ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27/08/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΘ’ 16-26)   27/08/2023

        Στο σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, εμπεριέχεται μία φράση που αφορά όλους μας και θα πρέπει να την προσέξουμε πολύ.

        Η φράση αυτή ειπώθηκε από τον Χριστό προς τους μαθητές, οι οποίοι έκαναν την ερώτηση: «καὶ τίς δύναται σωθῆναι;» Οι μαθητές ρώτησαν το Χριστό "και ποιος μπορεί να σωθεί;", γιατί προηγουμένως έλαβε χώρα μια έντονη συζήτηση μεταξύ του Χριστού και ενός πλούσιου νέου, ο οποίος ρώτησε το Διδάσκαλο, τί πρέπει να κάνει για να ζει αιώνια. Για να κερδίσει την αιώνια ζωή. Ο Χριστός τού απάντησε ότι πρέπει να τηρεί τις εντολές του Μωσαϊκού νόμου. Ο νεαρός είχε έτοιμη την απάντηση. Όλες τις εντολές του νόμου, μου έμαθαν να τις τηρώ από μικρό παιδί οι γονείς μου. Χρειάζεται να κάνω και τίποτε άλλο; Ναι, ακόμη κάτι σου λείπει, του λέει ο Χριστός. Προσπάθησε να αποδεσμευτείς από τα πολλά υλικά αγαθά σου και έλα να με ακολουθήσεις, να γίνεις μαθητής μου. Ο νεαρός μόλις άκουσε την πρόταση του Χριστού, λυπήθηκε πολύ, γύρισε την πλάτη και έφυγε. «Ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος.» Απευθύνθηκε τότε στους μαθητές του ο Χριστός και τους είπε: «Πόσο δύσκολο είναι ένας πλούσιος να μπει στην Βασιλεία των ουρανών. Είναι πιο εύκολο μια καμήλα να περάσει από την τρύπα που ανοίγει μια βελόνα, παρά να μπει στην Βασιλεία του Θεού ένας πλούσιος».

        Και συμπλήρωσε κοιτάζοντάς τους στα μάτια: «Αυτά που δεν μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, μπορεί να τα κάνει ο Θεός», «Παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι.» Αυτή είναι η πρόταση για την οποία κάναμε λόγο στην αρχή. Ότι δεν μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, μπορεί να τα κάνει ο Θεός.

        Όντως ορισμένοι άνθρωποι ακόμη και χριστιανοί, έχουν την ιδέα ότι δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να εφαρμόσει στη ζωή του τις εντολές του Ευαγγελίου. Πολλοί από μας ενδεχομένως να πιστεύουν ότι είναι αδύνατον ανθρωπίνως, να συγχωρήσουν εκείνον που τους έκανε κάποιο κακό. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι δεν μπορούν με κανένα τρόπο να ανοίξουν την καρδιά τους στον εξομολόγο και να του περιγράψουν τις κακές πράξεις τους, τα άσχημα λόγια τους, τους αμαρτωλούς λογισμούς τους και να παρακαλέσουν μαζί το Θεό να τους συγχωρήσει. Δεν θέλουν να σκέπτονται ότι υπάρχουν άνθρωποι που λένε στο «Πάτερ ἡμῶν», το «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου» και το πιστεύουν αυτό. Δεν χωράει δηλαδή στο μυαλό τους ότι στη ζωή τους θα κάνουν ό,τι αρέσει στο Θεό κι όχι ό,τι αρέσει στον εαυτό τους. Δεν μπορούν να φανταστούν ότι συμφέρει στη ζωή τους να γίνεται το θέλημα του Θεού κι όχι το δικό τους. Δεν μπορούν ή δεν ανέχονται ότι ο Θεός είναι πάνω από την επιστήμη και ό,τι γνωρίζει ο άνθρωπος, το γνωρίζει επειδή θέλει ο Θεός να αποκαλύπτονται στους ανθρώπους, ότι δεν είναι εμπόδια για την σωτηρία της ψυχής τους. Πολλοί και από τους λεγόμενους χριστιανούς, έχουν φτιάξει ένα Ευαγγέλιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους και δεν ανέχονται με κανέναν τρόπο το Ευαγγέλιο που τους διδάσκουν οι απεσταλμένοι του Θεού κι αυτό επειδή νομίζουν ότι το Ευαγγέλιο του Θεού δεν μπορούν να το εφαρμόσουν.

        Αυτά κι άλλα πολλά, όπως πιστεύουν οι μαθητές του Χριστού, δεν μπορούν να τα εφαρμόσουν οι άνθρωποι. Σε όλους αυτούς και σε μας λέει: «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν». Όλα τα μπορούμε, αγαπητοί αδελφοί με τη βοήθεια του Θεού. Και αυτά που νομίζουμε ότι είναι αδύνατον να τα επιτύχουμε. Αρκεί να μην έρχονται σε αντίθεση με την διδασκαλία του Χριστού. Αρκεί να επικαλεσθούμε την χάρη του Θεού. Τότε όλα τα μπορούμε. Τότε μας ενισχύει η δύναμη του Θεού. Εμείς να θέσουμε σαν στόχο μας να ζήσουμε χριστιανικά. Στην επίτευξη του χριστιανικού στόχου μας, θα μας βοηθήσει ο Θεός. Γιατί ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς θα το κάνει ο Θεός.

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/08/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΗ’ 23-35) 20/08/2023

        Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως τους χριστιανούς. Βρίσκει όμως εφαρμογή περισσότερο σε μας που εκκλησιαζόμαστε.

        Είναι μια παραβολή που για να την κατανοήσουμε καλύτερα, πρέπει να ανατρέξουμε σε δύο στίχους του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου που προηγούνται. Ερωτά ο Απ. Παύλος τον Χριστό: Πόσες φορές να με στεναχωρήσει ο αδελφός μου και εγώ να τον συγχωρήσω; Ο Χριστός του απάντησε, άπειρες φορές και αν σε στεναχωρήσει, άπειρες φορές πρέπει να τον συγχωρήσεις. Και για να το καταλάβετε καλύτερα, ακούστε την παραβολή που θα σας πω.

        Ήταν ένας βασιλιάς που λογαριάστηκε με τους δούλους του, να μάθει πόσα του χρωστάνε ή πόσα τους χρωστάει. Ένας δούλος βρέθηκε να του χρωστάει μύρια τάλαντα. Ένα αμύθητο αξίας ποσό. Διέταξε λοιπόν ο βασιλιάς να τον πουλήσουν αυτόν και την οικογένειά του για να πάρει τα χρήματα που του χρωστούσε. Ο δούλος εκείνος έπεσε στα γόνατα και παρεκάλεσε τον βασιλιά να του δώσει χρόνο να δουλέψει να τον ξεχρεώσει. Ο βασιλιάς όμως συγκινήθηκε από την συμπεριφορά του δούλου του και του χάρισε όλο εκείνο το μεγάλο χρέος του. Ο αχάριστος όμως εκείνος δούλος, όταν βγήκε έξω, βρήκε κάποιον συνάδελφό του, κάποιον σύνδουλό του που του χρωστούσε εκατό δηνάρια, ένα μικρό ποσό. Αφού τον απείλησε να τον πνίξει, τελικά τον έβαλε στη φυλακή μέχρι να τον ξεπληρώσει. Όταν ο βασιλιάς πληροφορήθηκε το γεγονός, κάλεσε πίσω εκείνον τον σκληρό και αχάριστο δούλο και αφού τον ήλεγξε αυστηρά, τον παρέδωσε στους βασανιστές και τον έβαλε στη φυλακή, μέχρι να ξεπληρώσει όλο το χρέος. Και καταλήγει η παραβολή: Έτσι θα κάνει και ο Θεός σε όλους εκείνους που δεν συγχωρούν τους συνανθρώπους τους.

        Είπαμε στην αρχή αγαπητοί αδελφοί, ότι αυτή η παραβολή ταιριάζει περισσότερο σε μας που εκκλησιαζόμαστε. Γιατί τί κάνουμε μέσα στην Λειτουργία; Από την αρχή μέχρι το τέλος λέμε και ξαναλέμε το «Κύριε ἐλέησον» δηλαδή, Θεέ μας συγχώρησέ μας, ελέησέ μας. Και ο Θεός όχι μόνο μας συγχωρεί, αλλά και μας αξιώνει να ενωθούμε με το Πανάχραντο Σώμα Του και το Πανάγιο Αίμα Του. Κάποια στιγμή, ανεβασμένοι πνευματικά του ζητούμε: «Συγγνώμην καὶ ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῶν πλημμελημάτων ἡμῶν, παρὰ τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα.» Ναι, Κύριε συγχώρησε όλες τις αμαρτίες μας, τις μικρές και τις μεγάλες. Ναι, Κύριε με το Πανάγιο Αίμα Σου, ξέπλυνε όλα τα αμαρτήματά μας. Και στο «Πάτερ ἡμῶν» του λέμε " Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν ". Πριν κοινωνήσουμε λέμε στον Χριστό «Ἐλέησόν με καὶ συγχώρησὸν μοι τὰ παραπτώματά μου, τὰ ἑκούσια καὶ τὰ ἀκούσια, τὰ ἐν λόγῳ, τὰ ἐν ἔργῳ, τὰ ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ.» Και όταν ο ιερέας βάζει τις μερίδες μας στο Άγιο Ποτήριο, επαναλαμβάνει πολλές φορές «Ἀπόπλυνον, Κύριε, τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἐνθάδε μνημονευθέντων δούλων σου.»

        Να γιατί είπαμε ότι η παραβολή των μυρίων ταλάντων απευθύνεται σε μας που εκκλησιαζόμαστε. Γιατί εμείς ζητάμε επανειλημμένα από τον Θεό μέσα στη Θεία Λειτουργία να μας συγχωρήσει. Εκείνος μας συγχωρεί και μετατρέπεται σε άρτο και οίνο για να μπορέσουμε να Τον κοινωνήσουμε. Μας σβήνει όλο το χρέος. Μας συγχωρεί όλες τις αμαρτίες! Αμαρτωλοί μπαίνουμε, καθαροί βγαίνουμε από το ναό! Όπως χωρίς χρέος έφυγε και εκείνος ο αχάριστος δούλος. Θα ήταν ευχής έργο, να μην συναντούσε εκείνον τον σύνδουλο, που του χρωστούσε το μηδαμινό ποσό! Όμως δε γίνεται. Αν δεν τον συναντούσε εκείνη την στιγμή, θα τον συναντούσε άλλη μέρα και θα έκανε τα ίδια, γιατί η φιλανθρωπία του καλού βασιλιά, δεν τον άγγιξε, δεν τον άλλαξε. Το ίδιο δυστυχώς παθαίνουμε και εμείς αγαπητοί αδελφοί. Κουβαλάμε μέσα στο ναό, την ώρα της Θείας Λειτουργίας, τον κακό εαυτό μας. Φαίνεται ο κακός εαυτός μας, δεν μας αφήνει να προσέξουμε αυτά που λέγονται και αυτά που γίνονται εκεί. Δυστυχώς όταν φεύγουμε από τον ναό, δεν μας έχουν αγγίξει τα θεοφώτιστα λόγια του Μυστηρίου.

         Γράφει σχετικά ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος: «Η περίπτωση χριστιανών που φεύγουν από την εκκλησία με το μίσος και την εκδίκηση, φανερώνει ότι δεν έχουν λειτουργηθεί. Έμειναν λίγες ώρες στον ναό, χωρίς να καταλάβουν τίποτε». Και επί πλέον ο ίδιος προτρέπει: Μέσα στην Λειτουργία «να κάνουμε προσπάθεια, να νιώθουμε το έλεος του Θεού». Όταν δεν μας αγγίζουν τα λόγια της Θείας Λειτουργίας, τότε όταν βγούμε από τον ναό θα κάνουμε ό,τι έκανε ο κακός δούλος της παραβολής. Όταν δεν καταλάβουμε ότι ο Θεός μας συγχώρησε το πλήθος των δικών μας αμαρτιών, επόμενο είναι και εμείς να μην συγχωρούμε τα μικρά σφάλματα που κάνουν σε εμάς οι συνάνθρωποί μας. Σωστά λέει ένας άγιος ότι: Σ' όλη μας τη ζωή πρέπει να ζούμε, σαν να είμαστε στη Θεία Λειτουργία. Να ζούμε τη Λειτουργία μετά την Θεία Λειτουργία!

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13/08/2023

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΖ’ 14-23)   13/08/2023

        Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, μας δείχνει πώς παρακαλούσε το Χριστό ένας πατέρας που είχε το παιδί του άρρωστο. Σεληνιαζόταν και κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να πέσει στο νερό να πνιγεί ή στη φωτιά να καεί.

        Προηγουμένως ο πατέρας αυτός πλησίασε τους μαθητές του Χριστού και ζητούσε απ' αυτούς να το θεραπεύσουν, γιατί ο Χριστός είχε ανέβει στο όρος όπου έγινε η Μεταμόρφωση. Οι μαθητές όμως δεν μπόρεσαν να τον βοηθήσουν. Μόλις είδε λοιπόν το Χριστό να κατεβαίνει από το όρος Θαβώρ, έτρεξε κοντά Του και Τον παρακαλούσε με τα λόγια: «Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει». Mεγάλη σημασία όμως έχει να προσέξουμε πώς τον παρακαλούσε. Σημειώνει ο Ευαγγελιστής: «Ἂνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων».

Διαβάζουμε από την ερμηνεία: Τον πλησίασε κάποιος άνθρωπος που γονάτισε μπροστά του και έλεγε. Παρακαλούσε το Χριστό γονατιστός. Πόσο μας διδάσκει αυτός ο πονεμένος πατέρας, αγαπητοί αδελφοί! Και εμείς πολλές φορές στη ζωή μας, παίρνουμε μαζί μας το πρόβλημά μας και προστρέχουμε στο Χριστό, ζητώντας τη βοήθειά Του. Πλησιάζουμε τον Χριστό, στο σπίτι μας, στο ναό, στο εξωκλήσι. Όταν κυρίως είμαστε μόνοι. Όταν είμαστε μόνοι έρχεται επίμονα και έντονα το πρόβλημά μας στο μυαλό και μας υποχρεώνει να ανοίξουμε την καρδιά μας στον Χριστό. Θέλουμε να μιλήσουμε καρδιακά με Εκείνον, γιατί νιώθουμε ότι είναι ο μόνος που θα μας καταλάβει. Είναι ο μόνος που θα μας δείξει κατανόηση. Είναι ο μόνος που θέλει και μπορεί να μας βοηθήσει. Αλήθεια ποιός άλλος εκτός από τον Χριστό μπορεί να μπει στην καρδιά μας! Όλοι οι άνθρωποι όσο και συγγενείς και γνωστοί να είναι, έχουν τα δικά τους προβλήματα. Μόλις αρχίσεις να ξεδιπλώνεις τον πόνο σου, σου ανοίγουν τη δική τους καρδιά. Σου δείχνουν τη δική τους πληγή. Το δικό τους τον πόνο και σου ζητούν να τους συμπαρασταθείς. Εσύ πλησιάζεις τον άνθρωπο σου για να τους πεις τον πόνο σου να ξεκουραστείς, και στο τέλος φεύγεις περισσότερο φορτωμένος, σηκώνοντας όχι μόνο το δικό σου πρόβλημα, αλλά και το πρόβλημα του άλλου. Μόνο στο Χριστό μπορείς να μιλήσεις και να ξεκουραστείς. Μπορείς να συνομιλήσεις με τον Χριστό, όταν είσαι ξαπλωμένος. Μπορείς να μιλήσεις στον Χριστό, όταν είσαι όρθιος, όταν περπατάς, όταν ταξιδεύεις.

