Λουκά του Ευαγγελιστού (18 Οκτωβρίου 2026)
«Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με». (Λουκ. τ' 16).
Αυτή η πρόταση του κατά Λουκάν Ευαγγελίου με την οποία αρχίζει το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί, θα λέγαμε ότι αποτελεί την ραχοκοκαλιά του Χριστιανισμού. Ο Κύριος ομιλεί προς τους Αποστόλους και τους λέει ότι, τώρα που σας στέλνω να κηρύξετε στον κόσμο, όποιος ακούει και υπακούει στο κήρυγμα σας, είναι σαν να υπακούει σε μένα τον ίδιο. Όποιος δεν υπακούει σεσ σας είναι σαν να μην υπακούει σε μένα τον ίδιο. Και όποιος με απορρίπτει και δεν υπακούει σε μένα, είναι σαν να μην υπακούει στον ίδιο τον Θεό Πατέρα που με έστειλε στον κόσμο ακριβώς για να αποκαλύψω και να διδάξω αυτές τις αλήθειες!
Εμείς, αγαπητοί αδελφοί, και όλοι οι άνθρωποι ακούμε το Ευαγγέλιο που μας δίδαξαν αυτοί που είδαν και άκουσαν τον Χριστό. Οι Απόστολοι επί τρία χρόνια μαθήτευσαν κοντά στον Διδάσκαλο. Αυτοί είδαν τα θαύματά Του. Αυτοί άκουσαν όλες τις παραβολές και όλες τις διδασκαλίες Του. Αυτοί είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου. Αυτοί λούστηκαν στο φως της Μεταμορφώσεως και δέχτηκαν πλούσια την Χάρη του παναγίου Πνεύματος, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.
Ένας απ' αυτούς είναι και ο Ευαγγελιστής Λουκάς που γιορτάζουμε σήμερα. Αυτός είχε την ευλογία να δει και να ακούσει τον Αναστημένο Κύριο στην πορεία προς Εμμαούς και να ακολουθήσει τον Απόστολο Παύλο στις ιεραποστολικές του περιοδείες σαν ιατρός, τον Απόστολο Παύλο που ανέβηκε έως τρίτου ουρανού! Αυτοί λοιπόν οι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους, οι Επίσκοποι τις Εκκλησίας, είναι τα «πάγχρυσα στόματα τοῦ Λόγου», που θα μεταφέρουν τη διδασκαλία του Ευαγγελίου στα πέρατα του κόσμου μέχρι την Β΄ Παρουσία του Κυρίου.
Οι Απόστολοι λοιπόν πήραν το Ευαγγέλιο από τον Κύριο. Ο Κύριος ως Θεάνθρωπος άκουσε τις αλήθειες που δίδαξε στους Αποστόλους από τον ίδιο τον Θεό Πατέρα. Επομένως το Ευαγγέλιο μπορεί να χαρακτηριστεί ως το Βιβλίο του Θεού. Εάν όμως το Ευαγγέλιο είναι το Θεόπνευστο βιβλίο του Θεού, τότε γεννάται το ερώτημα: Είναι δυνατόν οι άνθρωποι να μην έχουν το ενδιαφέρον να γνωρίσουν το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου; Η Αγία Γραφή είναι το γράμμα που στέλνει ο Θεός σε όλη την ανθρωπότητα και στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Πως είναι δυνατό να μην έχουμε την περιέργεια να μάθουμε τι μας γράφει ο Θεός στο γράμμα αυτό; Δικαιολογούμαστε να αγωνιζόμαστε να γνωρίσουμε τόσα άλλα πράγματα. Να καθόμαστε μια ζωή στα θρανία για να μάθουμε τα ανθρώπινα επιτεύγματα και να μη φροντίζουμε να γνωρίσουμε τα λόγια του ίδιου του Θεού;
Και ένα δεύτερο ερώτημα που δημιουργείται είναι το εξής: Εάν η διδασκαλία του Ευαγγελίου είναι θεϊκή, ποιος έχει το δικαίωμα να την αμφισβητήσει και να την περιφρονήσει; Ίσως εδώ υπάρχει μία ένσταση: Αναγνωρίζω ότι το Ευαγγέλιο είναι το βιβλίο του Θεού. Πιστεύω πως περιέχει τις αλάνθαστες διδασκαλίες του Χριστού, αλλά δεν μπορώ να τις εφαρμόσω στη ζωή μου. Αυτό είναι αλήθεια. Χρειάζεται πολύς αγώνας για να ζήσει κανείς Χριστιανικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απορρίπτω το Ευαγγέλιο επειδή δεν μπορώ να το εφαρμόσω. Κάποιος άλλος εφαρμόζει αυτό που δεν μπορείς να εφαρμόσεις εσύ. Το ότι είναι δύσκολο να βιώνει ο Χριστιανός τις εντολές του Ευαγγελίου, το γνωρίζει ο Χριστός καλύτερα από εμάς, γι' αυτό όταν ρώτησαν οι μαθητές, «ποιός μπορεί τελικά να σωθεί;», Εκείνος απάντησε «Αυτό που δεν μπορούν οι άνθρωποι, το μπορεί ο Θεός», «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ ἐστιν παρὰ τῷ Θεῷ».
