Ευαγγελικό Ανάγνωσμα Κυριακής ΙΔ΄ Ματθ. (Ματθ. κβ΄ 1-14)
Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολήν ταύτην· Ωμοιώθη ή βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. Καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν. Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ήτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστά τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· οἱ δὲ λοιποί κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέαὐτοῦ κτειναν. ἀπώλεσε Ακούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε. Τότε λέγειτοῖς δούλοις αὐτοῦ· Ὁ μὲν γάμος ἔτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους. Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων. Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου, καὶ λέγει αὐτῷ· Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; Ὁ δὲ ἐφιμώθη. Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις· Δήσαντες αὐτοῦπόδας καὶ χεῖραςἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Εἶπε ὁ Κύριος αὐτὴ τὴν παραβολή: «Η βασιλεία τῶν οὐρανῶν μοιάζει μ' ἕναν βασιλιά, ποὺ ἔκανε τὸν γάμο τοῦ γιοῦ του. Ἔστειλε τοὺς δούλους του νὰ φωνάξουν τοὺς καλεσμένους Ἔστειλε ξανὰ ἄλλους στὸν γάμο, ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἤθελαν νὰ ἔρθουν. ἔχω ἑτοιμάσει τὸ γεῦμα, δούλους λέγοντάς τους: “νὰ πεῖτε στοὺς καλεσμένους: εἶναι ἕτοιμα· ἐλᾶτε στὸν ἔχω σφάξει τοὺς ταύρους καὶ τὰ θρεφτάρια, κι ὅλα γάμο". Οἱ καλεσμένοι ὅμως ἀδιαφόρησαν καὶ πῆγαν ἄλλος στὸ χωράφι του κι ἄλλος στὸ ἐμπόριό του. Οἱ ὑπόλοιποι ἔπιασαν τοὺς δούλους του, τοὺς κακοποίησαν καὶ τοὺς σκότωσαν. βασιλιὰς ἐκεῖνος, Ὅταν τὸ ἄκουσε ὁ θύμωσε· ἔστειλε τὸν στρατό του κι ἀφάνισε ἐκείνους φονιάδες καὶ πυρπόλησε τὴν πόλη τους. Τότε λέει στοὺς δούλους του: “τὸ τραπέζι τοῦ γάμου εἶναι ἕτοιμο, μὰ οἱ καλεσμένοι δὲν φάνηκαν ἄξιοι. Πηγαίνετε, λοιπόν, στὰ σταυροδρόμια κι ὅσους βρεῖτε καλέστε τους στοὺς γάμους". Βγήκαν τότε οἱ δοῦλοι στοὺς δρόμους καὶ μάζεψαν ὅλους ὅσους βρῆκαν, κακοὺς καὶ καλούς. Ἡ αἴθουσα τοῦ γάμου γέμισε ἀπὸ συνδαιτυμόνες. Μπῆκε κι ὁ βασιλιὰς γιὰ νὰ δεῖ τοὺς συνδαιτυμόνες, κι ἐκεῖ εἶδε κάποιον ποὺ δὲν ἦταν ντυμένος μὲ τὴ γαμήλια φορεσιά. "Φίλε”, τοῦ λέει, “πῶς μπῆκες ἐδῶ χωρίς τὸ κατάλληλο ντύσιμο;”Ἐκεῖνος ἔχασε τὴ λαλιά του. Τότε ὁ βασιλιὰς εἶπε στοὺς ὑπηρέτες: “δέστε του τὰ πόδια καὶ τὰ χέρια καὶ πάρτε τον καὶ βγάλτε τον ἕξω στὸ σκοτάδι"· ἐκεῖ θὰ κλαίει καὶ θὰ τρίζει τὰ δόντια του. Γιατί, πολλοί εἶναι οἱ καλεσμένοι, λίγοι ὅμως οἱ ἐκλεκτοί».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου