ΚΥΡΗΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09/03/2025

                                                   

Κυριακή της Ορθοδοξίας        09/03/2025

Η σημερινή ημέρα ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Σαν σήμερα το 787μ.Χ. οι Άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, καταδίκασαν όλες τις κακοδοξίες, όλες τις αιρέσεις, που δίδασκαν λανθασμένες διδασκαλίες για το πρόσωπο του Χριστού και κυρίως για το ότι αληθινά έγινε άνθρωπος. Οι Άγιοι Πατέρες καθιέρωσαν τις ορθές διδασκαλίες για το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Τον Θεάνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό. Απεφάνθησαν ότι ο Ιησούς Χριστός μπορεί και πρέπει να εικονίζεται ως άνθρωπος, αφού πήρε από την Παναγία Παρθένο ολόκληρη την ανθρωπινή φύση. Δεν εικονίζεται ως Θεός, εικονίζεται ως άνθρωπος. Αυτό είναι μια τρανότατη ομολογία ότι ο Χριστός γενόμενος άνθρωπος, πήρε πάνω του όλους τους ανθρώπους για να τους σώσει. Αν απαγορεύεται να εικονίζεται ως άνθρωπος, τότε δεν πιστεύουμε στην ανθρωπότητά Του και επομένως δεν μπορούμε να ενωθούμε μαζί Του και άρα δεν θα σωθούμε. Μόνο η ένωση μας με το ανθρώπινο -αναστημένο- σώμα του Χριστού, εξασφαλίζει τη σωτηρία μας. Με την Ανάληψή Του μας ανεβάζει στους ουρανούς, μας καθιστά πολίτες της Βασιλείας Του. Μας θεώνει. Αυτός είναι ο απώτερος σκοπός της ενανθρωπήσεως του Χριστού. Εικονίζοντάς Τον λοιπόν ως άνθρωπο, και προσκυνώντας την εικόνα Του, ομολογούμε την πίστη μας σ’ Αυτόν ως Θεάνθρωπο. Όταν προσκυνούμε τις εικόνες, δεν προσκυνούμε το ξύλο και τα χρώματα. Η προσκύνησή μας ανάγεται στο εικονιζόμενο πρόσωπο, γράφει ο Μέγας Βασίλειος, και αυτό μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Μετά θα λατρεύουμε και θα προσκυνούμε τον Χριστό, πρόσωπο προς πρόσωπο. Όταν φιλάς τη φωτογραφία του παιδιού σου που λείπει, δεν φιλάς το χαρτί, φιλάς νοητά το παιδί σου. Απόδειξη, το ότι όταν έλθει το παιδί σου, φιλάς το παιδί σου και όχι τη φωτογραφία του.

Πολλοί χριστιανοί, εκείνη την εποχή, φοβούμενοι μην πέσουν στην ειδωλολατρία, καταπολέμησαν με πάθος αυτούς που προσκυνούσαν τις εικόνες. Τις πετούσαν στη θάλασσα. Χρειάστηκαν αγώνες 200 χρόνων για να επικρατήσει η ορθή διδασκαλία των Αγίων Πατέρων περί των εικόνων. Αυτοί που υπερασπιζόντουσαν την προσκύνηση των αγίων εικόνων, δεν υπερασπιζόντουσαν τα ξύλα και τα χρώματα, αλλά την δογματική διδασκαλία περί της ενανθρωπήσεως του Χριστού.

Σήμερα όμως δεν γιορτάζουμε μόνο την αναστήλωση των αγίων εικόνων, υπερασπιζόμαστε και όλα τα δόγματα, όλη τη διδασκαλία της Εκκλησίας, που κάθε φορά απαγγέλουμε με το σύμβολο της πίστεως μας, με το ΄΄Πιστεύω΄΄. Πάντοτε, όπως και σήμερα, ο διάβολος προσπαθεί να νοθεύσει την αληθινή διδασκαλία περί του Θεού, για να γκρεμίζει έτσι τις ψυχές των ανθρώπων στην απώλεια. Κατά καιρούς φύτρωναν οι διάφοροι Αιρετικοί, εγωιστές και πεισματάρηδες, οι οποίοι διέδιδαν δικές τους διδασκαλίες και παρέσυραν μαζί τους στην απώλεια, χιλιάδες χριστιανούς, που δεν ήταν καλά στηριγμένοι στην πίστη. Μαζεύονταν τότε οι Άγιοι Πατέρες, έκαναν τις Οικουμενικές Συνόδους και καθόριζαν επακριβώς την ορθή πίστη, την Ορθοδοξία. Και πάλι φύτρωνε κάποιος κακόδοξος αιρετικός και αναστάτωνε την Εκκλησία. Αυτό φαίνεται ότι θα γίνεται μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία όμως, έχει οριοθετήσει όλη της την διδασκαλία περί της ορθής πίστεως και δεν δικαιολογείται πλέον κανείς να παρασύρεται από τη μία ή την άλλη αίρεση. Για να μην παρασύρεται κανείς χρειάζονται τα εξής:

1^ον Να γνωρίζει καλά την διδασκαλία της Εκκλησίας στα βασικά της σημεία. Για την Αγία Τριάδα. Για τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Για την Παναγία. Για τη Θεία Κοινωνία. Για τους Αγίους. Για την ψυχή και την αθανασία της. Για τη Δευτέρα Παρουσία. Για την αιώνια βασιλεία του Θεού. Και γενικά, όλες τις αλήθειες που βρίσκονται στην Αγία Γραφή και στην Ιερά παράδοση για τον Δημιουργό, τα δημιουργήματα και το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Και 2^ον  Όχι μόνο να γνωρίζει, αλλά και να ζει σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Οδηγός στη ζωή του να είναι το Ευαγγέλιο και οι βίοι των αγίων που εφήρμοσαν το Ευαγγέλιο στη ζωή τους.

Το κυριότερο απ’ όλα είναι να έχει συνεχή επικοινωνία με τον Χριστό δια της προσευχής. Ο χριστιανός αναφέρεται συνεχώς στον Χριστό και για τα ευχάριστα γεγονότα της ζωής του και για τα δυσάρεστα. Και για τα εύκολα και για τα δύσκολα. Για τα μικρά αλλά και για τα μεγάλα. Στο κέντρο της ζωής του χριστιανού είναι ο Χριστός. Είναι όπως λέμε «Χριστοκεντρικός». Η χριστιανική ζωή δεν διδάσκεται τόσο, όσο βιώνεται. Ο χριστιανός αποκτάει εμπειρία στη σχέση του με τον Χριστό. Όπως ο Απόστολος Παύλος, φτάνει στο σημείο να λέει ότι ο Χριστός ζει μέσα μου και εγώ μέσα στο Χριστό. «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός.» Ο καθένας ζει και βιώνει την προσωπική του σχέση με τον Χριστό, με έναν τρόπο που είναι αποκλειστικά δικός του! Όπως μας περιγράφει σήμερα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο Απόστολος Ανδρέας βρήκε τον Χριστό με το δικό του τον τρόπο και ο φίλος του ο Φίλιππος πάλι, εντελώς με τον δικό του τρόπο. Στον ένα έκανε θαύμα ο Χριστός για να γνωριστούνε, στον άλλον δεν χρειάστηκε θαύμα. Μόνο που Τον είδε και Τον άκουσε, πίστεψε πως ήταν ο Μεσσίας που περίμενε, ο Σωτήρας του κόσμου. Όσοι είναι οι χριστιανοί, τόσοι είναι και οι τρόποι συνάντησης με το Χριστό!

Όλη αυτή η διαδικασία της συνάντησης με τον Χριστό και της βιωματικής σχέσης του πιστού με τον Χριστό, πρέπει να γίνεται μέσα στα μυστήρια και τη ζωή της Εκκλησίας, γιατί αλλιώς καραδοκεί ο διάβολος και πολύ γρήγορα μπορεί να μας ρίξει στην αγκαλιά κάποιας αίρεσης. Οι Πατέρες της Εκκλησίας με τη ζωή τους και τη διδασκαλία τους, μας προφυλάσσουν να μη βρεθούμε έξω από τη μάντρα και μας κατασπαράξει κάποιος λύκος.

Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και σήμερα πάμπολλες αιρέσεις προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την αληθινή πίστη και να αποπροσανατολίσουν τους χριστιανούς. Οι Ιεχωβάδες, οι Πεντηκοστιανοί, οι Παπικοί και πολλές άλλες αιρέσεις ζουν και βασιλεύουν στην Ορθόδοξη πατρίδα μας. Εκμεταλλεύονται το ότι οι ορθόδοξοι δεν ενδιαφέρονται πολύ για την ορθή πίστη τους και διεισδύουν στο ορθόδοξο ποίμνιο, αρπάζοντας όποιον βρουν χλιαρό και αδιάφορο. Και είναι πολύ σοβαρό αυτό το ατόπημα. Το να είσαι αμαρτωλός, κλέφτης, φονιάς, πόρνος ανήθικος, υπάρχει ελπίδα να μετανοήσεις και να σωθείς. Εάν πέσεις όμως στα δίχτυα κάποιας αιρέσεως, δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας. Βγαίνεις έξω από το κοπάδι, το ποίμνιο της Εκκλησίας και σε κατασπαράζει ο λύκος, ο διάβολος.

Η σημερινή ημέρας της Ορθοδοξίας λοιπόν, μας τονίζει ότι πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα στην πίστη μας. Προσηλωμένοι αδιάλειπτα στο Χριστό. Με τη θερμή προσευχή. Με τον τακτικό εκκλησιασμό μας. Με τη συνεχή Θεία Κοινωνία. Όχι μόνο να γνωρίζουμε αλλά και να βιώνουμε την Ορθοδοξία μας!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09/03/2025 Α' ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Α´ 44 - 52

44 Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. 45 ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. 46 εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 47 καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· Ἔρχου καὶ ἴδε. 48 εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· Πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 ἀπεκρίθη Ναθαναήλ καὶ λέγει αὐτῷ· Ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 51 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψῃ. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ Α´ 44 - 52

                             ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ                                  

44 Τὴν ἄλλην ἡμέραν ἀπεφάσισεν ὁ Ἰησοῦς νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει τὸν Φίλιππον καὶ τοῦ λέγει· Ἀκολούθησέ με εἰς τὸ ταξίδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κάμω. 45 Ἦτο δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ τὴν Βησθαϊδά, ἀπὸ τὴν πατρίδα τοῦ Ἀνδρέου καὶ τοῦ Πέτρου. 46 Εὑρίσκει ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἐκεῖνον, διὰ τὸν ὁποῖον ἔγραψεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν νόμον καὶ τὸν ὁποῖον προανήγγειλαν οἱ προφῆται, τὸν εὑρήκαμεν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσήφ, καὶ κατάγεται ἀπὸ τὴν Ναζαρέτ. 47 Ἀλλ’ ὁ Ναθαναὴλ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἀπὸ τὴν Ναζαρέτ, τὸ κακὸ καὶ ἄσημον αὐτὸ χωριό, μπορεῖ νὰ βγῇ τίποτε καλόν; Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Φίλιππος· Ἔλα καὶ ὅταν τὸν ἴδῃς μὲ τὰ μάτια σου, θὰ πεισθῇς. 48 Εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ νὰ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει δι’ αὐτόν· Νὰ ἕνας γνήσιος καὶ πραγματικὸς Ἰσραηλίτης, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχει πονηρία καὶ ἀνειλικρίνεια, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος μὲ εὐθύτητα ποθεῖ νὰ ἀνεύρῃ τὴν ἀλήθειαν. 49 Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Ναθαναήλ· Ἀπὸ ποὺ μὲ γνωρίζεις; Καὶ πῶς εἶσαι πληροφορημένος περὶ τῆς εἰλικρινείας τῶν ἀποκρύφων σκέψεων καὶ ἐλατηρίων μου; Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ εἶπε· Προτοῦ νὰ σὲ φωνάξῃ ὁ Φίλιππος, ὅταν μακρὰν ἀπὸ κάθε μάτι ἀνθρώπου ἦσο κάτω ἀπὸ τὴν συκῆν καὶ προσηύχεσο, ἐγὼ μὲ τὸ ὑπερφυσικὸν καὶ θεῖον μάτι μου σὲ εἶδα. 50 Ἀπεκρίθη τότε ὁ Ναθαναὴλ καὶ τοῦ εἶπε· Διδάσκαλε, πράγματι σὺ εἶσαι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶσαι ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἐπεριμέναμε σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας. 51 Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ εἶπεν· Ἐπειδὴ σοῦ εἶπα, ὅτι σὲ εἶδα κάτω ἀπὸ τὴν συκῆν, πιστεύεις; Θὰ ἴδῃς μεγαλύτερα καὶ θαυμαστότερα ἀπὸ αὐτά. 52 Καὶ λέγει εἰς αὐτόν· Ἐν πάσῃ ἀληθείᾳ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἀπὸ τώρα, ποὺ ἤνοιξε κατὰ τὴν βάπτισίν μου ὁ οὐρανός, θὰ τὸν ἴδετε καὶ σεῖς ἀνοιγμένον καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ να ἀνεβαίνουν καὶ νὰ κατεβαίνουν ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔγινε καὶ τέλειος ἄνθρωπος καὶ ὡς υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι μοναδικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καὶ πρόκειται νὰ ἔλθῃ πάλιν κριτὴς ἔνδοξος καθήμενος ἐπὶ τῶν νεφελῶν. Θὰ ἀνεβαίνουν δὲ καὶ θὰ κατεβαίνουν οἱ ἄγγελοι διὰ νὰ ὑπηρετοῦν αὐτὸν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν του

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/03/2025

                                             

   

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ (ΜΑΤΘ. ΣΤ΄14-21)     02-03-2025

 

Από αύριο αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή αγαπητοί αδελφοί. Η Εκκλησία μας, με το Ευαγγέλιο που όρισε να διαβάζεται σήμερα, μας υποδεικνύει να προσέξουμε τρία πράγματα, για να βιώσουμε σωστά την περίοδο που αρχίζει από αύριο.

Τα τρία αυτά σημεία είναι τα εξής:

Πρώτον να έχουμε καθαρή καρδιά. Να μην κρατάμε κακία σε κανέναν. Να συγχωρούμε πρόθυμα τα λάθη που κάνουν σε μας οι συνάνθρωποί μας, για να συγχωρήσει και ο Θεός τα δικά μας αμαρτήματα.

Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεται να προσέξουμε είναι η νηστεία. Μέσα στο μυαλό των πολλών ανθρώπων, έχει μπει η ιδέα ότι είναι δύσκολο-ακατόρθωτο πράγμα η νηστεία. Και όμως είναι πράγμα εύκολο. Οι γιατροί πολλές φορές μας ζητάνε να κάνουμε πιο μεγάλη και πιο δύσκολη νηστεία και την κάνουμε. Όλα βρίσκονται στο μυαλό του ανθρώπου. Όταν συμφωνήσει το μυαλό μας, είναι πολύ εύκολο να μη φάμε κρέας, γάλα, αυγά, ψάρια, επί σαράντα ημέρες! Ορισμένοι άνθρωποι δεν τρώνε κρέας σε όλη τους τη ζωή, και δεν παθαίνουν τίποτα. Έχουν συμφωνήσει με το μυαλό τους, ότι δεν τρώνε κρέας και αυτό είναι όλο. Σκοπός είναι να αποδεσμευθεί το μυαλό από τις τροφές, για να δοθεί στην προσευχή. Στην καρδιακή προσευχή! Η γαστριμαργία απορροφά κυριολεκτικά τη φροντίδα όλη,  του μυαλού και της καρδιάς.

Το τρίτο πράγμα που πρέπει να προσέξουμε αυτές τις μέρες, είναι να μην περάσει από το μυαλό μας, ότι η ευτυχία και η ευδαιμονία του ανθρώπου, ευρίσκεται στα πολλά αγαθά υλικά αγαθά! Να αποφύγουμε δηλαδή την φιλαργυρία. Η αληθινή ευτυχία του ανθρώπου ευρίσκεται στο να εμπιστεύεται όλη του τη ζωή στην προστασία και τη βοήθεια του Θεού. Είναι σε όλους γνωστό, ότι τα υλικά αγαθά δεν εγγυούνται την ευτυχία. Πόσοι και πόσοι πλούσιοι πεθαίνουν στη ψάθα! Όταν έναν άνθρωπο τον χτυπήσει η αρρώστια, όσα χρήματα και να έχει, του είναι άχρηστα. Ο πιο πλούσιος άνθρωπος και αν είσαι, δεν μπορείς να φέρεις πίσω το παιδί σου που χάθηκε. Τα πολλά αγαθά, όσα πολλά κι αν έχεις, κάποια στιγμή διαπιστώνεις, ότι δεν μπορούν να σε βοηθήσουν. Τις πιο πολλές φορές φεύγουν από σένα και πηγαίνουν για να κάνουν δυστυχισμένο κάποιον άλλον. Εκείνο που μένει μόνιμα σε σένα, είναι η παρηγοριά, η συντροφιά και η σιγουριά που χαρίζει, η γνωριμία σου με τον Χριστό. Και τίποτα να μην έχεις, αν έχεις την συντροφιά του Χριστού, δεν θα θέλεις τίποτε άλλο.

Αυτά τα τρία πράγματα να επιδιώξουμε να επιτύχουμε αυτή τη Μεγάλη Σαρακοστή αδελφοί. Ας αφιερώσουμε όμως λίγο χρόνο στο πρώτο. Τις μέρες της Σαρακοστής, ο Ιερέας θα μας καλέσει από την Ωραία Πύλη, περισσότερες φορές να κοινωνήσουμε. Σάββατο-Κυριακή-Τετάρτη-Παρασκευή. Όμως για να βάλουμε τον Χριστό μέσα μας, θα πρέπει η καρδιά μας να είναι καθαρή, όπως μας συμβουλεύουν οι Άγιοι μας. Πολλοί  χριστιανοί λανθασμένα πιστεύουν πως η προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία, περιορίζεται στη νηστεία-στην αποχή από ορισμένα φαγητά. Δεν είναι όμως έτσι. Η αληθινή προετοιμασία για την Θεία Κοινωνία ευρίσκεται στο να καθαρίσουμε την καρδιά μας από την κακία, την εκδίκηση, τον φθόνο, την ζήλια. Προετοιμάζεσαι σωστά για να κοινωνήσεις, όταν με αγάπη μιλάς με όλους τους ανθρώπους. Όταν καταφέρνεις τον εαυτό σου να συγχωρεί όλους εκείνους που τυχόν σε έβλαψαν. Προετοιμάζεσαι σωστά για τη Θεία Κοινωνία, όταν με ειλικρίνεια και με αποφασιστικότητα καταλήγεις στο επιτραχήλι του πνευματικού και πετάς μακριά, όποιο σκουπιδάκι, μικρό ή μεγάλο, βρίσκεις μέσα στην καρδιά σου.

Η ένωσή μας με τον Χριστό δια της Θείας Κοινωνίας, ας είναι ο πρωταρχικός στόχος μας, αυτή τη Σαρακοστή. Για να κοινωνούμε σωστά, ας προσέχουμε αυτά τα τρία πράγματα που μας είπε σήμερα το Ευαγγέλιο.

Να συγχωρούμε και να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας.

Να τηρούμε τις νηστείες που ορίζει η Εκκλησία μας και,

Να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας στον Θεό και όχι στα υλικά αγαθά.  Αμήν!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/03/2025

                                          

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Ματθ. στ΄ 14-21)

Εἶπεν ὁ Κύριος· Ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος· ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν. Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν. Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ. Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσιν καὶ κλέπτουσι· θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.

