ΚΥΡΙΑΚΗ
Ε’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ.
Η’28 - Θ’1) 05/07/2026
Ο
Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς περιέγραψε σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, ένα γεγονός, μια
πάλη, που έγινε μεταξύ του Χριστού και του διαβόλου. Η πάλη αυτή έγινε έξω από
την πόλη Γέργεσα, κοντά στο νεκροταφείο. Εκεί στο νεκροταφείο έμεναν διωγμένοι
από τους συμπατριώτες τους δύο δαιμονισμένοι, που ήταν τόσο άγριοι που δεν
μπορούσε κανείς να τους πλησιάσει. Με το στόμα των δυστυχισμένων ανθρώπων
φώναξαν τα δαιμόνια προς το Χριστό παρακλητικά και του είπαν: Γιατί ήλθες
πρόωρα να μας βασανίσεις; Τουλάχιστον αν μας βγάλεις από τους ανθρώπους αυτούς,
που κάνοντάς τους κακό ευχαριστιόμαστε, επίτρεψέ μας να μπούμε μέσα στους
χοίρους που βόσκουν απέναντι, για να ευχαριστηθούμε προκαλώντας σε εκείνους και
στα αφεντικά τους κακό. Πηγαίνετε, τους είπε ο Χριστός, κι εκείνοι έκαναν το
κακό που επιθυμούσαν. Έπνιξαν όλους τους χοίρους. Οι κάτοικοι της πόλης των
Γεργεσινών, όταν έμαθαν το δυσάρεστο γεγονός, ήλθαν στο μέρος που ήταν ο
Χριστός και τον παρακάλεσαν να φύγει από τα μέρη τους. Ο Χριστός, χωρίς δεύτερη
κουβέντα, μπήκε στο πλοιάριο και επέστρεψε με τους μαθητές Του στην Καπερναούμ.
Οι Γεργεσινοί έχασαν την ευκαιρία να απολαύσουν την παρουσία του Χριστού και
στερήθηκαν την σωτήρια διδασκαλία τους.
Μελετώντας
με προσοχή το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, μας κάνει αλγεινή εντύπωση
η στάση των κατοίκων της πόλεως Γέργεσα, που έδιωξαν από την περιοχή τους το
Χριστό, και έρχονται στο μυαλό μας δύο ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα είναι: Ο
Χριστός κάνει και στη δική μας τη ζωή την εμφάνισή του; Μας επισκέπτεται και
μας; Και το δεύτερο ερώτημα είναι: Εμείς δεχόμαστε την επίσκεψη του Χριστού στη
ζωή μας; Ή τον διώχνουμε όπως οι Γεργεσινοί;
Το ότι
ο Χριστός μάς επισκέπτεται είναι δεδομένο. Όλους τους ανθρώπους τους καλεί σε
σωτηρία, άρα κι εμάς. Όμως στον καθένα παρουσιάζεται με διαφορετικό τρόπο.
Άλλοτε έρχεται σαν φτωχός που ζητάει βοήθεια! Άλλοτε σαν άνθρωπος που αδικήθηκε
από μας και μας ζητάει να αποδώσουμε το δίκαιο. Άλλοτε έρχεται στο πρόσωπο
κάποιου που μας αδίκησε και ζητάει να τον συγχωρήσουμε. Έρχεται στη ζωή μας και
σαν Θεός που θέλει από μας να εφαρμόσουμε τις εντολές Του, το Ευαγγέλιό Του.
Τις πιο πολλές φορές έρχεται θυσιασμένος μέσα στο Άγιο Ποτήριο, στην Ωραία Πύλη
και μας καλεί με το στόμα του ιερέως να προσέλθουμε για να ενωθεί μαζί μας και
να μας σώσει.
Όλες
τις φορές που μας προσεγγίζει, έρχεται από αγάπη. Σκοπός Του η σωτηρία μας,
γιατί «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας
ἐλθεῖν».
Προκειμένου
να μας προσεγγίσει ο Χριστός, αγαπητοί αδελφοί, την πρώτη κίνηση την κάνει
Εκείνος, όπως Εκείνος πήρε την πρωτοβουλία να επισκεφθεί τους Γεργεσινούς. Για
να Τον δεχθούμε όμως και να τον φιλοξενήσουμε στην καρδιά μας, εμείς πρέπει να
κάνουμε την πρώτη κίνηση. Εμείς να Τον καλέσουμε. Εμείς να οδηγήσουμε τα βήματά
μας σε Εκείνον. Έρχεται μέχρι την πόρτα της καρδιάς μας, αλλά δεν την
παραβιάζει. Περιμένει εμείς να Του ανοίξουμε. Θεράπευσε τους δαιμονισμένους για
να δουν και να καταλάβουν οι Γεργεσινοί ότι ήλθε στην πόλη τους κοντά ο Θεός,
μα περίμενε να Τον καλέσουν, όπως έκαναν οι Σαμαρίτες στην περίπτωση της Αγίας
Φωτεινής της Σαμαρείτιδος. Βγαίνει στην Ωραία Πύλη και με το στόμα του ιερέως,
μας προσκαλεί, «προσέλθετε» μας λέει, αλλά η πρωτοβουλία να οδηγήσουμε τα
βήματά μας σε Κείνον, είναι αποκλειστικά δικιά μας. «Δεῦτε πρός με πάντες»
λέει, αλλά δεν υποχρεώνει κανέναν. Είναι αξιοσημείωτο: ενώ είναι παντοδύναμος
Θεός, λέει σε όλους μας: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν».
Αγαπητοί!
Το να έλθει να κατοικήσει μέσα μας ο Θεός, είναι μεγάλη ευεργεσία. Όταν ο
Χριστός κατοικεί μέσα στον άνθρωπο, η ζωή είναι διαφορετική. Εκείνος σηκώνει
όλα τα βάρη και αφήνει τον άνθρωπο να σηκώνει όλα τα ελαφρά. Η θεϊκή Του αγάπη,
Τον οδηγεί στο να θέλει να κατοικήσει στις καρδιές όλων μας. Όλων μας την πόρτα
χτυπά και περιμένει να Του ανοίξουμε. Σε μας εναπόκειται να Τον δεχθούμε ή να
Τον διώξουμε, όπως έκαναν οι Γεργεσινοί.
Εμείς,
σε αντίθεση με αυτούς, θα προσκαλούμε το Χριστό να κατοικήσει μέσα μας, να
κάνει σκηνή την καρδιά μας, που την έχουμε ετοιμάσει για την επίσκεψη αυτή. «Ἐλθὲ καὶ σκήνωσον
ἐν ἡμῖν».
Αμήν.
