ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18/06/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ B’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Δ’ 18-23)     18-6-2023

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς περιγράφει πώς ο Χριστός στην αρχή της επί γης δράσεώς Του κάλεσε τους πρώτους μαθητές Του, τους πρώτους Αποστόλους. Για το θέμα αυτό θα αφήσουμε να μας ομιλήσει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Λέγει ο Άγιος:

Αν ο Χριστός ενεργούσε σύμφωνα με τον τρόπο των ανθρώπων, δεν θα είχε διαλέξει για Αποστόλους Του δώδεκα ψαράδες, αλλά μάλλον δώδεκα βασιλιάδες της γης. Αν ήθελε να έχει άμεση επιτυχία στο έργο Του και να δρέψει τους καρπούς των αγώνων Του, με την ακατανίκητη δύναμή Του θα είχε διαλέξει δώδεκα από τους πιο δυνατούς βασιλιάδες του κόσμου, για να τους κάνει οπαδούς και Αποστόλους Του. Σκέψου απλά πως θα μπορούσε αμέσως ο Χριστός σε μια στιγμή να γίνει γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Πόσο γρήγορα θα διαδιδόταν τότε η διδασκαλία Του! Πώς θα εξαφανίζονταν τα είδωλα εν ριπή οφθαλμού με ένα αυτοκρατορικό διάταγμα! Πώς θα μετατρέπονταν όλοι οι ειδωλολατρικοί ναοί σε χριστιανικούς! Πώς θα σταματούσαν αμέσως οι θυσίες ζώων στους θεούς και τους καπνούς από τις θυσίες θα αντικαθιστούσαν τα θυμιάματα! Σκέψου πόσο εύκολα η Εκκλησία του ενός Θεού θα είχε ιδρυθεί για την εξυπηρέτηση ολόκληρης της ανθρωπότητας! Ο Χριστός χωρίς να χρειαζόταν να υποφέρει και να πάθει θα καταλάμβανε τον πρώτο και μοναδικό αυτοκρατορικό θρόνο κι από κει θα κυβερνούσε όλους τους λαούς της γης, ολόκληρο τον κόσμο από ανατολή σε δύση κι από το βορρά ως το νότο, με αντιπροσώπους Του τους δώδεκα υποτελείς βασιλιάδες. Χωρίς να χρειαστεί να πάθει, οι σκληροτράχηλοι Ιουδαίοι θα αναγνώριζαν το Χριστό ως βασιλιά και τον αναμενόμενο Μεσσία και θα τον προσκυνούσαν.

Πόσο σοφό ήταν το να ξεκινήσει από τα χαμηλά ο Κύριος και όχι από την κορυφή. Πόσο σοφό ήταν να αρχίσει την οικοδομή της βασιλείας Του όχι με βασιλείς, αλλά με ψαράδες. Πόσο καλό, πόσο σωτήριο ήταν για μας που ζούμε δυο χιλιάδες χρόνια από τη γέννησή Του, το ότι δεν απέβλεψε στην τελική επιτυχία του έργου Του, ούτε και στο να θερίσει τους καρπούς των αγώνων Του όσο ζούσε.

Αν ο Κύριος είχε ενεργήσει όπως οι άνθρωποι είναι αλήθεια πως θα τον είχαν δοξάσει πολύ νωρίτερα οι άνθρωποι εμείς όμως δεν θα είχαμε σωθεί. Δεν Τον ενδιέφερε η δόξα των ανθρώπων, ο ήχος των ποιμενικών αυλών που σήμερα ακούγονται και αύριο ρίχνονται στη φωτιά. Εκείνο που Τον ενδιέφερε ήταν η σωτηρία των ανθρώπων. Δεν ήρθε στους ανθρώπους όπως κάνει κάποιος γίγαντας σε τσίρκο, για να δείξει τη δύναμη και τις ικανότητές του, να απολαύσει το χειροκρότημα των θεατών. Ήρθε σαν φίλος σε εμάς, σαν γιατρός σε θεραπευτήριο, για να μας επισκεφθεί, να συνομιλήσει με τον καθένα μας και να μας προσφέρει συμβουλές και θεραπεία. Είναι επομένως πολύ καλό για όλη την ανθρωπότητα από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος ως τη συντέλεια, το γεγονός ότι ο Κύριος ενήργησε με θεϊκό τρόπο. Διάλεξε για Αποστόλους Του, όχι δώδεκα τρανούς βασιλιάδες ,μα δώδεκα άσημους ψαράδες.

Όλοι εμείς που πεινούμε και διψούμε για την δικαιοσύνη και την αγάπη Του, εμείς που ψαρεύουμε μάταια με την ψυχή μας, σαν δίχτυα στη θάλασσα αυτού του κόσμου, ας ακούσουμε τη φωνή του Κυρίου Ιησού. Μας καλεί τώρα, όπως τότε τους ψαράδες στη θάλασσα της Γαλιλαίας: «Ἀκολούθει μοι». Μόλις ακούσουμε τη φωνή αυτή, ας μη διστάσουμε ούτε στιγμή. Ας παρατήσουμε όλες τις παλιές δουλειές και τις παλιές αγάπες και ας τον ακολουθήσουμε. Ο Χριστός είναι ο αληθινός μας Φίλος και Θεραπευτής. Όλοι οι άλλοι είναι είτε ανόητοι είτε απατεώνες.

Προσέξτε! Δεν μας καλεί ως βασιλιάδες ή ποιμένες, ως πλούσιους ή φτωχούς, ως σοφούς ή αμαθείς, αλλά ως άνδρες και γυναίκες άρρωστους, αδύναμους. Οι αρρώστιες και οι αδυναμίες μας προέρχονται από την αμαρτία. Για αυτό ας προσκυνήσουμε τον Κύριο Ιησού και ας κραυγάσουμε σ’ Εκείνον, όπως έκαναν τόσοι άρρωστοι κι αδύναμοι άνθρωποι εκείνο τον καιρό: «Κύριε Ιησού, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό! Συγχώρεσέ με, Κύριε, συγχώρεσε τις αμέτρητες αμαρτίες μου. Καθάρισέ με με τη δύναμή Σου, ζωοποίησέ με με τον ζωοποιό άρτο Σου, είσελθε στα εσώτατα βάθη της ψυχής μου ως καθαρός και ζωογόνος αέρας σε σκοτεινό δωμάτιο. Κι εγώ τότε θα γιατρευτώ. Θα γιατρευτώ και θα γίνω καλά, θα ζήσω!»

Αυτά μας γράφει για την σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Άγιος Νικόλαος. Εμείς ας δοξάσουμε και ας ευχαριστήσουμε τον Χριστό μας, που για συνεργάτες Του διάλεξε και κάλεσε απλούς ανθρώπους, γιατί έτσι είμαστε και εμείς καλεσμένοι και σε μας απευθύνεται η πρόσκλησή Του: «Δεῦτε ὀπίσω μου».

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11/06/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ A’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΑΓ.ΠΑΝΤΩΝ)    11-6-2023

 

Κυριακή των Αγίων Πάντων σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, και η εκκλησία μάς κάλεσε να τιμήσουμε όλους τους Αγίους της. Τους ανθρώπους της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, που έζησαν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Πολλά είναι τα κοινά σημεία που συνδέουν τα εκατομμύρια των ανθρώπων του Θεού. Όμως εμείς σήμερα στη γιορτή τους, θα σταθούμε σε ένα από αυτά. Στο ότι όλοι έβαλαν σαν στόχο της ζωής τους πώς να μεταφέρουν το μήνυμα της μόνης αληθινής πίστεως σε όλο τον κόσμο. Σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο, έσπερνε τον λόγο του Ευαγγελίου, σε ένα, σε δύο, σε πολλούς ανθρώπους και μάλιστα ειδωλολάτρες. Ανθρώπους που πίστευαν στα ξόανα, στα ξύλινα, μαρμάρινα ή χρυσά ομοιώματα ψεύτικων και ανύπαρκτων Θεών.

Αυτοί οι άνθρωποι όταν έρχονταν σε επαφή με κάποιον άγιο, όταν γνώριζαν κάποιον άνθρωπο του αληθινού Θεού, απομακρύνονταν από το ψέμα. Υιοθετούσαν την αλήθεια. Άφηναν το σκοτάδι και έμπαιναν στο φως του Χριστού. Και γεννάται το ερώτημα. Ποιο ήταν το κοινό γνώρισμα των Αγίων που σαγήνευε τους ειδωλολάτρες και τους έκανε Χριστιανούς; Μάλιστα δε, τόσο θερμούς, που άφηναν τους γονείς τους, τα αδέλφια τους, τα παιδιά τους, τα υπάρχοντά τους και δινόντουσαν ολόκληροι, ψυχή τε και σώματι στην καινούργια αυτή πίστη. Στην πίστη του Χριστού. Ακούσαμε σήμερα τον Χριστό να μας λέει:  «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος». Αυτά τα γνωρίσματα αποκτούσαν οι ειδωλολάτρες μόλις γνώριζαν έναν άγιο Του Θεού άνθρωπο. Επομένως οι Άγιοι είχαν μέσα τους κάποια ανεξήγητα, πανίσχυρη δύναμη, που όχι μόνο τραβούσε τον άπιστο από το σκοτάδι της απιστίας του, αλλά και τον μετέτρεπε σε πανίσχυρο στο να κατορθώνει αυτά που λέει το Ευαγγέλιο. Αυτή τη δύναμη που είχαν και έχουν οι Άγιοι, δεν είναι δική τους. Με τις δικές τους δυνάμεις δεν θα κατόρθωναν να αναμορφώσουν και να αναγεννήσουν όλη την ανθρωπότητα. Η δύναμη που έχουν οι Άγιοι είναι του Θεού. Ο Θεός είναι πάντα μαζί τους και τους χρησιμοποιεί σαν όργανά Του, προκειμένου να αναγεννήσει, να φέρει κοντά Του όλον τον κόσμο και τελικά να τον σώσει. Όταν ο Χριστός έστειλε τους Αποστόλους, να οργώσουν όλον τον κόσμο και να σπείρουν τον σπόρο του Ευαγγελίου παντού τους είπε: «Ιδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος». Πηγαίνετε και εγώ θα είμαι μαζί σας μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Δεν ήταν μόνον μαζί με τους Αποστόλους και τους Αγίους εκείνης της εποχής, αλλά με όλους τους Αγίους όλων των εποχών, μέχρι της συντέλειας του κόσμου. Στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο διαβάζουμε ότι, μπορεί οι Απόστολοι και οι Άγιοι να κηρύττουν τον Λόγο, όμως Εκείνος έρχεται πίσω από αυτούς και τον επικυρώνει με κάποιο θαύμα. «Ἐκεῖνοι δὲ ἐξελθόντες, ἐκήρυξαν πανταχοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, καὶ τὸν λόγον βεβαιοῦντος, διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων.» Συνεργούσε ο Κύριος στην πνευματική τους σπορά και κυρίως επιβεβαίωνε τα λόγια τους με κάποιο θαύμα. Αυτό φαίνεται καθαρά στη ζωή και στην δραστηριότητα του Αποστόλου Παύλου. Το κήρυγμά του το επισφράγιζε πάντα ο Κύριος με κάποιο θαύμα.

Μήπως όμως το ίδιο δεν γίνεται και σήμερα; Πώς γίνεται πιστευτή η διδασκαλία του Αγίου Νεκταρίου, γιατί αποδεχόμαστε ασυζητητί την διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου, του Αγίου Παϊσίου; Ακριβώς γιατί έρχεται και την προσυπογράφει ο Χριστός με κάποιο θαύμα!

Έτσι εξηγείται, αγαπητοί αδελφοί, πώς κατάφεραν να αναμορφώσουν όλη την ανθρώπινη κοινωνία, λίγοι άνθρωποι. Άνθρωποι χωρίς κοσμική εξουσία. Κοσμικά αξιώματα. Χωρίς πλούτη και διάφορα άλλα μέσα. Οι Άγιοι αναγέννησαν και αναγεννούν το ανθρώπινο γένος μέχρι τη συντέλεια του αιώνος, γιατί έχουν μαζί τους την ευλογία του Θεού. Μπροστά τους ανοίγει δρόμους και πίσω προσυπογράφει με θαύματα τα λόγια τους και την δραστηριότητά τους.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 04/06/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (Ιωάννη Ζ’ 37-52, Η’12) 4-6-2023

 

Στο σημερινό Ευαγγέλιο δεσπόζει η πρόσκληση του Χριστού, αγαπητοί αδελφοί: «Όποιος διψάει για τα πνευματικά αγαθά και για εσωτερική γαλήνη, ας έλθει σε μένα και εγώ θα θεραπεύσω αυτή του την δίψα.» «Ἐάν τις διψᾷ ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω».

Είναι φυσικό ο κάθε άνθρωπος, να έχει τον πόθο για κάτι ανώτερο. Όλοι οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, ολιγογράμματοι και επιστήμονες, πτωχοί και πλούσιοι, διαπιστώνουν ότι σε αυτήν την επί γης ζωή τους, πάντα είναι ανικανοποίητοι. Ζητάνε κάτι άλλο από την καθημερινότητά τους, προπάντων αυτούς τους τελευταίους καιρούς, το έχουμε πάρει απόφαση ότι η ζωή δεν πρόκειται να μας χαρίσει κάτι καλύτερο. Με πικρία διαπιστώνουμε όλοι, ότι πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο. Το ότι όλοι έχουμε τον πόθο για κάτι καλύτερο, για κάτι ανώτερο, είναι δεδομένο. Το θέμα ευρίσκεται στο, από πού περιμένουμε να έλθει αυτό το καλύτερο. Η επιστήμη μάς απογοητεύει, γιατί προοδεύει μάλλον για τον εαυτό της. Η επιστήμη για την επιστήμη. Σε σπάνιες περιπτώσεις τίθεται στην υπηρεσία των ανθρώπων. Πολλές φορές μπορεί να θυσιαστούν χιλιάδες άνθρωποι, για να φανεί ότι πέτυχε κάποιο πείραμά της. Η εξυπνάδα των ανθρώπων, ξοδεύεται περισσότερο στο να φτιάχνει όπλα για να σκοτώνει άλλους ανθρώπους. Μπορεί να λιμοκτονεί ο μισός πληθυσμός της γης, για να φτιάξουν μερικοί διαστημικά λεωφορεία, να κάνουν διακοπές στο φεγγάρι. Λες και η ανθρωπότητα έχει κατάρα, να ζει σε κάθε εποχή την κατασκευή και ενός πύργου της Βαβέλ.

Αδελφοί μου, μόνο κοντά στον Χριστό ευρίσκεται το αληθινό καλό. Εκείνος που βρίσκει την πραγματική αλήθεια, αναπαύεται. Και την αλήθεια μόνο ο Χριστός μπορεί να μας την δώσει. Γιατί μόνον Εκείνος είναι η αλήθεια. Όσο κανείς απομακρύνεται από τον Χριστό, μοιραία βυθίζεται στο σκοτάδι και στο ψέμα. Όποιος πλησιάζει τον Χριστό με πίστη, ανοίγουν τα μάτια της ψυχής του και βλέπει αυτά που υπάρχουν πραγματικά. Όταν μέσα σου βασιλεύει η πίστη και η αγάπη στον Χριστό, βλέπεις καθαρά, ποιος είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου. Ποια είναι η αρχή. Ποιο είναι το τέλος. Ποιος επέτρεψε να βρίσκεσαι στη ζωή. Ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεως σου. Ποιος είναι ο προορισμός σου. Πως θα φθάσεις στο στόχο σου. Όταν δεν έχεις μέσα σου την πίστη στον Χριστό, είναι σαν να βρίσκεσαι σε ένα ολοσκότεινο δωμάτιο. Μόλις πιστέψεις στον Χριστό, είναι σαν κάποιος ή και εσύ ο ίδιος, να πάτησες τον διακόπτη και να γέμισε το δωμάτιο και συ ολόκληρος από φως. Το Φως του Χριστού. Όχι τυχαία ο ίδιος ο Χριστός είπε: «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου».

Όταν δεν είσαι Χριστοκεντρικός, όταν δεν γυρνάει η ζωή σου γύρω από τον Χριστό, μοιάζεις με την πέτρα που είναι δεμένη σε ένα σχοινί και πηγαίνει όπου την πηγαίνει ο ένας και ο άλλος. Όταν όμως το σχοινί είναι δεμένο στον Χριστό με την πίστη, γυρνάς γύρω από τον Χριστό, με την σιγουριά του Χριστού. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει πίστη στον Χριστό, μοιάζει με το πλοίο που δεν έχει έρμα, είναι ανερμάτιστο. Δεν έχει βάρος κάτω στα σπλάχνα του για να μην το παραδέρνει ο δυνατός αέρας. Όποιος δεν πιστεύει στον Χριστό, μοιάζει με τον τυφλό που δεν ξέρει πότε είναι μέρα και πότε είναι νύχτα. Ποιο είναι το μπροστά και ποιο είναι το πίσω. Ο άνθρωπος που δεν ξεδιψάει από την καθαρή πηγή του Χριστού, προσπαθεί να θεραπεύσει την δίψα του με θολά, ακάθαρτα νερά.

Ο Χριστός, σαν Θεός, γνωρίζει ότι όλοι οι άνθρωποι διψούν από φως, από αλήθεια, από σιγουριά, διψούν από γαλήνη, γι’ αυτό όλους μάς προσκαλεί να προστρέχουμε σε Εκείνον.«Ἐάν τις διψᾷ ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω».

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/05/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α’ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ (Ιωάν. ΙΖ’ 1-13)  28/05/2023

 

        Το σημερινό Ευαγγέλιο μάς λέει αγαπητοί αδελφοί, ποια είναι η αληθινή ζωή. Ποιο είναι το βασικό γνώρισμά της. Πότε ζει ο άνθρωπος την αληθινή ζωή, που τέρμα της δεν είναι ο τάφος, αλλά επεκτείνεται και πέρα απ' αυτόν.

        Ο άνθρωπος που μόνος από τα δημιουργήματα έχει συνείδηση της υπάρξεώς του, είναι όντως άνθρωπος, όταν γνωρίσει τον δημιουργό του σύμπαντος και Εκείνον που έγινε άνθρωπος για να επαναφέρει τον άνθρωπο στην αληθινή τροχιά της ζωής, από την οποία είχε ξεφύγει πέφτοντας στην αμαρτία. Δηλαδή, ο άνθρωπος είναι αληθινά άνθρωπος, όταν γνωρίσει τον Θεό και τον Ιησού Χριστόν. «Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν απέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν».

        Κυριακή των Πατέρων ονομάστηκε η σημερινή Κυριακή αγαπητοί αδελφοί, γιατί γιορτάζουμε τους πατέρες που μας δίδαξαν ανά τους αιώνας, ότι δεν ζει ο άνθρωπος αληθινή ζωή, εάν δεν γνωρίσει τον Θεόν που δημιούργησε τα πάντα και τον Ιησού Χριστό που αναγέννησε τα πάντα. Είναι ένα μεγάλο ερώτημα αυτό αγαπητοί αδελφοί. Γνωρίσαμε τον αληθινό Θεό; Με λύπη διαπιστώνει κανείς, ότι πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον αληθινό Θεό. Και όταν δεν γνωρίσεις τον μόνον αληθινό Θεόν, πολύ εύκολα πέφτεις στα νύχια του διαβόλου. Πλείστοι όσοι αδελφοί μας, πέφτουν θύματα των μάγων και των μαγισσών. Πληρώνουν αδρά για να τους πουν το μέλλον τους. Κρέμονται από τα χείλη τους, για να τους λύσουν δήθεν τα μάγια που τους έκαναν άλλα δυστυχισμένα θύματα των μάγων. Πώς και πώς περιμένουν να ακούσουν από τα μέντιουμ, το μέλλον τους. Αγωνιούν τι θα πουν οι αστρολόγοι για το ζώδιο τους. Πολλοί συνάνθρωποί μας, ζουν φοβισμένοι, γιατί είδαν σε κάποια γλάστρα του σπιτιού τους, κάποια σαπούνια και κάποιες καρφίτσες. Τα μαγαζιά, τα σπίτια, οι επιχειρήσεις είναι στολισμένα απ' έξω κι από μέσα, με σκόρδα, με πέταλα, με κέρατα, για να διώξουν δήθεν το κακό μάτι. Κόσμος φοβισμένος! Κόσμος ταραγμένος! Γιατί; Γιατί δεν γνώρισαν τον αληθινό Θεό και τον Ιησού Χριστό που Εκείνος έστειλε για την σωτηρία του κόσμου. Εκείνον, τον Ιησού Χριστό, ακούσαμε να λέει σήμερα ότι χαρά έχει μέσα του μόνον εκείνος που γνωρίζει τον αληθινόν Θεόν. «Ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς».

        Ναι, θα ζήσουμε αληθινά σαν άνθρωποι όταν γνωρίσουμε τον αληθινό Θεό. Όμως, πώς θα Τον γνωρίσουμε Εκείνον και τον Ιησού Χριστό; Για να πάμε εμείς στον Θεό φαίνεται ότι είναι αδύνατον. Επομένως, θα Τον γνωρίσουμε όταν Εκείνος έλθει σε εμάς. Για να έλθει όμως ο Θεός σε εμάς, πρέπει να καθαρίσουμε την καρδιά μας για να Τον υποδεχθούμε. Ο Θεός για να μας επισκεφτεί, λέει ο Άγιος Πορφύριος χρειάζεται ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, τόσο γρήγορα έρχεται και κατοικεί μέσα μας, αρκεί να Τον καλέσουμε. Να καθαρίσουμε την καρδιά μας από θρησκοληψίες, από αμφιβολίες, εφάρματους λογισμούς, κατακάθια ειδωλολατρίας - μοιρολατρίας. Να διώξουμε από το λεξιλόγιό μας την λέξη τύχη. Να εγκατασταθεί στα χείλη μας το "Δόξα σοι ο Θεός". Να πλημμυρίσει το είναι μας με την προσευχούλα "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με" και αμέσως ο Χριστός θα γεμίσει το είναι μας. Τότε ο Θεός, θα μας αποκαλυφθεί! Θα ανοίξει τα μάτια της ψυχής μας να Τον γνωρίσουμε. Και τότε δεν θα χορταίνουμε να Του μιλάμε και να Τον ακούμε που θα μας απαντάει. Τότε μόνον θα κατανοήσουμε αυτό που ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο «Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν».

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 21/05/2023

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (Ιωάν. Δ! 5-42)  21/05/2023

        Για έναν άνθρωπο που γεννήθηκε χωρίς μάτια μας μιλάει το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί. Σ’ αυτόν τον άνθρωπο δημιούργησε μάτια ο Χριστός, βάζοντας στα βαθουλώματα του προσώπου του λάσπη που έφτιαξε με το σάλιο του και χώμα.

        Αυτός ο άνθρωπος μας διδάσκει σήμερα με το παράδειγμά του. Τον ρωτούσαν οι περαστικοί. Τον ρωτούσαν επανειλημμένως οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι στο συνέδριο τους, πώς απέκτησε μάτια και εκείνος περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια το θαύμα που του έγινε. Τον ρώτησαν στο συνέδριο τι γνώμη έχει γι’ αυτόν που του δημιούργησε τα μάτια του και μόνο τότε δήλωσε μπροστά σε όλους άφοβα, ότι αυτός που τον θεράπευσε είναι άνθρωπος του Θεού. Προφήτης. Ενώ όλοι έλεγαν πως ο άνθρωπος αυτός είναι αμαρτωλός, αφού καταλύει το Σάββατο, εκείνος επέμενε ότι ο Ιησούς είναι δίκαιος, άνθρωπος του Θεού. Τόσο πολύ επέμενε στην ομολογία του, ώστε οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι τον πέταξαν έξω από το συνέδριο. Όταν μετά τον συνάντησε ο Χριστός, ομολόγησε ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού και τον προσκύνησε. «Ὁ δὲ ἔφη, Πιστεύω, Κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ». Κτυπητή παραφωνία σε όλο το περιστατικό, οι γονείς του τυφλού, που δείλιασαν να ομολογήσουν πως ο Χριστός θεράπευσε το παιδί τους κι επομένως είναι Θεός!

        Είπαμε να διδαχθούμε σήμερα από τον θεραπευθέντα άνθρωπο. Μας κάνει εντύπωση ότι μιλάει για το θαύμα που του έγινε και για την πίστη του στο Χριστό, μόνο όταν τον ρωτούν. Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς αγαπητοί αδελφοί. Για τα θέματα της πίστεώς μας να μιλάμε μόνο όταν μας ρωτούν. Ας αφήσουμε το κήρυγμα που γίνεται στις Εκκλησίες και τους εντεταλμένους από την Εκκλησία, να μιλούν γενικά σε όλους τους ακροατές. Μας συμβουλεύουν οι άγιοί μας ότι το τί γίνεται μέσα μας, τί σχέσεις έχουμε με το Θεό, να μη το γνωρίζει κανένας άλλος ειμή μόνον ο Θεός, εμείς και ο πνευματικός μας στην εξομολόγηση. Όχι μόνο για τις 

προσωπικές μας σχέσεις με τον Θεό να μη μιλάμε σε κανέναν, αλλά και για τα θέματα της πίστεώς μας. Δεν ξέρουμε ο άλλος που θα μας ακούσει, πώς θα μετρήσει τα λόγια μας. Δεν ξέρουμε αν ο άλλος είναι έτοιμος να δεχθεί τις χριστιανικές αλήθειες. Μπορεί να τις ειρωνευθεί, τότε το κρίμα θα είναι δικό μας. Για την περίπτωση αυτή ο Χριστός είπε: «Μὴ δῶτε τά ἅγια τοῖς κυσίν». Ακόμη και στα παιδιά μας που είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε για το Χριστό, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Να ενεργούμε με διάκριση και να παρακαλούμε το Θεό να μας φωτίζει πώς και τί πρέπει να πούμε.

        Οι αλήθειες του Ευαγγελίου λέγονται στο κήρυγμα, γιατί δεν λέγονται προσωπικά αλλά γενικά και όποιος αντέχει τις παίρνει. Όμως έχει όλο το δικαίωμα να τις απορρίψει. Έπειτα ο κήρυκας του Ευαγγελίου μιλάει σε ανθρώπους που με την ελεύθερη βούληση τους ήλθαν στην εκκλησία και είναι υποτίθεται, διατεθειμένοι να ακούσουν το Λόγο του Ευαγγελίου. Ο Χριστός και οι Απόστολοι μιλούσαν πολλές φορές και αυστηρά, αλλά ήξεραν πως μιλούσαν σε ανθρώπους που μόνοι τους πήγαιναν πίσω τους και διψούσαν να ακούσουν τις θεϊκές διδασκαλίες.

        Εμείς ας διδαχθούμε από το παράδειγμα του σημερινού τυφλού, που μιλούσε για το θαύμα και για την πίστη του στο Χριστό, όταν τον ρωτούσαν. Δεν θα μιμηθούμε βέβαια τους γονείς του, που φοβήθηκαν να ομολογήσουν την πίστη τους στο θαύμα και στο Χριστό, όταν τους ρώτησαν στο συνέδριο. Όταν μας ρωτούν για θέματα της πίστεώς μας, θα τους απαντάμε με λίγα λόγια και θα κάνουμε προσευχή να τους φωτίσει ο Θεός να δεχθούν μέσα στην καρδιά τους αυτά που θα τους πούμε.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14/05/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ  (Ιωάννου Δ’ 5-42)  14/05/2023

        Από τον τελευταίο στίχο του σημερινού Ευαγγελίου θα διδαχθούμε αγαπητοί αδελφοί. Από τα λόγια που είπαν οι συμπατριώτες της Αγίας Φωτεινής, όταν μόνοι τους ,αυτοπροσώπως, γνώρισαν τον Χριστό και αναγνώρισαν στο πρόσωπό του τον αναμενόμενο Μεσσία.

        Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης μάς περιέγραψε την συνάντηση του Ιησού στο πηγάδι του Ιακώβ, με μία κάτοικο της πόλεως Συχάρ, τη γνωστή σε όλους μας Σαμαρείτιδα. Αυτή πίστεψε ότι αυτός ήταν ο Σωτήρας του κόσμου, από το ότι της αποκάλυψε το αμαρτωλό παρελθόν της, αλλά και από το ότι της δήλωσε καθαρά, ότι ο ίδιος είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας. «Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι». Αμέσως η γυναίκα έτρεξε στο χωριό της και προσκαλούσε τους συμπατριώτες της, να έλθουν στο πηγάδι του Ιακώβ, για να γνωρίσουν τον Ιησού και να δουν και οι ίδιοι μη τυχόν αυτός είναι ο Μεσσίας. Ήλθαν λοιπόν οι κάτοικοι της πόλεως Συχάρ εκεί που ήταν ο Χριστός και σαγηνεύτηκαν τόσο πολύ από το πρόσωπό Του, ώστε τον παρακάλεσαν να μη φύγει, αλλά να έλθει να επισκεφθεί την πόλη τους. Ο Χριστός δεν τους χάλασε το χατίρι, αλλά όπως συμβαίνει πάντα, με προθυμία ανταποκρίθηκε στο αίτημά τους. Έμεινε μαζί τους δύο ημέρες. Όλοι κρέμονταν από τα χείλη Του. Τα λόγια του έφθαναν μέχρι το βάθος της διψασμένης καρδιάς τους. Μετά από δύο μέρες που έφυγε από την Συχάρ ο Ιησούς, οι κάτοικοι της πόλεως έλεγαν στην γνωστή μας Σαμαρείτιδα, Αγία Φωτεινή: Τώρα πιστεύουμε ότι ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας. Όχι επειδή μας το είπες, αλλά επειδή εμείς οι ίδιοι τον έχουμε γνωρίσει και τον ομολογούμε ως Θεό.

        Είπαμε αδελφοί μου ότι θα σταθούμε λίγο και θα διδαχθούμε από αυτά τα τελευταία λόγια του σημερινού Ευαγγελίου. Για να πιστέψει κανείς στον Χριστό αληθινά, χρειάζεται να έχει προσωπική πείρα της γνωριμίας του με Αυτόν. Ο σύγχρονος άγιος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Πορφύριος μάς λέει ότι δεν είναι αρκετό να γνωρίσεις τον Χριστό. Για να έχεις πλήρη γνωριμία μαζί Του, πρέπει να Τον αγαπήσεις.

       

Ο Απόστολος Παύλος ομολογεί ότι μετά την θαυματουργική γνωριμία του με τον αναστημένο Χριστό, δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν η ζωή του ολόκληρη ήταν ανεξάρτητη από τον Χριστό. Έλεγε χαρακτηριστικά πως αισθάνομαι ότι εγώ ζω μέσα στο Χριστό και ο Χριστός ζει μέσα μου. «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός». Είναι λίγο το να πιστεύεις στη θεότητα του Χριστού! Η πίστη μόνη στο Χριστό, Tον κρατάει σε απόσταση από σένα. Ενδεχομένως και να νομίζεις ότι είναι πολύ μακριά σου. Ίσως και απρόσιτος. Ενώ όταν Τον αγαπάς, Τον θρονιάζεις μέσα στην καρδιά σου. Ο Άγιος που προαναφέραμε, συμβουλεύει: "Ένας να είναι ο στόχος μας, η αγάπη στον Χριστό".

        Βέβαια, οι κάτοικοι της Συχάρ, ίσως εκείνο τον καιρό να μην έφθασαν στο σημείο αυτό, να αγαπήσουν σε τέτοιο βαθμό τον Χριστό. Θα Τον αγάπησαν όμως μετά την Ανάσταση, όπως έγινε και με την Σαμαρείτιδα, την Αγία Φωτεινή, η οποία μετά την Ανάστασή Του, έφθασε με όλη την οικογένειά της μέχρι τη Ρώμη και έγινε ισαπόστολος και μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού. Ενδεχομένως να μην μπορούμε εύκολα να ξεχωρίσουμε μέσα μας, αν πιστεύουμε ή αν αγαπάμε τον Χριστό ή αν τον πιστεύουμε και τον αγαπάμε! Γι' αυτό οι άγιοι μας λένε ότι και η πίστη στον Χριστό και η πλήρη αγάπη στον Χριστό, είναι δώρα που τα δίνει ο ίδιος ο Χριστός, σ' αυτούς που έχουν την καλή προαίρεση να Τον πιστέψουν και να Τον αγαπήσουν. Να Τον παρακαλούμε λοιπόν να έλθει μέσα στην καρδιά μας, όπως Τον παρακάλεσαν εκείνοι οι κάτοικοι της Συχάρ και δεν τους χάλασε το χατίρι.

        Μόνο όταν μπει ο Χριστός στην καρδιά μας, θα φύγει η λύπη, η απελπισία και όλα τα πάθη. Όπου είναι ο Χριστός εκεί είναι και η ελπίδα και η χαρά! Όταν μπει μέσα μας η αγάπη του Χριστού, όλες οι άλλες αγάπες υποχωρούν. Η αγάπη στον Χριστό δεν χορταίνεται, δεν έχει κορεσμό, λέει ο Άγιος της Ομόνοιας.

        Όταν γνωρίσουμε τον Χριστό, όταν πιστέψουμε στον Χριστό, όταν αγαπήσουμε τον Χριστό, θα λέμε μαζί με τους Σαμαρείτες: «Οὗτος ἐστίν ἀληθῶς ὁ σωτήρ τοῦ κόσμου».

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 07/05/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ (Ιωάννου Ε’ 1-15)  07/05/2023

 

        Στις λεπτομέρειες των ευαγγελικών περικοπών αγαπητοί αδελφοί, βρίσκονται τα μεγάλα διδάγματα. Έτσι και στο σημερινό Ευαγγέλιο του παραλύτου, βρίσκεται μία λεπτομέρεια από την οποία θα διδαχθούμε.

        Όπως ακούσαμε προ ολίγου, ο Χριστός μας θεράπευσε των επί 38 χρόνια κατάκοιτο. Αλλά η ημέρα ήταν Σάββατο. Οι Ιουδαίοι λοιπόν έκαναν σφοδρή επίθεση στον θεραπευθέντα παραλυτικό, επειδή σήκωνε το κρεβάτι του ενώ ήταν ημέρα Σαββάτου. Δεν γνώριζε και ο ίδιος, ποιος τον έκανε καλά. Μετά από μέρες ο Χριστός φανερώθηκε σ’ αυτόν και αυτός μάλλον άθελά του, έκανε κακό στον Χριστό, πληροφορώντας τους Ιουδαίους ότι ο Χριστός ήταν εκείνος που του είπε να σηκώσει το κρεβάτι του. Σημειώνει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ότι από τότε έψαχναν οι Ιουδαίοι ευκαιρία για να συλλάβουν και να θανατώσουν τον Ιησού. Εδώ βρίσκεται η λεπτομέρεια για την οποία μιλήσαμε στην αρχή. Ο Χριστός δεν ήξερε ότι αυτός ο άνθρωπος τον οποίο ευεργέτησε, θα γινόταν αφορμή να τον εκδικηθούν οι Ιουδαίοι; Ο Χριστός δεν ήξερε ότι ο παραλυτικός θα τον πρόδιδε, τρόπον τινά, στους Ιουδαίους; Παρ' όλα αυτά τον ευεργέτησε. Δεν του στέρησε την θαυματουργική του - θεϊκή ενέργεια. Ο Χριστός δηλαδή, ευεργετεί όχι μόνο αυτούς που Τον πιστεύουν και Τον αγαπούν, αλλά και αυτούς που δεν Του κάνουν καλό. Προσέχοντας αυτή τη λεπτομέρεια, έρχεται στο μυαλό μας αυτό που σε άλλη περίπτωση δίδαξε ο Χριστός. Ότι ανατέλλει τον ήλιο και στέλνει τη βροχή, αδιακρίτως σε όλους τους ανθρώπους: «ὅτι τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.» (Ματθ.Ε’45).

        Ναι, αγαπητοί αδελφοί, ο Θεός δεν μας συνορίζεται. Μας αγαπάει και μας ευεργετεί, έστω κι αν εμείς δεν Του συμπεριφερόμαστε όπως πρέπει. Έστω κι αν Τον προσβάλλουμε με τις αμαρτίες μας και με τις απροσεξίες μας, Εκείνος δεν παύει να μας αγαπάει και να μας ευεργετεί! Όπως έγινε και με τον άσωτο υιό. 'Oσο κι αν Τον πρόσβαλε με την κακή του συμπεριφορά, Εκείνος τον περίμενε να επιστρέψει, για να τον σφίξει στην αγκαλιά του και να τον καταφιλήσει. Πόσες φορές και εμείς δεν συμπεριφερθήκαμε άπρεπα απέναντι στο Θεό; Πόσες φορές δεν φιλοξενήσαμε στο μυαλό μας λογισμούς απιστίας και αμφιβολίας; Πόσες φορές δεν κάναμε στη ζωή μας το θέλημά μας, αδιαφορώντας για το ποιο είναι το θέλημα του Θεού; Πόσες φορές δεν αφήσαμε τα μέλη του σώματός μας να κάνουν πράξεις που δεν συμφωνούσαν με τις εντολές Εκείνου; Εκείνος όμως δεν παύει να ανατέλλει τον ήλιο και να βρέχει για όλους μας!

        Πολλοί Τον βρίζουν και Τον βλασφημούν την μια μέρα και την άλλη γονατιστοί τον παρακαλούν για την υγεία τους και για την υγεία των παιδιών τους. Μήπως ο Χριστός τους κράτησε κακία και δεν τους δέχθηκε; Πολλοί από τους Αγίους ήταν κλέφτες, ληστές, φονιάδες, βλάσφημοι. Όταν γύρισαν στο Χριστό, μήπως τους έδιωξε; Η Μαρία η Αιγυπτία έδωσε όλη τη ζωή της στην αμαρτία και στο διάβολο, μήπως την αποπήρε όταν έτρεξε και αγκάλιασε τον Τίμιο Σταυρό του στα Ιεροσόλυμα; Μήπως δεν δέχθηκε την μετάνοια του Πέτρου, του ληστού, του διώχτη Παύλου; Πόσο μεγάλος είναι ο Θεός μας! Πόσο αμέτρητη είναι η αγάπη Του! Τον προσβάλλουμε. Τον βλασφημούμε. Τον αρνούμαστε! Και Εκείνος δεν μας κρατάει κακία. Σκορπάει απλόχερα την αγάπη Του. Ενώ ξέρει ποιοι είμαστε, δεν παύει να μας αγαπάει.

        Ενώ ήξερε ως Θεός, ότι ο παραλυτικός θα τον πρόδιδε στους Εβραίους, Εκείνος του έδειξε όλη την αγάπη Του και του είπε: «Ἔγειρε καὶ ἆρον σου τὸν κράββατόν καὶ περιπάτει».

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ 30/04/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ (ΜΑΡΚΟΥ ΙΕ’43-ΙΣΤ’8) 30-4-2023

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί, η λέξη και η έννοια που δεσπόζει σε όλο το κείμενο, είναι η λέξη «τολμήσας». Δυο περιπτώσεις μεγάλης τόλμης μάς περιγράφει ο Ευαγγελιστής Μάρκος. Όλος ο κόσμος, τις ημέρες αυτές που σταυρώθηκε ο Χριστός, είναι εχθρικά διακείμενος εναντίον του Χριστού και εναντίον όποιου τολμούσε να πει ότι συμπαθούσε τον Χριστό και είναι οπαδός Του. Μέσα σε αυτήν την άκρως εχθρική ατμόσφαιρα, δύο ομάδες ανθρώπων μια ανδρική και μια γυναικεία, τολμούν να πάνε αντίθετα στο ρεύμα που επικρατούσε και οι μεν άνδρες Ιωσήφ και Νικόδημος, ζητούν από τον Πιλάτο να αποκαθηλώσουν και να θάψουν το νεκρό σώμα του Ιησού, οι δε γυναίκες οι Μυροφόρες, σηκώνονται τα χαράματα να πάνε να αλείψουν με αρώματα, το νεκρό σώμα του Ιησού, ενώ ξέρουν ότι ο τάφος φυλάσσεται από Ρωμαίους στρατιώτες, την κουστωδία και ότι ο λίθος που κλείνει την πόρτα του τάφου είναι πολύ δύσκολο να κινηθεί. Παρόλα αυτά, αντίθετα στο ρεύμα που επικρατεί και υπερπηδώντας τα εμπόδια φθάνουν στον σκοπό τους.

Η τόλμη αυτή των ανδρών και των γυναικών, πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις, αγαπητοί αδελφοί. Μήπως και σήμερα, και πάντοτε και σε όλους τους αιώνες, δεν είναι δύσκολο να ακολουθήσει ο άνθρωπος τον δρόμο του καθήκοντος; Μήπως πάντοτε όπως και σήμερα δεν ήταν και δεν είναι πολύ δύσκολο, να δηλώνεις και να είσαι οπαδός του Χριστού; Μήπως και σήμερα δεν χρειάζεται τόλμη να πας αντίθετα στο ρεύμα;

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, ζει ένα τρόπο ζωής που δεν συμφωνεί με το Ευαγγέλιο του Χριστού. Ο τολμηρός χριστιανός καλείται να ζει, σύμφωνα με την διδασκαλία του Χριστού. Ο χριστιανός της εποχής μας δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνον αυτούς που δεν είναι χριστιανοί. Καλείται να τρέξει πιο γρήγορα και να ξεπεράσει και αυτούς που θέλουν να λέγονται χριστιανοί, αλλά δεν ζουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο. Καλείται ο χριστιανός, σήμερα, όταν πηγαίνει στην Εκκλησία να προσεύχεται και όχι να πηγαίνει τυπικά τις μεγάλες γιορτές, για το θεαθήναι. Καλείται ο χριστιανός σήμερα να νηστεύει σωστά. Καλείται να προσέρχεται συχνά στην Θεία Κοινωνία, όταν οι πολλοί κοινωνάνε δυο και τρεις φορές τον χρόνο. Καλείται ο χριστιανός της εποχής μας να τολμήσει να προσέρχεται στο μυστήριο της Εξομολογήσεως, όταν οι πολλοί θα τον ειρωνευτούν. Καλείται, σήμερα, ο χριστιανός να τολμήσει να πηγαίνει με τον Σταυρό στο χέρι όταν οι περισσότεροι λένε «άρπαξε να φας και κλέψε να ‘χεις.»

Πρέπει, σήμερα, ο χριστιανός να έχει πολλή τόλμη για να ψάχνει να βρει τη χαρά κοντά στο Χριστό και όχι στις κοσμικές εκδηλώσεις. Πόση τόλμη, αλήθεια, χρειάζεται να έχει ο πιστός, για να πει ότι το Σάββατο βράδυ δεν θα συμμετάσχει σε μια γιορτή ή σε ένα πάρτι, γιατί ξημερώνει Κυριακή και θα πρέπει να πάει το πρωί στην Εκκλησία!! Πόση τόλμη πρέπει να έχει ένας γονιός για να οδηγήσει τα βήματα του παιδιού του, στο σχολείο της Εκκλησίας και να το αποκόψει από τις κοσμικές και πολλές φορές ψυχοφθόρες δραστηριότητες;

Όλοι αναγνωρίζουμε ότι η κοινωνία είναι σάπια, σε όλους τους τομείς, βρωμάει. Πόσοι από μας τολμούμε να πάμε αντίθετα; Πόσοι τολμούμε να ζήσουμε όπως θέλει ο Θεός; Πόσοι τολμούμε να σβήσουμε τα ψυχοφθόρα τηλεοπτικά κανάλια και να παρακολουθήσουμε τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς της Εκκλησίας; Πόσοι από μας βρίσκουμε αγαλλίαση και απόλαυση στην προσευχή - στην συνομιλία μας με τον Θεό;

Πάντως και άνδρες του σημερινού Ευαγγελίου και μυροφόρες γυναίκες μάς λένε ότι, για να πλησιάσεις κοντά στον Χριστό, πρέπει να τολμήσεις και να πας αντίθετα στο ρεύμα!

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ 23/04/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ  (ΙΩΑΝΝΟΥ Κ ΄ 19-71)   23-4-2023

 

Το σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα, αγαπητοί αδελφοί, περιέχει μια πρόταση σημαντική, ίσως την πιο σημαντική πρόταση που περιέχει όλη η Αγία Γραφή. Την είπε ο Χριστός μετά την Ανάστασή Του στους μαθητές, όταν μπήκε κεκλεισμένων των θυρών, στο υπερώον όπου ήταν μαζεμένοι.

Τους έδειξε λοιπόν τα τρυπημένα από τα καρφιά χέρια του και την λογχευμένη πλευρά Του, για να βεβαιωθούν ότι είναι αυτός που σταύρωσαν οι Εβραίοι και οι Ρωμαίοι στον Γολγοθά. Είναι ο αγαπημένος Διδάσκαλός τους. «Ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταί ἰδόντες τον Κύριον». Τους φύσηξε στο πρόσωπο και τους λέγει: «Πάρτε από μένα Πνεύμα Άγιο. Πνεύμα Θεϊκό. Με αυτή μου την κίνηση σας δίνω και την εξουσία να συγχωρείτε τις αμαρτίες των ανθρώπων. «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς…»

Μέχρις εκείνη την στιγμή όλοι ξέρανε ότι μόνον ο Θεός έχει εξουσία να συγχωρεί αμαρτίες. Από τώρα όμως, μετά την Ανάσταση, και την διαβεβαίωση αυτή του Χριστού, την εξουσία να συγχωρούν αμαρτίες, την παίρνουν και οι μαθητές. Και γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό το γεγονός; Ξέρουμε πολύ καλά ότι οι αμαρτίες κάθε ανθρώπου, ορθώνονται ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό. Προορισμός του ανθρώπου επί της γης είναι να προσεγγίσει τον Θεό. Να ενωθεί με τον Χριστό και δια του ενανθρωπήσαντος Χριστού να φθάσει στον προορισμό του, στην ένωσή του με τον Θεό. Δεν μπορούσε όμως ο άνθρωπος να φθάσει στον προορισμό του γιατί τον εμπόδιζαν οι αμαρτίες του.

Και μην πηγαίνει το μυαλό μας μόνον στις συνηθισμένες αμαρτίες. Τα σαρκικά αμαρτήματα, τις εφάμαρτες σαρκικές επιθυμίες ή τους σαρκικούς λογισμούς. Την καταπάτηση θεμελιωδών εντολών του Ευαγγελίου. Αμαρτίες, κυρίως, είναι οι πνευματικές αμαρτίες. Η απιστία. Η απόρριψη και περιφρόνηση του Θεού. Η βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Το ότι δεν εμπιστευόμαστε την ζωή μας στον Χριστό! Το ότι πολλοί άνθρωποι ζητούν την λύση των προβλημάτων τους, στους μάγους, στις χαρτορίχτρες, στα μέντιουμ και στους καφέδες. Άλλοι πάλι απιστούν στα θέματα της αθανασίας της ψυχής. Της μέλλουσας κρίσεως. Της μετά θάνατον αιώνιας ζωής. Στο ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία και θα αποδοθεί η δικαιοσύνη που λείπει από αυτήν την ζωή.

Άλλοι πάλι απιστούν σε αυτά που διδάσκει η Εκκλησία του Χριστού, σχετικά με τον Δημιουργό του σύμπαντος. Ενώ η Εκκλησία διδάσκει τον αληθινό Τριαδικό Θεό, πολλοί πιστεύουν, σε μια ανώτερη δύναμη. Υπάρχει και η μεγαλύτερη αμαρτία, που είναι το ότι τις λανθασμένες δοξασίες τους μερικοί προσπαθούν να τις περάσουν και σε άλλους και μάλιστα στα νέα παιδιά. Αυτά και τόσα άλλα, δεν είναι απλώς αμαρτίες αλλά και πνευματικά εγκλήματα.

Έρχεται όμως η ώρα, με το πέρασμα της ηλικίας και όσο ο άνθρωπος ακούει να κτυπάει η καμπάνα νεκρά, που συνέρχεται.   Αλλάζει γνώμη. Είναι η ώρα της μετάνοιας. Δεν είναι όμως αρκετή η μετάνοια. Χρειάζεται και η άφεση. Εάν μόνο ο άνθρωπος μεταμελείται, μοιάζει με τον Ιούδα. Πρέπει να πάρει και την άφεση- την συγχώρηση.

Αυτήν ακριβώς τη δυνατότητα έδωσε ο Χριστός στους Αποστόλους. «…ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς…». Αυτήν την εξουσία που πήραν οι Απόστολοι από τον Χριστό, την έδωσαν στους διαδόχους τους Επισκόπους και οι Επίσκοποι στους εντεταλμένους Ιερείς. Σε αυτούς καταφεύγουμε και εμείς, αγαπητοί αδελφοί, για να παίρνουμε την άφεση των αμαρτιών μας.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 2023 ΣΤΗ ΛΕΡΟ