Κυριακὴ ΣΤ΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 25 Ὀκτωβρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 27 - 39

27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο, καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· Τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· Λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 Ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένη ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονὸς, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνὴρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 39 Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 27 - 39

27 Ὅταν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐβγῆκεν εἰς τὴν ξηράν, τὸν συνήντησε κάποιος ἄνθρωπος καταγόμενος ἀπὸ τὴν πόλιν, ὁ ὁποῖος εἶχε μέσα του δαιμόνια ἀπὸ πολλὰ χρόνια καὶ δὲν ἐφοροῦσεν ἐπάνω του ροῦχα καὶ δὲν ἔμενεν εἰς σπίτι, ἀλλὰ μέσα εἰς τὰ μνήματα. 28 Ὅταν ὅμως εἶδε τὸν Ἰησοῦν, ἀπὸ τὸν φόβον τοῦ ἐφώναξε δυνατὰ καὶ ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας του καὶ μὲ φωνὴν μεγάλην εἶπε· Ποία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ τὶ ζητᾷς ἀπὸ ἐμέ, Ἰησοῦ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου; Σὲ παρακαλῶ μὴ μὲ βασανίσῃς, καὶ μὴ μοῦ ἐπιβάλῃς τὴν τιμωρίαν νὰ ἐγκλεισθῶ ἀπὸ τώρα εἰς τὰ σκότη τοῦ Ἅδου. 29 Εἶπε δὲ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ δαιμονιζόμενος, διότι ὁ Ἰησοῦς παρήγγειλε καὶ διέταξε τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα νὰ βγῇ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον. Διότι ἐπὶ πολλὰ ἔτη τὸν εἶχε κυριεύσει. Καὶ λόγῳ τῆς ἀγρίας ἑξάψεως, ποὺ τοῦ ἐδημιουργεῖ, τὸν ἔδεναν μὲ ἁλύσεις καὶ μὲ σιδηρᾶ δεσμὰ εἰς τὰ πόδια, ἐπειδὴ τὸν ἐφύλαττον νὰ μὴ κακοποιήσῃ ἢ βλάψῃ τινά. Ἀλλ’ αὐτὸς ἔσπαζε τὰ δεσμὰ καὶ ἐσύρετο βιαίως ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τοὺς ἐρήμους τόπους. 30 Τὸν ἠρώτησε δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ εἶπε· Τί εἶναι τὸ ὄνομά σου; Αὐτὸς δὲ εἶπε· Λεγεών, δηλαδὴ σύνταγμα στρατιωτῶν. Καὶ ἦτο αὐτὸ τὸ ὄνομά του, διότι οὐχὶ ἕν, ἀλλὰ πολλὰ δαιμόνια εἶχον εἰσέλθει εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτόν. 31 Καὶ διὰ στόματος τοῦ δαιμονιζομένου παρεκάλουν αὐτὸν νὰ μὴ διατάξῃ νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ τρίσβαθα τοῦ Ἅδου. 32 Ἦτο δὲ ἐκεῖ ἕνα κοπάδι ἀπὸ πολλοὺς χοίρους, ποὺ ἔβοσκαν εἰς τὸ βουνόν. Καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτὰ νὰ ἔμβουν εἰς ἐκείνους τοὺς χοίρους. Καὶ ἐπειδὴ αὐτοί, ποὺ ἔτρεφον τοὺς χοίρους, ἔπραττον τοῦτο παρὰ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπηγόρευεν ὡς ἀκάθαρτον τὸ χοιρινὸν κρέας, ὁ Κύριος τιμωρῶν τὴν παρανομίαν ταύτην ἐπέτρεψε τοῦτο εἰς αὐτά. 33 Ἀφοῦ δὲ ἐβγῆκαν τὰ δαιμόνια ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον, ἐμβῆκαν εἰς τοὺς χοίρους. Καὶ ἔτρεξεν ἀσυγκράτητα καὶ μὲ μανίαν τὸ κοπάδι ἀπὸ τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ κρημνοῦ πρὸς τὰ κάτω εἰς τὴν λίμνην καὶ ἐπνίγη. 34 Ὅταν δὲ ἐκεῖνοι, ποὺ ἔβοσκαν τοὺς χοίρους, εἶδαν αὐτὸ ποὺ ἔγινεν, ἔφυγαν. Καὶ ἀνήγγειλαν τὸ συμβὰν τῆς καταστροφῆς τῶν χοίρων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως καὶ εἰς ἐκείνους, ποὺ ἔμεναν ἔξω εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 Ἐβγῆκαν δὲ ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ τὰ περίχωρα οἱ ἄνθρωποι διὰ νὰ ἴδουν ἐκεῖνο ποὺ ἔγινε. Καὶ ἦλθον εἰς τὸν Ἰησοῦν. Καὶ ηὗραν τὸν ἄνθρωπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχαν βγῇ τὰ δαιμόνια, νὰ κάθεται κοντὰ εἰς τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἐνδεδυμένος καὶ σωφρονισμένος. Καὶ ἐφοβήθησαν. 36 Τοὺς διηγήθησαν δὲ καὶ ἐκεῖνοι, ποὺ εἶχαν ἴδει τὸ περιστατικόν, πῶς ἔγινε καλὰ ὁ δαιμονισμένος. 37 Καὶ τὸν παρεκάλεσαν ὅλον τὸ πλῆθος τῆς περιφερείας τῶν Γαδαρηνῶν νὰ φύγῃ ἀπὸ αὐτούς, διότι ἐκυριεύθησαν ἀπὸ μεγάλον φόβον, ὅταν εἶδαν τὴν δικαίαν τιμωρίαν, ποὺ ἐπεβλήθη εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ νόμου ἔτρεφον χοίρους. Αὐτὸς δέ, ἀφοῦ ἐμβῆκεν εἰς τὸ πλοῖον, ἐπέστρεψεν εἰς τὸ μέρος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἶχεν ἔλθει. 38 Παρεκάλει δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχαν βγῇ τὰ δαιμόνια, νὰ μένῃ μαζί του. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τὸν ἀφῆκεν ἐλεύθερον καὶ τοῦ παρήγγειλε νὰ φύγῃ λέγων· 39 Γύρισε ὀπίσω εἰς τὸ σπίτι σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἔκαμεν εἰς σὲ ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος σὲ ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὰ δαιμόνια. Καὶ ἔφυγεν ἐκεῖνος καὶ διεκήρυττεν εἰς ὅλην τὴν πόλιν ὅσα τοῦ ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18/10/2026 - ΛΟΥΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ

 Λουκά του Ευαγγελιστού (18 Οκτωβρίου 2026)

     «Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με». (Λουκ. τ' 16).

     Αυτή η πρόταση του κατά Λουκάν Ευαγγελίου με την οποία αρχίζει το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί, θα λέγαμε ότι αποτελεί την ραχοκοκαλιά του Χριστιανισμού. Ο Κύριος ομιλεί προς τους Αποστόλους και τους λέει ότι, τώρα που σας στέλνω να κηρύξετε στον κόσμο, όποιος ακούει και υπακούει στο κήρυγμα σας, είναι σαν να υπακούει σε μένα τον ίδιο. Όποιος δεν υπακούει σεσ σας είναι σαν να μην υπακούει σε μένα τον ίδιο. Και όποιος με απορρίπτει και δεν υπακούει σε μένα, είναι σαν να μην υπακούει στον ίδιο τον Θεό Πατέρα που με έστειλε στον κόσμο ακριβώς για να αποκαλύψω και να διδάξω αυτές τις αλήθειες!

     Εμείς, αγαπητοί αδελφοί, και όλοι οι άνθρωποι ακούμε το Ευαγγέλιο που μας δίδαξαν αυτοί που είδαν και άκουσαν τον Χριστό. Οι Απόστολοι επί τρία χρόνια μαθήτευσαν κοντά στον Διδάσκαλο. Αυτοί είδαν τα θαύματά Του. Αυτοί άκουσαν όλες τις παραβολές και όλες τις διδασκαλίες Του. Αυτοί είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου. Αυτοί λούστηκαν στο φως της Μεταμορφώσεως και δέχτηκαν πλούσια την Χάρη του παναγίου Πνεύματος, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

     Ένας απ' αυτούς είναι και ο Ευαγγελιστής Λουκάς που γιορτάζουμε σήμερα. Αυτός είχε την ευλογία να δει και να ακούσει τον Αναστημένο Κύριο στην πορεία προς Εμμαούς και να ακολουθήσει τον Απόστολο Παύλο στις ιεραποστολικές του περιοδείες σαν ιατρός, τον Απόστολο Παύλο που ανέβηκε έως τρίτου ουρανού! Αυτοί λοιπόν οι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους, οι Επίσκοποι τις Εκκλησίας, είναι τα «πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου», που θα μεταφέρουν τη διδασκαλία του Ευαγγελίου στα πέρατα του κόσμου μέχρι την Β΄ Παρουσία του Κυρίου. 

    Οι Απόστολοι λοιπόν πήραν το Ευαγγέλιο από τον Κύριο. Ο Κύριος ως Θεάνθρωπος άκουσε τις αλήθειες που δίδαξε στους Αποστόλους από τον ίδιο τον Θεό Πατέρα. Επομένως το Ευαγγέλιο μπορεί να χαρακτηριστεί ως το Βιβλίο του Θεού. Εάν όμως το Ευαγγέλιο είναι το Θεόπνευστο βιβλίο του Θεού, τότε γεννάται το ερώτημα: Είναι δυνατόν οι άνθρωποι να μην έχουν το ενδιαφέρον να γνωρίσουν το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου; Η Αγία Γραφή είναι το γράμμα που στέλνει ο Θεός σε όλη την ανθρωπότητα και στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Πως είναι δυνατό να μην έχουμε την περιέργεια να μάθουμε τι μας γράφει ο Θεός στο γράμμα αυτό; Δικαιολογούμαστε να αγωνιζόμαστε να γνωρίσουμε τόσα άλλα πράγματα. Να καθόμαστε μια ζωή στα θρανία για να μάθουμε τα ανθρώπινα επιτεύγματα και να μη φροντίζουμε να γνωρίσουμε τα λόγια του ίδιου του Θεού;

    Και ένα δεύτερο ερώτημα που δημιουργείται είναι το εξής: Εάν η διδασκαλία του Ευαγγελίου είναι θεϊκή, ποιος έχει το δικαίωμα να την αμφισβητήσει και να την περιφρονήσει; Ίσως εδώ υπάρχει μία ένσταση: Αναγνωρίζω ότι το Ευαγγέλιο είναι το βιβλίο του Θεού. Πιστεύω πως περιέχει τις αλάνθαστες διδασκαλίες του Χριστού, αλλά δεν μπορώ να τις εφαρμόσω στη ζωή μου. Αυτό είναι αλήθεια. Χρειάζεται πολύς αγώνας για να ζήσει κανείς Χριστιανικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απορρίπτω το Ευαγγέλιο επειδή δεν μπορώ να το εφαρμόσω. Κάποιος άλλος εφαρμόζει αυτό που δεν μπορείς να εφαρμόσεις εσύ. Το ότι είναι δύσκολο να βιώνει ο Χριστιανός τις εντολές του Ευαγγελίου, το γνωρίζει ο Χριστός καλύτερα από εμάς, γι' αυτό όταν ρώτησαν οι μαθητές, «ποιός μπορεί τελικά να σωθεί;», Εκείνος απάντησε «Αυτό που δεν μπορούν οι άνθρωποι, το μπορεί ο Θεός», «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ ἐστιν παρὰ τῷ Θεῷ». 

    Το λάθος ορισμένων ανθρώπων είναι το ότι απορρίπτουν το Ευαγγέλιο, και όχι το ότι δεν το εφαρμόζουν στη ζωή τους. Το να αμφισβητήσεις την Θεϊκή προέλευση του Ευαγγελίου είναι η μεγαλύτερη αμαρτία. Είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγχωρείται ποτέ. Το Άγιο Πνεύμα φώτιζε τους Αποστόλους και έγραψαν αυτά που έγραψαν, αν εσύ τα απορρίπτεις, απορρίπτεις το Άγιο Πνεύμα και μένεις ασυγχώρητος. Όλες οι αμαρτίες, λέει ο Χριστός, συγχωρούνται, η βλασφημία όμως κατά του Αγίου Πνεύματος δεν συγχωρείται. Και τον ληστή, και την πόρνη, και τον Πέτρο,που τον αρνήθηκε τρείς φορές, και αυτούς που τον έφτυσαν, και αυτούς που τον κτυπούσαν, και αυτούς που τον σταύρωσαν, τους συγχώρησε. Αυτούς όμως που αμφισβητούν τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, διαβεβαίωσε ότι δεν θα τους συγχωρήσει ο Θεός Πατέρας. 

    Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο διαβάζουμε τα εξής φοβερά λόγια: «Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ή δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται. καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ' ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι». (Ματθ. ιβ΄ 31-32).

     Αγαπητοί αδελφοί. Είπαμε στην αρχή ότι το ρητό του τετάρτου Ευαγγελίου που βάλαμε σαν επικεφαλίδα στην μικρή μας αυτή ομιλία μπορεί να χαρακτηριστεί ως η ραχοκοκαλιά του χριστιανικού οικοδομήματος. Ο Θεός Πατέρας είπε στον ενανθρωπήσαντα Υιό Του ποιές αλήθειες να αποκαλύψει στους ανθρώπους, που είναι απαραίτητες για τη σωτηρία τους. Ο Υιός δίδαξε τις αλήθειες αυτές στους Αποστόλους και οι Απόστολοι σ' όλο τον κόσμο. Στη Βάπτιση του Χριστού, παρουσία της Αγίας Τριάδος, ακούστηκε η φωνή του Θεού Πατέρα «αὐτοῦ ἀκούετε». Την ίδια παραγγελία άκουσαν και οι τρείς Απόστολοι στο Όρος Θαβώρ κατά την Μεταμόρφωση. «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, αὐτοῦ ἀκούετε». 

    Ας προσέξουμε αγαπητοί μου αδελφοί, μήπως φανούμε ανυπάκουοι στον Θεό! Η φωνή του Θεού, τα λόγια του Θεού, είναι καταγεγραμμένα στο Θεϊκό βιβλίο που ονομάζεται Ευαγγέλιο. Πρέπει να δείξουμε ενδιαφέρον γι' αυτό. Να μη λείπει από κανένα σπίτι. Να το προσκυνούμε με ευλάβεια. Να το μελετάμε με προσοχή. Να καταβάλουμε προσπάθεια να το εφαρμόζουμε στη ζωή μας. Κι αν κάπου σκοντάφτουμε, να παρακαλούμε τον Θεό να μας βοηθάει. 

    Προσοχή! Να μην επιτρέψουμε στο διάβολο να βάλει κανένα κακό λογισμό στο μυαλό μας για το Ευαγγέλιο. Να μην επιτρέψουμε ποτέ στον εαυτό μας να κάνει καμία κακή σκέψη για το Ιερότατο βιβλίο του Θεού!

 Αμήν.                                                                                                       (Λουκ. ι΄, 16-21)

Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 18 Ὀκτωβρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ι´ 16 - 21

16 Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. 17 Ὑπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου. 18 Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα. 19 ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ. 20 πλὴν ἐν τούτῳ μὴ χαίρετε, ὅτι τὰ πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται· χαίρετε δὲ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγράφη ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 21 Ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἐξομολογοῦμαί σοι, πάτερ, κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις· ναί, ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ι´ 16 - 21

16 Διότι ἐκεῖνος, ποὺ ἀκούει σᾶς καὶ ὑπακούει εἰς σᾶς, ἀκούει ἐμὲ καὶ ὑπακούει εἰς ἐμέ. Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ παρακούει εἰς σᾶς, παρακούει εἰς ἐμέ. Καὶ ὅποιος παρακούει εἰς ἐμέ, παρακούει εἰς τὸν Θεόν, ποὺ μὲ ἔστειλεν εἰς τὸν κόσμον. Πᾶσα λοιπὸν παρακοὴ καὶ πᾶσα ὕβρις, ποὺ θὰ γίνῃ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους εἰς σᾶς, εἶναι ὡς νὰ γίνεται εἰς αὐτὸν τὸν ἐν οὐρανοῖς Θεόν. 17 Ἐπέστρεψαν δὲ ἀπὸ τὴν περιοδείαν των οἱ ἑβδομήκοντα μὲ χαρὰν καὶ ἔλεγον· Κύριε, καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ δαιμόνια ὑποτάσσονται εἰς ἡμᾶς διὰ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ ὀνόματός σου. 18 Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· ἀφ’ ὅτου ἤρχισα τὸ ἔργον μου, ἀλλὰ καὶ ὅταν σᾶς ἔστειλα εἰς περιοδείαν, καὶ τώρα ποὺ ἤλθατε καὶ μοῦ ἀναγγέλλετε τὰς διώξεις αὐτὰς τῶν δαιμόνων, ἔβλεπα τὸν σατανᾶν νὰ χάνῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸ κράτος του· τὸν ἔβλεπα νὰ πίπτῃ συντριμμένος χάμω ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς ἐξουσίας του καὶ ἀπὸ τὰς ἀνωτέρας σφαίρας τοῦ ἐναερίου κόσμου, ὁπόθεν ἤσκει τὴν κυριαρχίαν του. Νὰ πίπτῃ δὲ τόσον γρήγορα καὶ φανερὰ καὶ μὲ τόσον πάταγον, ὅπως πίπτει ἡ ἀστραπή. 19 Ἰδοὺ ἐγὼ σᾶς δίδω τώρα ἐξουσίαν κατὰ τοῦ σατανᾶ πολὺ μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅ,τι σᾶς ἔδωκα, ὅταν σᾶς ἐξαπέστελλον εἰς τὸ κήρυγμα. Σᾶς δίδω ἐξουσίαν νὰ νικᾶτε καὶ νὰ ποδοπατῆτε πάντα τὰ ὅργανα τοῦ σατανᾶ, ποὺ σὰν φίδια καὶ σκορπιοὶ ἐπιβουλεύονται καὶ χύνουν τὸ δηλητήριον ὑπούλως εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ θανατώσουν αὐτάς. Σᾶς δίδω ἐξουσίαν νὰ κατανικᾶτε ὅλην τὴν δύναμιν, ποὺ διαθέτει ὁ ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ σατανᾶς, εἰς τρόπον ὥστε κανὲν μέσον, ἀπὸ ὅσα θὰ χρησιμοποιῇ αὐτὸς πρὸς παρεμπόδισιν τοῦ ἔργου σας, νὰ μὴ τελεσφορῇ. Καὶ τίποτε, ἀπὸ ὅσα ἐναντίον σας μηχανεύεται αὐτός, δὲν θὰ σᾶς ἀδικήσῃ ἢ βλάψῃ. 20 Ἀλλ’ ὅμως ἡ ὅλη σας χαρὰ ἂς μὴ περιορίζεται εἰς αὐτὸ καὶ ἀς μὴ χαίρετε δι’ αὐτό, διὰ τὸ ὅτι δηλαδὴ τὰ πονηρὰ πνεύματα ὑποτάσσονται εἰς σᾶς. Δὲν εἶναι ἰδικόν σας κατόρθωμα αὐτό. Εἶναι χάρις καὶ δωρεά, ποὺ σᾶς ἔδωκα ἐγὼ καὶ προσέξατε νὰ μὴ κυριευθῆτε ἀπὸ οἴησιν καὶ ἀλαζονείαν διὰ τὸ χάρισμα τοῦτο. Χαίρετε δὲ περισσότερον, διότι τὰ ὀνόματά σας λόγῳ τῆς πίστεώς σας ἐγράφησαν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ εἶσθε ἐκεῖ πολιτογραφημένοι μὲ ὅλα τὰ δικαιώματα τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἀγαθῶν τῆς ἐπουρανίου κοινωνίας καὶ βασιλείας. 21 Κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν ὁ Ἰησοῦς ἐδοκίμασε ζωηροτάτην χαρὰν εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του καὶ εἶπε· Σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, ὡς κύριον καὶ ἐξουσιαστὴν καὶ κυβερνήτην πάνσοφον καὶ δίκαιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Σὲ εὐχαριστῶ, διότι πανσόφως καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἐνεργῶν ἀπέκρυψες τὰς μυστηριώδεις καὶ οὐρανίους αὐτὰς ἀληθείας ἀπὸ ἀνθρώπους, ποὺ νομίζουν ὅτι εἶναι σοφοὶ καὶ συνετοί, καὶ ἐφανέρωσες τὰ σωτηριώδη αὐτὰ μυστήρια εἰς ἀπλοῦς καὶ ἀφελεῖς καὶ ταπεινοὺς ἀνθρώπους. Ναί· σὲ εὐχαριστῶ, Πάτερ, διότι ἔτσι ἤρεσεν εἰς σὲ καὶ τέτοια ὑπῆρξεν ἡ ἀγαθὴ καὶ δικαία θέλησίς σου.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11/10/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ: Δ’ ΛΟΥΚΑ

«Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν»

 

Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο αγαπητοί αδελφοί την παραβολή του σπορέως, μέσα από την οποία ο Κύριος, μας διδάσκει την αναγκαιότητα να ακούμε τον λόγο του Θεού. Να μαθαίνουμε και να εφαρμόζουμε στη ζωή μας το Ευαγγέλιο.

Αλλά, γιατί να μελετάμε το Ευαγγέλιο; Γιατί είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε και να εφαρμόζουμε τις εντολές του Χριστού;

Στην ερώτηση αυτή έρχεται αυθόρμητα η απάντηση: Για να κερδίσουμε την αιώνια ζωή. Εφαρμόζουμε τις εντολές του Ευαγγελίου για να ακούσουμε στο δικαστήριο της Δευτέρας Παρουσίας, από τον δίκαιο κριτή, τον Χριστό, «πέρασε και συ στα δεξιά μου, ήσουν καλός άνθρωπος στην επί γης ζωή σου, γι’ αυτό σε επιβραβεύω, χαρίζοντάς σου τον παράδεισο.» Εάν ζούμε εδώ σ’ αυτή τη ζωή σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, θα αποφύγουμε τις τιμωρίες που περιμένουν εκείνους που περιφρόνησαν στη ζωή τους το θέλημα του Θεού.

Είναι όμως ακριβώς αυτή η απάντηση στο ερώτημά μας; Εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο για να αποφύγουμε την τιμωρία του Θεού και να κερδίσουμε τον παράδεισο; Δηλαδή όταν ο Χριστός προτρέπει να γνωρίσουμε και να εφαρμόσουμε στη ζωή μας τα λόγια και τη διδασκαλία του, δεν ενδιαφερόταν και στο να είναι οι ακροατές του ευτυχισμένοι και σ’ αυτή τη ζωή; Δηλαδή εάν εφαρμόσουμε το Ευαγγέλιο στη ζωή μας, κερδίζουμε και σαν άτομα και σαν κοινωνία τη χαρά και την ευτυχία; Την αληθινή χαρά και την αληθινή ευτυχία; Καταλαβαίνουμε ότι αυτό το θέμα είναι πολύ μεγάλο. Θα προσπαθήσουμε όμως, μέσα στο λίγο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας, να δώσουμε αφορμές για περισσότερη μελέτη και περισσότερη εμβάθυνση στο τόσο ουσιώδες αυτό ερώτημα.

Ωφελείται λοιπόν, ο άνθρωπος και σ’ αυτή τη ζωή εφαρμόζοντας το Ευαγγέλιο;

Βεβαίως, γιατί πρωταρχικά μάς αναπαύει με το να μας δίνει απάντηση στο βασικό θέμα της πίστεως. Μας αποκαλύπτει την αλήθεια στο ερώτημα ποιοι είμαστε, γιατί ζούμε, ποιος είναι ο προορισμός μας. Μας απαντάει στο ερώτημα, τι γίνεται μετά τον θάνατον; Τι είναι η ψυχή; Η ψυχή είναι αθάνατη; Θα ξαναενωθεί κάποτε με το αγαπημένο της σώμα, που μαζί του έζησε τόσα χρόνια; Εάν αυτά τα ερωτηματικά μένουν αναπάντητα, ο άνθρωπος έχει συνεχή αβεβαιότητα. Σκέπτεται τον θάνατο και τρέμει. Θυμάται τα αγαπημένα του πρόσωπα που έφυγαν και μελαγχολεί. Εάν όμως πιστέψει στη διδασκαλία της Αγίας Γραφής, ηρεμεί και αναμένει την ώρα που θα συναντηθεί ξανά μαζί τους. Με τους γονείς του που έφυγαν. Με το παιδάκι του που πέθανε πρόωρα. Πιστεύει πως αυτό είναι Αγγελούδι και πρεσβεύει εκεί που είναι για όλη του την οικογένεια! Έπειτα το Ευαγγέλιο μάς βοηθάει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας. Και να είμαστε έτσι προσγειωμένοι. Να ζούμε σύμφωνα με αυτό που είμαστε κι όχι σύμφωνα με την ψεύτικη εικόνα που συνήθως σχηματίζουμε για τον εαυτό μας. Το Ευαγγέλιο δίνει σε όλους λύσεις στα προβλήματά τους, επιλύοντάς τα με πνευματικό τρόπο, με χριστιανικό τρόπο κι όχι με κοσμικό. Ο χριστιανικός τρόπος αντιμετώπισης των δυσκολιών, φέρνει στην ψυχή ανάπαυση και ανακούφιση. Το κοσμικό φρόνιμα φέρνει εσωτερική ταραχή και διατάραξη των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Η εφαρμογή του Ευαγγελίου επιλύει το κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα. Καταργεί τις ανισότητες. Εάν εφαρμοστούν οι εντολές του Χριστού, θα παύσουν να υπάρχουν πλούσιοι και πτωχοί. Δεν θα έχουμε ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα. Δεν θα χάνονται εκατομμύρια παιδάκια και άρρωστοι από την έλλειψη τροφίμων.

Μας διαβεβαιώνει ο απόστολος Παύλος, ότι ο Χριστός έδωσε στους αποστόλους την παρηγοριά – την παραμυθία – με την εντολή να την μεταδώσουν εκείνοι σε όλον τον κόσμο. Μεγάλο αυτό το κεφάλαιο! Η χάρις του Χριστού παρηγορεί και ειρηνεύει όλους εκείνους που ζουν χριστιανικά. Γεμάτη η ζωή μας από θλίψεις, στεναχώριες και δυσκολίες. Πού θα βρούμε την παρηγοριά – την παραμυθία; Πού αλλού; Στην πίστη, στον μόνο αληθινό Θεό που είναι ο Χριστός. Και πού θα βρούμε αυτήν την αληθινή πίστη; Μα πού αλλού; Μέσα στο Ευαγγέλιο! Πάμπολλες οι μαρτυρίες και οι εμπειρίες ανθρώπων που βρίσκουν γαλήνη και παρηγοριά μελετώντας τα ιερά κείμενα. Την Καινή Διαθήκη. Το Ευαγγέλιο οι χριστιανοί το χρησιμοποιούν σαν ένα πολύ μεγάλο συνταγολόγιο. Περιέχει συνταγές για όλες τις αρρώστιες, για όλες τις θλίψεις, για όλες τις δυσκολίες της ζωής. Αρκεί να το χρησιμοποιούμε. Να είναι δίπλα στο κομοδίνο μας και να το ανοίγουμε συνέχεια. Για κάθε μέρα, για κάθε στιγμή έχει κάτι να μας πει. Και κατά παράδοξο τρόπο μάς λέει κάθε φορά αυτό που αναζητούμε, αυτό που μας χρειάζεται.

Ένας χριστιανός φεύγοντας για ταξίδι, έβαλε στη βαλίτσα του τα άκρως απαραίτητα. Στη γωνιά της βαλίτσας του έβαλε την Καινή Διαθήκη για να του είναι αχώριστος σύντροφος. Στην ερώτηση της γυναίκας του, «Μα τόσο λίγα πράγματα θα πάρεις;» εκείνος απάντησε: «Εκεί στη γωνιά τα έχω όλα. ‘Όταν έχω μαζί μου το Ευαγγέλιο, είναι σαν να έχω όλο τον κόσμο!»

Εκείνο όμως που μας διδάσκει κατά κόρον η Αγία Γραφή, είναι η Αγάπη. Ο άνθρωπος που δεν αγαπάει είναι δυστυχισμένος. Έχει μέσα του ένα πελώριο κενό που προσπαθεί να το γεμίσει με κακία – εκδίκηση –  ζήλεια – φθόνο . Και αντί να θεραπεύεται, αρρωσταίνει περισσότερο. Βάζει τον εαυτό του σε ένα θεοσκότεινο τούνελ και συνέχεια σπρώχνει τον εαυτό του και πιο βαθειά. Προσθέτει στη στεναχώρια του στεναχώρια, στη δυσκολία του δυσκολία, στον πνευματικό του πόνο κι άλλο πόνο, τις περισσότερες φορές αβάσταχτο. Και δεν βρίσκει την έξοδο για να βγει. Ποιος θα του πει ότι είναι σε λάθος; Ποιος θα τον ελευθερώσει από το αδιέξοδο που μόνος του καλλιέργησε;

Ο Χριστός. Το Ευαγγέλιο του Χριστού θα τον διδάξει ότι μόνον αν αγαπήσει όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους εχθρούς του, θα επανέλθει στην ψυχή τους η ειρήνη. Όσα φάρμακα κι αν πάρει, όσες ψυχολογικές και ψυχιατρικές οδηγίες κι αν ακολουθήσει, δεν θα γίνει καλά. Το μόνο αποτελεσματικό φάρμακο θα του το υποδείξει το Ευαγγέλιο. Συγχώρησε – αγάπησε, για να γίνεις καλά. Όλα τα ανθρώπινα μέσα, μπορεί να καταστείλουν τα συμπτώματα της αρρώστιας σου, δεν μπορούν όμως να την θεραπεύσουν. Μόνο τα φάρμακα της Αγίας Γραφής θεραπεύουν αποτελεσματικά!

Αγαπητοί αδελφοί, είπαμε και στην αρχή ότι το θέμα αυτό είναι πολύ μεγάλο. Εδώ το αγγίξαμε ακροθιγώς. Εμείς ας κάνουμε περισσότερα. Ας μελετήσουμε πολύ προσεκτικά κι ας εφαρμόσουμε στη ζωή μας τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. Ας γίνει η ψυχή μας καλή και εύφορη γη, όπως μας είπε ο Χριστός στην παραβολή. Τότε, εμείς οι ίδιοι θα βιώσουμε τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος που απορρέουν από την εφαρμογή του Ευαγγελίου και θα διαπιστώσουμε ότι ο Χριστός δεν είπε ό,τι είπε, μόνο για την άλλη ζωή, αλλά για να μας κάνει ευτυχισμένους και σ’ αυτή τη ζωή. Χαρά, ειρήνη, ευτυχία, βασιλεύουν στις καρδιές εκείνων που μελετούν, ακούνε και εφαρμόζουν στη ζωή τους τον λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο.

 Αμήν.

Κυριακὴ Δ΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 11 Ὀκτωβρίου 2026

 

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 5 - 15

5 Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· 6 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· 7 καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. 8 καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω. 9 Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Τίς εἴη ἡ παραβολή αὕτη;. 10 ὁ δὲ εἶπεν· Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 11 Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· 12 οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. 13 οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται. 14 τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. 15 τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 5 - 15

5 Ἐβγῆκεν αὐτός, ποὺ σπέρνει ἔξω εἰς τὸ χωράφι, διὰ νὰ σπείρῃ τὸν σπόρον του. Καὶ καθὼς αὐτὸς ἔσπερνεν, ἄλλο μὲν μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε κοντὰ εἰς τὸν δρόμον τοῦ χωραφιοῦ καὶ κατεπατήθη ἀπὸ τοὺς διαβάτας, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ τὸ κατέφαγαν. 6 Καὶ ἄλλο μέρος ἔπεσεν ἐπάνω εἰς τὴν πέτραν, καὶ ἀφοῦ ἐφύτρωσεν, ἐξηράνθη, ἐπειδὴ δὲν εἶχεν ὑγρασίαν. 7 Καὶ ἄλλο μέρος ἔπεσε μέσα εἰς ἔδαφος γεμᾶτον ἀπὸ σπόρους ἀγκαθιῶν. Καὶ ἐβλάστησαν μαζὶ τὰ ἀγκάθια καὶ τὸ ἔπνιξαν τελείως. 8 Καὶ ἄλλο μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε μέσα εἰς τὴν γῆν τὴν μαλακὴν καὶ εὔφορον καὶ ὅταν ἐφύτρωσεν, ἔκαμε καρπὸν ἑκατὸν φορὰς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ὁ σπόρος. Ἐνῷ δὲ ἔλεγεν αὐτά, διὰ νὰ δώσῃ μεγαλύτερον τόνον εἰς τοὺς λόγους του καὶ διεγείρῃ τὴν προσοχὴν τῶν ἀκροατῶν του, ἐφώναζε δυνατά· Αὐτὸς ποὺ ἔχει αἰτιὰ πνευματικὰ καὶ ἐνδιαφέρον πνευματικὸν διὰ νὰ ἀκούῃ καὶ ἐγκολπώνεται αὐτὰ ποὺ λέγω, ἂς ἀκούῃ. 9 Τὸν ἐρωτοῦσαν δὲ οἱ μαθηταί του καὶ ἔλεγαν· Ποία εἶναι ἡ ἔννοια καὶ ἡ σημασία αὐτῆς τῆς παραβολῆς; 10 Αὐτὸς δὲ εἶπεν· Εἰς σᾶς, ποὺ ἔχετε ἐνδιαφέρον καὶ καλὴν διάθεσιν, ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεὸν ὡς χάρις νὰ μάθετε τὰς μυστηριώδεις ἀληθείας τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, εἰς τοὺς ἄλλους ὅμως ὁμιλῶ μὲ παραβολάς. Αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἐνδιαφέρον διὰ νὰ γνωρίσουν καὶ νὰ δεχθοῦν τὰς πνευματικὰς ἀληθείας. Καὶ ὁ νοῦς των εἶναι παχυλὸς καὶ ἀνίκανος διὰ πνευματικὴν διδασκαλίαν. Δι’ αὐτὸ διδάσκω μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, διὰ νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ ἴδουν βαθύτερον καὶ καθαρώτερον, ἐνῷ βλέπουν μὲ τοὺς ὀφθαλμοῦς τοῦ σώματος, διὰ νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ καταλάβουν, ἐνῷ ἄκουουν τὴν διδασκαλίαν, ποὺ τοὺς ἐξηγεῖ τὰ μυστήρια. Καὶ πράττω τοῦτο ὄχι μόνον κατὰ λόγον δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀγαθότητος, ἵνα μὴ οὔτοι διὰ τῆς περιφρονήσεως τῆς ἀληθείας ἐπιβαρύνουν τὴν θέσιν των καὶ σκληρυνθοῦν περισσότερον. 11 Εἶναι δὲ ἡ ἔννοια τῆς παραβολῆς αὐτή. Ὁ σπόρος σημαίνει τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ. 12 Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ὁμοιάζουν πρὸς τὸ ἔδαφος, τὸ ὁποῖον εἶναι πλησίον εἰς τὸν δρόμον, εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἤκουσαν ἁπλῶς καὶ μόνον τὸν λόγον. Ἔπειτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ ἀφαιρεῖ τὸν λόγον ἀπὸ τὰς καρδίας των, διὰ νὰ μὴ πιστεύσουν εἰς τὸν λόγον καὶ σωθοῦν. 13 Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἐδέχθησαν τὸν σπόρον, ὁ ὁποῖος ἔπεσεν ἐπὶ τῆς πέτρας, εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ὅταν ἀκούσουν, δέχονται μὲ χαρὰν καὶ ἐνθουσιασμὸν τὸν λόγον. Δὲν ἔχει ὅμως εἰς αὐτοὺς ρίζαν βαθεῖαν ὁ λόγος, ὥστε νὰ στερεώσῃ μέσα τους. Ὡς ἐκ τούτου αὐτοὶ δι’ ὀλίγον χρόνον πιστεύουν καὶ ὅταν ἔλθῃ καιρὸς πειρασμοῦ ἢ διωγμοῦ ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν πίστιν. 14 Τὸ δὲ μέρος τοῦ σπόρου, ποὺ ἔπεσεν εἰς τὰ ἀγκάθια, σημαίνει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἤκουσαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρχίζουν μὲ καποίαν προθυμίαν νὰ βαδίζουν εἰς τὸν δρόμον τῆς πίστεως. Πνίγονται ὅμως ἀπὸ τὰς ἀγωνιώδεις φροντίδας πρὸς ἀπόκτησιν πλοῦτου, καὶ ἀπὸ τὰς ἀπολαύσεις βίου σαρκικοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον τὰ ἀποκτηθέντα πλούτη διευκολύνουν, καὶ ἔτσι δὲν προκόπτουν, οὔτε βγάζουν πέρα μέχρι τέλους τὸν καρπόν. 15 Τὸ δὲ μέρος τοῦ σπόρου, ποὺ ἔπεσεν εἰς τὴν εὔφορον γῆν, σημαίνει τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ καρδίαν καλοπροαίρετον, εὐθεῖαν καὶ ἀγαθὴν ἤκουσαν καὶ κατενόησαν τὸν λόγον καὶ τὸν κρατοῦν σφικτὰ μέσα των, καὶ καρποφοροῦν τὰς ἀρετὰς δεικνύοντες ὑπομονὴν καὶ καρτερίαν εἰς τὰς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμοὺς καὶ εἰς ὅλα τὰ προσκόμματα, ποὺ συναντοῦν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 04/10/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ  «Αγαπάτε τους εχθρούς ημών»   04/10/2026

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς προτρέπει να αποκτήσουμε τη μεγαλύτερη, τη βασίλισσα, των αρετών, την αγάπη. Και μάλιστα την αγάπη προς τους εχθρούς μας. Το να αγαπάς αυτούς που σε αγαπούν έχει μικρή αξία, γιατί δίνεις και παίρνεις. Σε ξεπληρώνει ο άλλος με το ίδιο νόμισμα. Δίνεις αγάπη, παίρνεις αγάπη. Συμπαραστέκεσαι στον συνάνθρωπό σου, γιατί ελπίζεις ότι θα σου συμπαρασταθεί κι εκείνος όταν βρεθείς κι συ σε κάποια δυσκολία. Συμμετέχεις στις χαρές του, γιατί συμμετέχει κι εκείνος στις δικές σου χαρές. Πενθείς στο πένθος του γιατί κι εκείνος ήρθε στην κηδεία των δικών σου ανθρώπων. Όλοι το ζούμε και το καλλιεργούμε αυτό το αλισβερίσι. Σου δίνω γιατί μου δίνεις. Στο τέλος – τέλος αν το εξετάσουμε καλά αυτό μπορεί και να μην έχει μέσα αληθινή αγάπη. Είναι ένα πάρε – δώσε. Για να βγάλουμε απλώς την υποχρέωση. Για να ανταποδώσουμε τυπικά την επίσκεψη. Ήρθες στη γιορτή μου, θα έρθω κι εγώ στη δική σου. Μου έδωσες κάτι, θα ψάξω κι εγώ να σου δώσω κάτι, για να μη σου έχω υποχρέωση.

Βέβαια, αυτά ο Χριστός δεν τα καταργεί, αλλά ερωτάει. Αφού γι’ αυτά που δίνεις ξεπληρώνεσαι από τον συνάνθρωπό σου με το ίδιο νόμισμα, τι μισθό περιμένεις από το Θεό; «Ποία υμίν η χάρις εστίν;» «Πλην εγώ λέγω υμίν αγαπάτε τους εχθρούς υμών!» Αυτή η αγάπη έχει αξία. Να αγαπάς αυτούς από τους οποίους δεν περιμένεις να σου ανταποδώσουν αγάπη. Να αγαπάς αυτόν που δεν σε συμπαθεί. Να αγαπάς αυτόν που σε έβλαψε, αυτόν που σε αδίκησε, που σε έβρισε. Αυτόν που σε περιφρονεί. Να αγαπάς αυτόν που σε ταπεινώνει. «Αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες.» Κάνετε το καλό και ευεργετείτε αυτούς που γνωρίζετε καλά ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σας το ανταποδώσει.

Μεγάλη η αρετή της αγάπης αγαπητοί αδελφοί. Το κέντρο και η κορυφή όλων των χριστιανικών αρετών. Ο απόστολος μάς δείχνει τις 3 μεγάλες αρετές: «Πίστις – Ελπίς – Αγάπη». Η μεγαλύτερη όμως από τις τρεις είναι η αγάπη «μείζων δε τούτων η αγάπη.» Η αρετή αυτή όμως γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, εάν επεκτείνεται και στους εχθρούς! Ο χριστιανός μιμείται το Χριστό που από το ύψος του Σταυρού άπλωσε την αγκάλη του και προς αυτούς που τον σταύρωσαν.

Εάν είσαι χριστιανός, κάθε φορά που κάποιος σε αδικεί, σε πληγώνει, στρέψε το βλέμμα σου προς τον Εσταυρωμένο και παρακάλεσέ Τον: Κύριε, δώσε μου τη δύναμη να κάνω αυτό που έκανες κι εσύ. Δώσε μου το κουράγιο να συγχωρήσω και να αγαπήσω αυτόν που με πληγώνει. Τον γείτονα, το συνεργό μου, τον αδελφό μου, το παιδί μου που με στενοχωρεί. Κίνησε Εσύ την γλώσσα μου να πω γι’ αυτόν: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον δούλο σου.» Μη μ’ αφήσεις να του κρατήσω κακία. Μην αφήσεις Εσύ Χριστέ μου να περάσει στο μυαλό γι’ αυτόν καμία σκέψη εκδίκησης.

Αγαπητοί μου, είναι αποδεδειγμένο ότι η ψυχή του ανθρώπου ησυχάζει και ηρεμεί μόνον όταν κατορθώνει να συγχωρεί αυτούς που τον πληγώνουν. Ποτέ δεν ησυχάζει, αν κρατάει μίσος και κακία για κάποιον που τον έβλαψε! Θέλετε να κοιμάστε ήσυχοι; Μην κρατάτε κακία σε κανέναν άνθρωπο. Πριν δύσει ο ήλιος φροντίστε να είναι καθαρή η καρδιά σας από σκέψεις μίσους και εκδίκησης. Στη βραδινή σα προσευχή, να παρακαλείτε τον Χριστό να προστατεύει  και να βοηθάει αυτούς που σε στεναχώρησαν.

Ο Θεός μάς καλεί να τον μιμηθούμε και σ’ αυτό το σημείο. Εμείς Τον προσβάλλουμε. Τον περιφρονούμε. Καταπατούμε τις εντολές Του. Πολλές φορές Τον βλασφημούμε. Παρόλα αυτά Εκείνος μας συγχωρεί, μας αγαπάει και μας ευεργετεί. Λέμε ότι είμαστε χριστιανοί, αλλά δεν ζούμε χριστιανικά. Ο Χριστός σταυρώθηκε για να μας σώσει και εμείς δειλιάζουμε να τον ομολογήσουμε μπροστά στους ανθρώπους. Διστάζουμε ακόμα και το σημείο του Σταυρού να κάνουμε, για να μη μας ειρωνευτούν. Για να μη χάσουμε τη φιλία των ανθρώπων, προτιμούμε να ζούμε κοσμικά και όχι χριστιανικά. Κι όμως ο Θεός δεν μα συνορίζεται. Όπως κι αν του φερόμαστε, Εκείνος μας συγχωρεί και μας αγαπάει.

Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο το Χριστό να μας προτρέπει να γίνουμε κι εμείς οικτίρμονες μιμούμενοι το Θεό Πατέρα μας. Να πλατύνουμε την καρδιά μας για να χωράει μέσα όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους εχθρούς μας: «Γίνεσθε ούν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί.» (Λουκά ΣΤ’,36)

Δεν μπορεί να λογαριάζει κανείς τον εαυτό του μεταξύ των χριστιανών, εάν αισθάνεται μέσα του ίχνη μίσους και εκδικήσεως εναντίον κάποιου συνανθρώπου του. Το να μη συγχωρείς τα λάθη που σου κάνουν οι συνάνθρωποί σου είναι απόδειξη ότι δεν έχεις καθαρή καρδιά. Εάν δεν έχεις καθαρή καρδιά, δεν μπορείς να προσεγγίσεις αληθινά το Χριστό και να του μιλήσεις ειλικρινά στην προσευχή σου, πολύ δε περισσότερο δε μπορείς να πλησιάσεις στο Άγιο Ποτήριο, για να ενωθείς με Εκείνον που ταπεινώθηκε τόσο πολύ. Έγινε από Θεός άνθρωπος και υπέστη τον επονείδιστο σταυρικό θάνατο εκφράζοντας την συγχώρεση και την αγάπη σε όλους μας, αν και δεν τον αγαπάμε εμείς τόσο και δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε την παραμικρή θυσία γι’ Αυτόν.

Ας Τον ακούσουμε όμως αυτή τη φορά και ας εφαρμόσουμε τα θεϊκά Του λόγια: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και «Γίνεσθε ούν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί.»

Αμήν.

Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 4 Ὀκτωβρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36

31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. 33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. 34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. 35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. 36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36

31 Καὶ μὲ ὀλίγας λέξεις, ὅπως θέλετε νὰ συμπεριφέρωνται πρὸς σᾶς καὶ νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, καὶ σεῖς νὰ κάνετε εἰς αὐτοὺς τὰ ἴδια. 32 Διότι ἐὰν ἀγαπᾶτε μόνον ἐκείνους, ποὺ σᾶς ἀγαποῦν, ποία εὔνοια ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ποία ἀμοιβὴ ἀπὸ αὐτὸν σᾶς ἀνήκει; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀγαποῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀγαποῦν. 33 Καὶ ἂν κάνετε τὸ καλὸν εἰς ἐκείνους, ποὺ σᾶς εὐεργετοῦν, ποία εὔνοια καὶ χάρις καὶ ἀνταμοιβὴ σᾶς ἀνήκει ἀπὸ τὸν Θεόν; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ ἴδιο κάνουν. 34 Καὶ ἐὰν δανείζετε ἐκείνους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐλπίζετε νὰ λάβετε ὀπίσω τὰ δανεισθέντα, ποῖα χάρις καὶ ἀνταπόδοσις ἀπὸ τὸν Θεὸν σᾶς ἀνήκει; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ δανείζουν ἄλλους ἁμαρτωλοὺς διὰ νὰ λάβουν ὀπίσω ὁλόκληρον τὸ δανεισθὲν ποσὸν ἢ καὶ ἐν καιρῷ ἀνάγκης λάβουν καὶ αὐτοὶ ἴσα ὠφελήματα καὶ δάνεια ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἐδάνεισαν. 35 Σεῖς ὅμως νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ νὰ τοὺς εὐεργετῆτε καὶ νὰ τοὺς δανείζετε, χωρὶς νὰ ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπὸ αὐτούς. Καὶ θὰ εἶναι πολὺς ὁ μισθός σας καὶ μεγάλη ἡ ἀνταμοιβή σας ἀπὸ τὸν Θεόν. Καὶ θὰ εἶσθε ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν κατὰ χάριν τέκνα τοῦ ὑψίστου Θεοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ ὁμοιάζετε ἡθικῶς. Διότι καὶ αὐτὸς εἶναι εὐεργετικὸς καὶ ὠφέλιμος εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν ἀχαριστίαν εἰς τὰς τόσας εὐεργεσίας του καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καλὴν διάθεσιν καὶ προαίρεσιν ἀλλ’ εἶναι πονηροί. 36 Γίνεσθε λοιπὸν σπλαγχνικοὶ πρὸς τὸν πλησίον καὶ συμπονετικοὶ εἰς τὰς δυστυχίας του καὶ τὰς ἀνάγκας του, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατήρ σας εἶναι εὐσπλαγχνικὸς πρὸς ὅλους.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27/09/2026

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΛΟΥΚΑ      27/9/2026

 «Επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον…»

 

Από το σημερινό Ευαγγέλιο διδασκόμαστε αγαπητοί αδελφοί ότι στη ζωή μας πρέπει να εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού και όχι το θέλημα το δικό μας. Ο απόστολος Πέτρος έμπειρος ψαράς, γνώριζε πολύ καλά ότι τα ψάρια δεν πιάνονται την ημέρα, παρ’ όλα αυτά όταν ο Χριστός του είπε να ρίξει τα δίχτυα του μέρα μεσημέρι στα βαθιά νερά της λίμνης, είπε στον Κύριο: Όλη τη νύχτα ψαρεύαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Ξέρω πως και τώρα που είναι μέρα δεν θα πιάσω τίποτα, αλλά επειδή το λες Εσύ θα ρίξω τα δίχτυα στη θάλασσα για ψάρεμα. Επειδή το λες Εσύ. Επειδή αυτό είναι το θέλημά Σου θα το κάνω.

Έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς αγαπητοί αδελφοί. Έστω κι αν η λογική μας μάς λέει άλλα πράγματα, έστω κι αν οι άλλοι άνθρωποι μάς συμβουλεύουν διαφορετικά. Ακόμη κι όλη η ανθρώπινη επιστήμη αν διδάσκει αντίθετα προς το Ευαγγέλιο, εμείς θα ακολουθούμε τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, που περιέχει το θέλημα του Θεού.

Να μη κάνουμε το θέλημά μας εάν αυτό δε συμφωνεί με το θέλημα του Θεού. Εμείς συνήθως θέλουμε λανθασμένα πράγματα, γιατί το θέλημά μας ξεκινάει από τον εσωτερικό μας κόσμο, που είναι γεμάτος εμπάθειες και εφάμαρτες επιθυμίες. Αυτός ο διεφθαρμένος εσωτερικός κόσμος οδηγεί τους ανθρώπους σε ενέργειες εντελώς αντίθετες από το θέλημα του Θεού. Η δίψα του ανθρώπου για τη δόξα και την εξουσία, τον οδηγεί ακόμα και σε πολέμους, έστω κι αν γνωρίζει πως θα σκοτωθούν χιλιάδες και εκατομμύρια άνθρωποι. Το αμαρτωλό και αντίθετο θέλω του τον τυφλώνει και τον κάνει να μη βλέπει τους χιλιάδες των δυστυχισμένων, που προέρχονται από το δικό του θέλημα.

Η δίψα του για τον πλουτισμό για το άφθονο χρήμα, τον οδηγεί ακόμη και στο να δηλητηριάσει όλα την ατμόσφαιρα, το νερό, τα τρόφιμα και να στείλει στην αρρώστια και το θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους. Ούτε που στρέφει το βλέμμα του προς τα πάνω για να αντικρύσει το Θεό. Το θέλημά του να γίνει κι ας λέει ο Θεός ότι θέλει. Πάμπλουτος να γίνει κι ας του λέει το Ευαγγέλιο ότι πρέπει να αρκείται στα απαραίτητα που του χρειάζονται. Κι Ας φωνάζει ο άγγελος: ««Άφρον, ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού, α δε ητοίμασας τίνι έσται;» «Άμυαλε, αυτή τη νύχτα πεθαίνεις, τι θα τα κάνεις όλα αυτά που μάζεψες;»

Ο άλλος μπαινοβγαίνει από τα δικαστήρια για να εξοντώσει τον αδελφό του για ένα μέτρο χώμα, κι ας του λέει το Ευαγγέλιο, ότι οι χριστιανοί δεν καταφεύγουν στα κοσμικά δικαστήρια.

Αλλά όχι μόνο στα μεγάλα πράγματα μα και στα μικρά, στην καθημερινότητά μας, να φροντίζουμε να γίνεται το θέλημα του Θεού. Όταν κινδύνευε να βυθιστεί το πλοίο που μετέφερε τον Παύλο, τον Λουκά και τους άλλους στη Ρώμη, όλοι μαζί είπαν: «Το θέλημα του Θεού γινέσθω»

Εκεί που φαίνεται καθαρά εάν αφήνουμε στη ζωή μας να γίνεται το θέλημα του Θεού, είναι όταν του ανοίγουμε την καρδιά μας την ώρα της προσευχής. Εκεί Τον ευχαριστούμε για όλες τις δωρεές του, Τον δοξολογούμε και Τον παρακαλούμε. Του ζητάμε πολλά πράγματα και του τα ζητάμε πολλές φορές επίμονα. Όμως πάντοτε τελειώνουμε την προσευχή μας όπως την τελείωσε ο Χριστός απευθυνόμενος ως άνθρωπος προς το Θεό Πατέρα Του λίγο πριν τον Σταυρικό του θάνατο. Τον παρακάλεσε να μην πιεί το πικρό ποτήρι που έβλεπε ότι Του ετοιμάζουν, αλλά στο τέλος Του είπε: « πλην ουχ ως εγώ θέλω αλλ’ ως Σύ. Γεννηθήτω το θέλημά Σου.» Έτσι κι εμείς, ζητάμε από το Θεό στην προσευχή μας, από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα πράγματα, αλλά πάντα τελειώνουμε με τα λόγια του Χριστού: Ας γίνει το δικό Σου θέλημα, όχι το δικό μου. Κύριε για όλα τα πράγματα της ζωής μου, γεννηθήτω το θέλημά Σου.

Στα τελευταία χρόνια του, ο Άγιος των ημερών μας, Όσιος Πορφύριος έπασχε από καρκίνο. Κάποιο πνευματικό του παιδί του είπε μία μέρα: «Γέροντα παρακαλείς τον Χριστό για τόσους άλλους και γίνονται καλά, γιατί δεν παρακαλείς να κάνει κι εσένα καλά;» Ο άγιος απάντησε: «Ντρέπομαι να Τον παρακαλέσω για μένα.» Να κρατήσουμε καλά στο μυαλό μας αυτό το ντρέπομαι. Τόσο λεπτή κι ευγενική ψυχή ήταν! Αν παρακαλούσε για τον εαυτό του, θεωρούσε ότι θα παρενέβαινε στο θέλημα του Θεού! Αφού αυτό είναι το θέλημά Του, εγώ ποιος είμαι να του υποδείξω και να του ζητήσω να γίνει το δικό μου θέλημα;!!!

Ορισμένοι ευσεβοφανείς, τολμούν να προσαρμόζουν το θέλημα του Θεού με το δικό τους θέλημα. Παραποιούν το περιεχόμενο του Ευαγγελίου και το ερμηνεύουν όπως βολεύει τις εμπαθείς επιθυμίες τους. Φθάνουν στα όρια της βλασφημίας. Οι αληθινοί χριστιανοί αντίθετα, αγωνίζονται, με τη βοήθεια του Θεού, να εφαρμόζουν με κάθε ακρίβεια τις εντολές του Θεού στη ζωή τους.

Αγαπητοί μου αδελφοί. Αυτό είναι το μετράρι που δείχνει αν είμαστε όντως αληθινοί χριστιανοί: Αν στη ζωή μας επιδιώκουμε να ταυτίζεται το δικό μας θέλημα με το θέλημα του Θεού. Ας μην ακούμε τί μας φωνάζει από μέσα μας ο κακός εαυτός μας. Ας μη δίνουμε σημασία στο τί λένε και στο τί πιστεύουν οι άλλοι άνθρωποι. Και προπάντων ας μη δίνουμε σημασία τί μας σφυρίζει στο αυτί ο μισόκαλος εχθρός μας ο διάβολος. Εμείς πάντα να σκεπτόμαστε και να πράττουμε αυτά που λέει το Ευαγγέλιο και η Αγία μας Εκκλησία.

Φωτεινό παράδειγμά μας ο απόστολος Πέτρος. Δεν άκουσε τη φωνή της λογικής του. Δεν έλαβε υπόψιν του τί θα πουν οι άλλοι ψαράδες που ήταν εκεί. Πρόταξε αμέσως το να γίνει αυτό που είπε ο Κύριος. «Επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον…»

                                                                                                                   Αμήν.

 

Κυριακὴ Α΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 27 Σεπτεμβρίου 2026

 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11

1 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυνον τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11

1 Ενῷ δὲ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ τὸν ἐπίεζαν καὶ τὸν ἐστρίμωναν διὰ νὰ ἀκούουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, συνέβη νὰ στέκεται αὐτὸς πλησίον τῆς λίμνης Γεννησαρέτ. 2 Καὶ εἶδε δύο μικρὰ πλοῖα ἀραγμένα πλησίον τῆς λίμνης· οἱ ψαράδες δὲ εἶχαν βγῆ ἀπ’ αὐτὰ εἰς τὴν παραλίαν καὶ ἐπλεναν τὰ δίκτυα. 3 Ἀφοῦ δὲ ἐμβῆκεν εἰς ἐν ἀπὸ τὰ πλοῖα αὐτά, τὸ ὁποῖον ἦτο τοῦ Σίμωνος, παρεκάλεσεν αὐτὸν νὰ τὸ προχωρήσῃ ὀλίγον καὶ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν ξηράν. Καὶ ἀφοῦ ἐκάθισεν ἐδίδασκεν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ πλοῖον τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν παραλίαν. 4 Ὅταν δὲ ἔπαυσε νὰ ὁμιλῇ, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Φέρε πάλιν τὸ πλοῖον εἰς τὰ βαθειὰ νερὰ τῆς λίμνης καὶ ρίψατε τὰ δίκτυά σας διὰ νὰ πιάσετε ψάρια. 5 Καὶ ὁ Σίμων ἀπεκρίθη καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε, ὅλην τὴν νύκτα ἐκοπιάσαμεν ρίπτοντες τὰ δίκτυα καὶ δὲν ἐπιάσαμεν τίποτε. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὸ διατάσσεις, μὲ τελείαν πεποίθησιν καὶ ὑπακοὴν εἰς τὸν λόγον σου θὰ ρίψω τὸ δίκτυον. 6 Καὶ ἀφοῦ ἔκαμαν αὐτό, ἔκλεισαν μέσα εἰς τὸ δίκτυον πλῆθος πολὺ ψάρια. Καὶ ἤρχισε νὰ σπάζῃ τὸ δίκτυόν τους, ἐπειδὴ δὲν άντεῖχεν εἰς τὸ βάρος τοῦ πλήθους τῶν ψαριῶν. 7 Καὶ προσεκάλεσαν μὲ νεύματα τοὺς συνεταίρους των, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ἄλλο πλοῖον, νὰ ἔλθουν καὶ νὰ πιάσουν μαζὶ μὲ αὐτοὺς τὰ δίκτυα καὶ νὰ τοὺς βοηθήσουν διὰ νὰ τὰ σύρουν ἐπάνω. Καὶ ἦλθον καὶ ἐγέμισαν καὶ τὰ δύο πλοῖα τόσον πολύ, ὥστε ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ψαριῶν ἐκινδύνευαν ταῦτα νὰ βυθισθοῦν. 8 Ὅταν δὲ εἶδεν ὁ Σίμων Πέτρος τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ καὶ ἀνέλπιστον πλῆθος τῶν ψαριῶν, ἔπεσε κάτω εἰς τὰ γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπεν· Ἔβγα ἀπὸ τὸ πλοῖον μου καὶ φύγε ἀπὸ ἐμέ, Κύριε, διότι εἶμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός, καὶ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σὲ ἔχω εἰς τὸ πλοῖον μου. 9 Καὶ εἶπε τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ Πέτρος, διότι μεγάλη ἔκπληξις κατέλαβε καὶ αὐτὸν καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἦσαν μαζί του, διὰ τὴν πρωτοφανῆ σύλληψιν τῶν ψαριῶν, τὰ ὁποῖα εἶχαν πιάσει, καὶ ἡ ὁποία μόνον ἀπὸ παρέμβασιν τῆς θείας δυνάμεως ἠδύνατο νὰ ἐξηγηθῇ. 10 Ὁμοίως δὲ κατέλαβεν ἔκπληξις καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς τοῦ Ζεβεδαίου, οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνεταῖροι τοῦ Σίμωνος. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβεῖσαι· ἀπὸ τώρα, ποὺ σὲ καλῶ νὰ γίνῃς ἀπόστολός μου, θὰ ἑξακολουθῇς νὰ πιάνῃς ζωντανοὺς ὄχι ψάρια, ἀλλὰ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους διὰ τοῦ κηρύγματός σου θὰ ὁδηγῇς εἰς τὴν σωτηρίαν. 11 Καὶ ἀφοῦ ἐπανέφεραν τὰ πλοῖα εἰς τὴν ξηράν, ἀφῆκαν τὰ πάντα, καὶ ψάρια δηλαδὴ καὶ δίκτυα καὶ πλοῖα, καὶ τὸν ἠκολούθησαν.