συνανθρώπων του. Δεν μπορούν να συγχωρεθούν οι δικές του αμαρτίες, αν προηγουμένως δεν έχει συγχωρήσει εκ βάθους καρδίας τους άλλους. Αυτή είναι η διδαχή και η απόλυτη παραγγελία του Κυρίου μας : «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·».

              Ο ιερός Χρυσόστομος ορίζει ως εξομολόγηση την συγχωρητικότητα αυτή. Η καρδιά του ανθρώπου είναι ο Ναός του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, την ώρα που ο άνθρωπος σκληρά πολεμείται  από τους εχθρούς του μπορεί να εξομολογηθεί εν μέσω του ναού της καρδίας του. Από την μια να βάλει τα δικά του αμαρτήματα και από την άλλη τα αμαρτήματα του άλλου και με την αντιπαράθεση αυτή να δει το μέγα μέγεθος των δικών του και τα λίγα των άλλων προς αυτόν. Και στην μυστική αυτή εξομολόγησή του, για να εξιλεώσει τον Θεό, προσφέρει ως θυσία την δική του αγάπη και συγχωρητικότητα και έτσι βρίσκει το θάρρος να ζητήσει και το έλεος των δικών του. Αυτό έκανε ο Χριστός πάνω στον Σταυρό με την προσωπική του θυσία σήκωσε τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων. Τα βήματά Του ακολουθεί με την σταύρωση του εγωισμού του και την θυσία της αγάπης ο κάθε άνθρωπος. Εκείνος που θυσιάζει το δίκιο του για την αγάπη του αδερφού ζει μια αναίμακτη θυσία, μια έμπρακτη προσευχή για τον εχθρό. Η αγάπη είναι όντως η ανάσταση για τους άλλους.

Και ενώ έχουμε ως χριστιανοί ανοικτό και εύκολο τον δρόμο της μετανοίας, όμως στην δύσκολη ώρα της κακίας των άλλων επαναστατούμε, μας τρώγει το δίκιο και φερόμαστε με πικρία και εκδικητικότητα. Κι αν δεν απαντήσει ο άνθρωπος με σκληρότητα στον εχθρό του, επειδή δεν πρέπει ως χριστιανός, όμως μόνιμα κουβαλά αμέτρητη πικρία και μαράζι μέσα του και αναστατώνεται με άθλια νευρικότητα κάθε φορά που τον βλέπει ή τον σκέφτεται. Μ’ αυτήν την κατάσταση της καρδιάς, με την οποία επιτρέπει ο άνθρωπος στον εαυτό του να ζει και να δικαιολογείται με όλον τον μαρασμό και την γκρίνια προς τους άλλους, το μόνο που κάνει είναι να καθυστερεί την συγχώρεση ή το χειρότερο να γυρίζει πάλι πίσω στις αμαρτίες που υποτίθεται ότι του συγχωρέθηκαν.

                 Η κακία των άλλων γίνεται αφορμή για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του ίδιου του ανθρώπου. Απαντώντας στο κακό με την αγάπη και την συγχωρητικότητα κερδίζει την συγχώρεση των δικών του αμαρτιών. Σ’ εκείνον που έχει καρδιά, η αγάπη αυτή και η συγχωρητικότητα είναι ο πιο σύντομος και εύκολος δρόμος, αλλά και ο μονόδρομος για την συγχώρεση των αμαρτιών. Ας δούμε τι όμορφα που κηρύττει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Για την απαλλαγή τόσων μεγάλων και πολλών αμαρτημάτων μας έδωσε ο Θεός σύντομο και εύκολο δρόμο και απαλλαγμένο από κάθε κόπο. Πού είναι ο κόπος να συγχωρήσεις αυτόν που σε λύπησε; Κόπος βαρύς είναι το να μην τον συγχωρήσεις και να κρατάς μέσα σου την έχθρα, καθώς επίσης και το να διώξεις τον θυμό από μέσα σου, και άνεση πολλή σου δίνει, και πολύ εύκολο είναι σε αυτόν που θέλει».

