ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ' ΛΟΥΚΑ (Λουκά ΙΘ 1-10) 25-01-2026
«Σήμερον σωτηρία τω οίκω τούτω εγένετο»
Την μετάνοια και τη σωτηρία ενός αμαρτωλού, μας
περιγράφει το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί. Ο Ζακχαίος είναι τελώνης
και μάλιστα αρχιτελώνης στο τελωνείο της πόλεως Ιεριχούς. Σεσημασμένος
αμαρτωλός, αφού εκμεταλλευόταν την εξουσία που του παρείχε η δημόσια θέση του,
για να κλέβει και να αδικεί τους συμπατριώτες του, παίρνοντάς τους φόρους,
περισσότερους απ’ αυτούς που όριζε ο
νόμος. Έκλεβε τους φτωχούς ανθρώπους και τους έκανε φτωχότερους.
Μέσα του όμως, βαθιά στη συνείδησή του, έμεινε λίγη
ανθρωπιά. Γι’ αυτό, αυτόν τον καιρό που άκουγε ότι κάποιος Ιησούς διδάσκει ωραία
πράγματα και κάνει και θαύματα, του δημιουργήθηκε η επιθυμία να τον γνωρίσει.
Άκουσε πως αυτός ο μεγάλος διδάσκαλος βρίσκεται στην Ιεριχώ και θα περάσει από τον δρόμο που ήταν κοντά στο τελωνείο.
Βγήκε λοιπόν για να ικανοποιήσει την επιθυμία του, να δει
τον Χριστό. Το ανάστημά του όμως δεν του το επέτρεπε. Ήταν κοντός. Δεν δίστασε
λοιπόν να ανέβει σε ένα δέντρο που ήταν δίπλα στο δρόμο. Από εκεί είχε καλή θέα. Πλησίασε η συνοδεία του
Χριστού και ενώ ο Ζακχαίος αγωνιζόταν να ξεχωρίσει μέσα στο πλήθος, εκείνον που
ποθούσε να γνωρίσει, έκπληκτος ακούει το όνομα του. Κάποιος του φωνάζει «Ζακχαίε
κατέβα γρήγορα και πήγαινε στο σπίτι σου γιατί θέλω σήμερα να με φιλοξενήσεις».
Συγκλονισμένος από το θαύμα που του
έκανε ο Χριστός να τον φωνάξει με το όνομα του, ο Ζακχαίος, έτρεξε να
προετοιμάσει την φιλοξενία. Μάλλον προετοίμαζε την εξομολόγησή του! Σ’ όλο το
δρόμο, μέχρι να φθάσει στο σπίτι του, σκεπτόταν τις αμαρτίες του και τις
αδικίες που είχε κάνει στους συνανθρώπους του. Συγκλονίστηκε τόσο πολύ από τη
θέα του προσώπου του Χριστού και από το άκουσμα της φωνής του, που δεν μπορούσε
πλέον να υποφέρει τους ελέγχους της συνειδήσεώς του. Όλα βρισκόταν στη γλώσσα
του. Τα ξεστόμισε μόλις ο Χριστός μπήκε στο σπίτι του και στην καρδιά του.
Αληθινή μετάνοια του Ζακχαίου, που ολοκληρώθηκε με την σταθερή απόφαση να
διορθώσει τις αδικίες. Χωρίς κανείς να
τον πιέσει, άρχισε να λέει στον Χριστό:
«Κύριε τα μισά από τα υπάρχοντά
μου, τα μοιράζω σε ‘κείνους που με τις κλεψιές
μου τους κατάντησα φτωχούς. Σε ‘κείνους
δε που τους αδίκησα με τις ψεύτικες συκοφαντίες μου για να τους πάρω
περισσότερα, τώρα τους τα επιστρέφω στο τετραπλάσιο». Το αποτέλεσμα αυτής της
πραγματικής μετάνοιας ακούστηκε από τα χείλη του Χριστού. «Σήμερα σώθηκαν όλοι
αυτοί που κατοικούν σ’ αυτό το σπίτι. Ο Ζακχαίος, καίτοι αμαρτωλός, δεν παύει
να είναι απόγονος του Αβραάμ. Επειδή μετανόησε ειλικρινά σώθηκε και συμπαρέσυρε στη σωτηρία, όλη την
οικογένειά του», και συμπλήρωσε ο
Χριστός: «Εγώ γι’ αυτό ήλθα στον κόσμο, για να σώσω τους αμαρτωλούς που
μετανοούν σαν τον αρχιτελώνη Ζακχαίο».
Δυνατό το παράδειγμα του Ζακχαίου για όλους μας,
αγαπητοί αδελφοί. Λίγο ως πολύ, όλοι του μοιάζουμε. Όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί.
Μπορεί να μην είμαστε κλέφτες και εκμεταλλευτές
γιατί δεν μας δόθηκε η ευκαιρία. Είμαστε όμως υπόδουλοι σε άλλα πάθη και έχουμε διαπράξει πολλές
αμαρτίες. Έχουμε κατακρίνει, έχουμε συκοφαντήσει, ζηλεύουμε, φθονούμε,
εκδικούμαστε, αμαρτάνουμε «εν λόγω, εν έργω, εν
διανοία.» Οι λογισμοί μας είναι
ακάθαρτοι και αμαρτωλοί.
Για να σωθούμε και να απαλλαγούμε από τις τύψεις της
συνειδήσεώς μας, πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ζακχαίου. Εκείνος
αναλογίστηκε τις αμαρτίες του, τις αδικίες του, παραδέχτηκε ότι μέσα του ήταν
πολύ ιερωμένος. Με πόθο αναζητούσε να γνωρίσει το Χριστό. Η γνωριμία του αυτή
τον οδήγησε στη μετάνοια. Η επίσκεψη του Χριστού στο σπίτι του και στην καρδιά
του, έφερε το ποθούμενο αποτέλεσμα. Τον ελευθέρωσε από τις ακαθαρσίες των αμαρτιών
του. Και κάτι περισσότερο. Τον έκανε πρόθυμο να διορθώσει και τις πληγές που
προξένησαν οι αδικίες του, στους συνανθρώπους του.
Όπως ο Ζακχαίος, έτσι και μείς. Πρέπει να αναλογιστούμε
όλες τις αμαρτίες μας, όλα μας τα λάθη. Να λυπηθούμε γι’ αυτά και να πάρουμε
την γενναία απόφαση να τα ομολογήσουμε. Την μετάνοια και την συντριβή θα
ακολουθήσει η εξομολόγηση. Για να γίνουν όλα αυτά πρέπει πρωτίστως να
ταπεινωθούμε. Να αποβάλουμε την μεγάλη ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας. Να
τσακίσουμε τον εγωισμό μας. Να μη λογαριάσουμε τι λένε οι άλλοι άνθρωποι για
μας. Να μη διστάσουμε να χαλάσουμε την καλή εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας.
Τόσα χρόνια τους κοροϊδεύουμε και τους κάνουμε τον καλό. Μέσα μας όμως είμαστε
διαφορετικοί απ’ ότι φαινόμαστε εξωτερικά. Χρειάζεται πολύ κουράγιο να
ξεσχίσεις το ωραίο και καλό πορτραίτο
που έχεις φτιάξει για τον εαυτό σου! Ο Ζακχαίος όταν ανέβαινε στη
συκομουριά, γκρέμιζε την εικόνα που είχαν οι συμπατριώτες του γι’ αυτόν. Ο
αρχιτελώνης της Ιεριχούς, μας λέει και
κάτι άλλο σήμερα. Όχι μόνο να μετανοήσουμε και να εξομολογηθούμε τα αμαρτήματα
μας, αλλά και να διορθώσουμε, στο βαθμό που μπορούμε, τις αδικίες που κάναμε.
Εάν, αγαπητοί αδελφοί, φιλοξενήσουμε τον Χριστό στην
καρδιά μας. Εάν πιστέψουμε ακράδαντα πως Αυτός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Εάν
εφαρμόσουμε στη ζωή μας τις εντολές του και ζήσουμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο
Του. Εάν μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας και τις ομολογήσουμε όπως έκανε ο
αρχιτελώνης Ζακχαίος, θα ακούσουμε κι εμείς τον Χριστό να λέει για μας: «Σωτηρία
τω οίκω τούτω εγένετο.»
Αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου