ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10/08/2025

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΔ’ 22-34)   10/08/2025

        Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μάς περιγράφει σήμερα αγαπητοί αδελφοί, δύο περιστατικά, που έγιναν χρονικά, μετά τον πολλαπλασιασμό των 5 άρτων στην έρημο. Και τα δύο ταλαιπώρησαν τους μαθητές του Χριστού. Αξιοσημείωτο είναι το ότι όχι μόνο τα επέτρεψε να γίνουν Εκείνος, αλλά τρόπο τινά, Εκείνος υποχρέωσε τους μαθητές Του να υποστούν τα δυσάρεστα αποτελέσματά τους, γιατί ήθελε να φανερωθεί σ' αυτούς η πίστη τους.

        Αφού απόλυσε λοιπόν τους χορτασμένους όχλους να πάνε στα σπίτια τους, Εκείνος ανέβηκε στην κορυφή του παρακείμενου λόφου, μόνος Του για να προσευχηθεί. Και ενώ σαν Θεός γνώριζε ότι θα σηκωνόταν φουρτούνα στη θάλασσα «ἠνάγκασε», σημειώνει ο Ευαγγελιστής, τους μαθητές Του να μπουν στο πλοίο και να περάσουν στην απέναντι όχθη της λίμνης. Δεν άργησε όμως να πιάσει η φουρτούνα. Όταν ήταν στο μέσον της λίμνης το πλοιάριο ήταν «βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος». Οι μαθητές καίτοι ήταν μαθημένοι από θάλασσα, σαν ψαράδες, φοβήθηκαν. Είδαν το χάρο με τα μάτια τους. Μετά τις μεσονύχτιες ώρες, ο Ιησούς κατέβηκε από τον τόπο της προσευχής Του. Περπάτησε πάνω στα κύματα και πλησίασε το πλοίο. Οι μαθητές μην μπορώντας να ξεχωρίσουν μέσα στο σκοτάδι ότι ήταν ο Χριστός πάνω στα κύματα, άρχισαν να φωνάζουν. Φάντασμα! Φάντασμα! «Ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν». Ο Διδάσκαλος τούς καθησύχασε. Μη φοβάστε· εγώ είμαι. Έχετε θάρρος. Από εδώ και πέρα αρχίζει το δεύτερο περιστατικό. Ο Απ. Πέτρος λέει στο Χριστό. Εάν είσαι όντως εσύ, πες να περπατήσω πάνω στα κύματα. Ο Χριστός, ενώ γνώριζε ότι ο Πέτρος κάποια στιγμή θα ολιγοπιστούσε και θα άρχιζε να βουλιάζει στο νερό, του λέει: Έλα! Πράγματι ο Πέτρος όσο πίστευε στη δύναμη του Χριστού, περπατούσε πάνω στα κύματα χωρίς να βρέχεται. Κάποια στιγμή όμως φοβήθηκε το δυνατό αέρα και τα μεγάλα κύματα. Ο φόβος του έδιωξε την πίστη και άρχισε να φωνάζει: «Κύριε, σῶσόν με». Ο καλός του διδάσκαλος, άπλωσε το χέρι και τον άρπαξε. Τον ήλεγξε όμως για την ολιγοπιστία του· «Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;»

        Εν τω μεταξύ, σε λίγο το πλοιάριο έφθασε στην στεριά. Όλοι όσοι ήταν στο πλοίο, έσπευσαν να τον προσκυνήσουν και να εκφράσουν την πίστη τους λέγοντας: «Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ».

        Η θερμή παράκληση του Πέτρου «Κύριε, σῶσόν με» και η ομολογία πίστεως όσων ήταν στο πλοίο, φαίνεται από τη διήγηση του Ευαγγελιστού Ματθαίου που ήταν παρών στα γεγονότα, ότι ήταν αποτέλεσμα της δυσκολίας που πέρασαν. Και είπαμε ότι ο ίδιος ο Χριστός τούς ανάγκασε να υποστούν αυτές τις δυσκολίες, ενώ τις ήξερε εκ των προτέρων. Δηλαδή, ο Θεός πολλές φορές επιτρέπει να μας βρουν δυσκολίες στη ζωή για να φανερωθεί η πίστη μας, αλλά και για να γίνει πιο θερμή η προσευχή μας, η επίκλησή μας προς Αυτόν. Εμείς αγαπητοί αδελφοί, βιαζόμαστε να βγάλουμε λανθασμένα συμπεράσματα και πολλές φορές να κάνουμε και παράπονα στο Θεό για τις δυσκολίες που μας βρίσκουν στη ζωή μας. Από το σημερινό Ευαγγέλιο όμως μαθαίνουμε ότι οι δυσκολίες και τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής μας, μας οδηγούν άλλοτε για να κάνουν την προσευχή μας πιο έντονη, πιο θερμή και να φωνάξουμε σαν τον Απ. Πέτρο «Κύριε, σῶσόν με», και άλλοτε να μας υποχρεώσουν να γονατίσουμε και να προσκυνήσουμε τον Χριστό λέγοντας σαν τους επιβάτες εκείνου του πλοίου «Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ».

        Να μάθουμε πρέπει ότι τίποτε δεν είναι τυχαίο σ' αυτή τη ζωή. Όλα είναι ελεγχόμενα από τον ίδιο το Θεό και όλα ξεκινούν από την αγάπη Του και από το ενδιαφέρον Του για την σωτηρία της ψυχής μας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι μας συμφέρει στη ζωή μας, να γίνεται το θέλημα του Θεού και όχι το δικό μας. Όχι τυχαία έβαλε ο Χριστός στην Κυριακή προσευχή το «γενηθήτω τὸ θέλημά σου». Είναι αλήθεια ότι η πολλή εμπιστοσύνη που έχουμε στον εαυτό μας, η μεγάλη σιγουριά που νιώθουμε στην πρόοδο της επιστήμης, μας εμποδίζουν να δεχθούμε εύκολα και να νιώθουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην αγάπη και στο θέλημα του Θεού. Πρέπει να νιώθεις μεγάλη σιγουριά στην προστασία του Θεού, για να του εμπιστευθείς ασυζητητί όλη τη ζωή σου. Δεν είναι αρκετό να πιστεύεις στο Θεό, πρέπει και να τον αγαπάς πολύ, για να τον αφήσεις να κυβερνά τη ζωή σου. Το παιδάκι αγαπά τους γονείς του και γνωρίζει την αγάπη τους, γι' αυτό αφήνεται στην προστασία τους.

        Κάποτε δύο βοτανολόγοι πήγαν να ψάξουν τα βουνά για σπάνια βότανα. Μαζί τους είχαν πάρει και το παιδάκι ενός απ' αυτούς. Είδαν λοιπόν ένα σπάνιο φυτό, βαθιά μέσα σε μια χαράδρα. Αποφάσισαν να δέσουν το παιδάκι σε σχοινί και να το κρεμάσουν για να μαζέψει το σπάνιο φυτό. Το παιδάκι δήλωσε ότι θα σας κάνω το χατίρι, μόνο αν το σχοινί το κρατάει ο πατέρας μου. Μόνο στην αγάπη του πατέρα του είχε εμπιστοσύνη το παιδί. Έτσι και οι χριστιανοί έχουν τη βεβαιότητα ότι όσο δυσάρεστα και να τους βρουν στη ζωή, βρίσκονται πάντα υπό την προστασία του Θεού. Εκείνος, όπως επιτρέπει τα εύκολα, επιτρέπει και τα δύσκολα. Πάντως όλα τα επιτρέπει ή για να γίνει πιο θερμή η προσευχή μας, όπως του Πέτρου, ή για να γίνει φανερή η πίστη μας, όπως των επιβατών του πλοίου, του σημερινού Ευαγγελίου.  

Αμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 10/08/2025 - Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ´ 22 - 34

22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. 23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. 24 τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. 26 καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. 27 εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. 28 ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· 29 ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. 31 εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; 32 καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. 33 οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. 34 Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ´ 22 - 34

22 Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν οἱ μαθηταί του ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ πλήθους, ποὺ ἤθελε νὰ τὸν ἀνακηρύξῃ βασιλέα, ἠνάγκασεν αὐτοὺς νὰ ἔμβουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ περάσουν προτήτερα ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ἕως ὅτου αὐτὸς διαλύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. 23 Καὶ ἀφοῦ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβη εἰς τὸ βουνὸν διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος του.Ὅταν δὲ ἐβράδυασε καλά, ἦτο ἐκεῖ μοναχός. 24 Τὸ δὲ πλοῖον εἶχε προχωρήσει πλέον εἰς τὸ μέσον τῆς λίμνης καὶ συνεταράσσετο ἀπὸ τὰ κύματα.Διότι ἦτο ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 Κατὰ δὲ τὸ τελευταῖον τρίωρον τῆς νυκτός, ὁπότε παρελάμβανε τὴν στρατιωτικὴν φρουρὰν τὸ τέταρτον τμῆμα τῶν σκοπῶν, ἔφυγεν ἀπὸ τὸ ὅρος καὶ ἦλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, σὰν νὰ ἦτο αὐτὴ ξηρά. 26 Καὶ ὅταν τὸν εἶδαν οἱ μαθηταὶ νὰ περιπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθησαν λέγοντες, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔβλεπαν εἶναι φάντασμα.Καὶ ἀπὸ τὸν φόβον τους ἀφῆκαν κραυγήν. 27 Ἀμέσως ὅμως ὡμίλησεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἔχετε θάρρος.Ἐγὼ εἶμαι.Μὴ φοβεῖσθε. 28 Ἀπεκρίθη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος καὶ εἶπε· Κύριε, ἐὰν εἶσαι σύ, διατάξέ με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ ἐπάνω εἰς τὰ νερά. 29 Ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· Ἐλθέ.Καὶ ἀφοῦ κατέβη ἀπὸ τὸ πλοῖον ὁ Πέτρος, περιεπάτησεν ἐπάνω εἰς τὰ νερὰ διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 Ἀλλ’ ὅταν εἶδε τὸν ἀέρα, ὅτι ἦτο δυνατός, ἐκλονίσθη ἡ πίστις του καὶ ἐφοβήθη, καὶ σὰν ἤρχισε νὰ βουλιάζῃ, ἐφώναξε δυνατὰ καὶ εἶπε· Κύριε, σῶσε με, διότι κινδυνεύω νὰ πνιγῶ. 31 Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤπλωσε τὴν χεῖρα του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· Ὀλιγόπιστε, διατὶ ἐδείλιασες; 32 Καὶ ὅταν ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Πέτρος ἐμβῆκαν εἰς τὸ πλοῖον, ἡσύχασεν ὁ ἄνεμος. 33 Αὐτοὶ δέ, ποὺ ἦσαν ἀπὸ προτήτερα εἰς τὸ πλοῖον, ἦλθαν καὶ τὸν ἐπροσκύνησαν μὲ πολλὴν εὐλάβειαν λέγοντες· Ἀληθινά, εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. 34 Καὶ ἀφοῦ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ ἕν μέρος τῆς λίμνης εἰς τὸ ἄλλο, ἦλθαν εἰς τὴν χώραν Γεννησαρέτ.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 03/08/2025

 

ΚΥΡΙΑΚΗ H’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. ΙΔ’ 14-22) 03-08-2025

        Το σημερινό Ευαγγέλιο, αγαπητοί αδελφοί, μας φέρνει πολύ κοντά στην Θεία Λειτουργία και μάλιστα στα λόγια που λέει ο ιερέας, όταν τεμαχίζει το επί της Αγίας Τράπεζας Σώμα του Χριστού και λέγει: «…ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καί μηδέποτε δαπανόμενος». Εξάλλου οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων στην έρημο, προεικονίζει το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Κάποια μέρα, λοιπόν, ο Χριστός με τους μαθητές του πήγαν στην έρημο, στο απέναντι μέρος της λίμνης με το πλοιάριο. Πολύς κόσμος, μόλις έμαθε αυτή την κίνηση του Χριστού, έτρεξε γύρω-γύρω από την στεριά και περιτριγύριζε τον Χριστό. Ο Χριστός άδραξε την ευκαιρία και τους μιλούσε. Τους έλεγε τα θελκτικά, θεϊκά Του λόγια. Τόσο σαγηνεύτηκε ο κόσμος από την διδασκαλία Του που δεν πρόσεξαν ότι βράδιασε. Ανέλαβαν οι μαθητές να υπενθυμίσουν στον Χριστό, ότι όλος αυτός ο κόσμος ήταν νηστικός. Εντύπωση κάνει σε αυτό το σημείο, ότι απορροφήθηκαν τόσο πολύ από το θείο κήρυγμα, που ξέχασαν και την πείνα τους ακόμη. Οι μαθητές είπαν στον Χριστό να σταματήσει να μιλάει στον κόσμο, για να πάνε στα γύρω χωριά να προμηθευτούν φαγητό. Ο Χριστός τους απάντησε: δεν έχουν ανάγκη να τρέχουν στα χωριά, δώστε τους εσείς να φάνε. Οι μαθητές διαμαρτυρήθηκαν ότι έχουν μόνο 5 άρτους και 2 ψάρια. Ο Διδάσκαλός τους, τους λέει, φέρτε ό,τι έχετε εδώ και χωρίστε τον κόσμο σε ομάδες. Έτσι και έγινε. Εκείνος ύψωσε τα χέρια του, ευλόγησε και στη συνέχεια έδινε φαγητό στους μαθητές και οι μαθητές στον κόσμο. Το φαγητό δεν τελείωνε! Πήραν όλοι! Και όχι μόνο χόρτασαν όλοι, αλλά στο τέλος, έδωσε εντολές ο Χριστός στους μαθητές, να μαζέψουν και τα περισσεύματα.

Είπαμε στην αρχή, αγαπητοί αδελφοί, στην σημερινή Ευαγγελική Περικοπή, προεικονίζεται η Θεία Λειτουργία. Όντως στο πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας, υπάρχει η ανάγνωση των αγιογραφικών κειμένων. Δηλαδή, όπως ο Χριστός τότε δίδαξε το πλήθος εκείνο των διψασμένων ανθρώπων, έτσι και η Εκκλησία, στην αρχή της Θείας Λειτουργίας, μας χορταίνει πρώτα πνευματικά με τα λόγια της Αγίας Γραφής, το  Αποστολικό και το Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Μετά ρίχνει μια ματιά προς τα πάνω «ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν» προς τον Θεόν Πατέρα. «Εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις». Αυτά τα λόγια της περικοπής, δεν μας θυμίζουν ακριβώς αυτό που γίνεται στη Θεία Λειτουργία; Η Αγία Τριάδα ευλογεί τα προσφερόμενα από τους ιερείς. Και αυτά, αφού μεταβληθούν σε σώμα και αίμα Χριστού, ο ιερέας που είναι σταλμένος από τον Θεό, τα δίνει στους πιστούς που συμμετέχουν στο μυστήριο. Στη Θεία Λειτουργία, βλέπουμε νοητά αυτό που έγινε στην έρημο. Ο Χριστός ευλογεί και πολλαπλασιάζει. Οι ιερείς αντιπροσωπεύουν τους μαθητές, αναλαμβάνουν να μοιράσουν τα ευλογηθέντα στους πιστούς.

Είναι φρόνιμο να κάνουμε κάποιες σκέψεις σε αυτό το σημείο: πρώτον, να αναλογιστούμε με πόση προσοχή παρακολουθούσαν τα λόγια του Χριστού, οι άνθρωποι εκείνοι που συγκεντρώθηκαν στην έρημο! Μας ελέγχουν και μας διδάσκουν με πόση προσοχή, πρέπει και εμείς να παρακολουθούμε αυτά που λέγονται και γίνονται κάθε φορά που συμμετέχουμε στην Θεία Λειτουργία. Εκείνοι δεν πρόσεξαν ότι η ώρα πέρασε και νύχτωσε. Και ακόμη ξέχασαν την πείνα τους. Εμείς τουλάχιστον να ξεχάσουμε τις δουλειές μας και τις άλλες υποχρεώσεις μας, όταν βρισκόμαστε μέσα στην Εκκλησία. «Πᾶσαν την βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν». Το δεύτερο που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι: Μπορεί το μυαλό μας να φανταστεί κάποιον από αυτούς που βρέθηκαν εκείνο το απόγευμα στην έρημο να αρνηθεί να πάρει από τους μαθητές την ευλογημένη τροφή που τους μοίραζαν; Εάν εκείνοι πήραν με χαρά το ευλογημένο ψωμί «Καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν», με πόση λαχτάρα και κατάνυξη, πρέπει να σπεύδουμε εμείς να κοινωνήσουμε και να πάρουμε από το χέρι του ιερέως, που εκείνη τη στιγμή είναι ένας από τους μαθητές, όχι απλώς ευλογημένο ψωμί, το Αντίδωρο, αλλά το ίδιο το Σώμα του Χριστού;

Ο Χριστός και οι μαθητές, μας λένε μέσα στη Θεία Λειτουργία, να φροντίζουμε να παίρνουμε το «δώρον» όχι μόνο το «αντίδωρον».

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 03/08/2025 - ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ´ 14 - 22

14 Καὶ ἐξελθὼν εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. 15 ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. 16 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. 17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. 18 ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτούς ὧδε. 19 καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. 20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. 21 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. 22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ´ 14 - 22

14 Καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὅταν ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ ἐρημικὸν καταφύγιόν του, εἶδε πολὺν λαὸν καὶ τοὺς συνεπάθησε πολὺ καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους των. 15 Ὅταν δὲ ἐπλησίαζε νὰ βραδυάσῃ, προσῆλθον εἰς αὐτόν οἰ μαθηταί του λέγοντες· Εἶναι ἔρημος ὁ τόπος καὶ ἡ ὤρα πλέον ἐπέρασε. Δῶσε διαταγὴν νὰ διαλυθοῦν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ χωρία καὶ νὰ ἀγοράσουν διὰ τοὺς ἑαυτούς των τροφάς. 16 Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τοὺς εἶπε δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἀπέλθουν καὶ νὰ ἀγοράσουν τρόφιμα. Δώσατέ τους σεῖς νὰ φάγουν. 17 Ἀλλ’ ἐκεῖνοι τοῦ εἶπον· Δὲν ἔχομεν ἐδῶ παρὰ πέντε ψωμιὰ καὶ δύο ψάρια. 18 Ὁ δὲ Κύριος εἶπε· Φέρετέ τά μου ἐδῶ. 19 Καὶ ἀφοῦ παρεκίνησε τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ νὰ ἑξαπλωθοῦν εἰς τὴν πρασινάδα, ἐπῆρε τὰ πέντε ψωμιὰ καὶ τὰ δύο ψάρια, καί, ἀφοῦ ἐσήκωσε τὰ μάτια του εἰς τὸν οὐρανόν, ηὐχαρίστησε καὶ ἐπεκαλέσθη τὸν Πατέρα του καὶ ἀφοῦ ἔκοψε τὰ ψωμιά, τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ οἰ μαθηταὶ εἰς τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. 20 Καὶ ἔφαγαν ὅλοι καὶ ἐχόρτασαν, καὶ ἐσήκωσαν ὅ,τι ἐπερίσσευσεν ἀπὸ τὰ κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμᾶτα. 21 Ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἔφαγαν ἦσαν περίπου πέντε χιλιάδες ἄνδρες, χωρὶς νὰ συνυπολογίζωνται εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν γυναῖκες καὶ παιδιά. 22 Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν οἱ μαθηταί του ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ πλήθους, ποὺ ἤθελε νὰ τὸν ἀνακηρύξῃ βασιλέα, ἠνάγκασεν αὐτοὺς νὰ ἔμβουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ περάσουν προτήτερα ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ἕως ὅτου αὐτὸς διαλύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27/07/2025 - ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΟΥ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Z’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (ΜΑΤΘ. Θ’ 27-35) 27-7-2025

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει το πώς θεραπεύτηκαν τρεις άνθρωποι, αγαπητοί αδελφοί. Δύο τυφλοί και ένας κουφός. Αξίζει να προσέξουμε πως οι δύο τυφλοί καλούσαν τον Χριστό σε βοήθεια. Χρησιμοποίησαν τις λέξεις με τις οποίες, έως και σήμερα, επικαλούμαστε τον Χριστό. Αυτό δείχνει ότι την μικρή προσευχούλα που μας δίδαξαν να λέμε οι Άγιοι Πατέρες μας, την πήραν από το Ευαγγέλιο. Στην πόλη Καπερναούμ βρισκόμαστε. Μετά το θαύμα του Χριστού να αναστήσει το νεκρό κορίτσι του Ιαείρου, τον ακολούθησαν δύο τυφλοί που φώναζαν πίσω Του: «Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ, ἐλέησον ἡμᾶς». Όταν οι τυφλοί δήλωσαν ότι πιστεύουν στην παντοδυναμία του Χριστού, Εκείνος άγγιξε τα μάτια τους και αμέσως άνοιξαν. Δεν πρόλαβαν να φύγουν οι δύο θεραπευθέντες τυφλοί και έφεραν στον Χριστό έναν κωφάλαλο. Αυτός είχε δαιμόνιο και αυτό του προξενούσε την αρρώστια του. Το δαιμόνιο έφυγε φαίνεται, μόλις κατάλαβε την παρουσία του Χριστού και αμέσως ο κωφάλαλος άρχισε να μιλάει. Ο κόσμος έμεινε εκστατικός και δοξολογούσε τον Θεό. Το ότι ο Χριστός έκανε συνέχεια θαύματα το μαρτυρούν όλοι που τα παρακολουθούσαν και το σημειώνει στη συνέχεια και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Εμείς εδώ θα αφιερώσουμε λίγα λεπτά για να αναφερθούμε στην επίκληση των δύο τυφλών. Ζητούσαν, είπαμε, βοήθεια από τον Χριστό με τις λέξεις που και εμείς επαναλαμβάνουμε συνέχεια. Για την μικρή αυτή προσευχή, που λέγεται και ευχή, ο Άγιος Πορφύριος λέει: «για να έλθει ο Χριστός μέσα μας όταν τον επικαλούμαστε με το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’, πρέπει η καρδιά να είναι καθαρή. Να μην έχει κανένα εμπόδιο. Να είναι ελεύθερη από μίσος, από εγωισμό, από κακία. Πρέπει να τον αγαπάμε και να μας αγαπάει. Κι αν όμως έχουμε μέσα μας κάποιο κατάκριμα, πάλι υπάρχει κάποιο μυστικό. Και το μυστικό είναι να ζητήσουμε συγνώμη ή να το πούμε στον πνευματικό».

Όταν μιλάμε με τον Χριστό με την προσευχή των τυφλών, να έχουμε στην καρδιά μας και την πίστη των τυφλών, για να εισακουστεί η προσευχή μας. Ο Χριστός τους ρώτησε: «Πιστεύετε ότι είμαι ο Θεός και επομένως μπορώ να σας κάνω αυτό που ζητάτε;» Και οι δύο με μια φωνή απάντησαν: «Πιστεύουμε». Αμέσως έγινε το θαύμα: «Καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί». Για να έλθει και σε μας η Χάρη του Χριστού, πρέπει μέσα μας να φωλιάζει η πίστη. Για την μικρή αυτή προσευχή συμπληρώνει ο Άγιος : «Είναι αρκετό να λέμε ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’. Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από μας και μας παρέχει την αγάπη Του. Να θυμόμαστε ότι την μικρή αυτή επίκληση, χρησιμοποίησε και άλλος τυφλός στην Ιεριχώ. Να γνωρίζουμε, πρέπει, ότι ο σύγχρονός μας Άγιος Παΐσιος συνιστούσε να μη λείπει από το στόμα μας η μικρή αυτή προσευχή του τυφλού, αλλά κάπου σημειώνει ότι ο γέροντας Τύχων έλεγε πως εάν το ‘Κύριε ελέησον’ κοστίζει 100 δραχμές, το ‘Δόξα σοι ο Θεός’ κοστίζει 1000 δραχμές. Να τι γράφει ο Άγιος. Πάντα να έχεις στο στόμα σου το γλυκύτατο όνομα του Ιησού, για να γλυκαίνεται η ψυχή σου…