Μετάφραση

Εἶπε ὁ Κύριος: «Ἂν συγχωρήσετε τούς ἀνθρώπους γιά τά παραπτώματά τους, θά σᾶς συγχωρήσει κι ἐσᾶς ὁ οὐράνιος Πατέρας σας. Ἄν ὅμως δέν συγχωρήσετε στούς ἀνθρώπους τά παραπτώματά τους, οὔτε κι ὁ Πατέρας σας θά συγχωρήσει τά δικά σας παραπτώματα». «Ὅταν νη-στεύετε, νά μή γίνεστε σκυθρωποί, ὅπως οἱ ὑποκριτές, πού παραμορφώνουν τήν ὄψη τους γιά νά δείξουν στούς ἀνθρώπους πώς νηστεύουν. Σᾶς βεβαιώνω πώς ἔτσι ἔχουν κιόλας λάβει τήν ἀνταμοιβή τους. Ἐσύ, ἀντίθετα, ὅταν νηστεύεις, περιποιήσου τά μαλλιά σου καί νίψε τό πρόσωπό σου, γιά νά μή φανεῖ στούς ἀνθρώπους ἡ νηστεία σου, ἀλλά στόν Πατέρα σου, πού βλέπει τίς κρυφές πράξεις· καί ὁ Πατέρας σου, πού βλέπει τίς κρυφές πράξεις, θά σοῦ τό ἀνταποδώσει φανερά». «Μή μαζεύετε θησαυρούς πάνω στή γῆ, ὅπου τούς ἀφανίζει ὁ σκόρος καί ἡ σκουριά, κι ὅπου οἱ κλέφτες κάνουν διαρρήξεις καί τούς κλέβουν. Ἀντίθετα, νά μαζεύετε θησαυρούς στόν οὐρανό, ὅπου δέν τούς ἀφανίζουν οὔτε ὁ σκόρος οὔτε ἡ σκουριά, κι ὅπου οἱ κλέφτες δέν κάνουν διαρρήξεις καί δέν τούς κλέβουν. Γιατί ὅπου εἶναι ὁ θησαυρός σας ἐκεῖ θά εἶναι καί ἡ καρδιά σας».

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23/02/2025 -ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Ματθ. κε΄ 31-46)

Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ' αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ· καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ' ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Ἐπείνασα γὰρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθετε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ' ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· Πορεύεσθε ἀπ' ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ· Ἐπείνασα γὰρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνὸς, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ' ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Μετάφραση

Εἶπε ὁ Κύριος: «Ὅταν θά ἔρθει ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου μέ ὅλη του τή μεγαλοπρέπεια καί θά τόν συνοδεύουν ὅλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι, θά καθίσει στόν βασιλικό θρόνο του. Τότε θά συναχθοῦν μπροστά του ὅλα τά ἔθνη, καί θά τούς ξεχωρίσει ὅπως ξεχωρίζει ὁ βοσκός τά πρόβατα ἀπό τά κατσίκια. Τά πρόβατα θά τά τοποθετήσει στά δεξιά του καί τά κατσίκια στ΄ ἀριστερά του. Θά πεῖ τότε ὁ βασιλιάς σ΄ αὐτούς πού βρίσκονται δεξιά του: «ἐλάτε, οἱ εὐλογημένοι ἀπ΄ τόν Πατέρα μου, κληρονομῆστε τή βασιλεία πού σᾶς ἔχει ἑτοιμαστεῖ ἀπ΄ τήν ἀρχή τοῦ κόσμου. Γιατί, πείνασα καί μοῦ δώσατε νά φάω, δίψασα καί μοῦ δώσατε νά πιῶ, ἤμουν ξένος καί μέ περιμαζέψατε, γυμνός καί μέ ντύσατε, ἄρρωστος καί μ΄ ἐπισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ἤρθατε νά μέ δεῖτε». Τότε θά τοῦ ἀπαντήσουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ: «Κύριε, πότε σέ εἴδαμε νά πεινᾶς καί σέ θρέψαμε ἤ νά διψᾶς καί σοῦ δώσαμε νά πιεῖς; Πότε σέ εἴδαμε ξένον καί σέ περιμαζέψαμε ἤ γυμνόν καί σέ ντύσαμε; Πότε σέ εἴδαμε ἄρρωστον ἤ φυλακισμένον κι ἤλθαμε νά σέ ἐπισκεφθοῦμε;» Τότε θά τούς ἀπαντήσει ὁ βασιλιάς: «σᾶς βεβαιώνω πώς ἀφοῦ τά κάνατε αὐτά γιά ἕναν ἀπό τούς ἄσημους ἀδερφούς μου, τά κάνατε γιά μένα». Ὕστερα θά πεῖ καί σ΄ αὐτούς πού βρίσκονται ἀριστερά του: «φύγετε ἀπό μπροστά μου, καταραμένοι· πηγαίνετε στήν αἰώνια φωτιά, πού ἔχει ἑτοιμαστεῖ γιά τόν διάβολο καί τούς δικούς του. Γιατί, πείνασα καί δέν μοῦ δώσατε νά φάω, δίψασα καί δέν μοῦ δώσατε νά πιῶ, ἤμουν ξένος καί δέν μέ περιμαζέψατε, γυμνός καί δέν μέ ντύσατε, ἄρρωστος καί φυλακισμένος καί δέν ἤρθατε νά μέ δεῖτε». Τότε θά τοῦ ἀπαντήσουν κι αὐτοί: «Κύριε, πότε σέ εἴδαμε πεινασμένον ἤ διψασμένον ἤ ξένον ἤ γυμνόν ἤ ἄρρωστον ἤ φυλακισμένον καί δέν σέ ὑπηρετήσαμε;» Καί θά τούς ἀπαντήσει: «σᾶς βεβαιώνω πώς ἀφοῦ δέν τά κάνατε αὐτά γιά ἕναν ἀπό αὐτούς τούς ἄσημους ἀδερφούς μου, δέν τά κάνατε οὔτε γιά μένα». Αὐτοί λοιπόν θά πᾶνε στήν αἰώνια τιμωρία, ἐνῶ οἱ δίκαιοι στήν αἰώνια ζωή».

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23/02/2025

                                       

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ                                  23/02/2025 

«Όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού…» (Ματθ. ΚΕ’ 31-46)     

          Τη Δευτέρα παρουσία μας υπενθυμίζει το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί. Ένα γεγονός το οποίο σε άλλους δημιουργεί αισθήματα προσμονής και σε άλλους προκαλεί φόβο. Πολλοί δεν θέλουν να το σκέπτονται καθόλου. Άλλοι πάλι αδυνατούν να το προσεγγίσουν με τη λογική τους και γι’ αυτό δεν πιστεύουν στο ότι ο Χριστός θα έλθει για δεύτερη φορά.    

          Είναι αλήθεια ότι κανείς άνθρωπος από όσους έχουν ζήσει επί γης, ούτε απ’ αυτούς που θα ζήσουν μέχρι τότε, μπορούν να δώσουν πληροφορίες για το γεγονός αυτό. Όλα τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν επί της γης αν τους ρωτήσεις σχετικά με το τι θα γίνει μετά το θάνατό τους, ή πότε θα γίνει η Δευτέρα παρουσία και το τί θα γίνει μετά το τέλος του κόσμου, δεν μπορούν να σου δώσουν μια πειστική απάντηση.

          Μόνο Εκείνος που υπήρχε πριν τη δημιουργία. Αυτός που είναι ο «δι ου τα πάντα εγένετο». Αυτός που «της Βασιλείας Του ουκ έσται τέλος», μόνον Αυτός μπορεί να απαντήσει στα ερωτήματα: Τί γίνεται ο άνθρωπος μετά τον θάνατο του; Τί θα γίνει κατά τη Δευτέρα παρουσία και μετά από αυτήν;

Αυτός, είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

          Την πρώτη φορά αγαπητοί αδελφοί ο Χριστός ήλθε ταπεινώνοντας τον εαυτό Του σε βαθμό που δεν μπορούσαν ούτε οι Άγγελοι να το φανταστούν. Γεννήθηκε σε ένα ευτελές σπήλαιο. Μεγάλωσε σαν άνθρωπος, σε μια κακοφημισμένη πόλη, τη Ναζαρέτ. Έζησε όλες τις ταπεινώσεις από τους συμπατριώτες Του. Τον περιφρόνησαν, Τον λύπησαν, Τον καταδίκασαν, Τον θανάτωσαν επί του Σταυρού. Όλα αυτά τα υπέφερε θεληματικά, γιατί έτσι έπρεπε να γίνουν. Αυτό ήταν το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου. Την πρώτη φορά ήλθε για να σώσει τον άνθρωπο. Την δεύτερη φορά θα έλθει για να κρίνει τον άνθρωπο. Την πρώτη φορά ήλθε για να δώσει τον νόμο Του, το Ευαγγέλιό Του. Τη δεύτερη φορά θα έλθει για να επιβραβεύσει εκείνους που θα ζήσουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιό Του και θα αφήσει να τραβήξουν το δρόμο τους οι άπιστοι και οι αμετανόητοι. Ο καθένας θα ακολουθήσει το δρόμο που μόνος του διάλεξε. Η επιλογή είναι αποκλειστικά υπόθεση του καθενός ξεχωριστά. Όσοι θέλουν σ’ αυτή τη ζωή ακολουθούν το δρόμο του Χριστού. Όσοι πάλι θέλουν ακολουθούν το δρόμο του διαβόλου. Από θεϊκή αγάπη κινούμενος ο Χριστός ήλθε την πρώτη φορά για να δείξει σε όλους μας το δρόμο της σωτηρίας. Κανέναν δεν υποχρεώνει να τον ακολουθήσει. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν…» είπε. Σαν Θεός, γνωρίζει καλά που οδηγεί ο δρόμος που δεν είναι δικός Του. Γι’ αυτό αγαπάει πιο δυνατά αυτούς που δεν Τον ακολουθούν. Όπως ο γονιός αγαπάει περισσότερο το άρρωστο και το ξενιτεμένο παιδί Του, έτσι και ο Πανάγαθος Πατέρας μας, αγαπάει περισσότερο αυτούς που ακολουθούν τον δρόμο της απώλειας. Γι’ αυτά τα παραστρατημένα παιδιά ήλθε. «Ήλθε αμαρτωλούς σώσαι». Όπως ο καλός τσοπάνος αγωνίζεται και ματώνεται μέσα στα κατσάβραχα και τα αγκάθια προκειμένου να σώσει το πλανεμένο πρόβατό του, έτσι κι ο Χριστός υπέφερε τα πάνδεινα, για να σώσει τους αμαρτωλούς, γιατί δεν θέλει εκείνην την φοβερή ημέρα της δευτέρας Του παρουσίας, να δει τα αγαπημένα Του παιδιά, να ακολουθούν τον διάβολο στον «Τόπο της βασάνου». Μόνο γι’ αυτόν, τον διάβολο, είναι ετοιμασμένος ο τόπος της τιμωρίας, όχι για τους ανθρώπους. Η κόλαση περιμένει τον διάβολο και όσους αγγέλους τον ακολούθησαν στην πτώση του. «Εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού»

          Αφού λοιπόν το αλάνθαστο θεϊκό στόμα του Χριστού είπε ότι θα ξαναέλθει για δεύτερη φορά, έτσι θα γίνει. Αυτή τη φορά όμως θα έλθει με όλη τη δόξα Του, τη θεϊκή συνοδεία όλων των Αγγέλων. Θα «έλθη εν τη δόξη αυτού και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ’ αυτού». Θα παρουσιαστούν μπροστά Του όλοι οι άνθρωποι που θα έχουν ζήσει από τον Αδάμ μέχρις εκείνη την στιγμή. Θα κριθούν με γνώμονα την βασική αρετή του Ευαγγελίου, την αγάπη.

Όσοι είχαν στη ζωή τους την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα, θα καταταγούν στα δεξιά Του, για να απολαμβάνουν τις ευλογίες της Βασιλείας του Θεού αιωνίως. Αυτούς τους ονομάζει ο Χριστός δίκαιους. Όσοι στην επί γης ζωή τους, περιφρόνησαν τις εντολές του Χριστού, καταπάτησαν το Ευαγγέλιο και παρέμειναν μέχρι το τέλος τους αμετανόητοι, αυτοί θα καταταγούν στα αριστερά του Χριστού και θα ακολουθήσουν τον δρόμο που οδηγεί στον τόπο όπου έχει ετοιμαστεί σαν τιμωρία για τον διάβολο. Αυτοί θα ονομασθούν από τον Χριστό «Κατηραμένοι», καταραμένος είναι αυτός που τον κακολογούν και τον κακοχαρακτηρίζουν. Το εντελώς αντίθετο από το ευλογημένος. Ο Ιερός Χρυσόστομος σημειώνει ότι οι αμαρτωλοί είναι καταραμένοι όχι από τον Θεό, αλλά από τα έργα τους. Ο Θεός ποτέ και κανέναν δεν καταράται. Μόνον ευλογεί. Γι’ αυτό θα πει στους δίκαιους «Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν Βασιλείαν» (ΚΕ’ 34)

Στην κόλαση θα πάνε οι άνθρωποι που πιστεύουν στο διάβολο και όχι στο Χριστό. Όσοι δεν πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι Θεός. Εκείνοι που δεν πιστεύουν σ’ αυτά που διδάσκει η Εκκλησία του Χριστού. Στην Παναγία. Στους Αγίους. Στις ιερές εικόνες. Δηλαδή οι Ιεχωβάδες και όλοι οι άλλοι αιρετικοί. Κανείς δεν μας πιέζει να γίνουμε αιρετικοί, άπιστοι και βλάσφημοι. Μόνος του ο άνθρωπος ακολουθεί το δρόμο του διαβόλου. Μόνος του επομένως επιλέγει ή τον Παράδεισο ή την Κόλαση. Εάν επιμένει στο να αθετεί την διδασκαλία του Χριστού, μόνος του δεν θέλει να είναι και να λέγεται Χριστιανός. Μόνος του επιμένει να μην εκκλησιάζεται, να μην κοινωνάει, να μην προσεύχεται. Ο Χριστός, δεν χάνει τίποτα από την θεότητά Του, εάν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν. Όπως ο ήλιος δεν χάνει τη λαμπρότητά του, εάν ορισμένοι άνθρωποι κρύβονται στα σπίτια τους με κλειστά τα παράθυρα για να μην μπαίνουν οι ζωογόνες ακτίνες του. Όλα αυτά θα τα δούμε και θα τα καταλάβουμε τότε, αλλά τότε θα είναι αργά!

          Οι άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι όπως οι δίκαιοι θα ζουν κοντά στο Χριστό αιώνια ευτυχισμένοι, έτσι και οι άδικοι θα στερούνται αιώνια τη χαρά της Βασιλείας του Θεού, παρέα με τον διάβολο στον οποίο είχαν υποταγεί θεληματικά σε όλη τη ζωή τους. Όλους μας, μας προβληματίζει αυτό το αιωνίως αγαπητοί αδελφοί.  Γι’ αυτό, ας παρακαλέσουμε το Χριστό μας, να μας φωτίσει, όσο είμαστε σ’ αυτή τη ζωή, να επιλέξουμε να ακολουθούμε πιστά και με πολλή αγάπη Εκείνον για να είμαστε μαζί Του αιωνίως. 

 

          Ένα παιδί που μπήκε στο πανεπιστήμιο επισκέφτηκε το γέροντά του και του ανέφερε τις επιτυχίες του και τα σχέδιά του:

- Πέρασα στο πανεπιστήμιο πάτερ, όταν θα τελειώσω θα πάρω το πτυχίο μου…
-Και μετά τι θα κάνεις παιδί μου;
- Θα τελειώσω και το στρατιωτικό μου...
- Και μετά;  Ξαναρωτάει με αγάπη ο γέροντας.
- Θα διορισθώ και θα είμαι ένας επιτυχημένος γιατρός. Και μετά θα αποκτήσω πολλά χρήματα και θα κάνω μεγάλη περιουσία.
- Και μετά παιδί μου;
- Θα συνεχίσω τις έρευνες μου και θα γίνω ένας μεγαλογιατρός.
- Και μετά; ξαναρωτάει ο ιερέας.
- Ααα! Θα έχω μεγαλώσει και όλοι θα μιλάνε για τις επιτυχίες μου.
- Και μετά;

Το παλληκάρι σταμάτησε να απαντάει. Κατάλαβε πως ο γέροντας ήθελε να τον διδάξει ότι τα καλά και τα κακά αυτής της ζωής, κάποτε θα τελειώσουν. Είναι φρόνιμο να σκεπτόμαστε το τί θα γίνουμε μετά από το τέλος αυτής της ζωής. Όσα και να επιτύχεις σ’ αυτή τη ζωή, όσο ψηλά κι αν φθάσεις, πάντα θα σε ακολουθεί το ερώτημα:

  - Και μετά;     

 

Αμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 16/02/2025

 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Λουκ. ιε΄ 11-32)

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολὴν ταύτην· Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς. Καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· Πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. Καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. Καὶ μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρός κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. Καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους. Καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι! Ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου· οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. Καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. Ἒτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱὸς· Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. Εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησεν, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. Καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει, καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν.  Ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. Ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρὶ· Ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τέκνον, σὺ πάντοτε μετ' ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.

Μετάφραση

Εἶπεν ὁ Κύριος αὐτή τήν παραβολή: «Κάποιος ἄνθρωπος εἶχε δύο γιούς. Ὁ μικρότερος ἀπ΄ αὐτούς εἶπε στόν πατέρα του: «πατέρα, δῶσε μου τό μερίδιο τῆς περιουσίας πού μοῦ ἀναλογεῖ»· κι ἐκεῖνος τούς μοίρασε τήν περιουσία. Ὕστερα ἀπό λίγες μέρες ὁ μικρότερος γιός τά μάζεψε ὅλα καί ἔφυγε σέ χώρα μακρινή. Ἐκεῖ σκόρπισε τήν περιουσία του κάνοντας ἄσωτη ζωή. Ὅταν τά ξόδεψε ὅλα, ἔτυχε νά πέσει μεγάλη πείνα στή χώρα ἐκείνη, καί ἄρχισε κι αὐτός νά στερεῖται. Πῆγε λοιπόν κι ἔγινε ἐργάτης σέ ἕναν ἀπό τούς πολίτες ἐκείνης τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος τόν ἔστειλε στά χωράφια του νά βόσκει χοίρους. Ἔφτασε στό σημεῖο νά θέλει νά χορτάσει μέ τά ξυλοκέρατα πού ἔτρωγαν οἱ χοῖροι, ἀλλά κανένας δέν τοῦ ἔδινε. Τελικά συνῆλθε καί εἶπε: «πόσοι ἐργάτες τοῦ πατέρα μου ἔχουν περίσσιο ψωμί, κι ἐγώ ἐδῶ πεθαίνω τῆς πείνας! Θά σηκωθῶ καί θά πάω στόν πατέρα μου καί θά τοῦ πῶ: πατέρα, ἁμάρτησα στό Θεό καί σ΄ ἐσένα· δέν εἶμαι ἄξιος πιά νά λέγομαι γιός σου· κάνε με σάν ἕναν ἀπό τούς ἐργάτες σου.» Σηκώθηκε, λοιπόν, καί ξεκίνησε νά πάει στόν πατέρα του. Ἐνῶ ἦταν ἀκόμη μακριά, τόν εἶδε ὁ πατέρας του, τόν σπλαχνίστηκε, ἔτρεξε, τόν ἀγκάλιασε σφιχτά καί τόν καταφιλοῦσε. Τότε ὁ γιός του, τοῦ εἶπε: «πατέρα, ἁμάρτησα στό Θεό καί σ΄ ἐσένα καί δέν ἀξίζω νά λέγομαι παιδί σου». Ὁ πατέρας ὅμως γύρισε στούς δούλους του καί τούς διέταξε: «βγάλτε γρήγορα τήν καλύτερη στολή καί ντύστε τον· φορέστε του δαχτυλίδι στό χέρι καί δῶστε του ὑποδήματα. Φέρτε τό σιτευτό μοσχάρι καί σφάξτε το νά φᾶμε καί νά εὐφρανθοῦμε, γιατί αὐτός ὁ γιός μου ἦταν νεκρός καί ἀναστήθηκε, ἦταν χαμένος καί βρέθηκε». Ἔτσι ἄρχισαν νά εὐφραίνονται. Ὁ μεγαλύτερος γιός του βρισκόταν στό χωράφι· καί καθώς ἐρχόταν καί πλησίαζε στό σπίτι, ἄκουσε μουσικές καί χορούς. Φώναξε, λοιπόν, ἕναν ἀπό τούς ὑπηρέτες καί ρώτησε νά μάθει τί συμβαίνει. Ἐκεῖνος τοῦ εἶπε: «γύρισε ὁ ἀδελφός σου, κι ὁ πατέρας σου ἔσφαξε τό σιτευτό μοσχάρι, γιατί τοῦ ἦρθε πίσω γερός». Αὐτός τότε θύμωσε καί δέν ἤθελε νά μπεῖ μέσα. Ὁ πατέρας του βγῆκε καί τόν παρακαλοῦσε, ἐκεῖνος ὅμως τοῦ ἀποκρίθηκε: «ἐγώ τόσα χρόνια σοῦ δουλεύω, καί ποτέ δέν παράκουσα καμιά ἐντολή σου· κι ὅμως σ΄ ἐμένα δέν ἔδωσες ποτέ ἕνα κατσίκι γιά νά εὐφρανθῶ μέ τούς φίλους μου. Ὅταν ὅμως ἦρθε αὐτός ὁ γιός σου, πού κατασπατάλησε τήν περιουσία σου μέ πόρνες, ἔσφαξες γιά χάρη του τό σιτευτό μοσχάρι». Κι ὁ πατέρας του, τοῦ ἀπάντησε: «παιδί μου, ἐσύ εἶσαι πάντοτε μαζί μου κι ὅ,τι εἶναι δικό μου εἶναι καί δικό σου. Ἔπρεπε ὅμως νά εὐφρανθοῦμε καί νά χαροῦμε, γιατί ὁ ἀδελφός σου αὐτός ἦταν νεκρός καί ἀναστήθηκε, ἦταν χαμένος καί βρέθηκε».

---

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 16/02/2025

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΣΩΤΟΥ (ΛΟΥΚΑ ΙΕ’ 11-31)      16-02-2025

        Ακούγοντας κανείς την παραβολή του ασώτου αγαπητοί αδελφοί, το μυαλό του αμέσως πηγαίνει στο μικρότερο παιδί του πατέρα εκείνου, που αναγκάστηκε να χωρίσει στα δύο την περιουσία του και να δώσει στον απαιτητικό μικρό γιό του, το μερίδιο που του ανήκε. Παρακολουθούμε άλλοτε με συμπάθεια και άλλοτε με διάθεση κατάκρισης την πορεία του άσωτου αυτού παιδιού. Του παιδιού που όταν έφτασε στο πάτο του εξευτελισμού, αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο πατρικό του σπίτι, στον πατέρα του που ήταν βέβαιος ότι είχε τόση αγάπη που θα τον δεχόταν, έστω κι αν σκόρπισε άσωτα την περιουσία του. Ας αφήσουμε τον πεισματάρη και άσπλαχνο μεγάλο γιό που δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να χαρεί την επιστροφή του χαμένου αδελφού του, κι ας ασχοληθούμε με τον μεγαλόκαρδο πατέρα και με το παραστρατημένο παιδί που συνηθίσαμε να το ονομάζουμε άσωτο, λέξη που σημαίνει εκείνον που δεν μπορεί μόνος του να σωθεί.

        Ποια ήταν λοιπόν εκείνη η δύναμη που κρατούσε δεμένο το παιδί με τον πατέρα; Μπορεί να είχε παραστρατήσει. Μπορεί να είχε σκορπίσει όλα τα χρήματα που πήρε από τον πατέρα του. Μπορεί να κυλίστηκε και να βυθίστηκε στην αμαρτία μέχρι τον πάτο. Μπορεί να εξευτελίστηκε βόσκοντας χοίρους και τρώγοντας χαρούπια, όμως ποτέ δεν ξέχασε. Τί δεν ξέχασε; Την αγάπη του πατέρα του και πόσο ωραία περνούν όσοι βρίσκονται κοντά του. Όλο το παραστράτημά του βρισκόταν στο ότι βγήκε από τον εαυτό του. Όσο καιρό ασώτευε δεν βρισκόταν στα συγκαλά του. Πότε φούντωσε η επιθυμία του να γυρίσει στον πατέρα του; Σημειώνει η παραβολή: «ἐλθὼν εἰς ἑαυτὸν»· όταν ήλθε στα συγκαλά του. Όταν γύρισε μέσα στον εαυτό του.

        Αυτό το «ἐλθὼν εἰς ἑαυτὸν» έχει να πει πολλά σε μας αγαπητοί αδελφοί. Ο Θεός που είναι ο πατέρας της παραβολής, περιμένει από όλους μας να μετανοήσουμε και να γυρίσουμε κοντά του. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται να μπούμε κι εμείς μέσα στον εαυτό μας. Να κάνουμε την αυτοεξέτασή μας. Να ρίξουμε τον εγωισμό μας και να αναγνωρίσουμε και να ομολογήσουμε, ότι η ζωή μακριά από τον Θεό, μοιάζει με την ζωή του ασώτου όσο ήταν μακριά από τον πατέρα του. Η ζωή μακριά από το Θεό, είναι ένα μαρτύριο, άσχετα με το αν θέλουμε οι πολλοί να το ομολογήσουμε. Η ζωή της αμαρτίας, που μας κρατάει μακριά από την αγάπη του Θεού, είναι γεμάτη απογοητεύσεις και εξευτελισμούς. Όταν ζούμε μακριά από τον Θεό, καταπατάμε τις αξίες μας, βάζουμε τον εαυτό μας να ζήσει μια ζωή που δεν την εγκρίνουμε ούτε εμείς οι ίδιοι, αλλά το κάνουμε για να αρέσουμε στους ανθρώπους. Όποιος ζει για να αρέσει στους ανθρώπους και όχι στο Θεό, είναι βέβαιο ότι από τους ανθρώπους θα εισπράξει αργά ή γρήγορα την απογοήτευση, την απόρριψη και την περιφρόνηση.

        Αυτό τον πληροφορούσε και η συνείδηση του παραστρατημένου παιδιού, γι’ αυτό μόλις συνήλθε και συνειδητοποίησε την άθλια κατάστασή του, το μυαλό του και η καρδιά του στράφηκε στον γεμάτο αγάπη πατέρα του. Και δεν έπεσε έξω. Όταν γύρισε, βρήκε τον πατέρα του να τον περιμένει, όχι για να τον ελέγξει, όχι για να τον τιμωρήσει για την κακή συμπεριφορά του, αλλά για να τον καταφιλήσει. «Καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν».

        Όλοι μας, αγαπητοί αδελφοί, λίγο ως πολύ γινόμαστε άσωτοι. Με τις αμαρτίες μας και τις απροσεξίες μας, απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Μοιάζουμε λοιπόν με το παραστρατημένο παιδί της παραβολής.  Όπως λοιπόν μιμούμαστε τον άσωτο όταν απομακρυνόμαστε από τον Θεό, ας τον μιμηθούμε και όταν επιστρέφει στον γεμάτο αγάπη πατέρα του. Και εμάς μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Ας έλθουμε στον εαυτό μας. Ας μετανοήσουμε για τα λάθη και τις αμαρτίες μας. Ο καλός πατέρας μας μάς περιμένει, όχι για να μας τιμωρήσει, όχι για να μας αποπέμψει, αλλά για να μας συγχωρήσει και να μας έχει κοντά του πάντα, όπως τον άσωτο της παραβολής.

Αμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09/02/2025

                                             

   Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, 09/02/2025

Λουκ. ιη’ 10-14

Η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην• ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τό ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καί ὁ ἕτερος τελώνης. Ὁ Φαρισαῖος σταθείς πρός ἑαυτόν ταῦτα προσηύχετο• ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ή καί ὡς οὗτος ὁ τελώνης•  νηστεύω δίς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. καί ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστώς οὐκ ἤθελεν οὐδέ τούς ὀφθαλμούς εἰς τόν οὐρανόν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τό στῆθος αὐτοῦ λέγων• ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.  λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ ἤ γάρ ἐκεῖνος• ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτόν ταπεινωθήσεται, ὁ δέ ταπεινῶν ἑαυτόν ὑψωθήσεται.

Απόδοση στη Νέα Ελληνική

9 Σὲ μερικούς, ποὺ ήταν σίγουροι για την ευσέβειά τους και περιφρονούσαν τους άλλους, είπε την παρακάτω παραβολή:

10 «Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ναό για να προσευχηθούν. Ο ένας ήταν Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. 11 Ο Φαρισαίος στάθηκε επιδεικτικά και έκανε την εξής προσευχή σχετικά με τον εαυτό του:  "Θεέ μου, σ΄ ευχαριστώ που δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους άρπαγας, άδικος, μοιχός ή και σαν αυτόν εδώ τον τελώνη". 12 Εγώ νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα και δίνω στο ναό το δέκατο από όλα τα εισοδήματά μου". 13 Ο τελώνης, αντίθετα, στεκόταν πολύ πίσω και δεν τολμούσε ούτε τα μάτια του να σηκώσει στον ουρανό. Αλλά χτυπούσε το στήθος του κι έλεγε: "Θεέ μου, σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό".

14 Σας βεβαιώνω πως αυτός έφυγε για το σπίτι του αθωωμένος και συμφιλιωμένος με το Θεό, ενώ ο άλλος όχι. Γιατί όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, και όποιος τον ταπεινώνει θα υψωθεί".

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09/02/2025

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ (ΛΟΥΚΑ ΙΗ’ 10-14)      09-02-2025

Ορισμένοι άνθρωποι από αυτούς που παρακολουθούσαν τον Χριστό, αγαπητοί αδελφοί, νόμιζαν ότι είναι δίκαιοι και ότι μπορούν γι’ αυτό να κατακρίνουν και να περιφρονούν τους άλλους που τους θεωρούσαν αμαρτωλούς. Σ’ αυτούς λοιπόν και κατ’ επέκταση σε όλους μας είπε την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου που ακούσαμε σήμερα.

Μπήκαν στο ναό για να προσευχηθούν δύο άνθρωποι. Ένας Φαρισαίος και ένας Τελώνης. Και οι δύο θα ήθελαν να εισακουστεί η προσευχή τους από τον Θεό. Δίνεται λοιπόν και σε μας η ευκαιρία να μάθουμε ποια στοιχεία πρέπει να έχει η προσευχή μας, για να είναι σωστή. Σωστή η επικοινωνία μας με τον Θεό. Γιατί δεν είναι αρκετό να κάνουμε ορισμένα πράγματα, πρέπει να τα κάνουμε και σωστά. Αξία, για παράδειγμα, έχει όχι μόνο να κοινωνάμε, αλλά να κοινωνάμε σωστά. Αξία έχει όχι απλώς να εκκλησιαζόμαστε, αλλά να εκκλησιαζόμαστε σωστά. Αξία έχει επίσης, όχι απλώς να προσευχόμαστε, αλλά να προσευχόμαστε σωστά. Γιατί και ο Φαρισαίος προσευχήθηκε αλλά δεν εισακούστηκε η προσευχή του, γιατί δεν προσευχήθηκε σωστά. Αράδιασε τις αρετές του μπροστά στο Θεό. Κατέκρινε όλο τον κόσμο και τον Τελώνη. Θεωρούσε τον Θεό ίσο με τον εαυτό του, γι’ αυτό προκάλεσε την αποστροφή του Θεού και όχι την αγάπη και την αναγνώρισή Του.

Αντίθετα του αμαρτωλού Τελώνη η προσευχή, έγινε δεχτή από τον Θεό, γιατί είχε τα γνωρίσματα εκείνα που θέλει ο Θεός να έχουμε όταν Του μιλάμε στην προσευχή μας.

Πρώτα-πρώτα ο Τελώνης πλησίασε τον Θεό με πολύ ταπείνωση. Μπήκε βαθειά μέσα στη ψυχή του και είδε πόσο λερωμένη είναι, και από τις πράξεις του και από τα λόγια του και από τους εφάμαρτους λογισμούς του. Όταν μιλούσε στον Θεό, είχε την επίγνωση της αμαρτωλότητας του, γι’ αυτό δεν έλεγε τίποτα άλλο, εκτός από το      «Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».

Μετανοημένος για τα λάθη της ζωής του, ζητούσε να τον συγχωρήσει ο Θεός. Βλέπουμε ακόμη στον Τελώνη, ότι δεν προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Ούτε σκεπτόταν εκείνη την ώρα της προσευχής του κανέναν άλλο, εκτός από τον αμαρτωλό εαυτό του. Αυτός που έχει επίγνωση της πνευματικής του κατάστασης, δεν έχει περιθώρια να ασχολείται με τους άλλους!

Γνώριζε ο Τελώνης, αντίθετα από τον Φαρισαίο, ότι εκείνο που φέρνει τον άνθρωπο κοντά στον Θεό, δεν είναι οι καλές πράξεις του, αλλά η μετάνοια για τις αμαρτίες του.

Ο Τελώνης στην συνομιλία του με τον Θεό, δεν ζητούσε κάτι που αυτός επιθυμούσε. Σαν άνθρωπος που ήταν, θα είχε πολλά να ζητήσει από τον Θεό και όμως δεν ζήτησε τίποτα. Ήξερε πως αν ζητούσε κάτι συγκεκριμένο, θα επενέβαινε στο θέλημα του Θεού. Όταν ζητούμε επίμονα κάτι από τον Θεό, είναι σαν να του λέμε να γίνει στη ζωή μας το θέλημα μας και όχι το δικό Του το θέλημα. Γι’ αυτό ο Τελώνης της παραβολής, ζητούσε μόνο από τον Θεό να του συγχωρήσει τις αμαρτίες, γιατί αυτές είναι το εμπόδιο που δεν μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε τον Θεό. Ο Θεός θέλει όλους τους ανθρώπους να τους αγκαλιάσει και να τους περιβάλλει με την αγάπη Του. Τον εμποδίζουν όμως οι αμαρτίες μας, που παρεμβάλλονται ανάμεσα σε μας και σε Εκείνον. Ο μόνος που μπορεί να τις εξαλείψει-να τις συγχωρήσει- είναι ο Θεός. Αυτό ζητούσε επίμονα ο Τελώνης, να του συγχωρήσει ο Θεός τις αμαρτίες του. «Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» επαναλάμβανε.

Αδελφοί, σήμερα ανοίγει το Τριώδιο. Η περίοδος που η Εκκλησία μας, μας καλεί να έχουμε περισσότερη και σωστότερη επικοινωνία με τον Θεό. Γι΄αυτό όρισε στην έναρξη του Τριωδίου, να ακούγεται η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Έτσι ώστε η προσευχή μας να γίνεται σωστότερα. Το παράδειγμα του Τελώνη μας διδάσκει ότι η προσέγγισή μας με τον Θεό, πρέπει να έχει τα γνωρίσματα της προσευχής του.