Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2025

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΈΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2025-2026


 


ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΠΑΛΙ!

Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου μετά τη Θεία Λειτουργία και ώρα 10:00, στο ναό μας, θα γίνει ο Αγιασμός για την έναρξη της κατηχητικής μας χρονιάς.

Σας περιμένουμε να γίνουμε όλοι μια μεγάλη αγκαλιά, με κέντρο το Χριστό μας!





Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 05/10/2025

 



ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ  «Αγαπάτε τους εχθρούς ημών»   05/10/2025

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς προτρέπει να αποκτήσουμε τη μεγαλύτερη, τη βασίλισσα, των αρετών, την αγάπη. Και μάλιστα την αγάπη προς τους εχθρούς μας. Το να αγαπάς αυτούς που σε αγαπούν έχει μικρή αξία, γιατί δίνεις και παίρνεις. Σε ξεπληρώνει ο άλλος με το ίδιο νόμισμα. Δίνεις αγάπη, παίρνεις αγάπη. Συμπαραστέκεσαι στον συνάνθρωπό σου, γιατί ελπίζεις ότι θα σου συμπαρασταθεί κι εκείνος όταν βρεθείς κι συ σε κάποια δυσκολία. Συμμετέχεις στις χαρές του, γιατί συμμετέχει κι εκείνος στις δικές σου χαρές. Πενθείς στο πένθος του γιατί κι εκείνος ήρθε στην κηδεία των δικών σου ανθρώπων. Όλοι το ζούμε και το καλλιεργούμε αυτό το αλισβερίσι. Σου δίνω γιατί μου δίνεις. Στο τέλος – τέλος αν το εξετάσουμε καλά αυτό μπορεί και να μην έχει μέσα αληθινή αγάπη. Είναι ένα πάρε – δώσε. Για να βγάλουμε απλώς την υποχρέωση. Για να ανταποδώσουμε τυπικά την επίσκεψη. Ήρθες στη γιορτή μου, θα έρθω κι εγώ στη δική σου. Μου έδωσες κάτι, θα ψάξω κι εγώ να σου δώσω κάτι, για να μη σου έχω υποχρέωση.

Βέβαια, αυτά ο Χριστός δεν τα καταργεί, αλλά ερωτάει. Αφού γι’ αυτά που δίνεις ξεπληρώνεσαι από τον συνάνθρωπό σου με το ίδιο νόμισμα, τι μισθό περιμένεις από το Θεό; «Ποία υμίν η χάρις εστίν;» «Πλην εγώ λέγω υμίν αγαπάτε τους εχθρούς υμών!» Αυτή η αγάπη έχει αξία. Να αγαπάς αυτούς από τους οποίους δεν περιμένεις να σου ανταποδώσουν αγάπη. Να αγαπάς αυτόν που δεν σε συμπαθεί. Να αγαπάς αυτόν που σε έβλαψε, αυτόν που σε αδίκησε, που σε έβρισε. Αυτόν που σε περιφρονεί. Να αγαπάς αυτόν που σε ταπεινώνει. «Αγαθοποιείτε και δανείζετε μηδέν απελπίζοντες.» Κάνετε το καλό και ευεργετείτε αυτούς που γνωρίζετε καλά ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σας το ανταποδώσει.

Μεγάλη η αρετή της αγάπης αγαπητοί αδελφοί. Το κέντρο και η κορυφή όλων των χριστιανικών αρετών. Ο απόστολος μάς δείχνει τις 3 μεγάλες αρετές: «Πίστις – Ελπίς – Αγάπη». Η μεγαλύτερη όμως από τις τρεις είναι η αγάπη «μείζων δε τούτων η αγάπη.» Η αρετή αυτή όμως γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, εάν επεκτείνεται και στους εχθρούς! Ο χριστιανός μιμείται το Χριστό που από το ύψος του Σταυρού άπλωσε την αγκάλη του και προς αυτούς που τον σταύρωσαν.

Εάν είσαι χριστιανός, κάθε φορά που κάποιος σε αδικεί, σε πληγώνει, στρέψε το βλέμμα σου προς τον Εσταυρωμένο και παρακάλεσέ Τον: Κύριε, δώσε μου τη δύναμη να κάνω αυτό που έκανες κι εσύ. Δώσε μου το κουράγιο να συγχωρήσω και να αγαπήσω αυτόν που με πληγώνει. Τον γείτονα, το συνεργό μου, τον αδελφό μου, το παιδί μου που με στενοχωρεί. Κίνησε Εσύ την γλώσσα μου να πω γι’ αυτόν: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον δούλο σου.» Μη μ’ αφήσεις να του κρατήσω κακία. Μην αφήσεις Εσύ Χριστέ μου να περάσει στο μυαλό γι’ αυτόν καμία σκέψη εκδίκησης.

Αγαπητοί μου, είναι αποδεδειγμένο ότι η ψυχή του ανθρώπου ησυχάζει και ηρεμεί μόνον όταν κατορθώνει να συγχωρεί αυτούς που τον πληγώνουν. Ποτέ δεν ησυχάζει, αν κρατάει μίσος και κακία για κάποιον που τον έβλαψε! Θέλετε να κοιμάστε ήσυχοι; Μην κρατάτε κακία σε κανέναν άνθρωπο. Πριν δύσει ο ήλιος φροντίστε να είναι καθαρή η καρδιά σας από σκέψεις μίσους και εκδίκησης. Στη βραδινή σα προσευχή, να παρακαλείτε τον Χριστό να προστατεύει  και να βοηθάει αυτούς που σε στεναχώρησαν.

Ο Θεός μάς καλεί να τον μιμηθούμε και σ’ αυτό το σημείο. Εμείς Τον προσβάλλουμε. Τον περιφρονούμε. Καταπατούμε τις εντολές Του. Πολλές φορές Τον βλασφημούμε. Παρόλα αυτά Εκείνος μας συγχωρεί, μας αγαπάει και μας ευεργετεί. Λέμε ότι είμαστε χριστιανοί, αλλά δεν ζούμε χριστιανικά. Ο Χριστός σταυρώθηκε για να μας σώσει και εμείς δειλιάζουμε να τον ομολογήσουμε μπροστά στους ανθρώπους. Διστάζουμε ακόμα και το σημείο του Σταυρού να κάνουμε, για να μη μας ειρωνευτούν. Για να μη χάσουμε τη φιλία των ανθρώπων, προτιμούμε να ζούμε κοσμικά και όχι χριστιανικά. Κι όμως ο Θεός δεν μα συνορίζεται. Όπως κι αν του φερόμαστε, Εκείνος μας συγχωρεί και μας αγαπάει.

Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο το Χριστό να μας προτρέπει να γίνουμε κι εμείς οικτίρμονες μιμούμενοι το Θεό Πατέρα μας. Να πλατύνουμε την καρδιά μας για να χωράει μέσα όλους τους ανθρώπους, ακόμη και τους εχθρούς μας: «Γίνεσθε ούν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί.» (Λουκά ΣΤ’,36)

Δεν μπορεί να λογαριάζει κανείς τον εαυτό του μεταξύ των χριστιανών, εάν αισθάνεται μέσα του ίχνη μίσους και εκδικήσεως εναντίον κάποιου συνανθρώπου του. Το να μη συγχωρείς τα λάθη που σου κάνουν οι συνάνθρωποί σου είναι απόδειξη ότι δεν έχεις καθαρή καρδιά. Εάν δεν έχεις καθαρή καρδιά, δεν μπορείς να προσεγγίσεις αληθινά το Χριστό και να του μιλήσεις ειλικρινά στην προσευχή σου, πολύ δε περισσότερο δε μπορείς να πλησιάσεις στο Άγιο Ποτήριο, για να ενωθείς με Εκείνον που ταπεινώθηκε τόσο πολύ. Έγινε από Θεός άνθρωπος και υπέστη τον επονείδιστο σταυρικό θάνατο εκφράζοντας την συγχώρεση και την αγάπη σε όλους μας, αν και δεν τον αγαπάμε εμείς τόσο και δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε την παραμικρή θυσία γι’ Αυτόν.

Ας Τον ακούσουμε όμως αυτή τη φορά και ας εφαρμόσουμε τα θεϊκά Του λόγια: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών» και «Γίνεσθε ούν οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστί.»

Αμήν.

Κυριακὴ Β΄ Λουκᾶ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ὀκτωβρίου 2025



 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36



31 καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32 καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. 33 καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. 34 καὶ ἐὰν δανείζητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. 35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. 36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.




ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ϛ´ 31 - 36


31 Καὶ μὲ ὀλίγας λέξεις, ὅπως θέλετε νὰ συμπεριφέρωνται πρὸς σᾶς καὶ νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, καὶ σεῖς νὰ κάνετε εἰς αὐτοὺς τὰ ἴδια. 32 Διότι ἐὰν ἀγαπᾶτε μόνον ἐκείνους, ποὺ σᾶς ἀγαποῦν, ποία εὔνοια ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ποία ἀμοιβὴ ἀπὸ αὐτὸν σᾶς ἀνήκει; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀγαποῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀγαποῦν. 33 Καὶ ἂν κάνετε τὸ καλὸν εἰς ἐκείνους, ποὺ σᾶς εὐεργετοῦν, ποία εὔνοια καὶ χάρις καὶ ἀνταμοιβὴ σᾶς ἀνήκει ἀπὸ τὸν Θεόν; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ ἴδιο κάνουν. 34 Καὶ ἐὰν δανείζετε ἐκείνους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐλπίζετε νὰ λάβετε ὀπίσω τὰ δανεισθέντα, ποῖα χάρις καὶ ἀνταπόδοσις ἀπὸ τὸν Θεὸν σᾶς ἀνήκει; Καμμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ δανείζουν ἄλλους ἁμαρτωλοὺς διὰ νὰ λάβουν ὀπίσω ὁλόκληρον τὸ δανεισθὲν ποσὸν ἢ καὶ ἐν καιρῷ ἀνάγκης λάβουν καὶ αὐτοὶ ἴσα ὠφελήματα καὶ δάνεια ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἐδάνεισαν. 35 Σεῖς ὅμως νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ νὰ τοὺς εὐεργετῆτε καὶ νὰ τοὺς δανείζετε, χωρὶς νὰ ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπὸ αὐτούς. Καὶ θὰ εἶναι πολὺς ὁ μισθός σας καὶ μεγάλη ἡ ἀνταμοιβή σας ἀπὸ τὸν Θεόν. Καὶ θὰ εἶσθε ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν κατὰ χάριν τέκνα τοῦ ὑψίστου Θεοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ ὁμοιάζετε ἡθικῶς. Διότι καὶ αὐτὸς εἶναι εὐεργετικὸς καὶ ὠφέλιμος εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν ἀχαριστίαν εἰς τὰς τόσας εὐεργεσίας του καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καλὴν διάθεσιν καὶ προαίρεσιν ἀλλ’ εἶναι πονηροί. 36 Γίνεσθε λοιπὸν σπλαγχνικοὶ πρὸς τὸν πλησίον καὶ συμπονετικοὶ εἰς τὰς δυστυχίας του καὶ τὰς ἀνάγκας του, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατήρ σας εἶναι εὐσπλαγχνικὸς πρὸς ὅλους.

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2025

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/09/2025

 



ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΛΟΥΚΑ (ΛΟΥΚ. Ε’ 1-11)   28/09/2025

        Ακούγοντας κανείς το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, αντιλαμβάνεται αμέσως το μήνυμα που εκπέμπει. Δηλαδή, ο καθένας μας θα είναι οπωσδήποτε κερδισμένος εάν στη ζωή του εφαρμόζει το θέλημα του Θεού κι όχι το θέλημα το δικό του.

        Πράγματι ο Απ. Πέτρος, στην αρχή κιόλας της γνωριμίας του με τον Χριστό, βρέθηκε στο δίλημμα: να εφαρμόσει αυτό που του υπαγόρευε το μυαλό του, η λογική του, η εμπειρία του ή αυτό που του είπε ο Χριστός;

        Ο Χριστός ανέβηκε στο ψαροκάικό του και μιλούσε από εκεί στα πλήθη για να φαίνεται καλύτερα. Ο Πέτρος και οι συνεργάτες του ξεμπέρδευαν τα άδεια δίχτυα τους. Όλη νύχτα πάλεψαν μα δεν έπιασαν τίποτα. Τώρα που είναι μέρα, ο Χριστός του λέει να ξαναρίξει τα δίχτυα του στη θάλασσα. Αυτό είναι αδιανόητο για έναν έμπειρο ψαρά σαν τον Πέτρο. Αλλά υπακούοντας στο θέλημα του Χριστού οδήγησε το πλοίο στα βαθιά νερά και ξανάριξαν τα δίχτυα στη θάλασσα. Αυτή τη φορά μέσα στο καΐκι ήταν κι ο Χριστός. Γέμισαν τα δίχτυα ψάρια. Τόσα πολλά, που φώναξαν στους συνεργάτες τους να φέρουν και το δικό τους ψαροκάικο. Και τα δύο πλοία γέμισαν από ψάρια. Ο Πέτρος βλέποντας το θαύμα, παρακάλεσε τον Χριστό να απομακρυνθεί απ' αυτόν γιατί ήταν πολύ αμαρτωλός άνθρωπος. Ο Χριστός τον καθησύχασε και του είπε ότι δεν θα του αλλάξει επάγγελμα, πάλι ψαράς θα είναι, αλλά θα ψαρεύει ανθρώπινες ψυχές και θα τις οδηγεί στην σωτηρία. Με προθυμία και ο Πέτρος και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης από την ώρα εκείνη ακολούθησαν τον Χριστό και έγιναν μαθητές Του, αφήνοντας πίσω ότι τους συνέδεε με τον κόσμο.

        Είπαμε αδελφοί μου ότι είναι πολύ φανερό το μήνυμα που βγαίνει από το σημερινό Ευαγγέλιο. Την πρώτη φορά που ο Πέτρος έριξε τα δίχτυα στη θάλασσα, δεν ήταν μαζί τους ο Χριστός. Δεν έπιασαν τίποτα. Τίποτα! Τη δεύτερη φορά στο καΐκι ήταν ο Χριστός και γέμισαν δύο πλοία με ψάρια. Τη δεύτερη φορά έκανε αυτό που του είπε ο Χριστός. Η δική του γνώμη ήταν ότι την ημέρα δεν πιάνονται τα ψάρια. Η διαταγή του Χριστού ήταν αντίθετη με τη λογική και την εμπειρία του. Επειδή όμως υπάκουσε στο θέλημα του Χριστού είχε το ευλογημένο αποτέλεσμα.

        Το σημερινό Ευαγγέλιο μιλάει σε όλους μας. Μας λέει ότι χωρίς την ευλογία του Χριστού, θα έχουμε πάντα αποτυχίες. Οποιαδήποτε πρωτοβουλία μας, να αρχίζει με το "πρώτα ο Θεός". Όταν βρισκόμαστε στο δίλημμα ποιο θέλημα να εκτελέσουμε το δικό μας ή του Θεού, να προτιμούμε να κάνουμε αυτό που θέλει ο Θεός και όχι αυτό που θέλουμε εμείς. Όσο και να φαίνεται αντίθετο στη λογική μας, πάντα το θέλημα του Θεού είναι προς το συμφέρον μας. Εκείνος που τόσο μας αγαπάει, δεν θα επιτρέψει να γίνει κάτι που δεν θα μας είναι ωφέλιμο. Συνήθως εμείς οι άνθρωποι, παρακινούμαστε από τον εγωισμό μας και από την μεγάλη ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και κάνουμε αυτό που θέλουμε εμείς. Για κανένα θέμα δεν ρωτάμε αν είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού. Ή δεν λαμβάνουμε υπ' όψιν μας καθόλου το Θεό ή τα βάζουμε με Εκείνον και του κρατάμε και κακία, εάν δεν μας βοηθήσει να γίνει στη ζωή μας εκείνο που θέλουμε εμείς. Πολλές φορές του προσφέρουμε δήθεν κάποια υλικά πράγματα και έχουμε την απαίτηση να γίνεται πάντα το δικό μας το θέλημα, έστω κι αν στην προσευχή μας του λέμε «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου».

        Η προσεκτική μελέτη του σημερινού Ευαγγελίου, μας λέει ακόμη ότι για να μπορέσεις να προτάσσεις το θέλημα του Θεού στη ζωή σου, πρέπει να είσαι ταπεινός. Να αναγνωρίζεις ότι είσαι αμαρτωλός. Αυτή τη μεγάλη αρετή είχε ο Απόστολος Πέτρος. Όταν ο Χριστός μέσα στο καΐκι του αποκαλύφθηκε ποιος ήταν, με τη μεγάλη ψαριά, αμέσως γονάτισε και είπε στον Χριστό: Δεν είμαι άξιος να είμαι κοντά σου, είμαι αμαρτωλός. Και αυτό το είπε μπροστά σε όλους τους συνεργάτες του που ήταν μέσα στο ψαροκάικο του. Να φανταστούμε πόσο ταπεινός ήταν! Χωρίς ταπείνωση, δεν μπορείς να πεις: Κύριε, επειδή το λες εσύ, θα βάλω τα δίχτυα μέρα μεσημέρι. Χωρίς ταπείνωση, δεν είναι εύκολο να πεις το «Πάτερ ἡμῶν» και το «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου».

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 28 Σεπτεμβρίου 2025, Α΄ Λουκᾶ (Λουκ. ε΄ 1-11)




 ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11



1 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυνον τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς Σίμων εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι’ ὅλης νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Ε´ 1 - 11


1 Ενῷ δὲ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ τὸν ἐπίεζαν καὶ τὸν ἐστρίμωναν διὰ νὰ ἀκούουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, συνέβη νὰ στέκεται αὐτὸς πλησίον τῆς λίμνης Γεννησαρέτ. 2 Καὶ εἶδε δύο μικρὰ πλοῖα ἀραγμένα πλησίον τῆς λίμνης· οἱ ψαράδες δὲ εἶχαν βγῆ ἀπ’ αὐτὰ εἰς τὴν παραλίαν καὶ ἐπλεναν τὰ δίκτυα. 3 Ἀφοῦ δὲ ἐμβῆκεν εἰς ἐν ἀπὸ τὰ πλοῖα αὐτά, τὸ ὁποῖον ἦτο τοῦ Σίμωνος, παρεκάλεσεν αὐτὸν νὰ τὸ προχωρήσῃ ὀλίγον καὶ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν ξηράν. Καὶ ἀφοῦ ἐκάθισεν ἐδίδασκεν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ πλοῖον τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν παραλίαν. 4 Ὅταν δὲ ἔπαυσε νὰ ὁμιλῇ, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Φέρε πάλιν τὸ πλοῖον εἰς τὰ βαθειὰ νερὰ τῆς λίμνης καὶ ρίψατε τὰ δίκτυά σας διὰ νὰ πιάσετε ψάρια. 5 Καὶ ὁ Σίμων ἀπεκρίθη καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε, ὅλην τὴν νύκτα ἐκοπιάσαμεν ρίπτοντες τὰ δίκτυα καὶ δὲν ἐπιάσαμεν τίποτε. Ἀλλ’ ἀφοῦ τὸ διατάσσεις, μὲ τελείαν πεποίθησιν καὶ ὑπακοὴν εἰς τὸν λόγον σου θὰ ρίψω τὸ δίκτυον. 6 Καὶ ἀφοῦ ἔκαμαν αὐτό, ἔκλεισαν μέσα εἰς τὸ δίκτυον πλῆθος πολὺ ψάρια. Καὶ ἤρχισε νὰ σπάζῃ τὸ δίκτυόν τους, ἐπειδὴ δὲν άντεῖχεν εἰς τὸ βάρος τοῦ πλήθους τῶν ψαριῶν. 7 Καὶ προσεκάλεσαν μὲ νεύματα τοὺς συνεταίρους των, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ἄλλο πλοῖον, νὰ ἔλθουν καὶ νὰ πιάσουν μαζὶ μὲ αὐτοὺς τὰ δίκτυα καὶ νὰ τοὺς βοηθήσουν διὰ νὰ τὰ σύρουν ἐπάνω. Καὶ ἦλθον καὶ ἐγέμισαν καὶ τὰ δύο πλοῖα τόσον πολύ, ὥστε ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ψαριῶν ἐκινδύνευαν ταῦτα νὰ βυθισθοῦν. 8 Ὅταν δὲ εἶδεν ὁ Σίμων Πέτρος τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ καὶ ἀνέλπιστον πλῆθος τῶν ψαριῶν, ἔπεσε κάτω εἰς τὰ γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καὶ εἶπεν· Ἔβγα ἀπὸ τὸ πλοῖον μου καὶ φύγε ἀπὸ ἐμέ, Κύριε, διότι εἶμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός, καὶ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ σὲ ἔχω εἰς τὸ πλοῖον μου. 9 Καὶ εἶπε τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ Πέτρος, διότι μεγάλη ἔκπληξις κατέλαβε καὶ αὐτὸν καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ ἦσαν μαζί του, διὰ τὴν πρωτοφανῆ σύλληψιν τῶν ψαριῶν, τὰ ὁποῖα εἶχαν πιάσει, καὶ ἡ ὁποία μόνον ἀπὸ παρέμβασιν τῆς θείας δυνάμεως ἠδύνατο νὰ ἐξηγηθῇ. 10 Ὁμοίως δὲ κατέλαβεν ἔκπληξις καὶ τὸν Ἰάκωβον καὶ τὸν Ἰωάννην τοὺς υἱοὺς τοῦ Ζεβεδαίου, οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνεταῖροι τοῦ Σίμωνος. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· Μὴ φοβεῖσαι· ἀπὸ τώρα, ποὺ σὲ καλῶ νὰ γίνῃς ἀπόστολός μου, θὰ ἑξακολουθῇς νὰ πιάνῃς ζωντανοὺς ὄχι ψάρια, ἀλλὰ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους διὰ τοῦ κηρύγματός σου θὰ ὁδηγῇς εἰς τὴν σωτηρίαν. 11 Καὶ ἀφοῦ ἐπανέφεραν τὰ πλοῖα εἰς τὴν ξηράν, ἀφῆκαν τὰ πάντα, καὶ ψάρια δηλαδὴ καὶ δίκτυα καὶ πλοῖα, καὶ τὸν ἠκολούθησαν.

Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 21/09/2025

 


ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΎΨΩΣΗ (ΜΑΡΚ. Η’ 34 – Θ’ 1)  21-09-2025

        Στο σημερινό Ευαγγέλιο αγαπητοί αδελφοί, ακούστηκαν κάποια λόγια, που πρέπει να τα προσέξουμε πολύ και να μας προβληματίσουν.

        Ο Χριστός με την Ανάληψή Του, κάθησε στα δεξιά του Θεού Πατρός και πρεσβεύει για όλους μας. Πρεσβεύει να συγχωρηθούν οι αμαρτίες μας και να ζούμε αιώνια κοντά στο Θεό. Εάν σταματήσει να μεσολαβεί για μας, θα ζήσουμε μετά το θάνατό μας και κυρίως μετά τη Δευτέρα Παρουσία, στο σκοτάδι. Μακριά από το φως και την αγάπη του Θεού Πατέρα. Αυτό είναι το σωτήριο έργο του Χριστού που το επιτελεί πάντοτε, μα κυρίως κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Ευρίσκεται ως Θεός και άνθρωπος, ανάμεσα σε μας και στην τριαδική θεότητα. Είναι ο αιώνιος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Όμως σήμερα μας δήλωσε πολύ καθαρά ότι αν κάποιος από σας ντροπιαστεί να ομολογήσει την πίστη του και την αγάπη του σε Μένα, θα παύσω και Εγώ να πρεσβεύω για την σωτηρία του στο Θεό Πατέρα μου. Βέβαια πιο συγκεκριμένα είπε ότι όποιος ντροπιαστεί σ' αυτή τη ζωή να ομολογήσει ότι λατρεύει Εμένα σαν τον μόνον αληθινόν Θεόν και ότι στη ζωή του εφαρμόζει τα λόγια μου, το Ευαγγέλιο μου, τότε και εγώ θα τον αποκηρύξω σαν ξένο και όχι δικό μου, όταν έλθω κατά τη Δευτέρα Παρουσία, με όλη τη θεϊκή μου δόξα, συνοδευόμενος από τους Αγίους Αγγέλους.

        Με τα λόγια του αυτά ο Χριστός, αγαπητοί αδελφοί, τοποθέτησε τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Είπε δηλαδή, ότι δεν μπορείς να είσαι άλλοτε χριστιανός και άλλοτε όχι. Όποτε σε συμφέρει να δηλώνεις την χριστιανική σου ιδιότητα και όποτε δεν σε βολεύει να σφυρίζεις αδιάφορα ή και να το παίζεις άθεος! Να εκκλησιάζεσαι όταν καταλαβαίνεις ότι έτσι θα κερδίσεις τους επαίνους των απλών χριστιανών και όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε μη θρησκευόμενους ανθρώπους να κάνεις πως δεν γνωρίζεις το Χριστό.

        Όταν ο άνθρωπος πιστεύει στο Χριστό και αγαπάει το Χριστό, όπου κι αν βρίσκεται είναι χριστιανός. Και όταν είναι μόνος του και όταν περιστοιχίζεται από άλλους ανθρώπους, όποιοι κι αν είναι αυτοί, δεν παύει να δηλώνει ότι πιστεύει πως ο Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Και όταν καταπολεμείται η πίστη στο Χριστό, δεν διστάζει να ομολογεί ότι εκείνος πιστεύει στο Χριστό. Ο πιο δύσκολος αντίπαλός μας είναι ο κακός εαυτός μας. Και σ' αυτόν ο χριστιανός δηλώνει με όση δύναμη έχει, ότι ακόμη και πάνω από τον εαυτό του έχει την αγάπη του Χριστού. Τι και αν ο κακός εαυτός μας, παρακινούμενος από τον διάβολο, μας σπρώχνει να απαρνηθούμε το Χριστό και να ζήσουμε κοσμικά; Εμείς ποτέ δεν θα του κάνουμε το χατίρι. Παρακαλούμε τον Χριστό να μας βοηθήσει να νεκρώσουμε τις αμαρτωλές επιθυμίες μας και να ζήσουμε όπως θέλει Εκείνος. Οι γονείς μας, τα παιδιά μας, οι γείτονες, οι συγγενείς, θα μάθουν ότι αγαπάμε τον Χριστό, πάνω από όλους τους ανθρώπους και πάνω απ' όλα τα γήινα πράγματα! Ακόμα κι όταν απειλείται η ζωή μας, επειδή πιστεύουμε στον Χριστό, δεν το βάζουμε κάτω! Όπως οι Άγιοι. Προ πάντων οι Μάρτυρες. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό τους ότι θα προδώσουν τον Χριστό. Οι Άγιοί μας, πάντοτε άκουγαν τα λόγια που ακούσαμε σήμερα, ότι η ψυχή του ανθρώπου έχει μεγαλύτερη αξία απ' όλα τα πράγματα του κόσμου. «Τί γαρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχήν αὐτοῦ;» Και γνωρίζει ο χριστιανός ότι ζημιώνεται η ψυχή του, όταν απαρνείται την πίστη στον Χριστό.

        Αγαπητοί, είναι όντως δύσκολο στην πράξη να ομολογείς την πίστη σου στον Χριστό. Όμως πρέπει να ενστερνιστούμε την αλήθεια ότι μόνο κοντά στο Χριστό υπάρχει η αληθινή χαρά και ευλογία. Όλες οι χαρές που μπορεί να απολαύσει ο άνθρωπος μακριά από τον Χριστό, είναι πρόσκαιρες και επιπόλαιες. Χωρίς πίστη στο Χριστό αυτό που νομίζεις ότι είναι χαρά, αργά ή γρήγορα, θα διαπιστώσεις ότι ήταν ένα ωραίο όνειρο, που έσβησε μόλις χάραξε η ημέρα. Για να έχουμε όμως αυτές τις πνευματικές χαρές, όχι μόνο σ' αυτή την πρόσκαιρη ζωή, αλλά και στην άλλη την αιώνια, πρέπει να αποκτήσουμε το θάρρος και τη δύναμη να ομολογούμε την πίστη μας στο Χριστό, όπου χρειάζεται. Να μην ντρεπόμαστε για το ότι είμαστε χριστιανοί. Όλοι γνωρίζουμε ότι όλα τα καλά και θεάρεστα πράγματα προέρχονται από Εκείνον που πιστεύουμε και αγαπάμε με όλη μας την καρδιά, το Χριστό. Εκείνος θα μας βοηθάει πάντα να τον ομολογούμε "έμπροσθεν των ανθρώπων" ή με το παράδειγμα μας ή με τα λόγια μας. Η ζωή μας ολόκληρη θα μαρτυρεί ότι είμαστε οπαδοί Εκείνου. Όταν εμείς έτσι Τον ομολογούμε, θα έλθει η ώρα που και Εκείνος, θα μας αναγνωρίσει μπροστά στο Θεό Πατέρα Του και ενώπιον των Αγγέλων, των Αγίων, ότι είμαστε δικοί Του.

Αμήν.

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2025

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 21 Σεπτεμβρίου 2025


 ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38



34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1


1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες ὧδε τῶν ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ


ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38


34 Καὶ ἀφοῦ προσεκάλεσε τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ μαζὶ μὲ τοὺς μαθητάς του, εἶπεν εἰς αὐτούς· Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ γίνῃ ὀπαδός μου καὶ νὰ μὲ ἀκολουθῇ ὡς μαθητής μου, ἂς διακόψῃ κάθε φιλίαν καὶ σχέσιν πρὸς τὸν διεφθαρμένον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας ἑαυτόν του καὶ ἀς λάβῃ τὴν σταθερὰν ἀπόφασιν νὰ ὑποστῇ δ’ ἐμὲ ὄχι μόνον πᾶσαν θλῖψιν καὶ δοκιμασίαν, ἀλλὰ καὶ θάνατον σταυρικὸν ἀκόμη, καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθῇ μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου. 35 Μὴ διστάσῃ δὲ κανεὶς νὰ κάμῃ τὰς θυσίας αὐτάς. Διότι, ὅποιος θέλει νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του, θὰ χάσῃ τὴν πνευματικὴν καὶ μακαρίαν καὶ αἰωνίαν ζωήν. Ὅποιος ὅμως χάσῃ καὶ θυσιάσῃ τὴν ζωήν του διὰ τὴν ὁμολογίαν καὶ ὑπακοήν του εἰς ἐμὲ καὶ τὸ εὐαγγέλιόν μου, αὐτὸς θὰ σώσῃ τὴν ψυχήν του ἐν τῷ μέλλοντι βίῳ, ὅπου θὰ κερδήσῃ τὴν αἰωνίαν μακαριότητα. 36 Ἐκείνη δὲ ἡ σωτηρία εἶναι τὸ πᾶν. Διότι τί θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ ὅλον αὐτὸν τὸν ὑλικὸν κόσμον, καὶ εἰς τὸ τέλος χάσῃ τὴν ψυχήν του, ἡ ὁποία ὡς πνευματικὴ καὶ αἰώνια δὲν συγκρίνεται μὲ κανὲν ἀπὸ τὰ ὑλικὰ τοῦ φθαρτοῦ κόσμου ἀγαθά; 37 Ἢ ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος χάσῃ τὴν ψυχήν του, τί θὰ δώσῃ ὡς ἀντάλλαγμα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἑξαγοράσῃ αὐτὴν ἀπὸ τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν; 38 Ὁρισμένως δὲ θὰ χάσῃ τὴν ψυχήν του ἐκεῖνος, ποὺ δὲν θὰ ὑποστῇ δ’ ἐμὲ τὰς θυσίας αὐτάς. Διότι ὁποιοσδήποτε ἐντραπῇ ἐμὲ καὶ τοὺς λόγους μου ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὰς περιφρονήσεις καὶ τοὺς χλευασμοὺς τῶν ἀνθρώπων τῆς γενεᾶς αὐτῆς, ποὺ ἀπεστάτησεν ἀπὸ τὸν πνευματικόν της νυμφίον καὶ εἶναι ἁμαρτωλός, αὐτὸν θὰ τὸν ἐντραπῇ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ θὰ τὸν ἀποκηρύξῃ ὡς μὴ ἰδικόν του, ὅταν θὰ ἔλθῃ μὲ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους περιβεβλημένος τὴν δόξαν τοῦ Πατρός του.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1


1 Καὶ ἔλεγεν εἰς αὐτούς· Σᾶς λέγω ἀληθινά, ὅτι ὑπάρχουν μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, ποὺ στέκονται ἔδω, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δοκιμάσουν θάνατον, προτοῦ νὰ ἴδουν, μετὰ τὴν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νὰ καταλύεται, μὲ τὴν καταστροφὴν τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ ναοῦ των καὶ μὲ τὸν διασκορπισμὸν τοῦ Ἰσραήλ, ἡ Παλαιὰ θεία τάξις καὶ διαθήκη διὰ νὰ θεμελιωθῇ μὲ δύναμιν ἀκαταγώνιστον καὶ ὑπερφυσικὴν ἡ Νέα θεία τάξις ἐν τῷ κόσμῳ, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκπροσωπῇ ἡ Ἐκκλησία ὡς ἄλλη βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025

Ἡ Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ – Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 14 Σεπτεμβρίου 2025



 ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 6 - 11



6 καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἴδε ὁ ἄνθρωπος. ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται, ἐκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον σταύρωσον αὐτὸν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε· ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. 7 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν Θεοῦ υἱὸν ἐποίησεν. 8 Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη, 9 καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ· Πόθεν εἶ σύ; ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ. 10 λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε; 11 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν· διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 13 - 20


13 ὁ οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθᾶ· 14 ἦν δὲ παρασκευὴ τοῦ πάσχα, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη· καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις· Ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν. 15 οἱ δὲ ἐκραύγασαν· Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα. 16 τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. 17 Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον· καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὑτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τὸν λεγόμενον κρανίου τόπον, ὃς λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ, 18 ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν. 19 ἔγραψε δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλᾶτος καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον· Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων. 20 τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τῆς πόλεως ὁ τόπος ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί, Ἑλληνιστί, Ρωμαϊστί.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 25 - 28


25 Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. 26 Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ· Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου, 27 εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια. 28 Μετὰ τοῦτο εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει· Διψῶ.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 30 - 35


30 ὅτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Τετέλεσται, καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα. 31 Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν· ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου· ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη, καὶ ἀρθῶσιν. 32 ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ· 33 ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη, 34 ἀλλ’ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε, καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ. 35 καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε, καὶ ἀληθινὴ αὐτοῦ ἐστιν ἡ μαρτυρία, κἀκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει, ἵνα καὶ ὑμεῖς πιστεύσητε.




ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ




ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 6 - 11


6 Καὶ λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Πιλᾶτος· Ἴδε εἰς ποίαν ἀθλίαν κατάστασιν κατήντησεν ὁ ἄνθρωπος ! Ὅταν λοιπὸν τὸν εἶδαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται τοῦ συνεδρίου, ἐφώναξαν δυνατὰ καὶ εἶπαν· Σταύρωσε, σταύρωσε αὐτόν. Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Πιλᾶτος· Πάρτε τον σεῖς καὶ σταυρώσατέ τον· διότι ἐγὼ δὲν εὑρίσκω καμμίαν ἐνοχὴν εἰς αὐτὸν καὶ δὲν ἡμπορῶ νὰ τὸν σταυρώσω. 7 Ἐπειδὴ δὲ τὸ ρωμαϊκὸν κράτος συνήθιζε νὰ ἀναγνωρίζῃ τοὺς νόμους τῶν λαῶν, τοὺς ὁποίους ὑπεδούλωνεν, ὑπενθυμίζοντες τοῦτο εἰς τὸν Πιλᾶτον, ἀπεκρίθησαν εἰς αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι· Ἡμεῖς ἔχομεν νόμον καὶ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον μας πρέπει νὰ ἀποθάνῃ, διότι ἔκαμε τὸν ἑαυτόν του υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔτσι ἐβλασφήμησε κατὰ τοῦ Θεοῦ. 8 Ὅταν λοιπὸν ὁ Πιλᾶτος, ὁ ὁποῖος ὡς εἰδωλολάτρης ποὺ ἦτο, παρεδέχετο πολλοὺς θεοὺς καὶ ἡμιθέους, ἤκουσεν αὐτὸν τὸν λόγον, ὅτι δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς ἐθεώρει τὸν ἑαυτόν του υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἐτρόμαξε περισσότερον, φοβηθεῖς μήπως πράγματι ὁ Ἰησοῦς ἦτο υἱὸς κάποιου θεοῦ καὶ διὰ τῆς δυνάμεώς του ἐξολοθρεύσῃ αὐτόν. 9 Καὶ ἐμβῆκε πάλιν εἰς τὸ πραιτώριον καὶ εἶπεν εἰς τὸν Ἰησοῦν· Ἀπὸ ποὺ εἶσαι σύ; Κατάγεσαι ἀπὸ τὴν γῆν ἢ ἦλθες ἀπὸ τὸν οὐρανόν; Ὁ Ἰησοῦς ὅμως δὲν τοῦ ἔδωκεν ἀπάντησιν. 10 Κατόπιν λοιπὸν τῆς σιωπῆς αὐτῆς εἶπεν εἰς αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος· Εἰς ἐμὲ δὲν ὁμιλεῖς; Δὲν ἡξεύρεις, ὅτι ἔχω ἐξουσίαν νὰ σὲ σταυρώσω καὶ ἔχω ἐξουσίαν νὰ σὲ ἀφήσω ἐλεύθερον; 11 Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς· Δὲν θὰ εἶχες καμμίαν ἐξουσίαν ἐναντίον μου, ἐὰν δὲν σοῦ εἶχε δοθῆ ἡ ἐξουσία αὐτὴ ἀπ’ ἐπάνω, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἡ ἀνοχὴ τοῦ Θεοῦ σὲ κρατεῖ ἄρχοντα ἐπὶ τῆς δικαστικῆς ἕδρας, καὶ ἐπεφύλαξεν εἰς σὲ νὰ μὲ δικάσῃς. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐξουσία αὐτὴ ἔχει δοθῆ εἰς σὲ ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ δὲν δύνασαι νὰ ἀποφύγῃς τὸ νὰ μὲ δικάσῃς, δι’ αὐτὸ ὁ Καϊάφας καὶ τὸ συνέδριον τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι μὲ παρέδωκαν ἐκ φθόνου καὶ μίσους εἰς σὲ καὶ σὲ πιέζουν νὰ μὲ καταδικάσῃς, ἔχουν μεγαλυτέραν ἁμαρτίαν ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος ἐκ φόβου πρὸς αὐτοὺς καταχρᾶσαι τώρα τὴν ἐξουσίαν σου.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 13 - 20


13 Ὁ Πιλᾶτος λοιπὸν ὅταν ἤκουσε τοὺς τελευταίους τούτους λόγους, μὲ τοὺς ὁποίους οἱ Ἰουδαῖοι ἀνεγνώριζαν καθαρά, ὅτι βασιλέα των εἶχον τὸν Καίσαρα, ὠδήγησε τὸν Ἰησοῦν ἔξω ἀπὸ τὸ πραιτώριον καὶ αὐτὸς ἐκάθισε ἐπὶ τῆς δικαστικῆς του ἕδρας, ποὺ εἶχε τοποθετηθῇ πρόχειρα εἰς τὸν τόπον, ὁ ὁποῖος ἦτο στρωμένος μὲ πέτρας καὶ μωσαϊκὰ καὶ δι’ αὐτὸ ἐλέγετο εἰς μὲν τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν Λιθόστρωτον, εἰς τὴν ἑβραϊκὴν ὅμως ἐλέγετο λόγῳ τοῦ σχήματός του Γαββαθᾶ, ἤτοι ὕψωμα. 14 Ἦτο δὲ ἡ ἡμέρα τῆς παραμονῆς καὶ προετοιμασίας τοῦ Πάσχα, καὶ ἡ ὥρα ἦτο περίπου ἓξ ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου, δηλαδὴ μεσημβρία. Καὶ λέγει ὁ Πιλᾶτος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους· Ἰδοὺ εἰς ποίαν ἀθλιότητα καὶ καταφρόνησιν κατήντησεν ὁ βασιλεύς σας. 15 Αὐτοὶ ὅμως ἀντὶ νὰ κινηθοῦν εἰς συμπάθειαν καὶ οἶκτον, ἐφώναζαν δυνατά· Πάρε τον, πάρε τον, νὰ μὴ τὸν βλέπωμεν· σταύρωσέ τον. Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Πιλᾶτος· Τὸν βασιλέα σας νὰ σταυρώσω; Ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς· Δὲν ἔχομεν βασιλέα ἄλλον παρὰ μόνον τὸν Καίσαρα. 16 Ὅταν λοιπὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἠρνήθησαν ὄχι μόνον τὸν Μεσσίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν θεμελιώδη ἀρχὴν τῆς θεοκρατίας των, κατὰ τὴν ὁποίαν βασιλεύς των ἦτο μόνον ὁ Θεός, τότε ὁ Πιλᾶτος παρέδωκε τὸν Ἰησοῦν εἰς αὐτοὺς διὰ νὰ σταυρωθῇ. 17 Παρέλαβον δὲ οἱ στρατιῶται τὸν Ἰησοῦν, καὶ τὸν ὠδήγησαν νὰ τὸν σταυρώσουν. Καὶ αὐτὸς βαστάζων ἐπὶ τοῦ ὤμου τὸν σταυρόν του ἐβγῆκεν ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς πόλεως εἰς κάποιον τοποθεσίαν, ποὺ λέγεται Κρανίου τόπος καὶ εἰς τὴν ἑβραϊκὴν γλῶσσαν λέγεται Γολγοθᾶ. 18 Ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτόν, καὶ μαζί του ἐσταύρωσαν ἄλλους δύο, ἀπὸ τὸ ἓν μέρος τὸν ἕνα καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τὸν ἄλλον, διὰ νὰ ἀτιμάσουν δὲ περισσότερον τὸν Ἰησοῦν ἔδωκαν εἰς αὐτὸν τὴν πρωτεύουσαν εἰς τὸ μέσον τῶν δύο κακούργων θέσιν. 19 Ἔγραψε δὲ καὶ ἐπιγραφὴν ὁ Πιλᾶτος καὶ ἔθεσεν αὐτὴν εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ σταυροῦ. Ἦτο δὲ γραμμένον εἰς τὴν ἐπιγραφήν· Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων. 20 Αὐτὴν λοιπὸν τὴν ἐπιγραφήν, ποὺ διεκήρυττεν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἦτο βασιλεὺς τοῦ νέου Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, τὴν ἀνέγνωσαν πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, διότι ὁ τόπος, ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς, ἦτο πλησίον τῆς πόλεως. Καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιγραφῆς ἦτο γραμμένον εἰς τρεῖς γλώσσας, εἰς τὴν Ἑβραϊκήν, ποὺ ἦτο ἐθνικὴ γλῶσσα τῶν Ἑβραίων, εἰς τὴν Ἑλληνικήν, ποὺ ἦτο γλῶσσα διεθνής, καὶ εἰς τὴν Ρωμαϊκήν, ποὺ ἦτο ἡ ἐπίσημος γλῶσσα τοῦ Κράτους. Ἔτσι ἐδόθη εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιγραφῆς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα δημοσιότης.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 25 - 28


25 Καὶ οἱ μὲν στρατιῶται ἔκαμαν αὐτά. Ἔστεκαν δὲ κοντὰ εἰς τὸν σταυρὸν τοῦ Ἰησοῦ ἡ μητέρα του καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητέρας του, ἡ Μαρία ἡ γυναῖκα τοῦ Κλωπᾶ καὶ ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. 26 Ὁ Ἰησοῦς λοιπόν, ὅταν εἶδε τὴν μητέρα του καὶ τὸν μαθητήν, τὸν ὁποῖον ἠγάπα, νὰ στέκεται ἐκεῖ πλησίον, λέγει εἰς τὴν μητέρα του· Γύναι, ἰδοὺ ποῖος ἀπὸ τώρα θὰ εἶναι ὁ υἱός σου. 27 Ἔπειτα λέγει εἰς τὸν μαθητήν· Ἰδοὺ ἡ μητέρα σου. Καὶ ἀπὸ τὴν ὥραν ἐκείνην τὴν ἐπῆρεν ὁ μαθητὴς εἰς τὸ κατάλυμά του. 28 Ὕστερα ἀπ’ αὐτό, ἀφοῦ ἐβεβαιώθη ὁ Ἰησοῦς, ὅτι ὅλα, ὅσα ἐπρόκειτο σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας νὰ πάθῃ, εἶχαν πλέον συντελεσθῇ καὶ τελείως πληρωθῇ, διὰ νὰ ἐπαληθεύσῃ καθ’ ὅλα καὶ μέχρι τῆς τελευταίας λεπτομερείας ἡ Γραφή, εἶπε· Διψῶ.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΙΘ´ 30 - 35


30 Ὅταν λοιπὸν ἐπῆρε τὸ ξίδι ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ἔχουν πλέον τελειώσει ὅλα. Καὶ αἱ προφητεῖαι ὅλαι ἐπληρώθησαν, καὶ τὸ ἔργον μου ἔλαβεν αἴσιον πέρας καὶ τὰ ὅσα ἔπρεπε νὰ πάθω ἐτελείωσαν καὶ ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων ἐξησφαλίσθῃ πλήρως. Καὶ ἀφοῦ μόνος του ἀφῆκε τὴν κεφαλήν του νὰ γείρῃ πρὸς τὰ κάτω, παρέδωκεν ἐξουσιαστικῶς καὶ ὅταν αὐτὸς ἡθέλησε τὴν ψυχήν του εἰς τὸν Πατέρα του. 31 Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ Ἰουδαῖοι ἐλάμβανον τὰ μέτρα των, διὰ νὰ μὴ μείνουν ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν νεκρὰ τὰ σώματα τῶν καταδίκων καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Σαββάτου. Ἐπειδὴ ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ἡ σταύρωσις, ἦτο ἡμέρα προπαρασκευῆς καὶ προετοιμασίας ἐκτάκτου καὶ ἐξαιρετικῆς· διότι ἡ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου ἐκείνου, ποὺ θὰ ἤρχιζεν ἀπὸ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ἦτο μεγάλη καὶ ἐπίσημος, ἐπειδὴ ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἦτο Σάββατον, συνέπιπτεν ἀκόμη καὶ ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς μεγάλης ἑορτῆς τοῦ Πάσχα. Ἀπηγορεύετο δὲ ρητῶς εἰς τὸ Δευτερονόμιον νὰ διανυκτερεύσουν ἄταφα τὰ σώματα ἐπὶ τοῦ σταυροῦ. Παρεκάλεσαν λοιπὸν τὸν Πιλᾶτον νὰ διατάξῃ, ὅπως συντριβοῦν τὰ σκέλη τῶν καταδίκων, διὰ νὰ συντομευθῇ ἔτσι ὁ θάνατός των καὶ τοὺς σηκώσουν τὸ ταχύτερον ἀπὸ ἐκεῖ. 32 Ἦλθαν λοιπὸν οἱ στρατιῶται, διὰ νὰ συντρίψουν τὰ ὀστᾶ τῶν καταδίκων, καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ, τὸν ὁποῖον ἐπλησίασαν πρῶτον, ἔσπασαν τὰ σκέλη, καθὼς καὶ τοῦ ἄλλου λῃστοῦ, ποὺ ἐσταυρώθη μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦν. 33 Ὅταν ὅμως ἦλθαν εἰς τὸν Ἰησοῦν, σὰν τὸν εἶδαν ὅτι ἦτο πλέον πεθαμένος, δὲν τοῦ ἔσπασαν τὰ σκέλη. 34 Ἀλλ’ ἕνας ἀπὸ τοὺς στρατιώτας, διὰ νὰ διαπιστώσῃ βεβαιότερον τὸν θάνατόν του, τοῦ ἐκτύπησε τὴν πλευρὰν μὲ λόγχην καὶ ἀμέσως ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ τρυπηθὲν μέρος αἷμα καὶ ὕδωρ, φαινόμενον πρωτοφανὲς καὶ παράδοξον, διότι εἰς κάθε πεθαμένον τὸ αἷμα πήγνυται, ὅσον δὲ καὶ ἂν τὸν τρυπήσῃ κανείς, δὲν βγαίνει ποτὲ καθαρὸν αἷμα καὶ διαυγὲς ὕδωρ. 35 Τὸ γεγονὸς ὅμως αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς καὶ βεβαία ἡ ὑπ’ αὐτοῦ σημαινομένη κάθαρσις τοῦ βαπτίσματος καὶ ὁ ἁγιασμὸς ἐκ τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνος, ποὺ τὸ εἶδε μὲ τὰ μάτια του, ἔδωκε μαρτυρίαν περὶ αὐτοῦ, καὶ ἡ μαρτυρία του εἶναι ἀληθινὴ καὶ δὲν ἔχει καμμίαν περὶ τούτου ἀμφιβολίαν ἐκεῖνος, ἀλλὰ ἡξεύρει καλά, ὅτι λέγει ἀλήθειαν. Καὶ ἔδωκε μαρτυρίαν τόσον περὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὅσον καὶ περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἔσπασαν τὰ σκέλη τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλὰ μόνον τὴν πλευράν του ἐτρύπησαν, διὰ νὰ πιστεύσετε καὶ σεῖς, ὅτι ὁ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός, τὸν ὁποῖον προεκήρυξαν οἱ προφῆται.