Σήμερα όμως, ο πατέρας του σεληνιαζόμενου παιδιού, μας δίδαξε να προσεγγίζουμε τον Χριστό γονατιστοί «προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν» και μας πληροφόρησε ότι η αίτηση που έκανε γονατιστός, εισακούστηκε από τον Χριστό που «ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης». Όταν ο άνθρωπος, αγαπητοί αδελφοί, γονατίσει μπροστά στο Χριστό και κάνει την προσευχή του, νιώθει τη Θεία Χάρη να τον επισκιάζει. Όταν ο χριστιανός γονατίζει, ταπεινώνεται. Και όταν ταπεινώνεται, του δίνεται από το Θεό απλόχερα η Θεία Χάρη, γιατί γράφει η Αγία Γραφή ότι «ταπεινοῖς δίδωσι χάριν». Όχι, μπροστά σε άλλους ανθρώπους. Μόνο ο Χριστός να βλέπει την ταπείνωσή μας. Εάν γονατίζουμε επιδεικτικά μπροστά σε άλλους, ελλοχεύει ο κίνδυνος να το κάνουμε για το θεαθήναι. Όταν γονατίζουμε σε ώρες που όλοι είναι όρθιοι, ενδεχομένως να έχουμε μέσα μας μεγάλο εγωισμό και τάση για επίδειξη της δήθεν θρησκευτικότητάς μας. Αυτά όμως διώχνουν την χάρη του Θεού, αφού εκείνος διαβεβαίωσε ότι «Ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται».

Το γονάτισμά μας εμπεριέχει μεγάλη πίστη. Πίστη, εμπιστοσύνη και αγάπη στο Χριστό. Δεν γονατίζεις αν δεν πιστεύεις. Να θυμηθούμε ότι ο Ευαγγελιστής Μάρκος, στο ίδιο θαύμα μάς λέει ότι ο Χριστός ζήτησε την πίστη αυτού του πατέρα και εκείνος αναφώνησε «Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ». Από τα βάθη των αιώνων μας διδάσκει εκείνος ο πατέρας: Όταν έχετε οποιαδήποτε πρόβλημα, πλησιάστε γονατιστοί στο Χριστό και πέστε του το πρόβλημά σας. Είναι ο μόνος που θα σας καταλάβει και θα σας απαντήσει. Θα σας το λύσει με τον τρόπο που μόνο εκείνος γνωρίζει!

Αμήν! 

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 06/08/2023

 

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ    06/08/2023

        Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, μας περιγράφει μία από τις λίγες φορές που ο Χριστός αποκάλυψε στους μαθητές Του, Πέτρο - Ιάκωβο και Ιωάννη, την θεανθρώπινη μορφή του.

         Στα μάτια των πολλών ανθρώπων φαινόταν μόνο ως άνθρωπος. Εδώ, στο όρος Θαβώρ, δείχνει στους μαθητές Του και στους ανθρώπους της Παλαιάς Διαθήκης Μωυσή και Ηλία, ότι είναι και Θεός. Ήταν τόσο φωτεινή η μορφή Του που δεν άντεξαν οι Απόστολοι και έπεσαν στη γη με το πρόσωπο προς τα κάτω. Μια φωτεινή νεφέλη τους επισκίασε και ακούστηκε μέσα από τη νεφέλη μια φωνή που έλεγε: Αυτός είναι ο υιός μου που τον αγαπώ εξαιρετικά. Να υπακούετε σ' Αυτόν. Ο Χριστός τους πλησίασε, τους άγγιξε στοργικά, έδιωξε από την καρδιά τους τον δικαιολογημένο φόβο τους και τους παρήγγειλε να μην πουν σε κανένα το όραμα που είδαν, πριν την εκ νεκρών Ανάστασή Του.

        Αυτό είναι το γεγονός που γιορτάζουμε σήμερα αγαπητοί αδελφοί. Μεγάλη σημασία έχουν αυτά που είδαν οι μαθητές. Τη θεϊκή δόξα του Χριστού και το ότι αυτούς που θεωρούμε νεκρούς και ανύπαρκτους, στην πραγματικότητα υπάρχουν ζωντανοί, όπως οι προφήτες Μωυσής και Ηλίας, που εμφανίστηκαν κατά τη Μεταμόρφωση. Σημασία μεγάλη όμως έχουν και τα λόγια του Θεού Πατέρα που ακούστηκαν μέσα από τη φωτεινή νεφέλη. «Οὗτος ἐστίν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. Αὐτοῦ ἀκούετε!»

        Οι δύο τελευταίες λέξεις «... Αὐτοῦ ἀκούετε» που ακούστηκαν από τη νεφέλη, μας προτρέπουν στο να φροντίσουμε να μάθουμε τι ακριβώς είπε ο Χριστός - ο Υιός του Θεού και στην συνέχεια να προσπαθήσουμε αυτά που είπε ο Χριστός, να τα κάνουμε πράξη. Όχι απλώς να ακούσουμε την διδασκαλία του Χριστού, αλλά να υπακούσουμε στον Χριστό. Υπακούω σημαίνει εφαρμόζω στη ζωή μου αυτά που ακούω. Ο Χριστός επί 3 χρόνια που ήταν στη γη δίδασκε συνεχώς και κυρίως έπραττε. Αυτά που είδαν και άκουσαν οι μαθητές, όσο ήταν κοντά στον Χριστό, τα κατέγραψαν στο Ευαγγέλιο. Το Ευαγγέλιο με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, φθάνει στα πέρατα της οικουμένης, στα αυτιά όλων των ανθρώπων. Άρα, η προτροπή του Θεού Πατέρα «Αὐτοῦ ἀκούετε», δεν απευθύνεται μόνο στους τρεις μαθητές, αλλά δι' αυτών σ' όλους τους ανθρώπους. Όλοι οι άνθρωποι καλούνται να εφαρμόσουν στη ζωή τους το περιεχόμενο του Ευαγγελίου. Γεννάται όμως αδελφοί μου το ερώτημα: Αν όλοι οι άνθρωποι ακούσουν και εφαρμόσουν στη ζωή τους το Ευαγγέλιο, θα είναι πιο ευτυχισμένοι από ότι εάν το απορρίψουν; Η παραγγελία που ακούστηκε σήμερα στο Θαβώρειο όρος, «Αὐτοῦ ἀκούετε», δόθηκε από το Θεό για να γίνουν οι άνθρωποι ευτυχέστεροι, καλύτεροι ή χειρότεροι;

         Δύσκολη η ερώτηση! Πρέπει να μελετήσεις καλά το Ευαγγέλιο. Να μάθεις όλη τη διδασκαλία του Χριστού, για να απαντήσεις σωστά! Πάντως αυτοί που μελέτησαν, αυτοί που εφάρμοσαν το Ευαγγέλιο στη ζωή τους, δηλαδή οι Άγιοι, μας πληροφορούν ότι αν όλοι οι άνθρωποι εφάρμοζαν στη ζωή τους τη διδασκαλία του Χριστού, η κοινωνία θα ήταν διαφορετική. Θα επικρατούσε η αγάπη, η συγχώρηση, η ειρήνη, η ανεκτικότητα και όλες οι άλλες χριστιανικές αρετές, μεταξύ των ανθρώπων. Όμως ο Χριστός δεν επιβάλλει. Δεν υποχρεώνει κανέναν να εφαρμόσει στη ζωή του το Ευαγγέλιο. Αφήνει ελεύθερο τον καθένα μας, εάν θέλει "όστις θέλει" είπε να τον ακολουθήσει ή να τον απορρίψει. Και όποιος επιλέξει να Τον απορρίψει, Εκείνος δεν τον απορρίπτει, συνεχίζει να τον αγαπάει και τον περιμένει με αγάπη να τον αγκαλιάσει ξανά, όπως αγκάλιασε και κατεφίλησε τον άσωτο, όταν επέστρεψε.

        Πάντως η προτροπή του Θεού Πατέρα απευθύνεται προς όλους τους ανθρώπους, άρα και προς εμάς.

«Οὗτος ἐστίν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. Αὐτοῦ ἀκούετε!»

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 30/07/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ H’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΔ’ 14-22) 30-7-2023

        Το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, μας φέρνει πολύ κοντά στην Θεία Λειτουργία και μάλιστα στα λόγια που λέει ο ιερέας, όταν τεμαχίζει το επί της Αγίας Τράπεζας Σώμα του Χριστού και λέγει: «…ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καί μηδέποτε δαπανόμενος». Εξάλλου οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων στην έρημο, προεικονίζει το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Κάποια μέρα, λοιπόν, ο Χριστός με τους μαθητές του πήγαν στην έρημο, στο απέναντι μέρος της λίμνης με το πλοιάριο. Πολύς κόσμος, μόλις έμαθε αυτή την κίνηση του Χριστού, έτρεξε γύρω-γύρω από την στεριά και περιτριγύριζε τον Χριστό. Ο Χριστός άδραξε την ευκαιρία και τους μιλούσε. Τους έλεγε τα θελκτικά, θεϊκά Του λόγια. Τόσο σαγηνεύτηκε ο κόσμος από την διδασκαλία Του που δεν πρόσεξαν ότι βράδιασε: Ανέλαβαν οι μαθητές να υπενθυμίσουν στον Χριστό, ότι όλοι αυτός ο κόσμος ήταν νηστικός. Εντύπωση κάνει σε αυτό το σημείο, ότι απορροφήθηκαν τόσο πολύ από το θείο κήρυγμα, που ξέχασαν και την πείνα τους ακόμη. Οι μαθητές είπαν στον Χριστό να σταματήσει να μιλάει στον κόσμο, για να πάνε στα γύρω χωριά να προμηθευτούν φαγητό. Ο Χριστός τους απάντησε: δεν έχουν ανάγκη να τρέχουν στα χωριά, δώστε τους εσείς να φάνε. Οι μαθητές διαμαρτυρήθηκαν ότι έχουν μόνο 5 άρτους και 2 ψάρια. Ο Διδάσκαλός τους, τους λέει, φέρτε ότι έχετε εδώ και χωρίστε τον κόσμο σε ομάδες. Έτσι και έγινε. Εκείνος ύψωσε τα χέρια του, ευλόγησε και στη συνέχεια έδινε φαγητό στους μαθητές και οι μαθητές στον κόσμο. Το φαγητό είχε τον ατελείωτο. Πήραν όλοι! Και όχι μόνο χόρτασαν όλοι, αλλά στο τέλος, έδωσε εντολές ο Χριστός στους μαθητές, να μαζέψουν και τα περισσεύματα.

Είπαμε στην αρχή, αγαπητοί αδελφοί, στην σημερινή Ευαγγελική Περικοπή, προεικονίζεται η Θεία Λειτουργία. Όντως στο πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας, υπάρχει η ανάγνωση των αγιογραφικών κειμένων. Δηλαδή, όπως ο Χριστός τότε δίδαξε το πλήθος εκείνο των διψασμένων ανθρώπων, έτσι και η Εκκλησία, στην αρχή της Θείας Λειτουργίας, μας χορταίνει πρώτα πνευματικά με τα λόγια της Αγίας Γραφής. Αποστολικό και Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Μετά ρίχνει μια ματιά προς τα πάνω «ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν» προς τον Θεόν Πατέρα. «Εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις». Αυτά τα λόγια της περικοπής, δεν μας θυμίζουν ακριβώς αυτό που γίνεται στη Θεία Λειτουργία; Η Αγία Τριάδα ευλογεί τα προσφερόμενα από τους ιερείς. Και αυτά, αφού μεταβληθούν σε σώμα και αίμα Χριστού, ο ιερέας που είναι σταλμένος από τον Θεό, τα δίνει στους πιστούς που συμμετέχουν στο μυστήριο. Στη Θεία Λειτουργία, βλέπουμε νοητά αυτό που έγινε στην έρημο. Ο Χριστός ευλογεί και πολλαπλασιάζει. Οι ιερείς αντιπροσωπεύουν τους μαθητές, αναλαμβάνουν να μοιράσουν τα ευλογηθέντα στους πιστούς.

Είναι φρόνιμο να κάνουμε κάποιες σκέψεις σε αυτό το σημείο: πρώτον, να αναλογιστούμε με πόση προσοχή παρακολουθούσαν τα λόγια του Χριστού, οι άνθρωποι εκείνοι που συγκεντρώθηκαν στην έρημο! Μας ελέγχουν και μας διδάσκουν με πόση προσοχή, πρέπει και εμείς να παρακολουθούμε αυτά που λέγονται και γίνονται κάθε φορά που συμμετέχουμε στην Θεία Λειτουργία. Εκείνοι δεν πρόσεξαν ότι η ώρα πέρασε και νύχτωσε. Και ακόμη ξέχασαν την πείνα τους. Εμείς τουλάχιστον να ξεχάσουμε τις δουλειές μας και τις άλλες υποχρεώσεις μας, όταν βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία. «Πᾶσαν την βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν». Το δεύτερο που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι: Μπορεί το μυαλό μας να φανταστεί κάποιον από αυτούς που βρέθηκαν εκείνο το απόγευμα στην έρημο να αρνηθεί να πάρει από τους μαθητές την ευλογημένη τροφή που τους μοίραζαν; Εάν εκείνοι πήραν με χαρά το ευλογημένο ψωμί «Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν», με πόση λαχτάρα και κατάνυξη, πρέπει να σπεύδουμε εμείς να κοινωνήσουμε και να πάρουμε από το χέρι του ιερέως, που εκείνη τη στιγμή είναι ένας από τους μαθητές, όχι απλώς ευλογημένο ψωμί, το Αντίδωρο, αλλά το ίδιο το Σώμα του Χριστού;

Ο Χριστός και οι μαθητές, μας λένε μέσα στη Θεία Λειτουργία, να φροντίζουμε να παίρνουμε το «δώρον» όχι μόνο το «αντίδωρον».

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 23/07/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Z’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Θ’ 27-35) 23-7-2023

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει το πώς θεραπεύτηκαν τρεις άνθρωποι, αγαπητοί αδελφοί. Δύο τυφλοί και ένας κουφός. Αξίζει να προσέξουμε πως οι δύο τυφλοί καλούσαν τον Χριστό σε βοήθεια. Χρησιμοποίησαν τις λέξεις με τις οποίες, έως και σήμερα, επικαλούμαστε τον Χριστό. Αυτό δείχνει ότι την μικρή προσευχούλα που μας δίδαξαν να λέμε οι Άγιοι Πατέρες μας, την πήραν από το Ευαγγέλιο. Στην πόλη Καπερναούμ βρισκόμαστε. Μετά το θαύμα του Χριστού να αναστήσει το νεκρό κορίτσι του Ιαείρου, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί που φώναζαν πίσω Του: «Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ, ἐλέησον ἡμᾶς». Όταν οι τυφλοί δήλωσαν ότι πιστεύουν στην παντοδυναμία του Χριστού, Εκείνος άγγιξε τα μάτια τους και αμέσως άνοιξαν. Δεν πρόλαβαν να φύγουν οι δύο θεραπευθέντες τυφλοί και έφεραν στον Χριστό έναν κωφάλαλο. Αυτός είχε δαιμόνιο και αυτό του προξενούσε την αρρώστια του. Το δαιμόνιο έφυγε φαίνεται, μόλις κατάλαβε την παρουσία του Χριστού και αμέσως ο κωφάλαλος άρχισε να μιλάει. Ο κόσμος έμεινε εκστατικός και δοξολογούσε τον Θεό. Το ότι ο Χριστός έκανε συνέχεια θαύματα το μαρτυρούν όλοι που τα παρακολουθούσαν και το σημειώνει στη συνέχεια και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Εμείς εδώ θα αφιερώσουμε λίγα λεπτά για να αναφερθούμε στην επίκληση των δύο τυφλών. Ζητούσαν, είπαμε, βοήθεια από τον Χριστό με τις λέξεις που και εμείς επαναλαμβάνουμε συνέχεια. Για την μικρή αυτή προσευχή, που λέγεται και ευχή, ο Άγιος Πορφύριος λέει: «για να έλθει ο Χριστός μέσα μας όταν τον επικαλούμαστε με το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’, πρέπει η καρδιά να είναι καθαρή. Να μην έχει κανένα εμπόδιο. Να είναι ελεύθερη από μίσος, από εγωισμό, από κακία. Πρέπει να τον αγαπάμε και να μας αγαπάει. Κι αν όμως έχουμε μέσα μας κάποιο κατάκριμα, πάλι υπάρχει κάποιο μυστικό. Και το μυστικό είναι να ζητήσουμε συγνώμη ή να το πούμε στον πνευματικό».

Όταν μιλάμε με τον Χριστό με την προσευχή των τυφλών, να έχουμε στην καρδιά μας και την πίστη των τυφλών, για να εισακουστεί η προσευχή μας. Ο Χριστός τους ρώτησε: «Πιστεύετε ότι είμαι ο Θεός και επομένως μπορώ να σας κάνω αυτό που ζητάτε;» Και οι δύο με μια φωνή απάντησαν: «Πιστεύουμε». Αμέσως έγινε το θαύμα: «Καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί». Για να έλθει και σε μας η Χάρη του Χριστού, πρέπει μέσα μας να φωλιάζει η πίστη. Για την μικρή αυτή προσευχή συμπληρώνει ο Άγιος : «Είναι αρκετό να λέμε ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’. Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από μας και μας παρέχει την αγάπη Του. Να θυμόμαστε ότι την μικρή αυτή επίκληση, χρησιμοποίησε και άλλος τυφλός στην Ιεριχώ. Να γνωρίζουμε, πρέπει, ότι ο σύγχρονός μας Άγιος Παΐσιος συνιστούσε να μη λείπει από το στόμα μας η μικρή αυτή προσευχή του τυφλού, αλλά κάπου σημειώνει ότι ο γέροντας Τύχων έλεγε πως εάν το ‘Κύριε ελέησον’ κοστίζει 100 δραχμές, το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ κοστίζει 1000 δραχμές. Να τι γράφει ο Άγιος. Πάντα να έχεις στο στόμα σου το γλυκύτατο όνομα του Ιησού, για να γλυκαίνεται η ψυχή σου…

Μεγάλη υπόθεση να περνάς ολόκληρη την ημέρα με την ευχή. Αρχίζεις την ημέρα σου με την ευχή, στη συνέχεια κάνεις την εργασία σου λέγοντας την ευχή και έτσι αγιάζεται ότι κάνεις, αγιάζονται και όσοι συμμετέχουν σε αυτό που κάνεις. Όταν λ.χ. μαγειρεύεις και λες την ευχή, αγιάζεται το φαγητό που κάνεις, αγιάζονται και όσοι το τρώνε. Να τι λέγει ο άλλος σύγχρονός μας Άγιος για την ευχή. «Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική την μονολόγιστη ευχή, το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’. Το κλειδί για την πνευματική ζωή του χριστιανού είναι η ευχή. Αξία έχει να λες την ευχή με τρυφερότητα ψυχής, με αγάπη στον Χριστό, με λαχτάρα, και τότε δεν θα σου φαίνεται κουραστική. Όπως όταν λες «μητέρα μου», «πατέρα μου» και νιώθεις πλήρη ανάπαυση».

        Και συνεχίζει ο Άγιος Πορφύριος : «Σημασία στην προσευχή έχει όχι η χρονική διάρκεια αλλά η ένταση. Να προσεύχεσθε έστω και πέντε λεπτά, αλλά δοσμένα στον Θεό, με αγάπη και λαχτάρα. Μπορεί ένας μια νύχτα ολόκληρη να προσεύχεται κι ο άλλος μονάχα πέντε λεπτά, κι αυτή η προσευχή των πέντε λεπτών να είναι ανώτερη. Μυστήριο είναι αυτό βέβαια, αλλά έτσι είναι».

Αδελφοί μου, οι δύο τυφλοί της Καπερναούμ, μας έδωσαν σήμερα την αφορμή, να ανατρέξουμε στους Αγίους μας και να ακούσουμε τις συμβουλές τους για την μικρούλα προσευχή. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Ας τις θέσουμε σε εφαρμογή.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 16/07/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (ΜΑΤΘ. Ε’ 14-19) 16-7-2023

Τα τελευταία λόγια του σημερινού Ευαγγελίου, αγαπητοί αδελφοί, προσελκύουν την προσοχή μας. Μας βάζουν σε σκέψεις και προβληματισμούς. Λέει ο Χριστός: Όποιος καταπατήσει μια από τις θεωρούμενες μικρές εντολές του Ευαγγελίου και παρασύρει και άλλους να κάνουν το ίδιο πράγμα, αυτός θα έχει αιώνια καταδίκη. Το ότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί, το ότι καταπατούμε και πολλές φορές περιφρονούμε εντολές του Ευαγγελίου, όλοι μας το ξέρουμε. Συνηθίζουμε να ονομάζουμε τις παρεκτροπές μας αυτές, καθημερινότητα. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Όλες τις εντολές του νόμου του Θεού, πρέπει να τις σεβόμαστε και να τις εφαρμόζουμε. Λίγο πιο πάνω, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, αναφέρει ο ίδιος ο Χριστός, ότι όλα αυτά που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, θα εφαρμοστούν απόλυτα. Ούτε ένα κόμμα, ούτε ένας τόνος, δεν πρόκειται να παραλειφθεί. Άλλο το ότι μπορεί να σφάλλουμε από αδυναμία ανθρώπινη, άλλος στο ένα σημείο και άλλος στο άλλο. Πάντως όλοι καταβάλλουμε προσπάθεια να είμαστε σε όλα τέλειοι. Κι αν κάπου σκοντάψουμε, μετανοούμε και ζητάμε από τον Θεό να μας συγχωρέσει. Ποτέ δεν δικαιολογούμε τον εαυτό μας, εάν σε κάποιο σημείο σκοντάψει. Ξέρουμε και ζούμε την αγάπη του Θεού. Εκείνος είναι έτοιμος να μας συγχωρήσει τις όποιες αμαρτίες μας, μεγάλες ή μικρές, αρκεί να τις αναγνωρίσουμε και να τις ομολογήσουμε στο μυστήριο της Εξομολογήσεως. Μεγάλο το λάθος το να παραβαίνουμε τον λόγο του Θεού.