Η κακία και η εκδικητικότητα το μόνο που προσφέρουν είναι μια εσωτερική κόλαση και συνεχή εσωτερική πικρία που, τελικά, οδηγούν σε ψυχολογική απορρύθμιση. Η συγχωρητικότητα και η αγάπη ειρηνεύουν πρώτα την καρδιά του ανθρώπου και κατόπιν επιδρούν καταπραϋντικά στον εχθρό του. Πολλά νοσήματα ψυχικά έχουν την αιτία τους στην άθλια κακία που φωλιάζει σαν μιζέρια και βαρύνει σαν ογκόλιθος καταθλιπτικότητας τον ψυχικό του κόσμο. Στην ουσία δεν συμφέρει τον ίδιο τον άνθρωπο να μείνει στην κακία και στην εκδικητικότητα του, διότι πρώτα τον εαυτό του βλάπτει με όλη την ψυχική διάλυση και την πνευματική του αναστάτωση. Στην κυριολεξία δεν θα καταφέρει να βρει το δίκιο του και να εκδικηθεί τον εχθρό του, αλλά το μόνο που θα κάνει είναι να καταστρέψει τον ίδιο του τον εαυτό. Γι αυτό και ο Ιερός Χρυσόστομος λέγει ότι ο μνησίκακος στην ουσία μπήγει το μαχαίρι στον ίδιο του τον εαυτό. Τον εαυτό του βλάπτει, διότι  από την μία μεριά επιτρέπει  να γίνεται η καρδιά του τόπος μεγάλου εγωισμού και μιζέριας και κακίας και μόνιμης θλίψης και από την άλλη χάνει την ευκαιρία μέσα από τα χέρια του για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του. Και ακόμη, αν δει τον εχθρό του να τιμωρείται, και πάλι δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί και να ησυχάσει, διότι μέσα του ζει η φωτιά της κακίας και του ασίγαστου και αχόρταγου πάθους.  Η συγχωρητικότητα είναι ο μονόδρομος της ψυχικής ισορροπίας και ηρεμίας.

Οι εχθροί γίνονται οι ευεργέτες, όταν ο άνθρωπος κατανοήσει, τι μεγάλη ευλογία του προσφέρουν. Του δίδεται η ευκαιρία να συγχωρεθούν οι δικές του αμαρτίες. Και όσο πιο πολύ αδικήθηκε τόσο πιο πολλά αμαρτήματά του συγχωρούνται. Γι’ αυτό δεν πρέπει να διαμαρτύρεται και να γκρινιάζει κάθε φορά που πέφτουν πάνω του οι κακίες του κόσμου. Είναι οι ευεργέτες του.

Γι’ αυτό ας κλάψουμε και ας θρηνήσουμε και ας προσευχηθούμε για εκείνον που έκανε το κακό και εμείς να χαιρόμαστε που γίναμε όμοιοι με τον Πατέρα μας τον Θεό, που ανατέλλει τον ήλιο και για τους πονηρούς και για τους αγαθούς.

Η συγχωρητικότητα είναι ένα ανεξόφλητο χρέος στον Θεό. Είναι το λιγότερο που μπορεί να δώσει ο άνθρωπος στον Θεό μέσα από το πρόσωπο των συνανθρώπων του.

Επιμέλεια Ι.Ν.Αγίας Μαρίνας Λέρου

Θεία Κοινωνία

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Στα προηγούμενα τεύχη του περιοδικού ΟΛΚΑΣ, αγαπητοί αναγνώστες , γράψαμε πόσο αναγκαίο είναι να είμαστε ενωμένοι με τον Χριστό, κυρίως με τη συχνή Θεία Κοινωνία. Αυτή η ένωση μας εξασφαλίζει την αιωνιότητα (Ιωάννου ΣΤ’. 54). Αυτή μας θωρακίζει από τις επιθέσεις  του διαβόλου. Ο Χριστός με την Σταυρική Του θυσία μας ελευθέρωσε από τον θάνατο και από τον διάβολο και μείς νικάμε αυτούς τους δύο άσπονδους εχθρούς μας, με την συμμετοχή μας στη Σταυρική θυσία του Χριστού δια της συχνής συμμετοχής μας στο Άγιο Ποτήριο.
Γράψαμε και για τις προϋποθέσεις που πρέπει να έχουμε για να μπορούμε να κοινωνάμε συχνά, την πίστη στη θεότητα του Ιησού Χριστού,και την πίστη ότι αυτό που κοινωνάμε είναι αυτό το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και το να βρισκόμαστε σε συνεχή κατάσταση μετανοίας. «’Άξιος είσαι να κοινωνήσεις από τη στιγμή που ομολογήσεις ταπεινά και πιστέψεις ότι είσαι ανάξιος».
Γράψαμε επίσης τί μας εμποδίζει από την Θεία Κοινωνία και ποια είναι η κατάλληλη προετοιμασία γι’ αυτήν.
Στο τεύχος αυτό θα αναφέρουμε λόγια που έχουν γράψει άγιοι και θεοσεβείς  χριστιανοί για τη Θεία Κοινωνία.

Γράφει μεταξύ άλλων για την Θεία Κοινωνία ο Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός Τοπάλης στο βιβλίο του «Εξ’ όλης καρδίας» στην σελίδα 186 :
«Και ώρες-ώρες η νηστεία γίνεται ένα απενοχοποιητικό φάρμακο για της τύψεις της συνειδήσεως. Είναι πιο εύκολο να νηστέψεις παρά να σκύψεις σε μια αυτοσυνειδησία και να μετανοήσεις. Η Εκκλησία του Χριστού τοποθετεί αλλιώς τα πράγματα. Άλλο είναι η νηστεία που είναι απαραίτητη στην πνευματική ζωή και γίνεται σαν εσώτερη έκφραση  αγάπης στον Θεό, και άλλο είναι η Θεία Κοινωνία. Δεν συνδέονται αυτά μαζί, αν και συνυπάρχουν, και ούτε το ένα προηγείται και προϋποθέτει το άλλο.
Η Θεία Κοινωνία προϋποθέτει αποκλειστικώς και μόνον σαν προετοιμασία αυτό που προτρέπει ο Χριστός δια στόματος του ιερέως την ώρα της Θείας Κοινωνίας ‘’μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε’’. Δεν λέει και ‘’μετά νηστείας’’, διότι πολλοί θα αποκλείονταν λόγω των διαφοροποιήσεων των προβλημάτων της υγείας των και ηλικίας των, όπως τα μικρά παιδιά και οι ενήλικες άρρωστοι. Ζητά ο Κύριος τον φόβο του Θεού και την καθαρότητα της καρδιάς μέσα από το μυστήριο της μετανοίας, που συμβαίνει ως έργο άλλοτε μέσα στο εξομολογητήριο της ψυχής και άλλοτε στο εξομολογητήριο του πνευματικού Πατρός, ενώπιον του Θεού πάντοτε. Ζητά ο Θεός μόνο την ευλαβική πίστη και συναίσθηση ότι είναι αυτό το Σώμα και το Αίμα του Χριστού που πρόκειται να κοινωνήσει ο πιστός και δεν είναι ένα ακατανόητο και μαγικό φάρμακο για την υγεία του, που το παίρνει  εθιμοτυπικά κάποιες φορές το χρόνο. Ζητά την αγάπη και την συγχωρητικότητα μεταξύ των αδελφών ως προετοιμασία για τη συμμετοχή στο Μυστήριο. Δεν είναι οι μεγάλες γιορτές ούτε και η νηστεία που τον κάνουν άξιο να κοινωνεί, αλλά η πίστη και ο φόβος Θεού και η αγάπη. Και ο άνθρωπος, όταν ζει αυτό το τρίπτυχο, τότε μπορεί να κοινωνεί πάντα, σε κάθε Θεία Λειτουργία. Και είναι αλήθεια πως στην Θεία Λειτουργία δεν πάμε για να προσευχηθούμε, αλλά για να Κοινωνήσουμε και να ενωθούμε με τον Χριστό και να γίνουμε όλοι Σώμα Χριστού. Δεν είναι η νηστεία που μας αποτρέπει, αλλά η καθαρότητα της καρδιάς που μας προτρέπει και ο πόθος της ένωσης με τον Θεό που μας ελκύει. Και  λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος πως μία να είναι μόνο η θλίψη σου, αν κάποια φορά δεν κοινωνήσεις, και ένας να είναι ο μόνος πόθος σου, πως και σήμερα και πάντοτε να κοινωνείς.»

Επιμέλεια Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνης Λέρου

Το Κομποσχοίνι και η Ευχή...

 <Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με>

Το κομποσχοίνι δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κάτι διακοσμητικό, ούτε κάτι που θα μας φέρει γούρι. Αντίθετα, χρειάζεται για να μας θυμίζει την προσευχή και, σαν τέτοιο, είναι μια άγια και θεία παρουσία στη ζωή μας. Συγκεκριμένα το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε την αδιάλειπτη προσευχή, αυτή που λέγεται αδιάκοπα, σύμφωνα με την προτροπή του απ. Παύλου « αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Φυσικά την «ευχή» αυτή μπορούμε να την λέμε και χωρίς κομποσχοίνι, με το νου μας και μάλιστα όσο συχνότερα είναι δυνατό. Η προσευχή, που είναι η συνομιλία με το Θεό, μας χαρίζει ηρεμία, ψυχική γαλήνη και διώχνει το άγχος από τη ζωή μας.

Πίσω από την δοκιμασία κρύβεται η ευλογία του Θεού...

 

Οι πάντες σχεδόν την μεταστροφή τους την οφείλουν σε κάποια δοκιμασία. Διαβάστε περισσότερα...

Υπομονή... (Γέροντας Παΐσιος)

Γέροντα, πως μπορείς να αντιμετωπίσεις τον άλλον, όταν είναι νευριασμένος;

- Με την υπομονή!

- Και αν δεν έχεις;

- Να πας να αγοράσεις! Πουλάνε στα σούπερ-μάρκετ!… Κοίταξε, όταν ο άλλος είναι μπουρινιασμένος, ό,τι και να του πεις, δεν γίνεται τίποτε. Καλύτερα εκείνη την στιγμή να σιωπήσεις και να λες την ευχή. Με την ευχή θα καλμάρει ο άλλος, θα ηρεμήσει και θα μπορέσεις μετά να συνεννοηθείς μαζί του. Βλέπεις, και οι ψαράδες δεν πάνε να ψαρέψουν, αν δεν έχει μπουνάτσα· κάνουν υπομονή, ώσπου να καλωσυνέψει ο καιρός.

Γέροντας Παΐσιος

Ένας άστεγος, μια τυρόπιτα και μία σόμπα, δώρο του Χριστού‏...

Η ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα… Αναζητούσα κάτι άλλο,,, Διαβάστε περισσότερα...

Το Κομποσχοίνι, μεγάλη βοήθεια του Χριστιανού!!!

Ένα κομποσχοίνι που κάνεις για τον αδελφό σου, για τον συγγενή σου δεν πάει χαμένο. Ο Θεός θα τον βοηθήσει όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση. Το κομποσχοίνι όχι απλά βοηθάει αλλά και ψυχή απο την κόλαση μπορεί να βγάλει!

Τόση δύναμη έχει η προσευχή! Να μην ξεχνάμε να προσευχόμαστε, να κάνουμε ελεημοσύνη και σαρανταλείτουργο και για τους κεκοιμημένους αδελφούς!!!

Οταν δίνεις πλουτίζεις... δεν φτωχαίνεις!

Ο φούρναρης γκρίνιαζε συνέχεια στην γυναίκα του που πήγαινε στις εκκλησίες και έδινε στους φτωχούς και στους εράνους. Μια μέρα, εκεί που έβγαλε το ζεστό ψωμί και μοσχοβόλησε η γειτονιά, ήρθε και στάθηκε στην πόρτα του ένας φτωχος.

- Αφεντικό, όλα αυτά τα ψωμιά είναι δικά σου;
- Αμ΄ τίνος να'ναι;
- Και δεν τα τρως;
- Βρε φύγε από δω!
- Δώσε μου και μένα ένα ψωμάκι που πεινάω.

- Φύγε σου είπα, παράτα με.
- Αφεντικό!
- Φεύγεις ή δεν φεύγεις;
- Αφεντικό! Παρακαλούσε ο φτωχός...

Δεν πρόλαβε να τελειώσει, και ο φούρναρης πετάει ένα ψωμί στο κεφάλι του. Έσκυψε ο φτωχός και το ψωμί τον πήρε ξυστά και έπεσε παραπέρα. Τρέχει, το αρπάζει, κάθεται σε μια γωνιά και το τρώει... Ο φούρναρης όλη μέρα ήταν νευριασμένος για τον γρουσούζη επισκέπτη και το ψωμί που έχασε. Ας τολμήσει να ξανάλθει, έλεγε!

Τη νύχτα, κάπου δύο μετά τα μεσάνυχτα, πετάγεται ο φούρναρης από τον ύπνο του τρομαγμένος και καταϊδρωμένος.
- Γυναίκα, σήκω, ξύπνα. Φέρε μου μία φανέλα να αλλάξω και να σου πω… Γυναίκα, πέθανα λέει, και μαζεύτηκαν γύρω μου Άγγελοι και διάβολοι. Ποιoς να πάρει την ψυχή μου. Σε μια μεγάλη ζυγαριά όλο και πρόσθεταν οι τρισκατάρατοι τα κρίματά μου. Και ο ζυγός βάρυνε και βάρυνε και οι Άγγελοι δεν είχαν τίποτα να βάλουν και λυπόντουσαν. Σε μια στιγμή, ένας Άγγελος φωνάζει: Το ψωμί! Αυτό που χόρτασε τον πεινασμένο. Βάλτε το στον άλλο ζυγό. Οι διάβολοι επαναστάτησαν: Το ψωμί δεν το έδωσε. Το έριξε να σπάσει το κεφάλι του φτωχού. Και απάντησαν οι Άγγελοι: Όμως χόρτασε τον πεινασμένο και εκείνος έδωσε την ευχή του. Και που λες γυναίκα μου, εκείνο το ψωμί έκανε και έγειρε η ζυγαριά αντίθετα και σώθηκα. Το λοιπόν, δίνε, δίνε και μη σταματάς. Και εγώ θα δίνω. Αχ, και να ξανάρθει εκείνος ο φτωχός!

Επιτέλους το κατάλαβε και ο φούρναρης ότι κερδίζει όταν δίνει.

Εμείς όμως; Το έχουμε καταλάβει;
Μήπως φοβόμαστε να δώσουμε;
Μήπως η "κρίση" μας βούλιαξε στην ολιγοπιστία;
Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να γινόμαστε και λίγο χριστιανοί;;;
Και να πιστεύουμε ακλόνητα, πως όταν δίνουμε, αντί να φτωχαίνουμε, πλουτίζουμε.
Ας το αποδείξουμε εμπράκτως. Κάποιοι άνθρωποι έχουν ανάγκη και περιμένουν έστω και ένα κομμάτι ψωμί...

Να μην ξεχνάμε ότι: Η πρώτη θυγατηρ του Θεού είναι η ελεημοσύνη, αυτή η ελεημοσύνη κατέπεισε τον Θεό και έγινε άνθρωπος, για να σώσει τον άνθρωπο...

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με...

Η Θεία Κοινωνία και η ώρα του θανάτου.

Ένας ιερεύς ο πάπα-Θεόδωρος κλήθηκε για να κοινωνήσει δύο χριστιανούς ετοιμοθάνατους. Έναν πλούσιο, σκληρό και φιλάργυρο και μία ενάρετη χήρα...διαβάστε περισσότερα.

Ένας Άγιος άστεγος...

Η ματιά του με διαπερνούσε ενοχλητικά στο αργό περπάτημα μου λίγα μέτρα πιο πέρα...διαβάστε περισσότερα.

 

Μικρός ἤ Μεγάλος ῾Αγιασμός;

῾Ο ῾Αγιασμός εἶναι ῾Αγιασμός, εἴτε δίδεται τήν παραμονή τῶν Φώτων, εἴτε τήν ἴδια ἡμέρα εἴτε γίνεται στό σπίτι. Δέν ἔχει διαφορά ὁ ἁγιασμός... διαβάστε περισσότερα

 

Ο Ελκόμενος

Πατήστε την εικόνα για προβολή

Τί νόημα έχει το έθιμο να περνούν οι πιστοί μετά την περιφορά του Επιταφίου, κάτω από τον Επιτάφιο;

Πατήστε την εικόνα για προβολή

Ο Ακάθιστος Ύμνος

Πατήστε την εικόνα για προβολή

Πηγή: http://orthodox-answers.blogspot.com/

Η Ποντικοπαγίδα!!!

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη...διαβάστε περισσότερα.

Τι είναι το Τριώδιο; Που οφείλεται η ονομασία του;

Το Τριώδιο αποτελεί το κινητό εκείνο τμήμα του εκκλησιαστικού έτους που προπαρασκευάζει... διαβάστε περισσότερα.

Πηγή: http://orthodox-answers.blogspot.com/

Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται...

Κυριακή σήμερα του Τελώνου & Φαρισαίου, άνοιξε το Τριώδιο!! Πολύ νωρίς φέτος! Θα έρθει όμως και το Πάσχα γρήγορα! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, δυναμικά για να φτάσουμε το Πάσχα να είμαστε λίγο πιο κοντά στον Κύριό μας!

“Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα”

(π. Αντώνιος Χρήστου)

" Ήρθε το Τριώδιο λοιπόν. Μια εκκλησιαστική περίοδος, εντελώς διαφορετική από ότι την αντιλαμβάνεται ο κόσμος, ως περίοδος διασκέδασης που όλοι "θα το ρίξουν έξω...". Η Εκκλησία μας όμως μας καλεί για το αντίστροφο..."να στραφούμε εντός μας", με την έννοια να εξετάσουμε τον ευατό μας και με συντριβή και μετάνοια, να καθαρίσουμε και να αποβάλουμε οτιδήποτε μας εμποδίζει (αμαρτίες και πάθη) για να συναντήσουμε τον Αναστημένο Χριστό, το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου! Θα λέγαμε καλύτερα ότι μας καλεί να συνταφούμε μαζί Του, ώστε να μπορέσουμε και να συναναστηθούμε! Οι συχνές και εκτεταμένες ακολουθίες, το κατανυκτικό κλίμα, η υμνολογία, η νηστεία κτλ είναι στοιχεία που μας βοηθούν στα μέγιστα γι΄ αυτό τον σκοπό... "
Καλό κι ευλογημένο Τριώδιο,μεράκι και όρεξη για αγώνες πνευματικούς!!!

Επιμέλεια, Μαριάννα Νανά