ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ' ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ                           21/06/2026

«Οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑµῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρήζετε τούτων ἁπάντων»

           Πολλοί άνθρωποι αγαπητοί αδελφοί, πιστεύουν πώς ο Θεός είναι ένα απρόσιτο όν παντοδύναμο, που βρίσκεται κάπου μακριά από την όλη δημιουργία και με την απεριόριστη δύναμή Του, κυβερνά και ελέγχει τα πάντα. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι μια αόρατη δύναμη που δημιούργησε κάποτε το σύμπαν και έκτοτε το εγκατέλειψε να δουλεύει στην τύχη του. Ορισμένοι πάλι νομίζουν ότι ο Θεός είναι ένας κέρβερος κυβερνήτης πολύ κακός, που είναι έτοιμος να τιμωρήσει ή να θανατώσει ακόμη, όποιον άνθρωπο υποπέσει σε κάποια αμαρτία. Και άλλοι πάλι έχουν σχηματίσει μέσα τους αυθαίρετα, μια εικόνα για τον Θεό εντελώς προσωπική, που νομίζουν ότι αυτοί και κανένας άλλος δεν γνωρίζουν τόσο καλά τον Θεό.

           Έρχεται όμως εκείνος που είναι ο μόνος που μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για τον Θεό, ο Χριστός δηλαδή, αφού Αυτός είναι και Θεός και άνθρωπος. Αυτός μας αποκαλύπτει στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο και στα άλλα Ευαγγέλια, ότι ο Θεός είναι πατέρας. Απευθύνεται σε όλους εμάς, σε όλους τους ανθρώπους, και μας διαβεβαιώνει ότι ο Θεός είναι ο καλός πατέρας μας που γνωρίζει όλες τις ανάγκες μας και όλα τα προβλήματά μας και είναι έτοιμος να μας βοηθήσει να τα αντιμετωπίσουμε.

            Ακούσαμε σήμερα στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα τα λόγια Του Χριστού : «Ρίξτε μια ματιά στα μικρά και ασήμαντα πουλάκια. Προσέξτε και τα λουλουδάκια του αγρού. Παρατηρείστε πως τα φροντίζει ο Θεός. Ε λοιπόν, αφού φροντίζει ακόμη και τα πιο ασήμαντα πράγματα της δημιουργίας Του, δεν θα φροντίσει εσάς που είστε τα αγαπημένα παιδιά του; Αυτά όλα είναι δημιουργήματά Του, εσείς οι άνθρωποι, είστε τα παιδιά Του, είναι δυνατόν να φανταστείτε ότι θα αδιαφορήσει για σας;» Εάν ακούσαμε αυτά τα λόγια του Χριστού αγαπητοί αδελφοί και ενστερνιστούμε την αλήθεια ότι ο Θεός είναι πατέρας μας, τότε αμέσως θα αλλάξει εντελώς η ζωή μας.

            Αφού ο Θεός είναι πατέρας μας, άρα υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται για μας. Κάποιος που μας αγαπάει. Αφού ο Θεός είναι πατέρας μας, δεν είμαστε ορφανοί και εγκαταλελειμμένοι. Και στη χαρά μας και στη λύπη μας και στις επιτυχίες μας και στις αποτυχίες και στις δυσκολίες μας, κάποιος είναι παρών, έτοιμος να μας βοηθήσει. Αυτός ο κάποιος είναι ο πανταχού παρών Θεός. Σ’ Αυτόν μπορούμε να ανοίξουμε ανά πάσα στιγμή την καρδιά μας και να μιλήσουμε. Να μιλήσουμε αγαπητικά. Χωρίς φόβο. Με σεβασμό, που έχει μέσα αγάπη. Είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακούσει, θα μας ανεχθεί, θα μας δείξει κατανόηση γιατί μας αγαπάει, αφού ο ίδιος ο Υιός Του μας παρήγγειλε να Τον επικαλούμαστε, λέγοντάς Τον πατέρα. Εσείς να προσεύχεστε έτσι, μας είπε: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς…» Πόσο μεγάλη αξία παίρνει αυτή η λέξη όταν απευθύνεται στον Θεό. “Πάτερ ημών”. Πατέρα μας.

            Ο Θεός μας, δεν είναι απλώς Δημιουργός. Δεν είναι μόνον ο Βασιλιάς στην Βασιλεία των ουρανών. Δεν είναι απλώς ο κυβερνήτης. Ούτε μόνον ο κριτής των πάντων. Για μας, είναι ο πατέρας μας. Ο πατέρας που επιβραβεύει τις αρετές, αλλά και συγχωρεί τα λάθη και τις αμαρτίες. Με πατρική αγωνία περίμενε πολύ καιρό την επιστροφή του ασώτου, παραστρατημένου παιδιού Του. Και δεν το τιμώρησε. Το ξανάκανε παιδί Του. Το σφιχταγκάλιασε και το καταφίλησε. Αν ήταν απλώς αφεντικό, θα το μάλωνε και θα το απομάκρυνε από το αρχοντικό του. Αν ήταν απλώς ένας αυστηρός κριτής, θα το τιμωρούσε και θα το έβαζε να δουλεύει σκληρά στα χωράφια του, για να ξεπληρώσει τη ζημιά που του προξένησε με την ασωτία του. Όχι˙ ο Θεός δεν είναι τίποτε από όλα αυτά, είναι πατέρας. Είναι ο κατ’ εξοχήν πατέρας. Ο πατέρας που δεν δίστασε να στείλει τον μονογενή Του Υιό, για να σώσει τα παραστρατημένα παιδιά Του. Τους ανθρώπους «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Ο Θεός είναι πατέρας που ανέχεται ακόμη και τις προσβολές των παιδιών Του. Συγχωρεί τον Πέτρο που Τον αρνήθηκε. Συγχωρεί τον Παύλο που Τον καταδίωκε. Συγχωρεί και τον Θωμά που αμφισβητεί την Θεότητα και την Ανάστασή Του.   

          Μόνον όταν ενστερνιστούμε αυτήν την αλήθεια που μας είπε σήμερα ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, θα κατανοήσουμε τι εννοούσε ο Χριστός όταν έλεγε στους μαθητές Του: «την χαράν τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν». Ποια χαρά; Ότι ο Θεός είναι πατέρας μας. Δεν Τον φοβόμαστε, Τον αγαπάμε, γιατί «η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο».

          Αγαπητοί αδελφοί. Έστω κι αν αμαρτάνουμε, έστω κι αν απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Έστω κι αν Τον απορρίπτουμε ή και τον βλασφημούμε ακόμη. Ο Θεός δεν παύει να είναι πατέρας μας. Κανείς δεν μπορεί να διαλέξει τον πατέρα Του ή και να τον αλλάξει. Εκείνο που μπορεί να κάνει, είναι να τον αγαπάει ή να μην τον αγαπάει. Είμαστε βέβαιοι, βεβαιότατοι ότι ο Θεός μας αγαπάει σαν ο καλύτερος πατέρας που είναι. Ο κάθε γονιός αγαπάει όλα τα παιδιά του. Αγαπάει όμως περισσότερο, το άρρωστο και το ξενιτεμένο. Έτσι και ο Θεός μας αγαπάει περισσότερο, γιατί είμαστε αμαρτωλοί και μακριά από την αγκαλιά Του. Πάντως μας περιμένει. Μας περιμένει να μας σφίξει στην ζεστή Του αγκαλιά, όπως το έκανε και με το άσωτο παιδί Του. Γιατί είναι: ο Πατέρας μας.

Αμήν.