Μεγάλη υπόθεση να περνάς ολόκληρη την ημέρα με την ευχή. Αρχίζεις την ημέρα σου με την ευχή, στη συνέχεια κάνεις την εργασία σου λέγοντας την ευχή και έτσι αγιάζεται ότι κάνεις, αγιάζονται και όσοι συμμετέχουν σε αυτό που κάνεις. Όταν λ.χ. μαγειρεύεις και λες την ευχή, αγιάζεται το φαγητό που κάνεις, αγιάζονται και όσοι το τρώνε. Να τι λέγει ο άλλος σύγχρονός μας Άγιος για την ευχή. «Οι Πατέρες της Εκκλησίας χρησιμοποιούν ως πιο αποτελεσματική την μονολόγιστη ευχή, το ‘Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με’. Το κλειδί για την πνευματική ζωή του χριστιανού είναι η ευχή. Αξία έχει να λες την ευχή με τρυφερότητα ψυχής, με αγάπη στον Χριστό, με λαχτάρα, και τότε δεν θα σου φαίνεται κουραστική. Όπως όταν λες «μητέρα μου», «πατέρα μου» και νιώθεις πλήρη ανάπαυση».

        Και συνεχίζει ο Άγιος Πορφύριος : «Σημασία στην προσευχή έχει όχι η χρονική διάρκεια αλλά η ένταση. Να προσεύχεσθε έστω και πέντε λεπτά, αλλά δοσμένα στον Θεό, με αγάπη και λαχτάρα. Μπορεί ένας μια νύχτα ολόκληρη να προσεύχεται κι ο άλλος μονάχα πέντε λεπτά, κι αυτή η προσευχή των πέντε λεπτών να είναι ανώτερη. Μυστήριο είναι αυτό βέβαια, αλλά έτσι είναι».

Αδελφοί μου, οι δύο τυφλοί της Καπερναούμ, μας έδωσαν σήμερα την αφορμή, να ανατρέξουμε στους Αγίους μας και να ακούσουμε τις συμβουλές τους για την μικρούλα προσευχή. «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Ας τις θέσουμε σε εφαρμογή.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 27/07/2025 - ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Θ´ 27 - 35

27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· Ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυῒδ. 28 ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· Ναί, Κύριε. 29 τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. 30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί· καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω. 31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ. 32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· 33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες, Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ. 34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. 35 Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας, διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Θ´ 27 - 35

27 Καὶ ἐνῷ ἐπροχώρει ἀπ’ ἐκεῖ ὁ Ἰησοῦς, τὸν ἠκολούθησαν δύο τυφλοί, οἱ ὁποῖοι ἐφώναζαν δυνατὰ καὶ ἔλεγαν· Σπλαγχνίσου μας καὶ ἰάτρευσέ μας, ἔνδοξε ἀπόγονε τοῦ Δαβίδ. 28 Ὅταν δὲ ἦλθεν εἰς τὸ σπίτι, ἦλθαν πλησίον του οἱ τυφλοί, καὶ λέγει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Πιστεύετε, ὅτι ἔχω τὴν δύναμιν νὰ κάνω αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε; Λέγουν εἰς αὐτὸν ἐκεῖνοι· Ναί, Κύριε. 29 Τότε ἤγγισε μὲ τὰ δάκτυλά του τὰ μάτια τους καὶ εἶπε· Σύμφωνα μὲ τὴν πίστιν σας ἄς γίνῃ εἰς σᾶς. 30 Καὶ ἤνοιξαν τὰ μάτια τους· καὶ μὲ αὐστηρότητα παρήγγειλεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ τοὺς εἶπε· Προσέχετε, κανεὶς νὰ μὴ μάθῃ τὸ θαῦμα ποὺ σᾶς ἔκαμα. 31 Αὐτοὶ ὅμως, ὅταν ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ σπίτι, διέδωκαν τὴν φήμην του ὡς θαυματουργοῦ καὶ Μεσαίου εἰς ὅλην τὴν χώραν ἐκείνην. 32 Ὅταν δὲ οἱ δύο αὐτοὶ ἔβγαιναν ἀπὸ τὸ σπίτι, ἰδοὺ ἔφεραν πρὸς τὸν Ἰησοῦν ἄνθρωπον, ποὺ κατείχετο ἀπὸ δαιμόνιον καὶ ἦτο κωφὸς καὶ ἄλαλος. 33 Καὶ ἀφοῦ ἐξεδιώχθη τὸ δαιμόνιον, ὡμίλησεν ὁ κωφὸς καὶ ἐθαύμασαν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ καὶ ἔλεγαν· Οὐδέποτε ἐφάνησαν τέτοια θαύματα εἰς τὸ ἔθνος τοῦ Ἰσραήλ.Οὔτε ὅταν οἱ προφῆται καὶ οἱ λοιποὶ ἅγιοι ἄνδρες ἐθαυματούργουν ἐν μέσῳ αὐτοῦ. 34 Οἱ Φαρισαῖοι ὅμως ἔλεγαν· Μὲ τὴν βοήθειαν καὶ συνέργειαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν δαιμόνων βγάζει ἀπὸ τοὺς πάσχοντας τὰ δαιμόνια. 35 Καὶ περιήρχετο ὁ Ἰησοῦς ὅλας τὰς πόλεις καὶ τὰ χωρία, διδάσκων εἰς τὰς συναγωγάς των καὶ κηρύττων τὸ χαρμόσυνον κήρυγμα τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ θεραπεύων κάθε ἀσθένειαν καὶ ἀδιαθεσίαν μεταξὺ τοῦ λαοῦ.

ΚΥΡΗΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/07/2025

 

Κυριακή, ΣΤ' Ματθαίου (20 Ιουλίου 2025) ΄΄ Τέκνον αφέονται σοι αι αμαρτίαι σου ΄΄ 

Οι αμαρτίες και η άφεσή τους, είναι ένα θέμα που λίγο ως πολύ απασχολεί όλους τους ανθρώπους αγαπητοί αδελφοί. Παίρνοντας αφορμή από το περιεχόμενο του σημερινού Ευαγγελίου, ας διατυπώσουμε μερικές σκέψεις πάνω στο θέμα αυτό κι ας δούμε ποια είναι η θέση της Εκκλησίας σχετικά με την αμαρτία και την συγχώρησή της αμαρτίας. Ο Κύριος μας, διδάσκει σε ένα σπίτι της Καπερναούμ και έχει μαζευτεί τόσος κόσμος που δεν χωράνε άλλοι ούτε και μπροστά στην πόρτα. Τέσσερις φιλάνθρωποι και ευγενικοί άνθρωποι φέρνουν έναν παράλυτο για να ζητήσουν από τον Ιησούν να τον θεραπεύσει. Επειδή δεν μπορούν να τον πλησιάσουν λόγω του πλήθους των ακροατών, ανοίγουν μια τρύπα στην στέγη και τον κατεβάζουν μπροστά στο Χριστό. Εκείνος απευθύνεται στον άρρωστο και του λέει: «παιδί μου σου συγχωρούνται οι αμαρτίες οι αμαρτίες σου» και στη συνέχεια θεραπεύει και το σώμα του «άρρον τον κράβατόν σου και ύπαγε εις τον οίκον σου» του είπε. Μας προκαλεί λοιπόν το σημερινό Ευαγγέλιο να μιλήσουμε λίγο για την αμαρτία. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα αμαρτάνω. Το ρήμα αυτό μας παραπέμπει στην αρχαία Ελλάδα. Τότε που οι στρατιώτες γυμνάζονταν και μάθαιναν πώς να πετούν το φονικό όπλο τους πετυχαίνοντας οπωσδήποτε το στόχο τους. Όταν δεν εύρισκαν τον στόχο, τότε έλεγαν πως αμάρταναν. Κάθε άστοχη ρίψη του τόξου ή του ακοντίου ήταν και μια αμαρτία, δηλαδή μια αστοχία. Αμαρτία λοιπόν σημαίνει αστοχία. Ο κάθε χριστιανός έχει έναν στόχο. Να φτάσει κοντά στον Θεό. Να επιτύχει, το κατ’ εικόνα να το μετατρέψει σε καθ’ ομοίωση. Αυτό θα το επιτύχει αν στη ζωή του εφαρμόζει κάθε στιγμή το Ευαγγέλιο. Όποτε παραβαίνει την διδασκαλία του Ευαγγελίου, χάνει τον στόχο του, παρεκκλίνει από τον σκοπό του, διαπράττει αστοχία-αμαρτία. Είναι προφανές ότι δύσκολα μπορεί να βρεθεί άνθρωπος που να καυχηθεί ότι δεν παρεξέκλινε ποτέ από τον στόχο του, που δεν έκανε δηλαδή ποτέ καμία αμαρτία. «Ουδείς αναμάρτητος ει μη εις ο Θεός». Μόνον ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός μπορούσε να λέει: «ποιός μπορεί να με κατηγορήσει ότι έκανα κάποιο λάθος, κάποια αμαρτία;» «Τις ελέγχει με περί αμαρτίας;» Όλοι αμαρτάνουμε λοιπόν. Οι σχέσεις μας με τον Θεόν. Οι σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας. Ακόμα και οι σχέσεις μας με τον εαυτό μας, δεν είναι πάντοτε καθαρές. Κηλίδες αμαυρώνουν συνήθως την όλη μας συμπεριφορά. Κι αν δεν αμαρτάνουμε εξωτερικά. Κι αν τις αμαρτίες μας δεν τις γνωρίζουν οι άλλοι άνθρωποι, όμως τις γνωρίζουμε εμείς και ο Θεός! Ορισμένοι άνθρωποι νομίζουν πως μπορούν να σπρώχνουν συνέχεια τις αμαρτίες τους στο υποσυνείδητό τους προσπαθώντας να τις ξεχνούν. Όσο κι αν προσπαθούν όμως δεν τα καταφέρνουν πάντοτε, γιατί αυτές συνέχεια επανέρχονται και γίνονται ενοχλητικές. Και μάλιστα αν είναι βαριές και μεγάλες, γίνονται ανυπόφορες. Η συνείδηση ταλαιπωρείται. Οι αμαρτίες την χτυπούν αλύπητα. Οι τύψεις είναι απανωτές. Ταράζουν τον ύπνο. Διώχνουν την ηρεμία της ζωής. Προκαλούν ψυχολογικά προβλήματα. Οι τύψεις της συνειδήσεως δεν αστειεύονται. Δεν λογαριάζουν πλούσιους και πτωχούς. Τα αξιώματα και οι δόξες καμιά φορά, γίνονται αφορμή να βγαίνουν στην επιφάνεια τα βρομερά πάθη των ανθρώπων, και τα αδικαιολόγητα λάθη του παρελθόντος. Οι αμαρτίες τραυματίζουν και το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου. «Από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή» . «Δια τούτο αμαρτίας νεότητος ημών μη μνησθής Κύριε» παρακαλούμε στο Ευχέλαιο. Ζητείται σωτήρας! Ποιος μπορεί να απαλλάξει τον άνθρωπο από το βάρος των αμαρτιών του; Μήπως κάποιος άλλος άνθρωπος; Μήπως κάποιος άγγελος; Όχι, κανείς δε μπορεί να σβήσει τα λάθη μας, τις αστοχίες μας, τις αμαρτίες μας, μόνον ο Σωτήρας Χριστός! «Ούτε γαρ άγγελος, ούτε άνθρωπος αλλά αυτός ο Κύριος έσωσας ημάς δόξα σοι». Οι αμαρτίες άπτονται της πνευματικής μας υποστάσεως. Αγγίζουν τα άδυτα της υπάρξεώς μας. Μόνον ο Θεός μπορεί να μπει στα εσώτερα της υπάρξεως μας. Επομένως μόνον Εκείνος είναι που μπορεί να μας συγχωρήσει, γιατί σ’ Εκείνον απευθύνονται οι προσβολές της καταπάτησης και της παράβασης των εντολών του Ευαγγελίου Του. «Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιων σου εποίησα…» Εσένα μόνο πρόσβαλα και πλήγωσα με τις αμαρτίες μου και με τις πονηρές μου πράξεις, λέει ο ψαλμωδός Δαβίδ. Είπαμε πως αμαρτία σημαίνει αστοχία στον πνευματικό μας αγώνα. Πολλές φορές όμως διαπράττουμε την αμαρτία όχι αστοχώντας αλλά με τη θέλησή μας. Τότε οι αμαρτίες είναι ποιο βαριές. Οι πληγές που προκαλούν οι θεληματικές αμαρτίες είναι ακόμη πιο βαθιές και επώδυνες. Ο Θεός όμως έχει τόση αγάπη, που συγχωρεί και αυτές τις αμαρτίες που γίνονται με την απόλυτη ελευθερία μας και με όλη τη θέλησή μας. Αρκεί να του το ζητήσουμε. Να τον παρακαλέσουμε να συγχωρήσει τα παραπτώματά μας. Ο Χριστός μας αγαπητοί αδελφοί, γνώριζε πως ο παραλυτικός της Καπερναούμ ήταν περισσότερο άρρωστος πνευματικά παρά σωματικά. Γι’ αυτό πρώτα θεράπευσε την ψυχή του και μετά το σώμα του. Πρώτα συγχώρησε τις αμαρτίες του και μετά θεράπευσε την παραλυσία. Και εμείς επειδή γνωρίζουμε ότι το δηλητήριο της αμαρτίας οδηγεί στον πνευματικό θάνατό, καταφεύγουμε στον ιατρό των ψυχών και των σωμάτων ημών και του λέμε: «Σου δεόμεθα και σε ικετεύομεν· εν τη αγαθότητι σου, αυτός άνες, άφες, συγχώρησον ο Θεός τας ανομίας και τας αμαρτίας ημών τα πλημμελήματα ημών τα εκούσια και τα ακούσια, τα εν γνώσει και εν αγνοία, τα εν παραβάσει και εν παρακοή, τα εν νυκτή και εν ημέρα… και ει τι ημάρτομεν, ως αγαθός και αμνησίκακος Θεός και φιλάνθρωπος, συγχώρησον…». 

ΑΜΗΝ (Ματθ. θ' 1-8) 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/07/2025 ΣΤ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ - ΗΛΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΤΟΥ ΘΕΣΒΙΤΟΥ

 

Ευαγγέλιο (Ματθ. θ΄ 1-8)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐμβὰς ὁ Ἰησοῦς εἰς πλοῖον διεπέρασεν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ· Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. Καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· Οὗτος βλασφημεῖ. Καὶ εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· Ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· Ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. Καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. Ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.

Μετάφραση

 Εκεῖνο τόν καιρό, ὁ Ἰησοῦς ἐπιβιβάστηκε στό πλοῖο, διέσχισε τή λίμνη καί ἦρθε στήν πόλη του. Τότε τοῦ ἔφεραν ἕναν παράλυτο ξαπλωμένο σ΄ ἕνα κρεβάτι. Ὅταν εἶδε ὁ Ἰησοῦς τήν πίστη τους, εἶπε στόν παράλυτο: «Θάρρος, παιδί μου, σοῦ συγχωρήθηκαν οἱ ἁμαρτίες σου». Τότε μερικοί ἀπό τούς γραμματεῖς εἶπαν μέσα τους: «Μά αὐτός προσβάλλει τό Θεό». Ὁ Ἰησοῦς ὅμως, πού κατάλαβε τίς σκέψεις τους, εἶπε: «Γιατί κάνετε πονηρές σκέψεις; Τί εἶναι εὐκολότερο νά πῶ: σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες, ἤ νά πῶ: σήκω καί περπάτα; Γιά νά μάθετε λοιπόν πώς ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔχει τήν ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες πάνω στή γῆ» - λέει στόν παράλυτο: «Σήκω, πάρε τό κρεβάτι σου καί πήγαινε στό σπίτι σου». Ἐκεῖνος σηκώθηκε καί πῆγε στό σπίτι του. Ὅταν ὁ κόσμος τό εἶδε αὐτό ἔμειναν κατάπληκτοι καί δοξολόγησαν τό Θεό, πού ἔδωσε τέτοια ἐξουσία στούς ἀνθρώπους.

ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13/07/2025

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (ΜΑΤΘ. Ε’ 14-19) 13-7-2025

Τα τελευταία λόγια του σημερινού Ευαγγελίου, αγαπητοί αδελφοί, προσελκύουν την προσοχή μας. Μας βάζουν σε σκέψεις και προβληματισμούς. Λέει ο Χριστός: Όποιος καταπατήσει μια από τις θεωρούμενες μικρές εντολές του Ευαγγελίου και παρασύρει και άλλους να κάνουν το ίδιο πράγμα, αυτός θα έχει αιώνια καταδίκη. Το ότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί, το ότι καταπατούμε και πολλές φορές περιφρονούμε εντολές του Ευαγγελίου, όλοι μας το ξέρουμε. Συνηθίζουμε να ονομάζουμε τις παρεκτροπές μας αυτές, καθημερινότητα. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Όλες τις εντολές του νόμου του Θεού, πρέπει να τις σεβόμαστε και να τις εφαρμόζουμε. Λίγο πιο πάνω, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, αναφέρει ο ίδιος ο Χριστός, ότι όλα αυτά που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, θα εφαρμοστούν απόλυτα. Ούτε ένα κόμμα, ούτε ένας τόνος, δεν πρόκειται να παραλειφθεί. Άλλο το ότι μπορεί να σφάλλουμε από αδυναμία ανθρώπινη, άλλος στο ένα σημείο και άλλος στο άλλο. Πάντως όλοι καταβάλλουμε προσπάθεια να είμαστε σε όλα τέλειοι. Κι αν κάπου σκοντάψουμε, μετανοούμε και ζητάμε από τον Θεό να μας συγχωρέσει. Ποτέ δεν δικαιολογούμε τον εαυτό μας, εάν σε κάποιο σημείο σκοντάψει. Ξέρουμε και ζούμε την αγάπη του Θεού. Εκείνος είναι έτοιμος να μας συγχωρήσει τις όποιες αμαρτίες μας, μεγάλες ή μικρές, αρκεί να τις αναγνωρίσουμε και να τις ομολογήσουμε στο μυστήριο της Εξομολογήσεως. Μεγάλο το λάθος το να παραβαίνουμε τον λόγο του Θεού.

        Στο σημερινό Ευαγγέλιο όμως, επισημαίνεται κάτι πιο μεγάλο από το να αμαρτάνει κανείς. Αυτό το πιο μεγάλο είναι, να παρασύρεις και άλλους στα δικά σου λάθη. Πολύ μεγάλο λάθος και ασυγχώρητη αμαρτία είναι, να διδάσκεις και να παροτρύνεις και άλλους στα δικά σου τα αμαρτήματα. Ακούσαμε σήμερα: «Ὅς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Προσοχή αδελφοί μου: θα τιμωρηθούμε, με αιώνια τιμωρία, εάν τις αμαρτίες μας δεν τις κρύψουμε για τον εαυτό μας! Την αμαρτωλότητά μας, ας την ξέρουμε μόνο εμείς και ο Θεός. Είναι εγκληματικό λάθος να παρασυρθεί κάποιος στην αμαρτία, από την δική μας απροσεξία και πολλές φορές από την δική μας αναίδεια. Είναι προτιμότερο να δέσουμε στο λαιμό μας μια μεγάλη πέτρα και να πέσουμε στη θάλασσα να πνιγούμε, λέει ο Χριστός, παρά να σκανδαλίσουμε κάποιον με τις δικές μας αμαρτίες. Ας τα έχουν αυτά υπόψη τους αυτοί που όχι μόνο δεν κρύβουν τα λάθη τους, αλλά το θεωρούν και κατόρθωμα να τα διαλαλούν. Στα λίγα λεπτά που μας απομένουν, ας στρέψουμε την προσοχή μας σε αυτά που λέει ο Χριστός, για αυτούς που όχι μόνον εφαρμόζουν το Ευαγγέλιο στη ζωή τους, αλλά φροντίζουν και άλλοι να γνωρίσουν και να εφαρμόσουν στη ζωή τους τις εντολές Του Θεού. «Ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Αυτός που θα παρασύρει στην αμαρτία, θα βγει έξω από την Βασιλεία του Θεού, ενώ αυτός που θα εφαρμόσει και θα διδάξει και άλλους να εφαρμόζουν θα καταλάβει μεγάλη και υψηλή θέση, στην Βασιλεία του Θεού. Δηλαδή, θα είναι πιο κοντά στο Θεό αιώνια. Πόση πίστη πρέπει να έχεις για να υιοθετήσεις, να δεχθείς και να βιώσεις αυτές τις αλήθειες!

Αγαπητοί! Υπάρχουν απλοί άνθρωποι που παρασύρονται στο κακό ή στο καλό πολύ εύκολα. Άνθρωποι απλοί. Ψυχούλες συνηθίζουμε να τους λέμε. Υπάρχουν και παιδιά. Μικρά και μεγάλα παιδιά. Αυτοί όλοι περιμένουν από μας. Περιμένουν να μας αντιγράψουν. Μεγάλη η ευθύνη μας. Θα τους οδηγήσουμε με τα λόγια μας, με τη ζωή μας, μακριά από τον Θεό; Θα τους μάθουμε να εφαρμόζουν τις εντολές του Θεού, ή να τις περιφρονούν και να τις καταπατούν; Οι ψυχές τους είναι κρεμασμένες στον λαιμό μας. Μας δίνεται η μοναδική ευκαιρία να ονομασθούμε «ελάχιστοι» ή να ονομασθούμε «μεγάλοι». Οι άνθρωποι που ζουν κοντά μας, ή θα μας πάνε στον παράδεισο ή θα μας διώξουν μακριά από τον Θεό. Τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας, οι γείτονές μας, οι συνεργάτες μας, αυτοί θα καθορίσουν, που θα βρισκόμαστε στην αιωνιότητα: μακριά από τον Θεόν ή κοντά στον Θεό. Όσο περνά η ηλικία μας, πρέπει να σκεπτόμαστε πιο ώριμα: Οι άνθρωποι που είναι γύρω μας, περιμένουν από μας, από το παράδειγμά μας, από τα λόγια μας: Ή να τους διώξουμε μακριά από τον Θεό ή να τους πάμε κοντά στον Θεό. Έτσι και εμείς θα ονομασθούμε ή «ελάχιστοι» ή «μεγάλοι» στην Βασιλεία του Θεού!!!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 13/07/2025 - ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 630 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΙ Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

 Ευαγγέλιο (Ματθ. ε΄ 14-19)

Εἶπεν ὀ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ' ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι. Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. Ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ' ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

Μετάφραση

Εἶπεν ὁ Κύριος στούς μαθητές του: «Ἐσεῖς εἶστε τό φῶς γιά τόν κόσμο· μιά πόλη χτισμένη ψηλά στό βουνό δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ. Οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἀνάψουν τό λυχνάρι, δέν τό βάζουν κάτω ἀπό τό δοχεῖο μέ τό ὁποῖο μετροῦν τό σιτάρι, ἀλλά τό τοποθετοῦν στό λυχνοστάτη, γιά νά φωτίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ. Ἔτσι νά λάμψει καί τό δικό σας φῶς μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά δοῦν τά καλά σας ἔργα καί νά δοξολογήσουν τόν οὐράνιο Πατέρα σας. Μή νομίσετε πώς ἦρθα  γιά νά καταργήσω τό νόμο ἤ τούς προφῆτες. Δέν ἦρθα γιά νά τά καταργήσω, ἀλλά γιά νά τά πραγματοποιήσω.  Σᾶς βεβαιώνω πώς  ὅσο ὑπάρχει ὁ κόσμος, ἕως τή συντέλειά του, δέ θά πάψει νά ἰσχύει οὔτε ἕνα γιώτα ἤ μία ὀξεία ἀπό τό νόμο. Ὅποιος, λοιπόν, καταργήσει ἀκόμα καί μία ἀπό τίς πιό μικρές ἐντολές αὐτοῦ τοῦ νόμου καί διδάξει ἔτσι τούς ἄλλους, θά θεωρηθεῖ ἐλάχιστος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐνῶ ὅποιος τίς τηρήσει ὅλες καί διδάξει ἔτσι καί τούς ἄλλους, αὐτός θά θεωρηθεῖ μεγάλος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ».