Αυτές τις ημέρες κάθε χρόνο η ενορία μας επισκέπτεται το ίδρυμα που φιλοξενεί τους γέροντες του νησιού μας. Έτσι και φέτος, περισσότεροι απο κάθε άλλη χρονιά, συνειδητοποίησαν την αναγκαιότητα αυτής της επίσκεψης, και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ενορίας.
Την Κυριακή το απόγευμα, 27 Δεκεμβρίου 2009, μαζευτήκαμε πρώτα στο καινούριο εκκλησάκι του ιδρύματος, ψάλλαμε ύμνους απο την Παράκληση και στη συνέχεια πλησιάσαμε έναν, έναν τους γέροντες και προσπαθήσαμε να τους κάνουμε να ξεχάσουν, έστω και για λίγο την σκληρή πραγματικότητα την οποία βιώνουν.
Η ατμόσφαιρα έγινε πιο εορταστική, όταν όλοι μαζί, γέροντες και επισκέπτες, τραγουδήσαμε παραδοσιακά τραγούδια με τη συνοδεία οργάνων της μουσικής σχολής του Λευτέρη Χατζηλάρη.
Μας έκανε εντύπωση η καθαριότητα του ιδρύματος και η φροντίδα που έχουν οι γέροντες από τον διευθυντή και τους υπαλλήλους. Φύγαμε όμως με την διαπίστωση ότι τίποτε από όλα αυτά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την θαλπωρή του σπιτιού!
Ζωγραφισμένη στο πρόσωπο των γερόντων ήταν η επιθυμία να βρίσκονται σ' αυτή την δύσκολη ηλικία ανάμεσα στα παιδιά τους και στα εγγόνια τους. Αυτοί μεγάλωσαν και αποκατέστησαν τόσα παιδιά. Τόσα παιδιά δεν μπορούν να συντηρήσουν ένα γονιό!