Το λάθος ορισμένων ανθρώπων είναι το ότι απορρίπτουν το Ευαγγέλιο, και όχι το ότι δεν το εφαρμόζουν στη ζωή τους. Το να αμφισβητήσεις την Θεϊκή προέλευση του Ευαγγελίου είναι η μεγαλύτερη αμαρτία. Είναι βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγχωρείται ποτέ. Το Άγιο Πνεύμα φώτιζε τους Αποστόλους και έγραψαν αυτά που έγραψαν, αν εσύ τα απορρίπτεις, απορρίπτεις το Άγιο Πνεύμα και μένεις ασυγχώρητος. Όλες οι αμαρτίες, λέει ο Χριστός, συγχωρούνται, η βλασφημία όμως κατά του Αγίου Πνεύματος δεν συγχωρείται. Και τον ληστή, και την πόρνη, και τον Πέτρο,που τον αρνήθηκε τρείς φορές, και αυτούς που τον έφτυσαν, και αυτούς που τον κτυπούσαν, και αυτούς που τον σταύρωσαν, τους συγχώρησε. Αυτούς όμως που αμφισβητούν τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, διαβεβαίωσε ότι δεν θα τους συγχωρήσει ο Θεός Πατέρας.
Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο διαβάζουμε τα εξής φοβερά λόγια: «Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ή δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται. καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ' ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι». (Ματθ. ιβ΄ 31-32).
Αγαπητοί αδελφοί. Είπαμε στην αρχή ότι το ρητό του τετάρτου Ευαγγελίου που βάλαμε σαν επικεφαλίδα στην μικρή μας αυτή ομιλία μπορεί να χαρακτηριστεί ως η ραχοκοκαλιά του χριστιανικού οικοδομήματος. Ο Θεός Πατέρας είπε στον ενανθρωπήσαντα Υιό Του ποιές αλήθειες να αποκαλύψει στους ανθρώπους, που είναι απαραίτητες για τη σωτηρία τους. Ο Υιός δίδαξε τις αλήθειες αυτές στους Αποστόλους και οι Απόστολοι σ' όλο τον κόσμο. Στη Βάπτιση του Χριστού, παρουσία της Αγίας Τριάδος, ακούστηκε η φωνή του Θεού Πατέρα «αὐτοῦ ἀκούετε». Την ίδια παραγγελία άκουσαν και οι τρείς Απόστολοι στο Όρος Θαβώρ κατά την Μεταμόρφωση. «Οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, αὐτοῦ ἀκούετε».
Ας προσέξουμε αγαπητοί μου αδελφοί, μήπως φανούμε ανυπάκουοι στον Θεό! Η φωνή του Θεού, τα λόγια του Θεού, είναι καταγεγραμμένα στο Θεϊκό βιβλίο που ονομάζεται Ευαγγέλιο. Πρέπει να δείξουμε ενδιαφέρον γι' αυτό. Να μη λείπει από κανένα σπίτι. Να το προσκυνούμε με ευλάβεια. Να το μελετάμε με προσοχή. Να καταβάλουμε προσπάθεια να το εφαρμόζουμε στη ζωή μας. Κι αν κάπου σκοντάφτουμε, να παρακαλούμε τον Θεό να μας βοηθάει.
Προσοχή! Να μην επιτρέψουμε στο διάβολο να βάλει κανένα κακό λογισμό στο μυαλό μας για το Ευαγγέλιο. Να μην επιτρέψουμε ποτέ στον εαυτό μας να κάνει καμία κακή σκέψη για το Ιερότατο βιβλίο του Θεού!
Αμήν. (Λουκ. ι΄, 16-21)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου