ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ                           21/06/2026

«Οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑµῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρήζετε τούτων ἁπάντων»

           Πολλοί άνθρωποι αγαπητοί αδελφοί, πιστεύουν πώς ο Θεός είναι ένα απρόσιτο όν παντοδύναμο, που βρίσκεται κάπου μακριά από την όλη δημιουργία και με την απεριόριστη δύναμή Του, κυβερνά και ελέγχει τα πάντα. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι μια αόρατη δύναμη που δημιούργησε κάποτε το σύμπαν και έκτοτε το εγκατέλειψε να δουλεύει στην τύχη του. Ορισμένοι πάλι νομίζουν ότι ο Θεός είναι ένας κέρβερος κυβερνήτης πολύ κακός, που είναι έτοιμος να τιμωρήσει ή να θανατώσει ακόμη, όποιον άνθρωπο υποπέσει σε κάποια αμαρτία. Και άλλοι πάλι έχουν σχηματίσει μέσα τους αυθαίρετα, μια εικόνα για τον Θεό εντελώς προσωπική, που νομίζουν ότι αυτοί και κανένας άλλος δεν γνωρίζουν τόσο καλά τον Θεό.

           Έρχεται όμως εκείνος που είναι ο μόνος που μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για τον Θεό, ο Χριστός δηλαδή, αφού Αυτός είναι και Θεός και άνθρωπος. Αυτός μας αποκαλύπτει στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και στα άλλα Ευαγγέλια, ότι ο Θεός είναι πατέρας. Απευθύνεται σε όλους εμάς, σε όλους τους ανθρώπους, και μας διαβεβαιώνει ότι ο Θεός είναι ο καλός πατέρας μας που γνωρίζει όλες τις ανάγκες μας και όλα τα προβλήματά μας και είναι έτοιμος να μας βοηθήσει να τα αντιμετωπίσουμε.

            Ακούσαμε σήμερα στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα τα λόγια Του Χριστού : «Ρίξτε μια ματιά στα μικρά και ασήμαντα πουλάκια. Προσέξτε και τα λουλουδάκια του αγρού. Παρατηρείστε πως τα φροντίζει ο Θεός. Ε λοιπόν, αφού φροντίζει ακόμη και τα πιο ασήμαντα πράγματα της δημιουργίας Του, δεν θα φροντίσει εσάς που είστε τα αγαπημένα παιδιά του; Αυτά όλα είναι δημιουργήματά Του, εσείς οι άνθρωποι, είστε τα παιδιά Του, είναι δυνατόν να φανταστείτε ότι θα αδιαφορήσει για σας;» Εάν ακούσαμε αυτά τα λόγια του Χριστού αγαπητοί αδελφοί και ενστερνιστούμε την αλήθεια ότι ο Θεός είναι πατέρας μας, τότε αμέσως θα αλλάξει εντελώς η ζωή μας.

            Αφού ο Θεός είναι πατέρας μας, άρα υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται για μας. Κάποιος που μας αγαπάει. Αφού ο Θεός είναι πατέρας μας, δεν είμαστε ορφανοί και εγκαταλελειμμένοι. Και στη χαρά μας και στη λύπη μας και στις επιτυχίες μας και στις αποτυχίες και στις δυσκολίες μας, κάποιος είναι παρών, έτοιμος να μας βοηθήσει. Αυτός ο κάποιος είναι ο πανταχού παρών Θεός. Σ’ Αυτόν μπορούμε να ανοίξουμε ανά πάσα στιγμή την καρδιά μας και να μιλήσουμε. Να μιλήσουμε αγαπητικά. Χωρίς φόβο. Με σεβασμό, που έχει μέσα αγάπη. Είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακούσει, θα μας ανεχθεί, θα μας δείξει κατανόηση γιατί μας αγαπάει, αφού ο ίδιος ο Υιός Του μας παρήγγειλε να Τον επικαλούμαστε, λέγοντάς Τον πατέρα. Εσείς να προσεύχεστε έτσι, μας είπε: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς…» Πόσο μεγάλη αξία παίρνει αυτή η λέξη όταν απευθύνεται στον Θεό. “Πάτερ ημών”. Πατέρα μας.

            Ο Θεός μας, δεν είναι απλώς Δημιουργός. Δεν είναι μόνον ο Βασιλιάς στην Βασιλεία των ουρανών. Δεν είναι απλώς ο κυβερνήτης. Ούτε μόνον ο κριτής των πάντων. Για μας, είναι ο πατέρας μας. Ο πατέρας που επιβραβεύει τις αρετές, αλλά και συγχωρεί τα λάθη και τις αμαρτίες. Με πατρική αγωνία περίμενε πολύ καιρό την επιστροφή του ασώτου, παραστρατημένου παιδιού Του. Και δεν το τιμώρησε. Το ξανάκανε παιδί Του. Το σφιχταγκάλιασε και το καταφίλησε. Αν ήταν απλώς αφεντικό, θα το μάλωνε και θα το απομάκρυνε από το αρχοντικό του. Αν ήταν απλώς ένας αυστηρός κριτής, θα το τιμωρούσε και θα το έβαζε να δουλεύει σκληρά στα χωράφια του, για να ξεπληρώσει τη ζημιά που του προξένησε με την ασωτία του. Όχι˙ ο Θεός δεν είναι τίποτε από όλα αυτά, είναι πατέρας. Είναι ο κατ’ εξοχήν πατέρας. Ο πατέρας που δεν δίστασε να στείλει τον μονογενή Του Υιό, για να σώσει τα παραστρατημένα παιδιά Του. Τους ανθρώπους «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Ο Θεός είναι πατέρας που ανέχεται ακόμη και τις προσβολές των παιδιών Του. Συγχωρεί τον Πέτρο που Τον αρνήθηκε. Συγχωρεί τον Παύλο που Τον καταδίωκε. Συγχωρεί και τον Θωμά που αμφισβητεί την Θεότητα και την Ανάστασή Του.   

          Μόνον όταν ενστερνιστούμε αυτήν την αλήθεια που μας είπε σήμερα ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, θα κατανοήσουμε τι εννοούσε ο Χριστός όταν έλεγε στους μαθητές Του: «την χαράν τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν». Ποια χαρά; Ότι ο Θεός είναι πατέρας μας. Δεν Τον φοβόμαστε, Τον αγαπάμε, γιατί «η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο».

          Αγαπητοί αδελφοί. Έστω κι αν αμαρτάνουμε, έστω κι αν απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Έστω κι αν Τον απορρίπτουμε ή και τον βλασφημούμε ακόμη. Ο Θεός δεν παύει να είναι πατέρας μας. Κανείς δεν μπορεί να διαλέξει τον πατέρα Του ή και να τον αλλάξει. Εκείνο που μπορεί να κάνει, είναι να τον αγαπάει ή να μην τον αγαπάει. Είμαστε βέβαιοι, βεβαιότατοι ότι ο Θεός μας αγαπάει σαν ο καλύτερος πατέρας που είναι. Ο κάθε γονιός αγαπάει όλα τα παιδιά του. Αγαπάει όμως περισσότερο, το άρρωστο και το ξενιτεμένο. Έτσι και ο Θεός μας αγαπάει περισσότερο, γιατί είμαστε αμαρτωλοί και μακριά από την αγκαλιά Του. Πάντως μας περιμένει. Μας περιμένει να μας σφίξει στην ζεστή Του αγκαλιά, όπως το έκανε και με το άσωτο παιδί Του. Γιατί είναι: ο Πατέρας μας.

Αμήν.

Κυριακὴ Γ΄ Ματθαίου – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Ἰουνίου 2026

 

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ϛ´ 22 - 33

22 Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός. ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται· 23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; 24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει· οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. 25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 26 ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 27 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; 28 καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι; 31 μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἤ τί πίωμεν ἤ τί περιβαλώμεθα; 32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδεν γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ϛ´ 22 - 33

22 Δὲν εἶναι δὲ μικρὰ συμφορὰ ἡ καρδία σας καὶ ὁ νοῦς σας νὰ κολλήσουν εἰς τὰ γήϊνα καὶ τὰ μάταια.Διὰ νὰ τὸ καταλάβετε, σᾶς φέρω μίαν εἰκόνα.Ὁ λύχνος, ποὺ δίδει φῶς εἰς τὸ σῶμα, εἶναι τὸ μάτι· ὅπως καὶ ὁ λύχνος, ποὺ φωτίζει τὴν ψυχήν, εἶναι ὁ νοῦς· ἐὰν λοιπὸν τὸ μάτι εἶναι ὑγιές, ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι γεμᾶτον φῶς, σὰν νὰ ἦτο ὁλόκληρον τὸ σῶμα σου μάτι· ἔτσι θὰ φωτίζεται καὶ ἡ ψυχή σου, ἐὰν ὁ νοῦς σου καὶ ἡ καρδία σου δὲν ἔχουν τυφλωθῆ ἀπὸ τὴν φιλαργυρίαν καὶ τὴν προσκόλλησιν εἰς τὰ μάταια. 23 Ἐὰν ὅμως τὸ μάτι σου εἶναι βλαμμένον καὶ τυφλωμένον, ὅλον τὸ σῶμα σου θὰ εἶναι βυθισμένον εἰς τὸ σκότος.Ἐὰν λοιπὸν ἐκεῖνο, ποὺ σοῦ ἐδόθη διὰ νὰ μεταδίδῃ φῶς εἰς σέ, γίνῃ σκότος, εἰς πόσον σκότος θὰ βυθισθῇς; Κάτι ἀνάλογον θὰ συμβῇ, ἐὰν καὶ ὁ νοῦς σου σκοτισθῇ ἀπὸ τὴν προσκόλλησιν εἰς τὸν πλοῦτον.Εἰς πόσον σκότος ἠθικὸν θὰ βυθισθῇ τότε ἡ ψυχή σου! 24 Μὴ ἀπατᾶτε δὲ τὸν ἑαυτόν σας μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὴν γῆν νὰ θησαυρίζῃ κανεὶς καὶ εἰς τὸν Θεὸν νὰ εἶναι προσκολλημένος.Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δοῦλος συγχρόνως εἰς δύο κυρίους.Διότι ἢ θὰ μισήσῃ τὸν ἕνα καὶ θὰ ἀγαπήσῃ τὸν ἄλλον· ἢ θὰ προσκολληθῇ εἰς τὸν ἕνα καὶ θὰ καταφρονήσῃ τὸν ἄλλον.Δὲν δύνασθε νὰ εἶσθε συγχρόνως δοῦλοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ μαμωνᾶ.Ἢ θὰ μισήσετε τὸν πλοῦτον, διὰ νὰ ἀγαπήσετε τὸν Θεόν, ἢ θὰ προσκολληθῆτε εἰς τὸν πλοῦτον καὶ θὰ καταφρονήσετε τότε τὸν Θεόν. 25 Ἀφοῦ λοιπὸν ἡ καρδία σας πρέπει νὰ ἀνήκῃ ἀποκλειστικὰ εἰς τὸν Θεόν, διὰ τοῦτο σᾶς λέγω, κόψατε τὴν ρίζαν τῆς πλεονεξίας καὶ μὴ φροντίζετε μὲ ἀγωνίαν καὶ στενοχωρίαν διὰ τὴν ζωήν σας, τὶ θὰ φάγετε καὶ τί θὰ πίετε, οὔτε διὰ τὸ σῶμα σας, τὶ θὰ ἐνδυθῆτε.Δὲν ἀξίζει ἡ ζωὴ περισσότερον ἀπὸ τὴν τροφὴν καὶ τὸ σῶμα πιὸ πολὺ ἀπὸ τὸ ἔνδυμα; Ὁ Θεὸς λοιπόν, ποὺ σᾶς ἔδωκε τὰ ἀνώτερα ταῦτα, θὰ σᾶς δώσῃ καὶ τὰ κατώτερα, τὴν τροφὴν δηλαδὴ καὶ τὸ ἔνδυμα. 26 Κυττάξατε τὰ πετεινά, ποὺ πετοῦν εἰς τὸν ἀέρα, καὶ ἴδετε, ὅτι αὐτὰ δὲν σπείρουν, οὔτε θερίζουν, οὔτε μαζεύουν εἰς ἀποθήκας διὰ τὸν χειμῶνα ἢ τὸν καιρὸν τῆς στερήσεως.Καὶ ὅμως ὁ Πατήρ σας ὁ ἐπουράνιος τὰ τρέφει.Σεῖς δὲν ἀξίζετε πολὺ περισσότερον ἀπὸ αὐτά; 27 Διὰ νὰ καταλάβετε δέ, πόσον ἀνόητος καὶ ἀνίσχυρος εἶναι ἡ μέριμνά σας αὐτή, σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖος ἀπὸ σᾶς, ὀσονδήποτε καὶ ἂν φροντίσῃ, ἠμπορεῖ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἀνάστημά του ἕνα πῆχυν; Κανείς.Τί κατορθώνετε λοιπὸν μὲ τὴν μέριμνάν σας; 28 Καὶ διὰ τὸ ἔνδυμα διατὶ κυριεύεσθε ἀπὸ ἀνήσυχον καὶ ἀγωνιώδη φροντίδα; Παρατηρήσατε τὰ ἄνθη, ποὺ φυτρώνουν μόνα των εἰς τὸν ἀγρόν, μὲ ποῖον τρόπον αὐξάνουν.Δὲν κοπιάζουν οὔτε γνέθουν· 29 καὶ ὅμως σᾶς λέγω, ὅτι οὔτε ὁ σοφὸς εἰς ἐπινοήσεις Σολομών, μὲ ὅλην τὴν ἑξακουσμένην βασιλικὴν μεγαλοπρέπειάν του καὶ τὴν λαμπρὰν καὶ ἔνδοξον περιβολὴν καὶ παράστασίν του, δὲν περιεβλήθη ἔνδυμα τόσον ὠραῖον καὶ θαυμάσιον, ὅπως περιβάλλεται ἕνα ἀπὸ τὰ ἄνθη αὐτά. 30 Ἐὰν δὲ ὁ Θεὸς τόσον μεγαλοπρεπῶς ἐνδύῃ τὰ ἀγριόχορταρα, ποὺ φυτρώνουν μόνα των εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ποὺ δὲν ἔχουν προορισμὸν νὰ ζήσουν αἰώνια, ὅπως σεῖς, ἀλλὰ σήμερον ὑπάρχουν καὶ αὔριον ρίπτονται εἰς τὸν φοῦρνον ὡς καύσιμον ὑλικόν, δὲν θὰ δώσῃ ἔνδυμα πολὺ περισσότερον εἰς σᾶς, ὦ ὀλιγόπιστοι; 31 Μὴ καταληφθῆτε λοιπὸν ποτὲ ἀπὸ ἀνήσυχον φροντίδα λέγοντες, τί θὰ φάγωμεν ἢ τί θὰ πίωμεν ἢ τί θὰ περιβληθῶμεν ὡς ἔνδυμα; 32 Διότι οἱ ἐθνικοὶ καὶ εἰδωλολάτραι, ποὺ ἁγνοοῦν ὁλοτελῶς τὰ ἀσυγκρίτου ἀξίας οὐράνια ἀγαθά, ζητοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ μάταια καὶ φθαρτά, ὡς τὰ μόνα σοβαρὰ καὶ ἀπαραίτητα.Σεῖς ὅμως μὴ ἀνησυχῆτε δι' αὐτά, διότι ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος γνωρίζει, ὅτι ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ ὅλα αὐτὰ καὶ συνεπῶς θὰ σᾶς τὰ δώσῃ αὐτός. 33 Ζητεῖτε δὲ πρωτίστως καὶ κυρίως τὰ πνευματικὰ ἀγαθὰ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀρετῶν, ποὺ ὁ Θεὸς ζητεῖ ἀπὸ σᾶς ὡς ὅρον, διὰ νὰ σᾶς χαρίσῃ τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, καὶ τότε ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπίγεια θὰ σᾶς δοθοῦν μαζὶ μὲ ἐκεῖνα.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14/06/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ B’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Δ’ 18-23)     14-6-2026

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς περιγράφει πώς ο Χριστός στην αρχή της επί γης δράσεώς Του κάλεσε τους πρώτους μαθητές Του, τους πρώτους Αποστόλους. Για το θέμα αυτό θα αφήσουμε να μας ομιλήσει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Λέγει ο Άγιος:

Αν ο Χριστός ενεργούσε σύμφωνα με τον τρόπο των ανθρώπων, δεν θα είχε διαλέξει για Αποστόλους Του δώδεκα ψαράδες, αλλά μάλλον δώδεκα βασιλιάδες της γης. Αν ήθελε να έχει άμεση επιτυχία στο έργο Του και να δρέψει τους καρπούς των αγώνων Του, με την ακατανίκητη δύναμή Του θα είχε διαλέξει δώδεκα από τους πιο δυνατούς βασιλιάδες του κόσμου, για να τους κάνει οπαδούς και Αποστόλους Του. Σκέψου απλά πως θα μπορούσε αμέσως ο Χριστός σε μια στιγμή να γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Πόσο γρήγορα θα διαδιδόταν τότε η διδασκαλία Του! Πώς θα εξαφανίζονταν τα είδωλα εν ριπή οφθαλμού με ένα αυτοκρατορικό διάταγμα! Πώς θα μετατρέπονταν όλοι οι ειδωλολατρικοί ναοί σε χριστιανικούς! Πώς θα σταματούσαν αμέσως οι θυσίες ζώων στους θεούς και τους καπνούς από τις θυσίες θα αντικαθιστούσαν τα θυμιάματα! Σκέψου πόσο εύκολα η Εκκλησία του ενός Θεού θα είχε ιδρυθεί για την εξυπηρέτηση ολόκληρης της ανθρωπότητας! Ο Χριστός χωρίς να χρειαζόταν να υποφέρει και να πάθει θα καταλάμβανε τον πρώτο και μοναδικό αυτοκρατορικό θρόνο κι από κει θα κυβερνούσε όλους τους λαούς της γης, ολόκληρο τον κόσμο από ανατολή σε δύση κι από το βορρά ως το νότο, με αντιπροσώπους Του τους δώδεκα υποτελείς βασιλιάδες. Χωρίς να χρειαστεί να πάθει, οι σκληροτράχηλοι Ιουδαίοι θα αναγνώριζαν το Χριστό ως βασιλιά και τον αναμενόμενο Μεσσία και θα τον προσκυνούσαν.

Πόσο σοφό ήταν το να ξεκινήσει από τα χαμηλά ο Κύριος και όχι από την κορυφή. Πόσο σοφό ήταν να αρχίσει την οικοδομή της βασιλείας Του όχι με βασιλείς, αλλά με ψαράδες. Πόσο καλό, πόσο σωτήριο ήταν για μας που ζούμε δυο χιλιάδες χρόνια από τη γέννησή Του, το ότι δεν απέβλεψε στην τελική επιτυχία του έργου Του, ούτε και στο να θερίσει τους καρπούς των αγώνων Του όσο ζούσε.

Αν ο Κύριος είχε ενεργήσει όπως οι άνθρωποι είναι αλήθεια πως θα τον είχαν δοξάσει πολύ νωρίτερα οι άνθρωποι εμείς όμως δεν θα είχαμε σωθεί. Δεν Τον ενδιέφερε η δόξα των ανθρώπων, ο ήχος των ποιμενικών αυλών που σήμερα ακούγονται και αύριο ρίχνονται στη φωτιά. Εκείνο που Τον ενδιέφερε ήταν η σωτηρία των ανθρώπων. Δεν ήρθε στους ανθρώπους όπως κάνει κάποιος γίγαντας σε τσίρκο, για να δείξει τη δύναμη και τις ικανότητές του, να απολαύσει το χειροκρότημα των θεατών. Ήρθε σαν φίλος σε εμάς, σαν γιατρός σε θεραπευτήριο, για να μας επισκεφθεί, να συνομιλήσει με τον καθένα μας και να μας προσφέρει συμβουλές και θεραπεία. Είναι επομένως πολύ καλό για όλη την ανθρωπότητα από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος ως τη συντέλεια, το γεγονός ότι ο Κύριος ενήργησε με θεϊκό τρόπο. Διάλεξε για Αποστόλους Του, όχι δώδεκα τρανούς βασιλιάδες ,μα δώδεκα άσημους ψαράδες.

Όλοι εμείς που πεινούμε και διψούμε για την δικαιοσύνη και την αγάπη Του, εμείς που ψαρεύουμε μάταια με την ψυχή μας, σαν δίχτυα στη θάλασσα αυτού του κόσμου, ας ακούσουμε τη φωνή του Κυρίου Ιησού. Μας καλεί τώρα, όπως τότε τους ψαράδες στη θάλασσα της Γαλιλαίας: «Ἀκολούθει μοι». Μόλις ακούσουμε τη φωνή αυτή, ας μη διστάσουμε ούτε στιγμή. Ας παρατήσουμε όλες τις παλιές δουλειές και τις παλιές αγάπες και ας τον ακολουθήσουμε. Ο Χριστός είναι ο αληθινός μας Φίλος και Θεραπευτής. Όλοι οι άλλοι είναι είτε ανόητοι είτε απατεώνες.

Προσέξτε! Δεν μας καλεί ως βασιλιάδες ή ποιμένες, ως πλούσιους ή φτωχούς, ως σοφούς ή αμαθείς, αλλά ως άνδρες και γυναίκες άρρωστους, αδύναμους. Οι αρρώστιες και οι αδυναμίες μας προέρχονται από την αμαρτία. Για αυτό ας προσκυνήσουμε τον Κύριο Ιησού και ας κραυγάσουμε σ’ Εκείνον, όπως έκαναν τόσοι άρρωστοι κι αδύναμοι άνθρωποι εκείνο τον καιρό: «Κύριε Ιησού, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό! Συγχώρεσέ με, Κύριε, συγχώρεσε τις αμέτρητες αμαρτίες μου. Καθάρισέ με με τη δύναμή Σου, ζωοποίησέ με με τον ζωοποιό άρτο Σου, είσελθε στα εσώτατα βάθη της ψυχής μου ως καθαρός και ζωογόνος αέρας σε σκοτεινό δωμάτιο. Κι εγώ τότε θα γιατρευτώ. Θα γιατρευτώ και θα γίνω καλά, θα ζήσω!»

Αυτά μας γράφει για την σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Άγιος Νικόλαος. Εμείς ας δοξάσουμε και ας ευχαριστήσουμε τον Χριστό μας, που για συνεργάτες Του διάλεξε και κάλεσε απλούς ανθρώπους, γιατί έτσι είμαστε και εμείς καλεσμένοι και σε μας απευθύνεται η πρόσκλησή Του: «Δεῦτε ὀπίσω μου».

Αμήν.

Κυριακὴ Β΄ Ματθαίου – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Ἰουνίου 2026

 

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 18 - 23

18 Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς. 19 καὶ λέγει αὐτοῖς· Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. 20 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. 21 Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν· καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. 22 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. 23 Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 18 - 23

18 Ἐνῷ δὲ ἐπεριπάτει πλησίον τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, εἶδε δύο ἀδελφούς, τὸν Σίμωνα, ποὺ μὲ τὸ ὄνομα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος, λέγεται Πέτρος, καὶ τὸν Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν του, οἱ ὁποῖοι ἔρριπταν δίκτυον εἱς τὴν θάλασσαν, διότι ἦσαν ψαράδες. 19 Καὶ λέγει εἰς αὐτούς· Ἀκολουθήσατέ με καὶ θὰ σᾶς κάμω ἱκανοὺς νὰ ψαρεύετε ἀντὶ ψαριῶν ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους μὲ τὸ δίκτυον τοῦ κηρύγματος θὰ ἑλκύετε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 20 Αὐτοὶ δὲ ἀμέσως ἄφησαν τὰ δίκτυα καὶ τὸν ἠκολούθησαν. 21 Καὶ ἀφοῦ ἐπροχώρησεν ἀπ’ ἐκεῖ, εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, τὸν Ἰάκωβον τὸν υἱὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ τὸν Ἰωάννην τὸν ἀδελφόν του, νὰ ἐτοιμάζουν τὰ δίκτυά τους μέσα εἰς τὸ πλοῖον μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους Ζεβεδαῖον.Καὶ τοὺς ἐκάλεσεν. 22 Αὐτοὶ δὲ παρευθὺς ἄφησαν τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα τους καὶ τὸν ἠκολούθησαν. 23 Καὶ περιώδευεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ Ἰησοῦς διδάσκων εἰς τὰς συναγωγάς των, ὅπου κάθε Σάββατον ἐμαζεύοντο οἱ Ἑβραῖοι, διὰ νὰ ἀκούσουν τὴν ἀνάγνωσιν τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ νὰ προσευχηθοῦν.Καὶ ἐκεῖ ἐκήρυττε τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα, ὅτι ἐπλησίαζεν ὁ χρόνος τῆς πνευματικῆς βασιλείας, ποὺ θὰ ἔφερεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀπολύτρωσιν καὶ χαράν· καὶ ἐθεράπευε κάθε εἶδος ἀσθένειαν καὶ ἀδιαθεσίαν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07/06/2026 - ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ                                          07/6/2026

 

Τα τρία χαρακτηριστικά γνωρίσματα που είχαν όλοι οι άγιοι που γιορτάζουν σήμερα, περιέχει το Ευαγγελικό ανάγνωσμα που ακούσαμε πριν λίγο αγαπητοί αδελφοί. Τα γνωρίσματα που πρέπει να έχει και κάθε άνθρωπος που θέλει να λέγεται Χριστιανός.

          Ο ίδιος ο Χριστός μιλάει και λέει για να σας δεχτώ και να σας παρουσιάσω μπροστά σαν δικούς μου μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μου, θα πρέπει και σεις ανά πάσα στιγμή να ομολογείτε μπροστά στους ανθρώπους ότι είστε δικοί μου. Αυτό έκαναν οι Άγιοι Πάντες. Δεν δίσταζαν να βροντοφωνάζουν μπροστά στους Εβραίους, μπροστά στους ειδωλολάτρες, μπροστά σε άρχοντες και απλούς ανθρώπους, ότι ο Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Τους απειλούσαν, τους βασάνιζαν, τους έπαιρναν τις περιουσίες τους, τους ειρωνευόντουσαν, αλλά δεν μπορούσαν να ξεριζώσουν μέσα από την καρδιά τους την πίστη του Χριστού. Τους έκαιγαν, τους αποκεφάλιζαν και εκείνοι άφηναν την τελευταία τους πνοή, με την ομολογία «Χριστιανός εἰμί».

Οι Άγιοι Πάντες έκαναν και κάτι άλλο. Κάτι που είναι παραπάνω από την πίστη. Αγάπησαν το Χριστό. Όλοι οι Άγιοι, όλων των εποχών δίνουν την καρδιά τους στο Χριστό γιατί αυτό τους ζητάει Εκείνος! «Υιέ μου δος μοι σην καρδίαν.» δώσε μου την καρδιά σου, την αγάπη σου. Μπορείς και πρέπει να αγαπάς όλους τους ανθρώπους και όλη την δημιουργία. Όχι όμως παραπάνω από μένα. Η αγάπη των Χριστιανών προς το Χριστό, είναι ένα κλικ, ένα σκαλοπατάκι παραπάνω από όλες τις άλλες αγάπες. Ο ίδιος καθόρισε αυτήν την διαφορά, βάζοντας  στα λόγια του τη μικρή λεξούλα «ὐπέρ». «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ἢ τέκνα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος». Ζητάει όχι την αποκλειστικότητα, αλλά την προτεραιότητα της αγάπης μας.

Το τρίτο πράγμα που ζητάει ο Χριστός από τους οπαδούς του, είναι το να Τον ακολουθούν. Τι σημαίνει αυτό; Οι άγιοι ακολουθούν στη ζωή τους το παράδειγμα του Χριστού. Με κάθε λεπτομέρεια αντιγράφουν τη ζωή του Χριστού. Ζητούν τη βοήθειά Του για να μπορέσουν να εφαρμόσουν στην καθημερινότητά τους, τις εντολές του Ευαγγελίου Του. Δεν ρωτούν και δεν συμβουλεύονται τον ένα και τον άλλον, αλλά καταφεύγουν στο Ιερό Βιβλίο, για να  πάρουν απάντηση στους προβληματισμούς τους.

          Δεν επηρεάζονται από τις διδασκαλίες και τις θεωρίες άλλων θρησκειών και μη Χριστιανών ανθρώπων. Η προσευχή και η μελέτη της Αγίας Γραφής, είναι οι πηγές από τις οποίες παίρνουν τις πληροφορίες που θέλουν. Ο Εκκλησιασμός, η Εξομολόγηση, η Θεία Κοινωνία είναι η συνεχής τροφοδοσία της ψυχής τους. Το φως του Χριστού φωτίζει το είναι τους, και δεν έχουν ανάγκη να φωτιστούν από τις πυγολαμπίδες της ανθρώπινης διανόησης και επιστήμης.

          Το φως του Χριστού δείχνει πάντα το σωστό δρόμο. Οι Άγιοι ξεδιψούν από το ζωογόνο νερό της διδασκαλίας του Ευαγγελίου και δεν έχουν ανάγκη να καταφεύγουν στα θολά νερά της ανθρώπινης διανόησης. Γι’ αυτό ποτέ δεν απογοητεύονται. Η αλήθεια είναι μία και αυτή είναι η αλήθεια του Χριστού.

          Αγαπητοί αδελφοί. Η Εκκλησία σήμερα στρέφει την προσοχή μας στη μνήμη των Αγίων της. Των Αγίων όλων των αιώνων. Μαρτύρων, Ομολογητών, Οσίων, Ασκητών, Ιεραρχών. Γνωστών και αγνώστων, και μας καλεί να τους μιμηθούμε σε όλα τα σημεία της ζωής τους και κυρίως σ’ αυτά τα τρία που μας επισημαίνει το σημερινό Ευαγγέλιο. Στο ότι ομολογούν την πίστη τους στο Χριστό μπροστά στους ανθρώπους χωρίς να ντρέπονται και να δειλιάζουν. Στο ότι αγαπούν τον Χριστό πάνω απ’ όλους τους ανθρώπους  και πάνω απ’ όλα τα πράγματα, και, στο ότι αγωνίζονται να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις εντολές του Ευαγγελίου και να μιμούνται το παράδειγμα του Χριστού.

          Τα τρία αυτά αγωνίσματα: η ομολογία της Χριστιανικής πίστεως, η καρδιακή αγάπη του Χριστού, και , η μίμηση του Χριστού, εκ πρώτης όψεως φαίνονται δύσκολα, έως και αδύνατα. Με τη βοήθεια όμως του Χριστού γίνονται εύκολα και κατορθωτά, αφού ο ίδιος μας είπε: «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστίν». Ο Χριστιανικός τρόπος ζωής είναι όχι μόνο κατορθωτός, αλλά και ευχάριστος. Όποιος μπει στο δρόμο της αγιότητας καταλαβαίνει το λόγο του Αποστόλου Παύλου, ότι τα κοσμικά πράγματα είναι άχρηστα σκουπίδια μπροστά στο χριστιανικό τρόπο ζωής. Είναι «σκύβαλα».

Αμήν.

Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 7 Ἰουνίου 2026

 

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ι´ 32 - 33

32 Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· 33 ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ι´ 37 - 38

37 Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· 38 καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΘ´ 27 - 30

27 Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν; 28 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. 29 καὶ πᾶς ὅς ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναίκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει. 30 Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ι´ 32 - 33

32 Μὴ λογαριάζετε λοιπὸν τοὺς διωγμοὺς καὶ τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ λογαριάζετε τὰς μεγάλας ἀμοιβάς, ποὺ σᾶς περιμένουν.Καθένας ποὺ θὰ μὲ ὁμολογήσῃ ὡς Σωτῆρα του καὶ Θεόν του ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ καταδιώκουν τὴν πίστιν μου, θὰ τὸν ὁμολογήσω καὶ ἑγὼ ὡς πιστὸν ἀκόλουθόν μου ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα μου, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς. 33 Ἐκεῖνον δέ, ποὺ θὰ μὲ ἀρνηθῇ ὡς Θεάνθρωπον Σωτῆρα ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, θὰ τὸν ἀρνηθῶ καὶ ἑγὼ καὶ δὲν θὰ τὸν ἀναγνωρίσω ὡς ἰδικόν μου ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα μου, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Ι´ 37 - 38

37 Ἐκεῖνος, ποὺ ἀγαπᾷ τὸν πατέρα του ἢ τὴν μητέρα του παραπάνω ἀπὸ ἑμέ, καὶ ἀρνεῖται ἐμὲ διὰ νὰ μὴ χωρισθῇ ἀπὸ τοὺς γονεῖς του, δὲν ἀξίζει γιὰ μένα.Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν του ἢ τὴν θυγατέρα του παραπάνω ἀπὸ ἑμέ, δὲν εἶναι ἄξιος νὰ λέγεται μαθητής μου. 38 Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ δὲν παίρνει τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑποστῇ θάνατον σταυρικὸν καὶ δὲν ἀκολουθεῖ μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ὀπίσω μου μιμούμενος κατὰ πάντα τὸ παράδειγμά μου, δὲν ἀξίζει γιὰ μένα.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΘ´ 27 - 30

27 Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος καὶ τοῦ εἶπεν· Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν ὅλα καὶ σὲ ἠκολουθήσαμεν.Τί ἄραγε θὰ δοθῇ εἰς ἡμᾶς ὡς ἀμοιβή; 28 Ὁ δὲ Ἰησοῦς τοὺς εἶπεν· Ἀληθῶς σᾶς λέγω, ὅτι σεῖς ποῦ μὲ ἀκολουθήσατε, ὅταν θὰ ξαναγεννηθῇ ὁ κόσμος καὶ θὰ ἔχῃ συντελεσθῇ ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις, ὁπότε θὰ καθήσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς θρόνον λαμπρόν, ἀντάξιον τῆς δόξῃς του, θὰ καθήσετε καὶ σεῖς εἰς δώδεκα θρόνους δικάζοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. 29 Καὶ καθένας ποὺ ἀφῆκε σπίτια ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ παιδιὰ ἢ χωράφια διὰ νὰ μείνῃ ἐνωμένος καὶ νὰ μὴ χωρισθῇ ἀπὸ ἐμέ, θὰ λάβῃ πολλαπλὰ εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, θὰ κληρονομήσῃ δὲ καὶ τὴν αἰώνιον ζωήν. 30 Πολλοὶ δέ, ποὺ εἶναι εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν πρῶτοι, θὰ εἶναι εἰς τὸν κόσμον τὸν μέλλοντα τελευταῖοι, καὶ πολλοὶ τελευταῖοι θὰ εἶναι ἐκεῖ πρῶτοι.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 31/05/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ                           31/05/2026                           

«Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω…,(Ιωάνν. Ζ’ 37)

«Εγώ ειμί το φως του κόσμου…» (Ιωάνν. Η’ 12)

     Μια εβραϊκή γιορτή, γιορτάζουμε σήμερα αγαπητοί αδελφοί που συμπίπτει με τη δική μας εορτή της πεντηκοστής. Οι Εβραίοι γιόρταζαν την ημέρα της Σκηνοποιίας. Επί επτά ημέρες έμεναν μέσα σε σκηνές, για να θυμούνται ότι ο Θεός τους προστάτευε επί 40 χρόνια που οδοιπορούσαν προκειμένου να φθάσουν στην γη της Επαγγελίας, όταν έφυγαν από την δουλεία των Αιγυπτίων. Αυτές τις ημέρες περισσότερο θυμόντουσαν τις ευεργεσίες του Θεού εκείνα τα δύσκολα χρόνια και πιο συγκεκριμένα δύο από αυτές. Το ότι τους ξεδίψασε στην έρημο και το ότι τους έδειχνε τον δρόμο με τη φωτεινή νεφέλη. Όντως στην έρημο κόντεψαν να πεθάνουν από τη δίψα. Επί ημέρες δεν έβρισκαν νερό να ξεδιψάσουν. Τότε έπεσαν σε προσευχή και ο Θεός φώτισε τον αρχηγό τους τον Μωυσή να κτυπήσει με το ραβδί του σε ένα βράχο. Ο βράχος αμέσως ανέβλυσε άφθονο νερό και ξεδίψασε όλο εκείνο το πλήθος που βρισκόταν κάτω από την σκέπη και την προστασία του Θεού.

   Στην διαδρομή τους όμως οι Εβραίοι είχαν και ένα άλλο πρόβλημα. Ποιός θα τους έδειχνε τον δρόμο για να φθάσουν στον προορισμό τους ; Και σε αυτό όμως βοήθησε ο Θεός. Τους έστειλε ένα σύννεφο που την ημέρα τους προστάτευε από τις καυτερές ακτίνες του ήλιου και το βράδυ ήταν φωτεινό. Αυτό το φωτεινό σύννεφο η “φωτεινή νεφέλη” τους έδειχνε τον δρόμο μέχρι που φθάσανε στον προορισμό τους, στην Χαναάν.

   Αυτές και όλες τις άλλες ενέργειες του Θεού, θυμόντουσαν αυτές τις ημέρες και μένοντας μέσα στις σκηνές, Τον δοξολογούσαν και Τον ευχαριστούσαν.

   Την τελευταία μέρα αυτής της γιορτής, που ήταν πολύς κόσμος μαζεμένος, παρουσιάστηκε ο Χριστός και όρθιος με δυνατή φωνή έλεγε στο πλήθος : Εάν κάποιος διψά και θέλει να ξεδιψάσει να έρχεται σε μένα. Όποιος πιστεύει σε μένα και νοιώθει ότι έχει μέσα του μια πηγή που αναβλύζει καθαρό πνευματικό νερό. Αυτά τα έλεγε περισσότερο γιατί γνώριζε ότι σε λίγο θα έστελνε στους μαθητές του και σε όσους μελλοντικά θα πίστευαν σε αυτόν ότι είναι Θεός, θα έστελνε το Πανάγιο Πνεύμα. Μας θυμίζουν τα λόγια αυτά την συνάντηση του Ιησού με την Σαμαρείτιδα στο πηγάδι του Ιακώβ. Και σε εκείνην είπε ότι όποιος πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ, δεν θα διψάσει ποτέ, εννοώντας την Θεϊκή του διδασκαλία.

   Επίσης ο Χριστός είπε : Εγώ είμαι το φώς του κόσμου. Όποιος με ακολουθεί δεν πρόκειται να χάσει τον δρόμο που οδηγεί στην αληθινή πατρίδα. Στην άνω Ιερουσαλήμ. Στην Βασιλεία του Θεού.

   Σαν να τους έλεγε ο Χριστός ότι καλό είναι που θυμάστε τις ευεργεσίες που σας έκανε στο παρελθόν ο Θεός. Το έκανε όμως τότε για να σας προετοιμάσει να αναζητήσετε το αληθινό νερό και το αληθινό φώς, που οδηγούν όλους τους ανθρώπους στον προορισμό τους, στην επιστροφή στην όντως πατρίδα τους, στον Παράδεισο.

  Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια αγαπητοί αδελφοί. Κανείς δεν μπορεί να σωθεί. Κανείς δεν μπορεί να φθάσει κοντά στον Θεό, εάν δεν έχει οδηγό του τον Χριστό. Το παράδειγμα της ζωής του Χριστού και η διδασκαλία Του, είναι το νερό που ξεδιψάει κάθε πνευματική αναζήτηση και επιθυμία του ανθρώπου. Σ΄ όποιες διδασκαλίες και αν καταφύγουμε, δεν μας αναπαύουν. Όσες γνώσεις κι αν έχεις . Όσα διπλώματα και πτυχία, αν δεν εντρυφήσεις στη διδασκαλία του Ευαγγελίου, πάντα θα νοιώθεις ότι κάτι σου λείπει.

   Υπάρχει ένα κενό μέσα  σου. Μόνο τα λόγια του Χριστού ξεδιψούν. Μόνο το φώς του Χριστού φώτιζε και καθοδηγεί. Όλα τα άλλα μοιάζουν με κεράκια που τρεμοσβήνει το φώς τους. Το φως του ήλιου τα επισκιάζει όλα. Όλα τα άστρα που φαίνονται τη νύχτα, σβήνουν και χάνονται μόλις τις πρωινές ώρες κάνει την εμφάνιση του ο βασιλιάς του ουρανού, ο ήλιος. Όλα τα κλιματιστικά και όλες οι σόμπες του κόσμου, δεν μπορούν να θερμάνουν τη γη, όσο θα την θερμάνει η μεγάλη θερμάστρα του Θεού.

  Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, έστειλαν τους ανθρώπους τους να συλλάβουν τον Χριστό, εκείνοι την ώρα. Αυτοί όμως, μόλις είδαν και άκουσαν τον Χριστό, σαγηνεύτηκαν τόσο, που δεν τόλμησαν καν να Τον ενοχλήσουν. Στη παρατήρηση των αφεντικών τους, γιατί δεν Τον συλλάβατε; Απάντησαν : “ δεν ακούσαμε ποτέ να μιλάει άνθρωπος έτσι όπως μιλούσε αυτός ο άνθρωπος” και για αυτό σηκωθήκαμε και φύγαμε.

   Ναι αγαπητοί αδελφοί ο Χριστός είναι που ξεδιψάει τους διψασμένους. Ο Χριστός είναι εκείνος που φωτίζει όσους βρίσκονται στο πνευματικό σκοτάδι. Αυτός θα μας απαντήσει. Ποιοι είμαστε. Γιατί υπάρχουμε. Πως πρέπει να ζούμε. Ποιος είναι ο προορισμός μας. Τι γίνεται με τον θάνατο και μετά τον θάνατο. Τι θα γίνει μετά τον θάνατο. Τι θα γίνει με τα την Β΄ Παρουσία. Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Μόνο Εκείνος. Γιατί μόνος Εκείνος είναι Θεός. Εάν λοιπόν έχουμε την επιθυμία να γνωρίσουμε τις μεγάλες αλήθειες που μας αφορούν. Εάν θέλουμε να φωτιστούν όλα τα σημεία όχι μόνο της επί γης ζωής μας, αλλά και της μετά θάνατον, ας ακούσουμε εκείνον, που απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους, λέγοντας : « Eάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω…» και

«Εγώ ειμί το φώς του κόσμου…»

 

ΑΜΗΝ   

Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 31 Μαΐου 2026

 ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ζ´ 37 - 52

37 Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. 38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 39 τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. 40 πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· 41 ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυῒδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 43 σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν. 44 τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας. 45 Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; 46 ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. 47 ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; 48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; 49 ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! 50 λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτὸν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· 51 Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; 52 ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Η´ 12 - 12

12 Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων· Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Ζ´ 37 - 52

37 Κατὰ τὴν τελευταίαν δὲ καὶ ἐπισημοτέραν ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς ἔστεκεν ὄρθιος ὁ Ἰησοῦς καὶ μὲ ζωηρὰν φωνὴν εἶπεν· Ἐὰν κανεὶς αἰσθάνεται πόθον καὶ δίψαν ὄχι δι’ ἀγαθὰ ὑλικὰ καὶ φθαρτά, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην καὶ τὴν μακαριότητα τῆς θείας ζωῆς, ἂς ἔρχεται πρὸς ἐμὲ διὰ τῆς πίστεως καὶ ἂς πίνῃ ἐλεύθερα. Πλησίον μου θὰ ἰκανοποιηθοῦν ὅλοι οἱ εὐγενεῖς του πόθοι καὶ θὰ εὕρῃ ἀνάπαυσιν ἡ ψυχή του. 38 Ἀπὸ τὴν καρδίαν καὶ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς ἐκείνου, ποὺ πιστεύει εἰς ἐμέ, σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους τῆς Γραφῆς, θὰ τρέξουν ποταμοὶ ὕδατος, ποὺ θὰ εἶναι πάντα τρεχούμενο, διὰ νὰ ποτίζεται ὄχι μόνον ὁ ἴδιος, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι, ποὺ ἔρχονται εἰς σχέσιν μὲ αὐτόν. 39 Τοὺς λόγους δὲ αὐτοὺς εἶπεν ὁ Κύριος διὰ τὸ Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἔμελλον μετὰ τὴν ἀνάληψίν του εἰς τοὺς οὐρανοὺς νὰ λαμβάνουν ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐπίστευον εἰς αὐτόν. Διότι εἶχον μὲν δοθῇ προτήτερα χαρίσματα προφητικὰ καὶ θαυματουργικὰ εἰς ἄνδρας δικαίους καὶ προφήτας, ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ ἀναγεννᾷ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μεταδίδει εἰς αὐτοὺς τὴν θείαν καὶ μακαρίαν ζωήν, δὲν εἶχε δοθῇ εἰς κανένα. Καὶ δὲν εἶχε δοθῇ ἡ χάρις αὐτὴ τοῦ Πνεύματος, διότι ὁ Ἰησοῦς δὲν εἶχεν ἀκόμη δοξασθῆ διὰ τοῦ παθήματος καὶ τῆς ἀναλήψεώς του. 40 Πολλοὶ λοιπὸν ἀπὸ τὸν λαόν, οἱ ὁποῖοι ἤκουσαν τοὺς λόγους αὐτούς, ποὺ ἐκήρυξεν ὁ Κύριος κατὰ τὴν διαρκειαν τῆς ἑορτῆς, ἔλεγον· Πράγματι αὐτὸς εἶναι ὁ προφήτης, ποὺ μᾶς προανήγγειλεν ὁ Μωϋσῆς. 41 Ἄλλοι ἔλεγον· Αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός. Ἄλλοι ἔλεγον· Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ Χριστός· διότι μήπως ἔρχεται ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν; 42 Δὲν εἶπεν ἡ Γραφή, ὅτι ὁ Χριστὸς ἔρχεται ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Δαβὶδ καὶ ἀπὸ τὸ χωρίον Βηθλεέμ, ὅπου ἐγεννήθη καὶ ἐμεγαλωσεν ὁ Δαβίδ; 43 Προεκλήθη λοιπὸν διαίρεσις καὶ διαφωνία μεταξὺ τοῦ λαοῦ δι’ αὐτόν. 44 Μερικοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἤθελον νὰ τὸν συλλάβουν, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἐτόλμησε νὰ βάλῃ ἐπάνω του τὰς χεῖρας, καθ’ ὅσον ἀόρατος δύναμις συνεκράτει καὶ παρημπόδιζεν αὐτούς. 45 Ἐπειδὴ λοιπὸν κανεὶς δὲν ἠδύνατο νὰ τὸν συλλάβῃ, ἦλθαν εἰς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ εἰς τοὺς Φαρισαίους οἱ ὑπηρέται, χωρὶς νὰ κάμουν τίποτε. Καὶ εἶπον εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνοι· Διατὶ δὲν τὸν ἐφέρατε, ἀφοῦ καὶ δημοσίᾳ ἐνεφανίσθη καὶ πολλοὶ ἀπὸ τὸ πλῆθος μὲ δυσμένειαν τὸν ἤκουαν καὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ σᾶς βοηθήσουν διὰ νὰ μὴ σᾶς διαφύγῃ; 46 Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Ποτὲ ἄλλοτε δὲν ἐδίδαξεν ἄλλος ἄνθρωπος μὲ τόσην σοφίαν καὶ δύναμιν καὶ χάριν, μὲ ὅσην διδάσκει ὁ ἄνθρωπος αὐτός. 47 Ὕστερα λοιπὸν ἀπὸ τὴν ἀνέλπιστον αὐτὴν ἀπάντησιν τῶν ὑπηρετῶν ἀπεκρίθησαν πρὸς αὐτοὺς οἰ Φαρισαῖοι· Μήπως καὶ σεῖς, ποὺ εἶσθε πάντοτε πλησίον μας καὶ ἀκούετε τὴν διδασκαλίαν μας, ἔχετε πλανηθῇ ἀπὸ αὐτόν, ὅπως τὰ ἀμαθῆ πλήθη τοῦ λαοῦ; 48 Μήπως ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας, μόνους ἁρμοδίους νὰ κρίνουν ἐπὶ θρησκευτικῶν ζητημάτων, ἢ ἀπὸ τοὺς Φαρισαίους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄγρυπνοι φύλακες τῶν παραδόσεων καὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως; 49 Κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἐπίστευσεν, ἀλλὰ μόνον ὁ ὄχλος αὐτός, ποὺ δὲν ἠξεύρει τὸν νόμον καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι καταραμένοι. 50 Λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Νικόδημος, ἐκεῖνος ποὺ ἦλθεν εἰς τὸν Ἰησοῦν ἐν καιρῷ νυκτὸς καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο ἕνας ἀπὸ αὐτούς, διότι ἦτο καὶ αὐτὸς μέλος τοῦ συνεδρίου. 51 Μήπως ὁ νόμος μας καταδικάζει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν δὲν τὸν ἀκούσῃ προτήτερα ὁ δικαστής, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν νόμον καὶ μάθῃ ἀπὸ τὴν ἀπολογίαν του τί ἀξιοκατάκριτον καὶ ἀξιόποινον ἔκαμε; 52 Ἀπεκρίθησαν ἐκεῖνοι καὶ τοῦ εἶπαν· Μήπως καὶ σὺ εἶσαι ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν; Ἐξέτασε καὶ εὔκολα θὰ ἴδῃς καὶ θὰ πεισθῇς ἀπὸ τὰ πράγματα ὅτι προφήτης ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν δὲν ἔχει βγῇ ἕως τώρα.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Η´ 12 - 12

12 Πάλιν λοιπὸν ὡμίλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπεν· Ἐγὼ εἶμαι τὸ φῶς ὄχι μόνον τῶν Ἰουδαίων, ἀλλ’ ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Ἐκεῖνος ποὺ μὲ ἀκολουθεῖ μὲ πλήρῃ ἐμπιστοσύνην καὶ ἐλπίδα καὶ μὲ πρόθυμον ὑπακοὴν εἰς τοὺς λόγους μου, δὲν θὰ περιπατήσῃ οὔτε θὰ εὑρεθῇ ποτὲ εἰς τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ θὰ ἔχῃ μέσα του τὸ ζωηφόρον καὶ πνευματικὸν φῶς, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀληθινὴν ζωήν, τὸν Θεόν.