        Στο σημερινό Ευαγγέλιο όμως, επισημαίνεται κάτι πιο μεγάλο από το να αμαρτάνει κανείς. Αυτό το πιο μεγάλο είναι, να παρασύρεις και άλλους στα δικά σου λάθη. Πολύ μεγάλο λάθος και ασυγχώρητη αμαρτία είναι, να διδάσκεις και να παροτρύνεις και άλλους στα δικά σου τα αμαρτήματα. Ακούσαμε σήμερα: «Ὅς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Προσοχή αδελφοί μου: θα τιμωρηθούμε, με αιώνια τιμωρία, εάν τις αμαρτίες μας δεν τις κρύψουμε για τον εαυτό μας! Την αμαρτωλότητά μας, ας την ξέρουμε μόνο εμείς και ο Θεός. Είναι εγκληματικό λάθος να παρασυρθεί κάποιος στην αμαρτία, από την δική μας απροσεξία και πολλές φορές από την δική μας αναίδεια. Είναι προτιμότερο να δέσουμε στο λαιμό μας μια μεγάλη πέτρα και να πέσουμε στη θάλασσα να πνιγούμε, λέει ο Χριστός, παρά να σκανδαλίσουμε κάποιον με τις δικές μας αμαρτίες. Ας τα έχουν αυτά υπόψη τους αυτοί που όχι μόνο δεν κρύβουν τα λάθη τους, αλλά το θεωρούν και κατόρθωμα να τα διαλαλούν. Στα λίγα λεπτά που μας απομένουν, ας στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτά που λέει ο Χριστός, για αυτούς που όχι μόνον εφαρμόζουν το Ευαγγέλιο στη ζωή τους, αλλά φροντίζουν και άλλοι να γνωρίσουν και να εφαρμόσουν στη ζωή τους τις εντολές Του Θεού. «Ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Αυτός που θα παρασύρει στην αμαρτία, θα βγει έξω από την Βασιλεία του Θεού, ενώ αυτός που θα εφαρμόσει και θα διδάξει και άλλους να εφαρμόζουν θα καταλάβει μεγάλη και υψηλή θέση, στην Βασιλεία του Θεού. Δηλαδή, θα είναι πιο κοντά στο Θεό αιώνια. Πόση πίστη πρέπει να έχεις για να υιοθετήσεις, να δεχθείς και να βιώσεις αυτές τις αλήθειες!

Αγαπητοί! Υπάρχουν απλοί άνθρωποι που παρασύρονται στο κακό ή στο καλό πολύ εύκολα. Άνθρωποι απλοί. Ψυχούλες συνηθίζουμε να τους λέμε. Υπάρχουν και παιδιά. Μικρά και μεγάλα παιδιά. Αυτοί όλοι περιμένουν από μας. Περιμένουν να μας αντιγράψουν. Μεγάλη η ευθύνη μας. Θα τους οδηγήσουμε με τα λόγια μας, με τη ζωή μας, μακριά από τον Θεό; Θα τους μάθουμε να εφαρμόζουν τις εντολές του Θεού, ή να τις περιφρονούν και να τις καταπατούν; Οι ψυχές τους είναι κρεμασμένες στον λαιμό μας. Μας δίνεται η μοναδική ευκαιρία να ονομασθούμε «ελάχιστοι» ή να ονομασθούμε «μεγάλοι». Οι άνθρωποι που ζουν κοντά μας, ή θα μας πάνε στον παράδεισο ή θα μας διώξουν μακριά από τον Θεό. Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, οι γείτονές μας, οι συνεργάτες μας, αυτοί θα καθορίσουν, που θα βρισκόμαστε στην αιωνιότητα: μακριά από τον Θεόν ή κοντά στον Θεό. Όσο περνά η ηλικία μας, πρέπει να σκεπτόμαστε πιο ώριμα: Οι άνθρωποι που είναι γύρω μας, περιμένουν από μας, από το παράδειγμά μας, από τα λόγια μας: Ή να τους διώξουμε μακριά από τον Θεό ή να τους πάμε κοντά στον Θεό. Έτσι και εμείς θα ονομασθούμε ή «ελάχιστοι» ή «μεγάλοι» στην Βασιλεία του Θεού!!!

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 09/07/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Η’28 - Θ’1) 9/7/2023

 

        Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς περιέγραψε σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, ένα γεγονός, μια πάλη, που έγινε μεταξύ του Χριστού και του διαβόλου. Η πάλη αυτή έγινε έξω από την πόλη Γέργεσα, κοντά στο νεκροταφείο. Εκεί στο νεκροταφείο έμεναν διωγμένοι από τους συμπατριώτες τους δύο δαιμονισμένοι, που ήταν τόσο άγριοι που δεν μπορούσε κανείς να τους πλησιάσει. Με το στόμα των δυστυχισμένων ανθρώπων φώναξαν τα δαιμόνια προς το Χριστό παρακλητικά και του είπαν: Γιατί ήλθες πρόωρα να μας βασανίσεις; Τουλάχιστον αν μας βγάλεις από τους ανθρώπους αυτούς, που κάνοντάς τους κακό ευχαριστιόμαστε, επίτρεψέ μας να μπούμε μέσα στους χοίρους που βόσκουν απέναντι, για να ευχαριστηθούμε προκαλώντας σε εκείνους και στα αφεντικά τους κακό. Πηγαίνετε, τους είπε ο Χριστός, κι εκείνοι έκαναν το κακό που επιθυμούσαν. Έπνιξαν όλους τους χοίρους. Οι κάτοικοι της πόλης των Γεργεσινών, όταν έμαθαν το δυσάρεστο γεγονός, ήλθαν στο μέρος που ήταν ο Χριστός και τον παρακάλεσαν να φύγει από τα μέρη τους. Ο Χριστός, χωρίς δεύτερη κουβέντα, μπήκε στο πλοιάριο και επέστρεψε με τους μαθητές Του στην Καπερναούμ. Οι Γεργεσινοί έχασαν την ευκαιρία να απολαύσουν την παρουσία του Χριστού και στερήθηκαν την σωτήρια διδασκαλία τους.

        Μελετώντας με προσοχή το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, μας κάνει αλγεινή εντύπωση η στάση των κατοίκων της πόλεως Γέργεσα, που έδιωξαν από την περιοχή τους το Χριστό, και έρχονται στο μυαλό μας δύο ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα είναι: Ο Χριστός κάνει και στη δική μας τη ζωή την εμφάνισή του; Μας επισκέπτεται και μας; Και το δεύτερο ερώτημα είναι: Εμείς δεχόμαστε την επίσκεψη του Χριστού στη ζωή μας; Ή τον διώχνουμε όπως οι Γεργεσινοί;

        Το ότι ο Χριστός μάς επισκέπτεται είναι δεδομένο. Όλους τους ανθρώπους τους καλεί σε σωτηρία, άρα κι εμάς. Όμως στον καθένα παρουσιάζεται με διαφορετικό τρόπο. Άλλοτε έρχεται σαν φτωχός που ζητάει βοήθεια! Άλλοτε σαν άνθρωπος που αδικήθηκε από μας και μας ζητάει να αποδώσουμε το δίκαιο. Άλλοτε έρχεται στο πρόσωπο κάποιου που μας αδίκησε και ζητάει να τον συγχωρήσουμε. Έρχεται στη ζωή μας και σαν Θεός που θέλει από μας να εφαρμόσουμε τις εντολές Του, το Ευαγγέλιό Του. Τις πιο πολλές φορές έρχεται θυσιασμένος μέσα στο Άγιο Ποτήριο, στην Ωραία Πύλη και μας καλεί με το στόμα του ιερέως να προσέλθουμε για να ενωθεί μαζί μας και να μας σώσει.

        Όλες τις φορές που μας προσεγγίζει, έρχεται από αγάπη. Σκοπός Του η σωτηρία μας, γιατί «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν».

        Προκειμένου να μας προσεγγίσει ο Χριστός, αγαπητοί αδελφοί, την πρώτη κίνηση την κάνει Εκείνος, όπως Εκείνος πήρε την πρωτοβουλία να επισκεφθεί τους Γεργεσινούς. Για να Τον δεχθούμε όμως και να τον φιλοξενήσουμε στην καρδιά μας, εμείς πρέπει να κάνουμε την πρώτη κίνηση. Εμείς να Τον καλέσουμε. Εμείς να οδηγήσουμε τα βήματά μας σε Εκείνον. Έρχεται μέχρι την πόρτα της καρδιάς μας, αλλά δεν την παραβιάζει. Περιμένει εμείς να Του ανοίξουμε. Θεράπευσε τους δαιμονισμένους για να δουν και να καταλάβουν οι Γεργεσινοί ότι ήλθε στην πόλη τους κοντά ο Θεός, μα περίμενε να Τον καλέσουν, όπως έκαναν οι Σαμαρίτες στην περίπτωση της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος. Βγαίνει στην Ωραία Πύλη και με το στόμα του ιερέως, μας προσκαλεί, «προσέλθετε» μας λέει, αλλά η πρωτοβουλία να οδηγήσουμε τα βήματά μας σε Κείνον, είναι αποκλειστικά δικιά μας. «Δεῦτε πρός με πάντες» λέει, αλλά δεν υποχρεώνει κανέναν. Είναι αξιοσημείωτο: ενώ είναι παντοδύναμος Θεός, λέει σε όλους μας: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν».

        Αγαπητοί! Το να έλθει να κατοικήσει μέσα μας ο Θεός, είναι μεγάλη ευεργεσία. Όταν ο Χριστός κατοικεί μέσα στον άνθρωπο, η ζωή είναι διαφορετική. Εκείνος σηκώνει όλα τα βάρη και αφήνει τον άνθρωπο να σηκώνει όλα τα ελαφρά. Η θεϊκή Του αγάπη, Τον οδηγεί στο να θέλει να κατοικήσει στις καρδιές όλων μας. Όλων μας την πόρτα χτυπά και περιμένει να Του ανοίξουμε. Σε μας εναπόκειται να Τον δεχθούμε ή να Τον διώξουμε, όπως έκαναν οι Γεργεσινοί.

        Εμείς, σε αντίθεση με αυτούς, θα προσκαλούμε το Χριστό να κατοικήσει μέσα μας, να κάνει σκηνή την καρδιά μας, που την έχουμε ετοιμάσει για την επίσκεψη αυτή. «Ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν».

Αμήν.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/07/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Η’ 5-13)             2-7-2023

        Το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για κάποια αρετή που είναι απαραίτητο να έχουμε οι χριστιανοί. Για την μητέρα των αρετών, όπως την ονομάζουν οι Άγιοι πατέρες μας. Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα την αρετή αυτή την βρίσκουμε σε έναν ειδωλολάτρη, αξιωματικό – εκατόνταρχο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αυτός ο βαθμοφόρος στρατιωτικός, είχε την αρετή της ταπείνωσης. Ενώ αυτός ο άνθρωπος είχε υπό την εξουσία του και υπό τις διαταγές του εκατό στρατιώτες, δεν είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. Ενώ στα μέρη εκείνα ήταν κατακτητής, δεν έδειξε υπεροψία προς τον Χριστό, που σαν Ιουδαίος ήταν υπό τις διαταγές του.

Σε δύο σημεία φαίνεται η μεγάλη ταπείνωση αυτού του ανθρώπου. Στο σπίτι του είχε ένα δούλο. Εκείνη την εποχή οι δούλοι δεν είχαν κανένα δικαίωμα. Θεωρούνταν άβουλα πράγματα, που τα αφεντικά τους, τους έκαναν ότι ήθελαν. Και να τους θανατώσουν μπορούσαν. Και να τους πουλήσουν, χωρίς να δώσουν λόγο σε κανέναν. Παρόλα αυτά ο εκατόνταρχος της Καπερναούμ, για τον οποίο κάνουμε λόγο, ενώ ο δούλος του ήταν άρρωστος, όχι μόνο δεν αδιαφόρησε για αυτόν, αλλά έτρεξε να ενδιαφερθεί για να γίνει καλά . Ένας ισχυρός αξιωματούχος, ενδιαφέρεται για έναν δούλο! Στο ενδιαφέρον αυτό, φαίνεται καθαρά, όχι μόνον η αγάπη που είχε ο άνθρωπος αυτός, αλλά και η ταπείνωσή του, να κατεβαίνει στο επίπεδο του δούλου και να ενδιαφέρεται για αυτόν. Για την υγεία του. Η μεγάλη αρετή όμως του Εκατόνταρχου, φαίνεται στη συνάντηση και στη σχέση του με τον Χριστό. Πηγαίνει λοιπόν, στον Χριστό και τι ζητάει; Αυτός, ο κατακτητής, ο αρχηγός εκατό στρατιωτών, πλησιάζει έναν Ιουδαίο και τον παρακαλεί. «Προσῆλθεν αὐτῷ Ἑκατόνταρχος, παρακαλῶν αὐτὸν», παρακαλεί για την υγεία του δούλου του. Είναι παράλυτος και θέλει να τον βοηθήσει. Το μέγεθος όμως της αρετής ταπείνωσης του εκατόνταρχου φαίνεται στην συνέχεια του περιστατικού. Λέει ο Χριστός, με την αγάπη και την προθυμία που Τον διέκρινε: Εγώ θα έρθω στο σπίτι σου και θα τον κάνω καλά. Ακούστε την απάντηση του εκατόνταρχου. Ακούστε και θαυμάστε. Στο σημείο αυτό ειπώθηκε μια φράση από τον εκατόνταρχο που πέρασε στην ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως και έμεινε παροιμιώδης στους αιώνες:  «Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς».

Πώς να έρθεις εσύ στο σπίτι μου, δεν είμαι άξιος για να έλθεις εσύ στο σπίτι μου, μόνον πες με λόγια αυτό που θέλεις να γίνει και είμαι βέβαιος πως αυτό που θα πεις, θα γίνει. Ο Χριστός θαύμασε την πίστη και την ταπείνωση αυτού του ανθρώπου και κάλεσε αυτούς που τον ακολουθούσαν να τον μιμηθούν. Μεγάλη η πίστη του εκατόνταρχου, αγαπητοί αδελφοί, μεγάλη όμως και η ταπείνωσή του. Και μόνο που εκδήλωσε την πίστη του στον αληθινό Θεό, αυτός που ήταν ειδωλολάτρης, δείχνει την βαθειά του ταπείνωση. Πότε όμως εδραιώθηκε η ταπεινή αυτή γνώμη για τον εαυτό του, πότε πίστεψε ότι ήταν ανάξιος να υποδεχτεί τον Χριστό σπίτι του; Όταν είδε τον Χριστό. Όταν γνώρισε τον Χριστό.

Για να αποκτήσουμε την μητέρα των αρετών, την ταπείνωση, αγαπητοί αδελφοί, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον Χριστό. Αν δεν κατοικήσει μέσα μας ο Χριστός, απλώς θα ταπεινολογούμε. Θα λέμε ότι δεν είμαστε τίποτα. Ότι είμαστε κατώτεροι από τους άλλους, αλλά δεν θα το πιστεύουμε στ’ αλήθεια. Άλλο ταπεινός και άλλο ταπεινολόγος. Όταν μπει το φως του Χριστού μέσα μας, θα δούμε την πνευματική φτώχεια μας και θα γίνουμε ταπεινοί όχι ταπεινολόγοι.

Ο εκατόνταρχος επειδή ήταν ταπεινός έδειξε αγάπη στον συνάνθρωπό του και ειδικά στον παράλυτο δούλο του. Επειδή ήταν ταπεινός κατέφυγε για βοήθεια στον υπήκοό του Ιησού Χριστό. Η ταπείνωσή του του έδωσε την δύναμη να περιφρονήσει την θρησκεία του, την ειδωλολατρία, και να πιστέψει στον μόνο αληθινό Θεό, τον Χριστό. Δηλαδή και εδώ φαίνεται καθαρά ότι η αρετή της ταπείνωσης γέννησε τις αρετές της αγάπης και της πίστεως. Επειδή ο εκατόνταρχος ήταν ταπεινός είπε την παροιμιώδη φράση που λέμε και εμείς προτού να υποδεχτούμε τον Χριστό μέσα μας με την Θεία Κοινωνία.

«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς».

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 25/06/2023

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΣΤ’ 22-33)        25-06-2023

«Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ».

Με αυτά τα λόγια τελειώνει το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί. Με την προτροπή αυτή, δίνει αμέσως άλλο περιεχόμενο στην προσευχή μας ο Χριστός. Συνηθίζουμε στην επικοινωνία μας με τον Θεό συνέχεια να Του ζητούμε. Του ζητούμε υλικά αγαθά. Του ζητούμε επιτυχίες για αυτήν την ζωή. Του ζητούμε πράγματα για μας, για τα παιδιά μας, για τους γνωστούς μας. Συνήθως ζητάμε από τον Θεό για τους εαυτούς μας και για τους δικούς μας ανθρώπους, επιτυχίες σε αυτή την ζωή, υγεία. Γενικά, θέλουμε να μας χαρίσει ο Θεός αυτά που χρειάζονται για να είμαστε ευτυχισμένοι σε αυτήν την ζωή. Και πολλές φορές ζητάμε πράγματα τα οποία θα τροφοδοτήσουν τον εγωισμό μας. Θέλουμε να είμαστε κάτι παραπάνω από τους άλλους, και αυτό το ζητάμε επίμονα από τον Θεό. Μάλιστα πολλές φορές θέλουμε να κερδίσουμε ένα δικαστήριο εναντίον του αδελφού μας, ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι άδικο. Δηλαδή θέλουμε να ευλογήσει ο Θεός, ακόμη και την αδικία μας. Άλλες φορές του ζητάμε να έχουμε την υγεία μας, για να μπορούμε να συνεχίσουμε την αμαρτωλή ζωή μας. Πολλοί ζητούν από τον Θεό να βάλει η ομάδα τους γκολ, για να τροφοδοτήσουν τον φανατισμό τους. Δηλαδή ταιριάζει απόλυτα και σε μας αυτό που είπε ο Χριστός στους δυο μαθητές Του: «Δεν ξέρετε τι ζητάτε».

Σήμερα ακούσαμε στο Ευαγγέλιο να μας λέει ο Χριστός: Πρώτα να ζητάτε την σωτηρία της ψυχής σας, και όλα τα άλλα αφήστε τα στον Θεό. Όταν ρώτησαν τον Άγιο Πορφύριο «Εσύ γιατί δεν ζητάς από τον Χριστό να σε κάνει καλά;» Απάντησε: «Εγώ συνέχεια παρακαλώ τον Θεό να συγχωρέσει τις αμαρτίες μου για να σωθεί η ψυχή μου. Όλα τα υπόλοιπα είναι δική του δουλειά.» Εάν σε αυτά που ακούσαμε σήμερα, προσθέσουμε και το «Πάτερ ἡμῶν» και ειδικά το «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου», θα καταλάβουμε καλύτερα αυτό που είπαμε στην αρχή. Ότι αλλάζει αμέσως το περιεχόμενο της προσευχής μας. Θα παύσουμε να υποδεικνύουμε στον Θεό τι θέλουμε να μας κάνει. Εάν λέμε εμείς στον Θεό τι θέλουμε είναι σαν να του λέμε «Γενηθήτω το θέλημά μου». Εκείνος ξέρει καλύτερα από μας τι είναι το αληθινό συμφέρον μας. Τι χρειαζόμαστε για να σωθεί η ψυχή μας. Όταν συνέχεια επαναλαμβάνουμε το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», ακριβώς μέσα στο ελέησόν με, είναι το συγχώρεσέ με, προκειμένου να με οδηγήσεις στην σωτηρία.

Ο Άγιος Παΐσιος απαντώντας σε μοναχή, δίνει και την άλλη διάσταση της προσευχής. Εκείνην της Δοξολογίας και της Ευχαριστίας. Λέει χαρακτηριστικά: « Το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ να μην λείπει ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ όταν πονάω, το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ έχω για χάπι του πόνου. Τίποτε άλλο δεν με πιάνει. Το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ είναι ανώτερο από όλα και από το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με’. Έλεγε ο παπά-Τύχων: «Το ‘Κύριε ελέησον’ έχει εκατό δραχμές, το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ έχει χίλιες δραχμές.» Είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό. Ήθελε να πει ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη, ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο, και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία. Συνιστούσε μάλιστα, να λέμε το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ όχι μόνο όταν είμαστε καλά, αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες, γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός, για φάρμακα της ψυχής.

Να επανέλθουμε πάλι στο Ευαγγέλιο και να πούμε ότι είναι φρόνιμο και χριστιανικό, να παύσουμε να είμαστε συνέχεια ζήτουλες απέναντι στον Θεό. Να ζητάμε, αλλά τι; Να μας δίνει εκείνα που χρειάζονται για να σωθεί η ψυχή μας. Για να κερδίσουμε την αιώνια ζωή. Και να μην παύσουμε ποτέ να Τον ευχαριστούμε. Να λέμε το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με’, αλλά να μην παραλείπουμε και το ‘Δόξα σοι ο Θεός. Να θυμόμαστε και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που άφησε την τελευταία του πνοή, γονατιστός μπροστά στην Αγία Τράπεζα λέγοντας: «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».

 Αμήν.